เข้าสู่ระบบPagdating ni Valeria sa bahay, gusto lang niyang maligo at matulog.Para sa isang araw na nagsimula nang maaga, pakiramdam niya ay wala siyang natapos kahit sunod-sunod naman ang meetings niya.Pagpasok niya sa living room, agad niyang hinubad ang heels at iniwan iyon sa tabi ng sofa.Tahimik ang buong bahay. Exactly what she needed.She was halfway upstairs when her phone rang.Napahinto siya.Dad.For a moment, tinitigan lang niya ang pangalan sa screen.Then she answered.“Hi, Dad.”“Are you home?”“Yes. Kakauwi ko lang.”“Good. We need to talk.”Napapikit si Valeria.Of course.“Can this wait until tomorrow? Medyo mahaba ang araw ko.”“This will only take a few minutes.”Alam niyang hindi iyon totoo.She walked back downstairs instead and sat on the couch.“What is it?”“I received the latest Batangas projections.”Valeria leaned back.“And?”“The numbers aren't where they're supposed to be.”“Dad, we already addressed that. Finance is working on the revise
Pasado alas-dose na nang lumabas si Phoenix ng hotel room.Tahimik ang hallway, maliban sa mahinang music mula sa lounge sa ibabang palapag. Habang hinihintay ang elevator, inayos niya ang cuff ng polo bago kinuha ang cellphone mula sa bulsa.Several notifications were waiting.Karamihan galing sa Rodriguez Global Holdings.May dalawang messages mula kay Flynn.At may isang notification mula sa work email ni Nick Sarmiento.Bumukas ang elevator.Pumasok si Phoenix at pinindot ang basement.Saka niya binuksan ang email.Forwarded meeting documents from Valeria.May maikling message sa itaas.Please review before tomorrow's briefing.Phoenix glanced at the time.11:48 PM iyon ipinadala.Napailing siya.Typical.Kahit halos maghatinggabi na, nagtatrabaho pa rin ang babae.Binuksan niya ang attached documents at mabilis na dinaanan ang laman. Revised projections. Updated construction timeline. Supplier notes.Nothing unusual.He downloaded the files before locking his phone.Sumandal si P
(MATURE CONTENT NOTICE: This chapter contains mature themes, strong language, and explicit sexual scenes. Reader discretion is advised.)Weeknight pero halos puno pa rin ang lounge nang dumating si Phoenix Rodriguez. Hindi iyon surprising. Tucked away sa upper floor ng isang luxury hotel, hindi iyon klase ng bar na basta pinupuntahan ng kahit sino. Walang maingay na crowd o nag-uunahang kumuha ng murang drinks. Mostly businessmen, executives, old-money heirs, at mga taong sanay gumastos nang hindi tumitingin sa presyo.Phoenix liked it that way. Tahimik. Private. And most importantly, nobody there cared enough to ask unnecessary questions.Pagpasok niya, binati siya agad ng bartender. “Usual, sir?”Phoenix loosened his tie as he sat at the bar. “You already know.”Within minutes, may whiskey nang nakalapag sa harap niya. He took a slow sip. No glasses. No awkward posture. No oversized shirt. Naka-dark suit siya, sleeves slightly pulled back, expensive watch visible beneath his cuff. D
“Nick, stop touching your tie.”Agad na ibinaba ni Nick ang kamay mula sa leeg niya.“Sorry po, Ma’am Valeria.”Napabuntong-hininga si Valeria habang nakatingin sa kaniya mula sa kabilang side ng elevator.“That's the fifth time.”“Hindi po kasi ako sanay.”“I can tell.”That evening, may annual charity dinner ang isa sa long-time business partners ng Boromeo Group sa isang hotel sa Makati. Normally, kaya naman ni Valeria na pumunta nang mag-isa, makipagkamay sa investors, ngumiti para sa photographs, then leave as soon as socially acceptable.Pero dahil may ilang executives at potential suppliers na kailangan niyang makausap, isinama niya si Nick.Looking at him now, she was beginning to question that decision.At least maayos naman itong tingnan. Dark suit, white shirt, plain tie. Nandoon pa rin ang makapal na salamin, though.Unfortunately, mukhang gusto nitong tumakas.“Relax,” sabi niya.“I’m trying po.”“You look like you're attending your own trial.”Napatawa ito
Pasado alas-nuwebe na ng gabi nang tuluyang isara ni Valeria ang laptop.“Enough. Kapag may nagbago na naman sa projections tonight, bukas ko na sila sasakalin.”Napatingin si Nick mula sa kabilang side ng mesa. “Good decision po, Ma’am Valeria. Medyo late na rin para maghanap ng bagong Finance team.”Napataas ang kilay niya.“Did you just make a joke?”Bahagyang napangiti si Nick. “Hindi po ako sure kung joke iyon.”“Work on it.”Sinimulan nitong ayusin ang mga folders na nagkalat sa mesa.Kanina pa silang dalawa naiwan sa executive floor dahil kailangan nilang tapusin ang proposal para sa Batangas expansion. Tatlong beses nagbago ang projections mula Finance, kaya ang inaasahan ni Valeria na matatapos bago mag-alas-siyete ay umabot nang ganoon kalate.Napahilot siya sa batok bago sumandal.“What time is it?”“9:24 po.”Valeria sighed. “Great. Twelve hours na yata akong nandito.”“At wala pa po kayong proper dinner.”Dahan-dahan siyang napatingin kay Nick.“Don't start
Tahimik si Nick habang naglalakad sila pabalik sa executive floor.Too quiet.Napansin iyon ni Valeria pagsakay nila sa elevator.“What?”Napatingin ito sa kaniya. “Wala naman po.”“You've been quiet since we left the conference room.”Nag-adjust ito ng salamin.“Iniisip ko lang po na hindi n’yo naman kailangang gawin iyon.”“Do what?”“Defend me.”Valeria looked at him.“I wasn't defending you.”Napakurap si Nick.“Ah.”“I was defending my decision.”“Okay po.”“And wiping that stupid look off Salcedo's face was a bonus.”Natawa si Nick.Valeria glanced at him.“What's funny?”“Wala naman po. Akala ko lang po galit talaga kayo.”“I was.”“Sa kanila po?”“Mostly.”“Mostly?”Valeria pressed the button for their floor even though it had already been selected.“You were about to apologize for being right.”Nick smiled sheepishly.“Habit lang po.”“It's an annoying habit.”“Sorry po.”She slowly turned her head toward him.Na-realize din agad ni Nick ang gi







