I Married The Thug Billionaire

“Gabi na. Magpahinga na tayo.”

Biglang napabalik sa realidad si Xeline Valderrama sa malalim at makakaakit na boses ng lalaki. Nang iangat niya ang kanyang tingin, nagtama ang kanilang mga mata.  May mga emosyong naglalaro roon na hindi niya mabasa, malalim at maitim na parang tinta.

Kinabahan si Xeline at bahagyang hinigpitan ang pagkakahawak sa laylayan ng kanyang gown. Lalo ring bumilis ang tibok ng kanyang puso. Mula nang pumasok siya sa kuwartong ito, nakaupo na lamang siya sa gilid ng kama at nanatili sa posisyong iyon. Naninigas na ang kanyang likod ngunit hindi pa rin niya nahuhubad ang suot na wedding gown. Nang matapos maligo ang lalaki at lumabas mula sa banyo, saka lamang niya lubusang napagtanto na ngayong gabi kailangan niyang makasama ang lalaking nasa harapan niya bilang asawa.

Ang problema, wala talaga siyang ideya kung paano makikitungo sa lalaki. Lalo na’t napilitan lamang siyang pumalit sa kasal para sa kanyang kapatid.

Bilang isang illegitimate daughter ng isang mayamang pamilya, kailangan niyang pakasalan ang lalaking ito na halos wala ni isang kusing sa bulsa, kapalit ng kanyang kapatid. Ang lahat ng ito ay para lamang matupad ang kasunduang pagpapakasal na ginawa ng dalawang pamilya noong panahon ng kanilang mga magulang at makuha ang malaking halagang nakalaan bilang kanyang dowry.

Kapag nakuha niya ang pera, may pag-asa pang magamot ang kanyang ina. Makakapagpatuloy sa pag-aaral ang kanyang  mga nakababatang kapatid, at maaari nang mamuhay nang maayos ang kanyang buong pamilya.

Huminga nang malalim si Xeline. Gaya ng isang maliit na kuneho, kinakabahan siyang naglakad patungo sa banyo. “Ako… maliligo rin ako.”

Mapapansin ang biglaang pagbabago ng ekspresyon sa mga mata ng lalaki. Mabilis na tumayo si Xeline at dumiretso sa banyo. Nang susubukan na sana niyang isara ang p***o, saka niya napansing wala man lang kandado o kahit simpleng trangka ang lumang pintuang kahoy. Natigilan siya. Hindi man naging maginhawa ang buhay niya noon, hindi pa rin naman umabot sa ganitong klaseng kahirapan.

Bahagyang namula ang kanyang mga mata. Nag-atubili siya sa loob ng banyo at matagal na hindi maalis ang kanyang damit.

Mula sa labas, mukhang naunawaan ng lalaki ang kanyang iniisip. Maya-maya, malalim nitong sinabi, “Lalabas muna ako para manigarilyo. You may take your time.”

Bahagyang nabawasan ang kaba ni Xeline. Marahan niyang dinikit ang tainga sa p***o at nakinig hanggang sa unti-unting lumayo ang mga yabag ng lalaki.

Ang pulang wedding  decoration sa lumang pader ay tila kupas na. Isang araw bago ang kanilang kasal, isang bagyo ang humagupit sa buong lungsod. Kahit saan sa mga kalsada ay makikita ang mga karatula na tinangay ng hangin at malalaking punong nabali sa gitna. At sa kabila ng kaguluhang iyon, nagpakasal pa rin si Xeline.

Walang magarbong wedding car na sumundo sa kanya. Kinailangan pa niyang maglakad nang malayo bago siya nakasakay sa isang ordinaryong van. Hindi niya alam kung gaano katagal ang biyahe bago sila nakarating sa baryo. Puno ng putik ang makipot na daan, kaya nadumihan pati ang kanyang sapatos at wedding gown.

Sabi ng matatanda, walang magiging magandang kinabukasan ang mga taong nagpakasal sa ganitong panahon. Pero matagal nang hindi umaasa si Xeline sa sarili niyang kaligayahan.

Lumabas siya habang pinatutuyo ang kanyang buhok. Ngunit hindi pa rin bumabalik ang kanyang asawa. Tila napakatagal ito sa paninigarilyo

Pinagmasdan niya ang dalawang kwarto na gawa sa luma at marupok na kahoy. May ilang bahagi pa sa bubong na tumatagas ang ulan. Bagama’t medyo luma at sira-sira na ang bahay, naisip niyang magiging maayos din naman ito kapag nalinis at naayos nang mabuti. Bahagya siyang ngumiti sa naisip. At habang wala pa ang lalaki, sinamantala niya ang pagkakataon at inayos nang kaunti ang buong bahay, mula sa loob hanggang sa labas.

Siya ay nakaluhod habang inaayos ang kumot nang biglang pumasok ang lalaki. Kaagad na lumingon si Xeline dahil sa pagkagulat. Ang tanging tuwalya na nakabalot sa kanyang katawan ay biglang dumulas at nahulog. Napasinghap siya sa takot at agad na niyakap ang kanyang sarili gamit ang kanyang mga kamay, ngunit huli na. Nakita na ng lalaki ang kanyang buong katawan.

Nawaindang si Xeline, kaya agad na hinila ang kumot upang itakip sa kanyang katawan habang namumula nang husto ang kanyang mukha. Bahagyang gumalaw ang Adam’s apple ng lalaki; lalong naging malalim at komplikado ang ningning sa kanyang mga mata. 

Dahan-dahan siyang lumapit kay Xeline. Ang malamig at malalim niyang boses ay may bahid na lambing na tila may ibang kahulugan.

“Gabi na. Magpahinga na tayo.”

Sa pagkakataong ito, sadyang binigyang-diin niya ang dalawang salitang tayo.

Mabilis na kumalabog ang dibdib ni Xeline, kaya madiin niyang ipinikit ang kanyang mga mata. Bigla niyang naramdaman ang isang bisig na yumakap sa kanyang baywang. Kasabay nito, ang pagsandal niya sa mga bisig ng lalaki at hinila siya nito patungo sa kama.