LOGINSumalpok ang kanang gulong ng SUV sa gilid ng gutter, nagpaulan ng mga tilamsik ng putik at pira-pirasong bato pababa sa bangin. Umalingawngaw ang matinis na huni ng goma sa basang kalsada nang buong lakas na kinabig ni Jake ang manibela pakaliwa upang bawiin ang kontrol."Kumapit ka nang mahigpit!" sigaw ni Jake.Hindi pa man natatapos ang kaniyang babala, muling sumingit ang pickup truck sa kanilang kaliwang bahagi. Sa ilalim ng malamlam na ilaw sa kalsada, nakita ni Christel ang sakay sa passenger seat ng sumusunod na sasakyan—nakatutok ang isang maitim na maikling armas sa bintana ng kaniyang pinto!BANG! BANG!Bumasag ang salamin sa likurang bahagi ng SUV. Sumabog ang mga piraso ng kristal papasok sa cabin. Agad na idiniin ni Jake ang ulo ni Christel pababa sa kaniyang hita habang ang kaniyang kaliwang kamay ay mahigpit na nakasungkit sa likod ng dalaga upang panatilihin itong nakayuko."Jake, babarilin nila tayo!" pigil-hiningang sigaw ni Christel sa gitna ng ingay ng basag na h
Hindi mapakali si Christel nang makita ang kakaibang kislap sa mga mata ni Jake. Ang panginginig ng mga kamay nito, ang marahas na pagbaba at pagtaas ng dibdib, at ang pilit na pagtatago nito ng telepono sa likurang bulsa—lahat ng iyon ay malinaw na hudyat ng panganib. "Jake, huwag kang magsinungaling sa akin," marahang hinawakan ni Christel ang manggas ng nasunog na coat ng lalaki. Ang uling sa kaniyang kamay ay lalong kumalat sa kaniyang balat. "Sino ang nag-text? Si Don Roberto ba? Anong kailangan nila?" Bago pa man makapagsinungaling si Jake, muling nanginig ang telepono sa kaniyang bulsa. Isang tawag. Hindi na nagdalawang-isip si Christel. Sa kabila ng kirot sa kaniyang sprain, mabilis niyang inabot ang telepono mula sa bulsa ni Jake at pinindot ang answer button sabay pindot ng loudspeaker bago pa man ito maagaw ng binata. "Good evening, Engineer Montemayor," bati ng isang boses mula sa kabilang linya. Malat, malamig, at gumagamit ng electronic voice distorter. "Nakatanggap
Ang tagumpay sa loob ng trailer ay mabilis na nilamon ng isang nakapangingilabot na katahimikan.Alas-siyete na ng gabi. Nakaalis na ang mga bisita, ang catering van, at maging ang media na inanyayahan ni Don Fernando. Tanging ang humuhuning hangin ng Tagaytay at ang mahihinang kaluskos ng mga tuyong dahon sa paligid ng talampas ang maririnig. Sa loob ng pansamantalang site office, abala si Christel sa pag-aayos ng kaniyang laptop at mga printed contract. Si Jake naman ay lumabas saglit upang kausapin ang panggabing security guard at i-lock ang heavy equipment area.Biglang namatay ang lahat ng ilaw.Clack.Kasabay nito ang paghinto ng ugong ng generator. Nabalot ng ganap na kadiliman ang buong container van. Tanging ang malamlam na puting liwanag ng screen ng kaniyang laptop ang nagbigay ng anino sa mga dingding."Jake?" tawag ni Christel.Walang sumagot.Kumabog ang kaniyang dibdib. Dahan-dahan niyang dinampot ang kaniyang cellphone at binuksan ang flashlight. Dahil sa kaniyang spra
Pagsapit ng Lunes ng umaga, parang nagbabadya ang isang pambansang kalamidad sa site ng Horizon Ridge.Hindi dahil sa bagyo, kundi dahil sa dami ng mamahaling sasakyan na nakaparada sa masukal na damuhan. Ang putikang trail na dating dinaraanan lamang ng mga dump truck at backhoe ay tila naging motorcade ng mga mayayaman: may tatlong itim na Mercedes-Benz ang pamilya ni Gladyz, ang kotseng pampatrulya ng LGU dahil nagpumilit bumisita ang bise-alkalde, at sa pinakagitna—nakaparada nang may kayabangan—ang kulay-pilak na Rolls-Royce ni Don Roberto Montemayor.Sa loob ng pansamantalang site office na gawa sa airconditioned container van, halos mag-amoy salon ang hangin sa pinaghalong pabango, mamahaling kape, at matinding kaba."Tubig, sino may gusto ng tubig?!" bulong ni Adrian na pabalik-balik ang lakad, pawis na pawis kahit nakatutok ang split-type aircon. "Gladyz, sabihin mo sa akin na hindi totoo 'to. Bakit nandito ang buong regional board ng construction union? Bakit may media sa ma
Kinabukasan, hindi makamandag na halik o madramang musika ng teleserye ang gumising kay Christel—kundi ang amoy ng sunog na bawang na sinusundan ng matinis na tunog ng smoke alarm sa kusina.Beep! Beep! Beep!"Manang Josie, bakit nagwawala yung kisame?!" sigaw ng isang boses mula sa kusina na kabisado ni Christel."Señorito Jake, sinabi ko naman kasing huwag lalakasan ang apoy! Hindi po ginagawang welding machine ang kalan kapag nagpi-prito ng corned beef!" tugon naman ng pabalikwas na boses ni Manang Josie.Napamulat si Christel. Sa pagtatangka niyang bumangon, bigla niyang naramdaman ang pamilyar na kirot sa kaniyang bukong-bukong. "Aray ko naman," bulong niya sa sarili. Tumingin siya sa kaniyang paa na ngayon ay may benda na may print pa ng maliliit na dinosaur—gawa ng clinic sa Tagaytay kahapon dahil naubusan daw sila ng plain beige bandage.Maya-maya pa, bumukas ang pinto ng kusina. Lumabas si Jake na may suot na pink floral apron na pag-aari halatang-halata ni Manang Josie, may
Ang mansiyon ng mga Montemayor sa Alfonso ay mistulang isang kuta ng lumang kapangyarihan. Napalilibutan ito ng matatayog na pader na gawa sa batong adobe, may mahabang daang sementado na pinaliligiran ng mga pine tree, at binabantayan ng dalawang gintong leon sa mismong bukana ng arko. Sa tuwing pumapasok si Jake sa tarangkahang ito noong kaniyang kabataan, palagi siyang nakararamdam ng paninikip sa dibdib—isang paalala na bawat sulok ng lupang ito ay kontrolado ng bakal na kamay ng kaniyang ama.Ngunit ngayong gabi, iba ang bumabalot sa kaniya. Walang bahid ng pag-aalinlangan ang kaniyang mga hakbang pagkababa niya sa sasakyan. Iniwan niya ang kaniyang hard hat sa likod ng SUV, inayos ang gusot na manggas ng kaniyang polo, at pumasok sa malaking dobleng pinto ng mansiyon."Nandito na ang Señorito," mahinang anunsiyo ng mayordomo habang kinukuha ang kaniyang susi.Sa formal dining hall, nandoon na ang lahat. Nakaupo sa kabisera si Don Roberto Montemayor—isang lalakeng nasa edad animn
Chapter 2 Naging busy si Gladyz buong maghapon, dahil gusto nyang kamlimutan ang nagyari sa kanya kanina. Tumawag si Ivy sa kanya at niyaya siya nitong kumain sa labas. Dahil wala naman siyang gagawin kaya pumayag nalang siya at friday nmanwalang pasok kinabukasan Pagkalipas ng isang oras may kuma
Chapter 1 Sabay kumain ng almusal ang pamilyang Rumualdez. Minsan lang sila nagkkasabay kumain dahil busy sila sa kanilang negosyo. "Honey, I will schedule a meeting with the board, get ready, I want to resign as a President of the company, and I want you to take over the place."nabigla si Glady
Chapter 5 Dinala ni Gladyz ang kanyang Audi Q4-etron sa Casa upang ipagawa ang gasgas nito sa likuran. Tuwing naalala niya ang nangyari kahapon hindi niya mapihilang maiinis. Isang attendant ang lumapit sa kanya." Good morning maam,.nacheck na po namin ang inyong kotse, gusto ko lang po
Chapter 4Masayang naglalaro si Zheena at Adrian minsan pang sila magkita kaya sinulit na ng bata na makasama ang Daddy adrian niya, habang si Christel at Mang Fidel naman aybnag-uusap."Daddy, I want to go to school" " Really!?', I will talk to your mom later."" Ayaw po muna ni mommy kasi wala d







