Mag-log in“DONT worry, Char. If he's a scammer, he won't marry me. Alam kong mabait na tao si Mr. Thorin Sebastian at hindi n'ya ako niloloko...”
Dahil sa mga narinig ang namula ang mga mata ni Charlotte. Naiiyak siya dahil ibig sabihin lang niyon ay aalis na rin ang pinsan niya sa bahay na iyon. “P-Pero sana man lang pinagplanuhan n'yo ang kasal ninyo, Ate Felicity. Isang beses lang sa buhay nating mga babae mangyayari ang kasal kaya sana pinaghandaan n'yo,” ani Charlotte. “Bakit pa paghahandaan ang kasal sa panahon ngayon? Ang importante sa mag-asawa ay may basbas. Isa pa, wala na akong parents at pareho lang kaming mga employado na kumikita ng sapat lang. 'Di na kailangan pa magsayang ng pera,” tugon naman ni Felicity. Masyadong sentimental ang kanyang pinsan kaya alam ni Felicity na sa oras na wala na siya sa bahay ay malulungkot ito. Nilapitan niya si Charlotte at niyakap habang marahang hinaplos-haplos ang likod. “'Wag kang malungkot. Bibisita naman ako rito pag may time ako,” nakangiting sabi ni Felicity ikinatango naman ng kanyang pinsan. “Anyway Ate Felicity, ano palang pinagkakaabalahan ng pamilya ng asawa mo?” usisa ni Charlotte. Pilit namang inalala ni Felicity ang napag-usapan nila ng lalaki kanina. Ikinuwento sa kan'ya ni Thorin na ang parents niya at namasukan sa kung saan-saan, at kinalaunan ay nagpunta ng abroad at doon nanirahan. Masyadong busy ang mga magulang nito sa pagtatrabaho para mapagtapos silang magkapatid kaya naman bihira lang na magkita-kita ang mga ito. “Nagtatrabaho sa malaking company si Thorin at malaki ang salary n'ya kaya sa tingin ko, 'di naman kami gano'n maghihirap pag magsama sa kami sa iisang bubong.” Tumango-tango naman si Charlotte sa narinig. Mukhang kumbinsido sa narinig. “Mabuti naman. Pag nagkaroon na kayo ng anak, sabihin mo sa kan'ya na alagaan din kayong mag-ina para hindi ka matulad sa'kin na pagod na pagod na sa buhay, Ate Felicity,” ani Charlotte na mababakas ang kalungkutan sa magandang mukha. “Alam ko, Char. Thank you sa paalala,” sagot ni Felicity. Although sinabi niya ito, sa loob-loob naman ni Felicity ay kinakabahan siya. Masyadong malaki ang misunderstanding na nangyari sa pagitan nila ni Thorin Sebastian, at ang malala pa ay nagpakasal siya sa maling tao. Kailangan nilang mapag-usapan ng lalaki ang bagay na 'yon bago pa mapunta sa mas malaking gulo. Aside from that, anong anak? Imposibleng mangyari iyon. Una pa lang ay maling-mali na ang pagpapakasal nila, at hindi n'ya rin alam kung hanggang kailan ang itatagal ng kasal na iyon. Matapos ang pag-uusap, muling bumalik si Felicity at nagpunta sa balcony. Habang nagliligpit ay kinuha niya ang cellphone sa bulsa dahil plano niyang mag-send ng text message kay Thorin. Iyon nga lang, hindi n'ya alam kung paano uumpisahan. Itatanong ba niya kung ano ang pangalan ng ka-blind date nito? Or magkapareho ba sila ng pangalan? O siya ang nagkamali at nag-assume na ito ang ka-blind date niya? Pero bago pa siya makapag-compose ng text, isang message ang natanggap niya mula kay Thorin. “Where do you want to leave?” tanong nito sa text na iyon. Napakunot-noo naman si Felicity sa nabasa. Ang ibig sabihin ba nito ay tinatanong siya kung saan niya kung manirahan? Mukha hindi pa rin nare-realize ng lalaking iyon na maling babae ang pinakasalan nito. “Mr. Thorin, iniisip ko lang na baka...nagkamali tayo last time...” reply naman ni Felicity sa text message nito. “And why did you say that? Kanina lang, ilang beses kitang tinanong kung hindi na magbabago ang isip mo. But you told me that your decision was final, so we agreed to get married, right?” sagot naman nito sa text ni Felicity. Natahimik naman siya. Oo nga naman, tama ito. Hindi s'ya pinilit ni Thorin at ilang beses pa siyang tinanong kung sure na siya sa kanyang desisyon. And yes, sinabi niyang sure na sure na siya nang hindi masyadong nag-iisip. Isa pa, ang pinaka-main reason naman niya kung bakit siya nagpakasal sa lalaki ay dahil napi-pressure na siya sa kanyang Tita Lucille. Kaya wala naman sigurong masama kung susubukan niya ang makisama sa lalaki. Hindi na mahalaga kung ibang lalaki ang napangasawa n'ya at hindi ang ka-blind date n'ya. As long as matino itong tao, marunong rumespeto, at may trabaho. Dahil sa mga realisasyon, gumaan ang dibdib ni Felicity. Naisip niyang ang desisyon na magpakasal sa lalaki ang pinakamadaling paraan para makaalis sa nakaka-pressure na mundo kasama ang Tita Lucille niya na walang ibang nakita kundi siya. Napatagal yata ang pagde-daydream ni Felicity kaya nang muling mag-text si Thorin ay saka lang siya nagbalik sa wisyo. “Anyway, you haven't answered yet. Saan mo gustong tumira?” Mabilis na tumipa si Felicity para mag-reply sa text nito. “Magrenta na lang tayo ng apartment na malapit sa mga trabaho natin para mas convenient.” Inabot ng twenty minutes bago mag-reply si Thorin sa text na iyon ni Felicity. Kaagad niyang binasa kung ano ang sagot nito sa suggestion niyang 'yon. “Quantum Apartments, Lot 8 Block B, Aguinaldo St., Diliman Quezon City.” Isang address ang ibinigay ng lalaki at nang mabasa ang pangalan ay nakagat ni Felicity ang pang-ibabang labi. Quantum Apartments, pangalan pa lang, alam niyang mahal ang renta sa lugar na ito. Lihim s'yang umasa na sana ay sa mas cheap na apartment na lang ito naghanap ng mare-rentahan. But since naroon na ito, wala na siyang magagawa kundi sumang-ayon. Isa pa, bumilib siya sa lalaki dahil napaka-efficient nito sa pagdedesisyon kung saan sila dapat maninirahan. “Lilipat na tayo bukas. I-text mo na lang ako kung kailangan mo ng tulong,” bilin pa ng lalaki sa text. Kaagad namang ni-reply-an ni Felicity ang text na iyon ni Thorin. “Okay.” Sa totoo lang ay kinakabahan si Felicity sa t'wing maiisip na magsasama na sila sa iisang bubong. Well, titingnan niya kung magkakasundo sila ng kanyang ‘asawa’ at hindi ito gagawa ng kilos na tutol siya. Once their marriage is settled, Felicity will see if her Uncle John and Aunt Lucille can meet him so that their relationship as husband and wife can be formalized. But of course, she also needs Thorin's consent for her plan. Samantala, habang nakikipagpalitan ng text message kay Felicity, kasalukuyang nasa kotse pa si Thorin. He loosened his necktie because he felt very tired after a long and busy day at work. He's a rich and powerful young man but he suddenly married an ordinary woman. Marami siyang mga bagay na hindi p'wedeng ipaalam sa babae, lalo na sa kanyang pagkatao. Kaya kailangan pa n'yang maghintay para malaman kung anong klaseng babae ang kanyang pinakasalan. If she was just after his money, he would end their marriage right away. Simple lang naman ang plano ni Thorin. No'ng una, gusto lang niyang gamitin si Felicity para makawala sa forced marriage na gusto ng kanyang parents. Hindi talaga niya gusto si Ms. Meyer at napilitan lang siyang pumunta roon dahil sa pangungulit ng kanyang mommy. Nagpunta siya sa blind date at naghintay ng 10 minutes at 30 seconds kay Ms. Meyer pero hindi ito dumating. At nang akmang tatayo na sana siya ay isang babae ang sumulpot sa kanyang harapan at nagpakilalang Felicity Chavez. She thought he was the man she was on a blind date with, but she had no idea that he was someone else. He didn't tell her the truth because he had a plan in mind that time. Thorin knew his motive for marrying her was selfish. But he felt that this girl is indeed a little special.GABI na nang makauwi si Thorin. Tahimik ang buong apartment, tanging ilaw lang sa sala ang bukas. Sa mesa, may natirang dinner na sinigang at pritong isda na halatang ininit pa ni Felicity. Pagpasok niya, sinalubong siya ng amoy ng pintura at kape. Napangiti siya nang makita ang maliit na sketchpad na nakabukas sa coffee table at drawing ni Felicity ng isang liwanag sa ilalim ng ulan. Simple pero maganda. Hinubad niya ang coat at marahang isinabit sa may hanger. Sa kusina, rinig ang mahinang tunog ng kutsara. “Still awake?” tanong niya nang lumitaw si Felicity, nakasuot ng loose pajama shirt at nakatali ang buhok. “Yeah,” sagot niya, sabay ngiti. “Ginising ako ng ulan. Hindi ka pa rin natutulog?” “Just got home.” Nilapag ni Thorin ang bag sa sofa at umupo. “I saw your sketch. Rain again?” Ngumiti si Felicity, bahagyang nahihiya. “Therapy ko na siguro ‘yon. Mas gumagana utak ko kapag umuulan.” “Therapy,” ulit ni Thorin, parang sinusuri ang bawat salita. “You should exhibit
PAG-AKYAT ni Selene sa black SUV na naghihintay sa basement parking, tahimik siya. Walang phone sa kamay, walang utos, walang reklamo. Para sa mga taong nakasama niya sa buong araw, si Maya, ang PR assistant niya, at dalawang bodyguards ay iyon na ang pinaka-weird na eksenang nakita nila mula nang makilala nila ang dalaga. “Miss Selene,” maingat na tawag ni Maya habang isinasara ang pinto. “Okay po ba kayo? Medyo tahimik kayo since kanina.” Hindi sumagot agad si Selene. Nakatitig lang ito sa salamin, pinagmamasdan ang sarili. Naka-bun pa rin ang buhok, flawless pa rin ang make-up, pero may kung anong bago sa mga mata nito—parang kalma. “Hmm,” mahinang tugon niya. “Do I look strange today, Maya?” Nagkibit-balikat ang assistant. “Actually, yes po. Usually kapag may bumangga sa inyo sa mall, eh … automatic nagagalit kayo. Pero kanina, you smiled. You even talked to her.” Napailing si Selene, tila natatawa sa sarili. “I know. Weird, no?” “Weird but good,” sabi ni Maya, bahagy
MAAGA pa lang ay maliwanag na ang langit, pero basa pa rin ang kalsada mula sa ulan kagabi. Nakasuot ng simpleng white blouse at light jeans si Felicity habang maingat na isinasara ang pinto ng kwarto. Tahimik pa rin ang buong apartment, pero rinig niya ang mahihinang tawa ni Charlotte at Chase mula sa kusina.“Good morning!” masiglang bati ni Charlotte, bitbit ang isang tasa ng gatas habang karga si Chase na nakasuot ng dinosaur-printed shirt. “Maaga ka yatang nagising ngayon, Ate Felicity.”“Day off ko, ‘di ba? I figured we could go out today.” Lumapit si Felicity, pinunasan ang gilid ng bibig ni Chase at ngumiti. “Mall tayo. Gusto mo ‘yon, baby?”“Mall!” masiglang sigaw ng bata. “May ice cream po?”“Of course,” sagot niya sabay kindat. “Pero secret ‘to, ha? Surprise for Mommy Charlotte.”Napakunot-noo si Charlotte. “Ha? Anong surprise?”“Wala,” mabilis na sagot ni Felicity, sabay kunot ng ilong. “Basta, sumama ka na lang. Magpapahinga ka lang naman sa bahay buong araw kung hindi.”
MAAGA pa lang, umuulan na.Yung tipong buhos na walang tunog ng kulog, pero sapat para lamigin ang paligid at punuin ng amoy-ulan ang buong apartment.Tahimik ang umaga. Ang tanging maririnig lang ay ang mahinang patak ng ulan sa bintana at ang kaluskos ng mga tasa sa kusina. Nagising si Felicity na may ngiti sa mga labi. Good mood siya ng umagang iyon ay hindi nkya alam kung bakit. Nag-stretch siya sandali bago bumaba ng kama. Amoy pa lang ng kape, alam na niyang si Thorin ang may gawa.Paglabas niya sa sala, tumambad ang tanawin na bihira niyang makita, si Thorin, nakatayo sa harap ng counter, suot lang ang gray shirt na may bahagyang gusot, nakarolyo ang manggas hanggang siko. Tahimik itong nagluluto, habang abala rin sa pagbabasa ng mga email sa tablet na nakapatong sa mesa.“Good morning,” mahinang bati niya, halos pabulong dahil parang ayaw niyang sirain ang katahimikan.Lumingon si Thorin saglit, saka tumango. “You’re awake. Breakfast will be ready in five minutes.”“Wow,” napa
CHAPTER — A Different ThorinMula nang lumipat si Charlotte at si Chase sa apartment, unti-unting nag-iba ang rhythm ng araw-araw. Si Felicity, nakasanayan nang gumising nang mas maaga para maghanda ng kape bago pumasok. Pero nitong mga araw na ito, napapansin niyang hindi na laging siya ang nauunang gumalaw.“Good morning,” mahinang bati ni Thorin, nakasuot lang ng plain gray shirt at maong pants, habang nakatayo sa kusina at abala sa pagbubuhos ng mainit na tubig sa French press.Napahinto si Felicity sa paglapit, hawak ang tablet na dala-dala niya sa trabaho. Hindi niya in-expect na makikita niya ang asawa na mismong nagtitimpla ng kape.“Ah… good morning,” sagot niya, medyo nahihiya pa rin.Tahimik si Thorin habang pinipisil ang coffee grounds. Pagkatapos ay inabot nito ang isang mug sa kanya. “Here. You’ll need it. May deadline ka, right?”Halos malaglag ang tablet ni Felicity. “Paano niya nalaman?”“Uh, oo. May submission ako mamaya,” sagot niya, halos pabulong.Walang ibang sin
CHAPTER — The Nanny PlanSIMULA noong umalis si Charlotte at lumipat sa poder nila Felicity, naging lantaran na rin ang pambababae ni Robert. Sa halip na makipag-ayos ito sa asawa at para muling mabuo ang pamilya, ay nag-uuwi pa ito ng babae sa bahay ng sariling biyenan.Si Lucille naman, walang pakialam sa ginagawa ni Robert. Walang kaso sa kanya kung tinatapakan na ni Robert ang pagkababae ng kanyang anak dahil para sa kanya, ang perang ibinibigay ng manugang ang pinakamahalaga sa lahat. Wala itong pakialam kung nasaktan nito ang kaisa-isang anak at hindi makita ang sarili apo.Araw-araw din nitong winawaldas sa mahjong ang 300,000 na dowry na ibinigay ni Thorin. Sugal dito, sugal doon na para bang hindi mauubusan ng pera. Salamantalang si John naman na ama ni Charlotte at tiyuhin ni Felicity, ay halos araw-araw ang inom na para bang mauubusan ng alak. Walang eksaktong dahilan kung bakit ito nag-iinom pero madalas nitong inaaway si Lucille tungkol sa pagpapalayas sa anak.---Habang







