เข้าสู่ระบบMATAPOS marinig ang sinabi ng kanyang Tita Lucille ay biglang sumagi sa isipan ni Felicity na matapos niyang umiyak kaninang umaga, bitbit ang mga gamit ay dali-dali siyang nagpunta coffee shop kung saan sila magkikita ng ka-blind date.
Pagpasok pa lang niya ng coffee shop ay kaagad niyang nabistahan ang lalaki na nakaupo sa table number 1. Lumapit si Felicity sa lalaki at nagpakilala, pero kitang-kita niya sa mga mata nito ang pagtataka habang pinagmamasdan siya nito ng mula ulo hanggang paa. Naalala ni Felicity, na ayon sa kanyang tiyahin ay 30 years old na raw ang lalaki at dahil nasa desk lang ang trabaho nito kaya hindi ito magaling makipag-usap pagdating sa opposite sex. Dahil halos doon na raw ito tumira sa trabaho, kaya akala ni Felicity, pagbukas niya ng glass door ay isang lalaking napapanot na ang buhok aat mukha nang matanda ang kanyang makikita. Pero nang makalapit si Felicity at maupo sa tapat ng lalaki ay napagtanto niyang mali ang kanyang mga na-imagine patungkol dito. Ang tanong, bakit hindi ng sinabi ng lalaking ito na nagpakilalang Thorin Sebastian na hindi siya si Arjay Lopez? Maloloka na yata siya dahil nagpakasal siya sa lalaking hindi talaga niya kilala, as in. Kinuha ni Felicity ang kanyang cellphone at kaagad na in-open ang kanyang Friendsbook account para tingnan ang profile ni Thorin Sebastian. Hindi mukha nito ang nakalagay sa profile picture kundi isang landscape ng asul na ulap. Posible kayang nagkamali rin ito at napagkamalang siya ang babaeng ka-blind nito? Kung gano'n, lumalabas na pareho silang nagkaroon ng bagong ka-blind date sa katauhan ng isa't-isa. Nang maisip ang mga bagay na nangyari ay nakaramdam ng pagkabalisa si Felicity. Gusto sana niyang i-text ito o kaya naman ay i-message sa Friendsbook pero hindi niya alam kung paano uumpisahan. Naisip naman ng kanyang Tita Lucille na nasaktan siya sa mga sinabi nito kaya siya natigilan kaya naman gumaan ang pakiramdam nito. “Maghanap ka na lang ng paraan para magkapera. Hindi ka kagandahan at wala kang maaasahan na tutulong sa'yo rito sa bahay kaya sarili mo lang ang aasahan mo. Hindi pa rin nagsasalita si Felicity kaya naman lumapit sa kan'ya ang pinsang si Charlotte ay marahang hinila papasok sa kwarto nito. Maingat muna nitong inilapag ang anak sa kama at kinumutan. Mamula-mula ang pisngi ng batang lalaki habang mahimbing na natutulog. “Ate Felicity, pagpasensyahan mo na si Mama. Ganyan lang talaga siya magsalita dahil alam mo namang problema n'ya kung saan kukuha ng perang pangbayad sa mga pinagkakautangan. 'Wag mo na lang sanang personalin ang mga sinasabi niya,” pang-aalo ni Charlotte sa kanyang pinsan. Ang pinsan ni Felicity na si Charlotte ay napakalayo sa pag-uugali ng ina nito, dahil napakabait nito at maunawain. Kaya bukod sa kanyang Uncle John na hindi palaimik at bayaw na mahilig mambola ay si Charlotte ang ka-close niya. Pero dahil ang atensyon nito ay naroon na sa pamangkin niya kaya pakiramdam ni Felicity ay exhausted siya araw-araw sa pamamahay na iyon. Ang bayaw ni Felicity na asawa ng pinsan niya ay nagtatrabaho bilang salesman sa isang kompanya ng sikat na sasakyan. Sa mga nakalipas na taon ay naging maganda ang performance nito sa trabaho kaya naman tumaas ng sahod nito. Pero dahil dumanas ang buong mundo ng nakakatakot na epidemya na Covid-19 noong 2019 kaya natigil ito sa trabaho. Na naging dahilan naman para lumiit ng lumiit ang pera na ini-uuwi nito sa pamilya. Nang ikasal ang kanyang pinsan at bayaw niya, ay lumipat ang mga ito sa bahay ng kanyang tiyahin. Idi-demolished daw kasi ang bahay nito at walang ibang matutuluyan. Kaya naman lumipat ang mga ito at nagsiksikan sila na para bang isang sardinas sa 60 square-meter na bahay ng kanyang tiyuhin. Subalit makalipas ang tatlong taon, wala pa ring demolition na nangyayari. Sa halip ang relasyon ng pinsan niya at asawa nito ay naging matabang. Lagi na lang nag-aaway ang mga ito mga walang kwentang bagay. Ang brother-in-law niya ay laging nag-o-overtime sa trabaho hanggang hating-gabi. Samantalang ang pinsan niya ay itinuon na lang ang atensyon sa anak nito, kaya ang dati nitong masigla at masayahing aura ay biglang naglaho. Kung hindi lang dahil kay Felicity na laging tumutulong sa pinsang si Charlotte ay matagal na itong sumuko dahil sa pag-uugali ng sarili nitong ina. Sa kabuohan, mas matanda siya sa kanyang pinsan ng apat na tao pero ito ay may dalawang-taong gulang na anak na samantalang siya kahit boyfriend ay wala. Ang kapatid naman niyang si Farrah ay mas bata sa kan'ya ng dalawang taon pero 'di tulad niya, stable ang relasyon nito. Iyon nga lang, nag-aalinlangan pa ang mga ito na magpakasal sa hindi niya malamang rason. Naputol ang paglalakbay ng isipan ni Felicity nang makita niyang tumayo ang pinsan at nagtungo sa drawer para kunin ang isang pakete ng dried fruits. “Ate Felicity, itinabi ko 'to para sa'yo. 'Wag mong ipapakita kay mama, ha? Baka malintikan tayo,” anang Charlotte. Na-touch naman si Felicity dahil simula't sapul ay naging napakabait na ni Charlotte sa kan'ya. Lagi siya nitong ipinagtatabi ng mga pagkain lalo na sa t'wing pinagdadamutan siya ng kanyang Tita Lucille. Malayong-malayo si Charlotte sa kapatid niyang si Farrah na napakabihira lang niyang ma-contact dahil may sarili na itong mundo. Nang maisip ni Felicity na baka sa isa o makalawa ay lilipat na siya ng bahay, magiging mahirap na sa kanyang pinsan ang alagaang mag-isa ang pamangkin niyang si Chase. At dahil hindi naman kayang ilihim pa ni Felicity ang pagpapakasal niya ay lumabas siya sandali ay kinuha ang kanyang bag. Nang bumalik ay hawak na niya ang marriage certificate at ipinakita sa kanyang pinsan. “Char,” tawag niya sa palayaw nito. “Kasal na ako. Nagpakasal ako kanina sa isang lalaking 'di ko kilala,” pag-amin ni Felicity. Sa loob ng tahimik na kwarto ay nanlalaki ang mga mata ni Charlotte dahil sa matinding pagkagulat. Ilang segundo muna itong natahimik bago nakapagsalita. “A-Ano? Kasal...ka na?” nauutal na tanong ni Charlotte sa pinsan saka biglang hinablot ang marriage certificate na hawak nito. At halos lumuwa ang kanyang mga mata nang mabasa ang nakasulat sa marriage certificate at makita ang wedding photo na kalakip niyon. “S-Sino ba ang lalaking 'to, Ate Felicity? Bakit bigla ka na lang nagpakasal ng hindi pinag-iisipan?” Ang lalaki sa wedding photo ay mayroong facial features na parang ipininta. At ang mga mata nito ay malamig at matalim kung tumitig na para bang sinasabing hindi ito madaling maloloko ng kung sino man. Gusto sanang sabihin ni Felicity ang katotohanan sa kanyang pinsan, na isang malaking pagkakamali lang ang lahat. Pero dahil ayaw niyang mag-alala ito kaya naisip niyang magdahilan na lang. “A-Actually, dati ko na s'yang kakilala. Kanina lang kami nag-usap ng masinsinan kaya nag-decide na rin kaming magpakasal,” pagsisinungaling ni Felicity. Hindi naman mapigilang magduda ni Charlotte sa mga narinig. “Sure ka bang 'di mo nakilala ang lalaking 'yan online? Maraming marriage scammer ngayon na nagkalat online, Ate Felicity.” Alam ni Charlotte na napi-pressure ang kanyang pinsan sa pag-aasawa dahil na rin sa kanyang mama, lalo na't may edad na rin ang kanyang Ate Felicity. Besides, alam niyang sobrang busy ng kanyang pinsan sa pagma-manage nito ng online store kaya paano naman ito nagkaroon ng oras ng para makipagrelasyon? Usong-uso pa naman ang marriage fraud lalo na pagdating sa online dating. Nag-aalala siyang baka masamang tao ang pinakasalan ng kanyang pinsan at i-take advantage ang desperasyon nito makapag-asawa. Ginawaran ng simpleng ngiti ni Felicity ang kanyang pinsang si Charlotte. “Don't worry, Char. If he's a scammer, he won't marry me. Alam kong mabait na tao si Mr. Thorin Sebastian at hindi n'ya ako niloloko,” wika ni Felicity na para bang kinukumbinsi niya ang sarili.Mga readers, gusto ko lang sanang humingi ng kaunting suporta para sa bago kong story na Stolen Nights With My Sister’s Husband. 🥹❤️ Ang story na ito ay kasalukuyang kasali sa isang contest ng GoodNovel, at malaking bagay para sa akin ang magiging resulta nito. Kung papalarin at manalo, maaari itong maging daan para maging regular author ako ng GoodNovel. Hindi lang po ito tungkol sa isang contest para sa akin. Malaking opportunity po ito para sa amin ng anak ko at ng partner kong PWD. Ang pagkakataong maging regular author ay makakatulong nang malaki sa aming pamilya at sa mga pang-araw-araw naming pangangailangan. Kaya kung nagustuhan ninyo ang story, sana ay samahan ninyo ako sa journey na ito. ❤️ • Basahin at suportahan ang Stolen Nights With My Sister’s Husband. • Add to library • Magbasa, mag-react at mag-iwan ng comments kung kaya ninyo • At higit sa lahat, malaking tulong na ang simpleng pag-share ninyo ng story. Hindi ko po hinihingi na pilitin ninyong suportahan ak
MALAMIG ang simoy ng hangin sa dalampasigan ng Ayala Alabang nang magsimulang pumasok ang liwanag ng umaga sa malaking balcony ng kwarto ni Felicity. Hindi siya nakatutog nang maayos. Ang buong gabi niya ay napuno ng pait, pagtataka, at hindi matapos-tapos na pag-iisip. Sa tuwing ipipikit niya ang kaniyang mga mata, ang larawan ng lumuhod na si Thorin sa buhanginan ng Zambales at ang umiiyak na mukha ng kaniyang inang si Madame Mathilde ay parang magkasamang sumasayaw sa kaniyang isip. Isang mahinang katok sa p***o ang pumukaw sa kaniyang pagmumuni-muni. “Ate Celestine?” boses iyon ni Selene mula sa labas. Dahan-dahang lumakad si Felicity at binuksan ang p***o. Sinalubong siya ng kaniyang nakababatang kapatid na nakasuot ng isang simpleng silk robe, may hawak na tray ng warm green tea at ilang baked pastries. “Good morning,” ngumiti nang napakalambing si Selene habang pumasok sa silid. “Mom wanted me to check on you. How did you sleep?” “Medyo hindi po gaanong nakatulog, Miss Sel
GABI na nang pumasok ang convoy ng Pamilya Meyer sa eksklusibong subdibisyon sa Ayala Alabang. Ang dambuhalang wrought-iron gate ng mansyon ay dahan-dahang bumukas habang ang limang itim na SUV ay maingat na binabagtas ang malawak at maliwanag na driveway.Sa loob ng gitnang sasakyan, nakatitig si Felicity o si Celestine sa labas ng bintana. Ang matataas na puno ng palm, ang malawak na damuhan, at ang klasikong arkitektura ng mansyon na napaliligiran ng warm landscape lighting ay nagbigay ng isang pambihirang karangyaan. Malayo ito sa maliit at tahimik na apartment sa Quezon City kung saan siya nagising nitong mga nakaraang buwan, at malayo rin sa lumang bahay ng kaniyang Tita Lucille na puno ng pait.Naramdaman ni Felicity ang marahang paghawak ni Selene sa kaniyang kamay.“We’re home, Celestine,” mahinahong bulong ni Selene sa kaniya. Mayroong kaunting panginginig at malalim na emosyon sa boses ng kaniyang kapatid. “You don’t have to be scared anymore.”Pilit na naglabas ng maliit
NANATILING nakayuko si Thorin sa mga kahoy na patong ng wooden deck. Ang kaniyang dalawang palad ay nakalapat sa buhanginan habang ang kaniyang mga balikat ay bahagyang nanginginig sa patuloy na pag-iyak.Sa kaniyang tapat, nakatitig si Felicity sa silver wedding ring na nakapatong pa rin sa palad ng lalaki.Ang simoy ng hangin mula sa West Philippine Sea ay pinalalipad ang basang buhok ni Felicity, ngunit wala siyang nararamdamang lamig. Ang tanging nararamdaman niya ay ang matinding pait, ang labis na pagod, at ang kawalan ng malinaw na direksyon sa kaniyang sariling buhay.Dahan-dahang idinilat ni Felicity ang kaniyang mga mata at huminga nang malalim. “Tumayo ka diyan, Thorin,” mahinahong utos ni Felicity. Bahagyang nag-angat ng tingin si Thorin. Ang kaniyang namumula at basang mga mata ay puno ng pag-asa nang marinig ang boses ng kaniyang asawa. Dahan-dahan siyang tumayo, pilit na itinutuwid ang kaniyang nanghihinang katawan habang nakatitig pa rin kay Felicity.“Felicity...” pa
NABALOT ng nakatatakot na katahimikan ang dalampasigan ng San Narciso. Ang tanging naririnig lamang ay ang malakas na lagaslas ng mga alon sa buhanginan at ang dahan-dahang paghinto ng malalaking balbula ng Airbus helicopter sa tabi ng glass cabin.Nakatayo si Thorin sa unang hakbang ng wooden deck. Ang kaniyang tailored dark suit ay gulo-gulo, ang kaniyang buhok ay pinalilipad ng hangin mula sa dagat, at ang kaniyang mga mata ay walang ibang tinitingnan kundi ang babaeng nakatago sa likod ni Selene.“Get away from my sister, Thorin!” muling sigaw ni Arnold habang mabilis na umaakyat sa kabilang dulo ng deck. Ang kaniyang anim na armado at matangkad na VIP security personnel ay mabilis na pinalibutan ang paligid ng cabin, nakaposisyon laban sa dalawang security men na kasama ni Thorin mula sa helicopter.Dahan-dahang lumingon si Thorin kay Arnold. Ang kaniyang mga mata, na dating puno ng galit at pagod, ay pinalitan ng matinding pagtataka.“Sister?” paos at mababang tanong ni Thorin,
NABALOT ng matinding katahimikan ang malawak na study room sa loob ng mansyon ng mga Meyer sa Ayala Alabang. Ang matataas na mahogany bookshelf at ang malalaking grand window na nakatapat sa hardin ay nagbibigay ng pormal at malamig na kapaligiran, ngunit sa loob ng dibdib ni Madame Mathilde, may isang malakas na bagyo ang kasalukuyang sumasabog.Nakatayo ang matanda sa tapat ng kaniyang malaking desk. Nakapatong sa ibabaw ng makinang na kahoy ang isang nakatutup na manila envelope na kararating lamang sa pamamagitan ng pribadong courier ng kaniyang chief investigator na si Victor.Nanginginig ang mga daliri ni Madame Mathilde habang dahan-dahang binubuksan ang seal ng envelope.Inilabas niya ang ilang pahina ng mga lumang dokumento, mga certified true copies ng hospital birth registry mula sa isang probinsya, lumang adoption petition paper, at ang certified medical records ng batang nagngangalang Felicity Chavez.Mabilis na binasa ng kaniyang mga mata ang bawat linya. Sa ikalawang pa







