Chapter 7

Nagising ako na mag-isa na lamang sa kama. Inilibot ko ang paningin ko sa paligid, wala na si Uncle Sam. Nang tignan ko rin ang sarili ko, naka-damit na ako.

Nang akmang tatayo ako para umalis sa kama pero na uwi lamang sa pagngiwi nang maramdaman ko ang matinding kirot sa pagitan ko.

Gusto kong sumigaw pero nang balakin ko ay napagtanto kong may tonsil ako. Ayan kasi kakasigaw ko 'to kagabi!!!!

Speaking of kagabi, dumaan muli sa utak ko ang nangyari sa amin kagabi. Gusto kong sampalin ang sarili. Hindi na ako lasing sa mga oras na 'yun pero bakit nagpadala pa rin ako sa mga haplos niya?

T*nginang self ka ah. Bilis mong maakit sa kanya.

Napahiga ako muli sa kama ko at napatulala sa kesami. Nakikita nanaman sa utak ko ang imahe nang ginagawa namin kagabi. Hindi ito maalis-alis sa isipan ko. Kulang na lang ay i-untog ko sarili ko sa pader.

Nagpahinga muna ako sandali, pinapahupa ang kirot na nararamdaman sa pagitan ko.

Nang medyo naging maayos na ay dahan-dahan na akong tumayo at naglakad patungo sa cr. Naligo ako ng medyo maaligamgam na tubig para mawala ang pananakit ng katawan ko, at lalong lalo na sa pagitan ko.

Ilang oras din akong nasa cr bago tuluyang lumabas doon nang naka-towel lang.

Pagkalabas ko ay natigilan ako nang makitang nakaupo si Uncle Sam sa may kama. Dumaan ang tingin niya sa akin kaya mahigpit kong hinakawan ang towel sa katawan ko para hindi mahulog.

Hindi nakawala sa akin ang bahagyang paglunok niya sa kanyang sariling laway at napatikhim habang pinagmamasdan ang kalagayan ko ngayon na tanging towel lang lang humaharang sa hubad baro kong katawan.

"B-bakit ka nandito?" lakas loob kong tanong sa kanya.

"Why? Am I not allowed? Kinakain nga kita rito kaga-"

"Shut up!!" Singhal ko. Hindi kayang marinig ang sasabihin niya.

Kung nakadamit lang talaga ako ngayon at hindi hinahawakan ang towel sa katawan ko, kukuha na sana ako nang gamit na puwedeng itapon sa pagmumukha nang lalaking ito.

Nanlaki ang mga mata ko at napaatras nang tumayo siya sa kanyang kinauupuan at humakbang papalapit sa akin. Hanggang sa wala na akong maatrasan at napasandal na lamang sa pader hanggang sa nasa harapan ko na siya at ilang dangkal na lamang ang layo namin sa isa't isa.

"Little girl. Alam kong masakit pa ang kepay mo pero f*ck ang sarap mong i higa ulit at kainin," mahina niyang bulong sa tenga ko.

Pinagmasdan niya ulit ang katawan ko hanggang sa dumako ito sa labi kong mapupula. Mabibigat ang kanyang paghinga na animo'y may pinipigilan emosyon.

"Ohhh..." Napadaing ako nang ipinadama niya sa akin ang kanyang pagkalalaki, tanging short niya lang at towel ko ang humaharang sa aming mga pag-iinit.

"You feel it right, little girl? It's hard, ang tigas tigas niya sayo." Aniya.

Dinampihan niya ng halik ang labi ko saka lumayo na.

Aminin ko medyo na dismaya ako sa kanyang paglayo, kahit na mahapdi ang pagitan ko, namamasa ito ngayon dahil sa kanyang pinaggagawa sa'kin. Nawala na sa isipan ko na mali pala ang ginagawa namin.

"Alam kong masakit pa siya, gusto kong magpahinga ka muna. Ayaw kong masaktan ka habang kinakain." Aniya, hinalikan ang noo ko.

"B-but I-i can handle it." Kapal mukhang saad ko sa kanya. Hindi ko alam sa sarili ko kung bakit nasabi ko 'yun. Biglaan na lamang lumabas sa bibig ko ang ganoong salita.

Kung nakikita ko lang sana ang sarili ko, siguradong ang pula pula ko na ngayon.

Mas lalo akong namula nang tumawa siya. "Baby girl. I know you can handle it pero ayaw ko pa ring masaktan ka."