MasukNagpatuloy ang pagtakbo ng kabayo papasok sa matatayog na mga puno. Gusto ko mang magprotesta, wala ring silbi 'yon dahil sa tingin ko, hindi na ako papakinggan ni Soren. Lalo na't halatang-halata na nagseselos siya!Abot-abot ang tahip ng puso ko sa kaba. Kung hindi lang mahigpit ang pagkakahawak niya sa akin, feeling ko, mahuhulog na ako.Habang palalim kami nang palalim sa mga puno, mas lalong lumalamig at mas lalong dumidilim. Nahihirapan nang tumagos ang sinag ng araw dahil sa dikit-dikit na mga sanga ng puno."Soren, hindi ba't bawal tayong pumunta dito?" nababahala kong sabi, pero mas humigpit lang ang hawak niya sa bewang ko."I don't give a fuck about that shit right now!" he whispered, pissed off. His voice was rough, possessive, thick with something darker than anger.Bumagal ang takbo ng kabayo nang makarating kami sa isang bakanteng puwesto na pinalilibutan ng matatayog na mga puno.Unang bumaba si Soren, at agad niya akong binaba mula sa kabayo. My body slid against his.
“They are harvesting, right?” tanong ko sa tauhan para mawala ang attention niya kay Trixie. “Yes,” he answered. “Pinipitas lang nila ang mga ubas na hinog na hinog na. Mahalaga rin ang tamang timing dahil nakaaapekto ito sa lasa at kalidad ng alak,” pag-e-explain niya.Tumango-tango ako.Nagpatuloy ang lalaki sa pagsasalita.“Once the grapes are collected, they are brought to the winery. Doon ay ipinagbubukod-bukod ang mga grapes para alisin ang mga bulok. Pagkatapos, dinudurog ang mga ito para makuha ang katas.”Ngayon na nabanggit niya ang winery, naalala ko na gusto ko ring pumunta sa winery nila.“Ely, bumalik na tayo,” biglang putol ni Trixie sa iniisip ko.Nahuhuli siya sa amin dahil busy siya sa pagpi-picture. Ako ang nahihiya sa tauhan dahil natitigilan kami para hintayin siya. “Huh? Kakaumpisa lang natin,” baling ko sa kanya.Kinunutan ko siya ng noo kasi twenty minutes pa lang ata ang lumipas.“Pagod na ako at ang init. Doon na tayo kina Soren,” sabi niya habang pinapaypa
Naninibago ang katawan ko dito sa Tennessee. Siguro kasi bago lahat ang tanawin at puro nature ang nakapalibot sa buong lugar?Kahapon, matapos kaming muntik mabuking ni Thomas, pumasyal kami ni Soren sa ibang bahagi ng lupain nila. Sa left side ng mansion, doon makikita ang riding arena at ang stable kasama ang malawak na vineyards. Sa right side ng mansion, may vineyards ulit at sa dulo noon ay may private swimming pond sila. Dinala ako ni Soren doon.By the time we returned to the mansion, napagod na ako kaya doon pa lang ako nagpahinga.Today would be our official first day here. Hindi ko alam kung ano ang gagawin naming apat dito. At kung kahapon ay nakalusot pa kami ni Soren, hindi ko alam kung magagawa namin iyon ngayon.Natigilan ako sa pag-iisip nang biglang may kumatok sa kwarto ko.“Miss, bababa po ba kayo o dadalhin sa kwarto niyo ang breakfast niyo?” tanong sa akin mula sa labas.“Hindi na po. Bababa ako,” sagot ko.Kaya matapos kong maghilamos at mag-toothbrush, bumaba n
Galing sa paninitig sa puno malapit sa bintana ko, dumapo ang mata ko sa stable na natatanaw ko. Katabi niya ang riding arena. May mga tauhan malapit sa stable at na-tempt ako na lumabas.Hindi naman siguro masama kung lalabas ako at hindi na magpahinga? Total ay hindi naman ako pagod. Nakatulog naman ako sa biyahe.I contemplated my decision. Nakakahiya rin kung ako pa ang maunang maglilibot-libot kaysa ang may-ari ng lupain, pero hindi ako mapakali!The vineyards are already tempting me! Gusto kong lumapit doon at tingnan ang mga halaman doon. Ang dami-dami kong gustong gawin na hindi ko makita kung saang banda ang boring dito.Pero siguro rin, palagi na rito sina Ryka kaya hindi na sila nae-excite dito. Totoo rin naman na sa mga dinaanan naming highway, walang mall o kahit anong pwedeng panlibangan dito. It was a plain village, at itong lugar lang nila ang medyo developed sa lugar na 'to!Nang hindi ko na kinaya ay dahan-dahan akong lumabas ng kwarto. Tahimik kong tinahak ang pasil
Nang mag-board kami, hindi na nga kami nag-usap ni Soren. Hindi rin naman niya ako pinapansin. I was totally invisible to him, as if we didn't just talk secretly in the private lounge at the airport.Sila ang magkatabi ni Luca at kahit na panay ang pagkuha ni Trixie sa attention ni Soren, palaging sumasagabal sa kanila si Luca.“Ely!” inis na tawag sa akin ni Trixie. Nakapikit ako at planong matulog nang tawagin niya ako.Nagmulat ako at bumaling sa pwesto niya. Kung magkatabi si Soren at Luca, magkatabi naman kami ni Trixie, kaya alam ko ang pagpapapansin niya kay Soren.Kita ko ang kunot niyang noo at matalim na mga mata.“Pagdating natin sa Tennessee, entertain mo nga yang pinsan ni Soren. He's not leaving Soren alone. Hindi kami makapag-bonding ni Soren.” The irritation in her voice couldn't be mistaken.“Paano? Hindi niya nilulubayan si... Soren,” halos pabulong kong sabi.“Kaya nga i-entertain mo!” “Ni hindi niya ako pinapansin, paano ko siya i-e-entertain?” I said matter-of-fa
Pumikit ako nang mariin habang nag-iimpake ng mga gamit ko. I didn't expect this trip to turn out this way. Pumayag ako kasi out-of-country trip na ito. My first time out of the country. Isa pa, akala ko hindi sasama si Trixie dahil sa mga sinasabi ni Ryka sa kanya. Si Luca ayaw rin dahil panay ang tanggi niya. Si Soren ay tahimik lang. Kaya ako pumayag kasi akala ko ang dahilan ng pananahimik niya ay dahil sasama siya. I was right. Sasama nga siya, kaso sumama rin iyong dalawa!May isang araw pa naman kami at baka umatras pa silang dalawa. How I wish they did para dalawa lang kami ni Soren. Pero umaasa ako na aatras sila dahil base sa narinig kong mga kuwento ni Ryka noong nasa hapag ulit kami, napakalayo sa city life ang Tennessee at alam kong hindi ganoong lugar ang gugustuhin ni Trixie para gugulin ang summer vacation niya.Nagpatuloy ako sa pagpa-prepare. Isang araw na lang at aalis na kami. I was only waiting for Trixie to tell me she was not coming, pero hindi iyon dumating. Im
Kabadong kabado ako dahil sa pagdating ni Lucian! Hindi ko alam na magpapatawag siya ng doctor at lalong hindi ko alam na may nagre-report pala sa kanyang tauhan niya tungkol sa mga ginagawa ko! I thought it was only when I was with him and he had to attend something na maiiwan ako. Hindi ko inaasa
Matapos kong pagsarahan ng gate si Lucian, mabilis akong tumakbo papasok ng kwarto ko. Kahit alam kong malabo naman na masundan niya ako, hindi ko parin maiwasang hindi kabahan. Surely, hindi naman siya papasok dito? I locked my door and immediately went to my bed. Humiga ako roon at saka niyakap a
Maaga akong nagising the next day. At kahit pa hindi ako nagising sa alarm clock ko, magigising parin ako dahil five minutes nang patayin ko ang alarm clock ko ay tumawag si Lucian. “What?” bungad ko sa kanya. He chuckled. “Just making sure you are awake. I’ll see you today. Good morning.”Umirap
I can't believe Lucian did not listen to his Tito. Okay lang naman sa akin na umalis. Like duhhh! I would gladly leave. Kaso ay matigas ang ulo ni Lucian. Kinalaban niya talaga ang Tito niya at ipinaglaban na okay lang na naroon ako kasama nila! Matigas din ang ulo ng Tito niya at ayaw niya akong







