Chapter 8:1 The comfort of routine

Kinabukasan, eksaktong alas-siyete ng umaga nang dumating si Athena Valeria Boromeo sa opisina.

Tahimik pa ang executive floor. Kakaunti pa lang ang employees na dumarating, habang ang iba ay nagkakape pa sa pantry o naghahanda ng mga gamit sa kani-kanilang desk.

Dire-diretso si Valeria sa kaniyang opisina, pero pagkapasok niya ay agad siyang napahinto.

May nakapatong na tasa ng chamomile tea sa desk niya.

Sa tabi nito ay may sandwich.

Walang note.

Walang kung anong cheesy na message.

Napatingin siya sa labas ng glass wall.

Naroon na si Nick sa desk nito, abala sa laptop na para bang wala itong kinalaman sa pagkaing naghihintay sa loob ng opisina niya.

Lumabas si Valeria.

“Nick.”

Agad itong napatingala.

“Good morning po, Ma’am Valeria.”

Itinuro niya ang desk sa loob. “What’s that?”

Sumilip si Nick sa direksyong itinuturo niya.

“Breakfast po.”

“I can see that.”

Napakurap ito.

“Then… bakit n’yo po tinatanong?”

Napatitig si Valeria sa kaniya.

Parang saka lang na-realize ni Nick ang sinabi nito.

“Sorry po.”

Napailing siya. “Smartass.”

“Ma’am Valeria?”

“Nothing.”

Bumalik siya sa loob ng opisina.

Umupo si Valeria, binuksan ang laptop at sinimulang tingnan ang emails niya.

Ilang segundo ang lumipas bago kusang napunta ang kamay niya sa sandwich.

Kumagat siya.

Then continued working.

Mula sa labas, saglit siyang sinulyapan ni Nick.

Wala nang tanong kung bakit may breakfast.

Wala na ring reklamo.

Tinanggap niya lang.

Isang bahagyang ngiti ang dumaan sa labi ni Nick bago siya muling tumingin sa laptop.

Good.

Unti-unti nang nagiging normal kay Valeria ang presensya niya.

Exactly what he wanted.

Bandang alas-nuwebe, bumalik na ang dating ingay ng executive floor.

At kasama niyon ang dating Valeria na kinatatakutan ng lahat.

“Nasaan ang revised projection?”

Nakatayo sa harap ng desk niya ang dalawang managers mula Finance.

“Ma’am, hinihintay pa po namin ang final numbers. May discrepancy po kasi sa report na galing sa Batangas site.”

“I asked for this yesterday.”

“Yes, ma’am, pero may kailangan pa po kaming i-verify sa—”

“Then you should've verified it yesterday.”

Tumahimik ang dalawa.

Dahan-dahang isinara ni Valeria ang folder.

Hindi siya sumigaw.

Hindi niya kailangan.

“I have a board meeting at eleven. I specifically asked for the revised projection before nine.”

“Yes, ma’am.”

Tumingin siya sa relo.

“It’s already 9:12.”

“We’re sorry, ma’am.”

“Don't be sorry. Fix it.”

“Yes, ma’am.”

“Thirty minutes.”

Nagkatinginan ang dalawa.

“Ma’am, baka po hindi—”

Valeria looked up.

Biglang tumahimik ang manager.

“May problema?”

“W-Wala po.”

“Good. Thirty minutes.”

“Yes, ma’am.”

“Go.”

Halos sabay na lumabas ang dalawa.

Pagkasara ng p***o, saka lang napasandal si Valeria sa upuan.

Napapikit siya habang minamasahe ang sentido.

Ilang segundo lang, bumukas ulit ang p***o.

“What now?”

Pero nang tumingin siya, si Nick pala.

Huminto ito sa may pintuan.

“Sorry po.”

Huminga nang malalim si Valeria.

“What is it?”

“May kailangan lang po ng signature ninyo.”

“Leave it there.”

Lumapit si Nick at inilapag ang folder sa desk.

Napansin nito ang tasa sa gilid.

Wala nang laman.

“Naubos n’yo po.”

Napatingin si Valeria sa kaniya.

“Ang alin?”

“Tea.”

“Yes. And?”

“Wala naman po.”

Inayos ni Nick ang salamin nito.

Napapikit sandali si Valeria.

“Are you monitoring my beverage intake now, Nick?”

“A-Ah… hindi naman po.”

“Good. Because that's disturbing.”

“Sorry po.”

Napangiti nang bahagya si Valeria.

“I’m kidding.”

“Oh.”

Napailing siya.

“You really need to learn when I’m joking.”

joking.”

“Mahirap po kayong basahin minsan, Ma’am Valeria.”

“Good.”

“Opo.”

“Anything else?”

“Wala na po.”

“Then go.”

Tumango si Nick at naglakad na papunta sa p***o.

“Nick.”

Napalingon ito. “Yes, Ma’am Valeria?”

“The sandwich was good.”

May maliit na ngiting sumilay sa mukha nito.

“Thank you po.”

“Don't make a big deal out of it.”

“Hindi naman po.”

“Good.”

Tumalikod na ito.

“Nick.”

Muli itong huminto.

“Ma’am?”

“Stop smiling.”

Agad na nawala ang ngiti sa labi nito.

“Opo.”

Hindi na napigilan ni Valeria ang sariling mapailing.

“Go.”

“Opo, Ma’am Valeria.”

Pagkalabas ni Nick, bumalik si Valeria sa kaniyang ginagawa.

Samantalang naglakad naman si Nick pabalik sa desk niya.

Unti-unting nawala ang maamong ngiti sa mukha nito.

Another barrier down.