Mag-log inIsisend ko po sa GC natin ang mansyon ni Lolo Clark<3
3rd Person’s POVHuminto ang sasakyan nila sa tapat ng napakalaking wrought iron gates. Sa sandaling bumukas ang gate at pumasok ang kotse sa malawak na driveway, agad na bumungad sa kanila ang isang napakalaki at napakagandang mansyon.Bago pa man makarating sa tapat ng mismong bahay, dumaan muna ang kotse sa gitna ng isang napakalawak na garden. Matingkad ang kulay ng berdeng damuhan sa paligid. May mga matatayog na punong-kahoy na nagbibigay ng masarap at preskong lilim, at sa magkabilang gilid ng daan ay may mga halamang bulaklak na siba’t iba ang kulay. Sa hindi kalayuan, maririnig pa ang agos ng tubig mula sa isang eleganteng fountain sa gitna ng bakuran. Napakalaki nito at may mga Koi fish na lumalangoy sa ibaba.Sinalubong agad ang sasakyan nila ng dalawang butler na nakasuot ng maayos na pormal na uniporme. Mabilis ngunit maingat na ibinaba ng mga ito ang mga bagahe nina Caroline at Tobias mula sa compartment habang nakayuko bilang paggalang."Welcome back po, Miss Caroline,"
3rd Person’s POVNang matapos ang lahat, dahan-dahang ibinaba ni Tobias si Caroline habang nakakulong pa rin ito sa mga braso ng asawa. Nakasandal ang ulo ng lalake sa leeg niya, habang ang mabilis nitong paghinga ay dumadampi sa dibdib niya."You're mine, Carol," pabulong na halik ni Tobias sa gilid ng kaniyang labi, his voice low, raspy. "Kahit ano pa ang mawala sa akin... ikaw lang ang hindi ko pwedeng pakawalan. Hindi ka pwedeng mawala sa akin."Natigilan si Caroline. Walang naaalala si Tobias tungkol sa mga kaanak niya pero paano iyan sabi iyon?Lumabas sila ng banyo matapos ang sandaling iyon. Dahil sa matinding sagupaan kanina, hindi pa rin naiwasang mabasa ang benda sa ulo ni Tobias."Sabi ko sa 'yo, eh," pangaral ni Caroline habang pinauupo ang asawa sa gilid ng kama. "Nabasa mo pa rin 'yong sugat mo.""Okay lang, naputukan naman kita," pabulong na sagot ni Tobias habang may nakalolokong ngiti sa mga labi.“Sira ka talaga!”Umiling na lang si Caroline kahit nag-iinit ang kani
3rd Person’s POV "Can you tell me about your personal life, Mister Tobias?" maingat na tanong ng doktor. "Your background, your upbringing?"Tumingin si Tobias sa doktor. "It was never easy, I was always alone," panimula ni Tobias. "I am the type of a person who dream big. Pero hindi iyon madali sa katulad ko. Kailangan kong maging working student noon para lang makapagtapos ng pag-aaral.Kung ano-anong raket ang pinasok ko adn thankfully, it’s all worth it."Maikli ang sagot niya pero panay din ang lingon niya kung saan-saan na para bang hirap na hirap siyang alalahanin ang bawat detalye ng buhay niya."What about your parents? Your family?" tanong uli ng doktor.Umiling si Tobias. Blangko ang mukha nito. "My family? I don't have one, Doctor. Matagal na akong ulila. I grew up in an orphanage. I never knew my parents, and I don't have any relatives."Napasinghap si Caroline. Binura ng utak ni Tobias ang pamilya Del Fierro. Tumingin ang doktor kay Caroline, a silent confirmation of
3rd Person’s POV"Nakuha mo pang ngumiti?!" asik niya habang tuloy tuloy ang agos ng luha. "Bakit ka ba kasi nag-iinom?!" Panay ang hampas niya sa dibdib ng asawa habang umiiyak.Natigilan si Tobias. Gumuhit ang pagtataka sa mga mata nito. Bahagyang kumunot ang noo nito habang nakatitig sa kaniya."Presscon...?" pabulong na usal ni Tobias, halatang walang ideya sa sinasabi niya."Oo! Nagluhod-luhod pa ang Papa mo sa harap ng media habang ikaw—"Napakarami pang gustong sabihi ni Carol pero mabilis na hinuli ni Tobias ang dalawa niyang kamay at sa isang iglap ay hinila siya palapit at hinaplos ang pisngi niya.Iniyuko ni Tobias ang ulo at agad na tinawid ang distansya ng mga labi nila.It was a deep, desperate kiss. Isang halik na puno ng pangamba at labis na pananabik. Kumapit ang kamay ni Tobias sa likod ng leeg niya, habang si Caroline naman ay napahawak sa balikat nito, tuluyang nawalan ng lakas.Isang halik na may hatid na kapanatagan sa kalooban nilang dalawa.Nang dahan-dahang
3rd Person’s POV“That is correct.” Pagkumpirma ni Lola Rina, “My apo did those kind of things behind our backs. And we’re very very of his actions. T-Tobias is not a bad person. But… but money and power did this to him. And we’re very very sorry dahil pakiramdam namin ay malaki din ang pagkukulang namin that’s why he did all this.”Lumapit din si Lincoln sa harap. Sa harap ng napakaraming tao ay bigla siyang lumuhod.“I’m very sorry for my son’s actions. I assure you, sisiguruhin naming maaayos ang lahat. I will take responsibility. At sisiguruhin naming maaayos ang lahat.”Lalong lumakas ang tunog ng mga camera at nagwala ang pag flash ng mga ito nang lumuhod sa platform si Lincoln para yumuko. Napakuyom ng kamao si Caroline. Kusang tumulo ang luha niya. Sa kabila ng mga nangyari ay hindi niya maiwasang maiyak para sa asawa. “How can they do this?” mahinang usal ni Mara.Pati si Jade na ubod ng daldal ay natahimik dahil sa nasaksihan. Hindi makapaniwala sa kung paanong ang mga tao
3rd Person’s POVKINABUKASAN“Dahan-dahan ka sa paggalaw-galaw, Carol! Baka mabinat ka!” tarantang alalay ni Jade habang iniaayos ang mga unan sa likod ni Caroline.“Babe, huwag kang magalaw, baka mapano ka. Ako na aalalay kay Carol. Maupo ka na lang d'yan,” mabilis na suway ni Kael sabay higit sa braso ni Jade para pasimpleng iupo ito sa sofa sa loob ng kwarto ng kaibigan.“Jade, iha... buntis ka ba?” biglang tanong ni Mommy Mara habang inilalapag ang tray ng mirienda sa coffee table.“H-Ha? Tita Mara naman! Nakakagulat ka naman po magtanong!” pigil-hiningang tanggi ni Jade habang napatayo nang alanganin.“Iha, naranasan ko na nag magbuntis at manganak. Kabisado ko ang kilos ng taong may dinadala,” nakangiting pambubuko ni Mara sabay turo kay Kael. “At ang kilos nitong boyfriend mo, kilos ng lalaking takot na takot na mahulog ang anak niya. Medyo OA nga lang, hahaha!”“A-ay… hehehe,” tanging sagot ni Kael habang palingon-lingon kay Jade.“Ano nga? Umamin na kayo, nasa tamang edad nama







