INICIAR SESIÓNChapter 138Walang kibo si Magnus sa pagiging magalang ni Ophelia. Tila hindi niya ito pinansin, hanggang sa bigla siyang nagsalita na ikinatigil ng babae."Isipin mo na lang ang kapakanan ng dalawang baby sa sinapupunan mo," sabi ni Magnus sa isang seryosong tono.Biglang nanlamig si Ophelia at pinagpawisan nang malapot. Napatingin siya nang diretso sa lalaki, pilit na binabasa ang iniisip nito."Anong ibig mong sabihin?" tanong ni Ophelia, pilit na pinapakalma ang kanyang boses. "Bakit bigla mo silang nabanggit? Akala ko ba ang sakit lang ni Maine ang inaalala mo?"Hindi sumagot si Magnus at tinitigan lang ang bawat galaw sa mukha ni Ophelia. Kahit na pakiramdam ni Ophelia ay bibigay na siya sa takot, pinilit niyang magmukhang kalmado, na parang wala siyang itinatago. Sa isip ni Magnus, kung wala talagang alam si Ophelia tungkol sa pinagmulan ng dalawang fetus na iyon, paano niya sasabihin ang katotohanan?Matapos umalis ni Magnus, halos buong gabi na binangungot si Ophelia. Sa kan
Chapter 137Sobrang lamig ng mga kamay ni Magnus. Dahil sa kaba at sa lamig na naramdaman, pilit na lumalayo si Ophelia pero hindi siya binitawan ng lalaki."Huwag kang malikot," mahinang sabi ni Magnus.Tila natauhan ang lalaki sa pagiging agresibo niya kaya idinaan na lang niya ang kanyang mga daliri sa balat ng leeg ni Ophelia. Pero sa isang haplos na iyon, parang may kuryenteng gumapang mula sa talampakan ni Ophelia hanggang sa kanyang buong katawan.Jusko, anong klase itong nararamdaman ko? Pakiramdam ni Ophelia ay hindi siya makahinga at nagkakagulo na ang tibok ng kanyang puso."Ito rin ba, siya rin ba ang may gawa?" tanong ni Magnus, habang bakas sa boses niya ang matinding galit. "Yung lalakeng ang apelyido ay Villacorta?"Biglang lumamig ang tono ng pananalita ni Magnus, dahilan para kabahan lalo si Ophelia. Hindi niya maintindihan kung sa anong basehan tinatanong ng isang Magnus ang mga bagay na ito. Isa pa, aminin man niya o hindi, masyado nang awkward ang sitwasyon nila.
Chapter 136Pagkatapos bitawan ang mga salitang iyon nang buong lupit, lumingon siya at pasuray-suray na naglakad palayo ng villa."Dominic, kung wala kang tinatago, bakit ka tumatakbo?" mahinang usal ni Ophelia habang pinapanood ang papalayong pigura ng asawa.Alam niyang nakonsensya ito kaya hindi makatingin nang diretso sa kanyang mga mata. Napahawak si Ophelia sa namumulang leeg at nanghihinang naupo sa sofa. Inasahan na niyang magiging ganito ka-grabe ang emosyon ni Dominic sa pagbabalik niya, pero hindi niya akalain na aabot ito sa ganitong ka-extreme na sitwasyon. Mabuti na lang at naprotektahan niya ang sarili at ang kanyang anak.Napansin niyang ang kamay niyang nakahawak sa piraso ng porselana ay malakas na palang dumudugo. Ngayon lang naramdaman ni Ophelia ang hapdi. Pinigilan niyang maiyak at tumingin kay Analyn na nakatayo lang doon na parang estatwa."First-aid kit," utos ni Ophelia, hindi na nag-abalang maging magalang.Dahil magkaaway na sila ni Dominic at bawal na si
Chapter 135Tiningnan ni Dominic ang hawak niyang chopsticks at lalong nag-apoy ang galit nito. Tumayo si Ophelia at buong pwersang itinulak ang silya bago sumigaw pabalik."Sino ang tinutukoy mo? Sino ang gustong pumatay sa atin? Dominic, sinubukan mong patayin ang anak ko noon, at ngayon pati ako susubukan mo!" sigaw ni Ophelia."Dati akala ko lang ay wala kang kwentang ama. Ngayon, nakita ko na hindi ka rin pala karapat-dapat na ituring na tao!" dagdag pa niya."Dahil ganyan ka rin naman, bakit kailangan pa nating ikulong ang isa't isa? Bakit hindi na lang natin—"Bago pa matapos ni Ophelia ang sasabihin, hinila siya ni Dominic palapit at muling sumigaw."Huwag mong ituloy ang sasabihin mo!" bulyaw ni Dominic."Ophelia, kahit ano pa ang nasa isip mo, bawal mong sabihin 'yan! Kung hindi, sisiguraduhin kong magkakamatayan ang mga Villacorta at ang pamilyang Gatchalian!" banta ni Dominic.Napangiti lang nang mapait si Ophelia. Akala ba ni Dominic ay matatakot siya sa banta nito sa mga
Chapter 134Pagkatapos sabihin iyon, agad na tumalikod si Tiago para tawagan si Dominic at ibalita ang nangyari.Habang si Ophelia naman ay mukhang naka-house arrest na naman, ang totoo ay inasahan na niya ang sitwasyong ito bago pa siya nagpasyang bumalik sa mansyon ng mga Villacorta. Ang ginawa ni Don Ignacio kay Violeta ay sobrang lala; kahit anong tago nila, hinding-hindi ito maililihim kay Señora Cynthia.Siguradong mas matindi ang shock ng matanda ngayon kumpara noon. Kahit may mga doctor sa bahay para sa emergency care, kapag lumala pa ang lagay nito ay kailangan na talaga siyang itakbo sa ospital.Napabuntong-hina si Ophelia. Sobrang gulo ng nararamdaman niya para sa biyenan. Nirerespeto niya si Señora Cynthia, pero ito rin ang gumagamit ng kung anu-anong paraan para pilitin silang magsama ni Dominic. Pakiramdam niya, ang hindi pagbanggit ng divorce sa ngayon ay sapat na sanang pagtanaw ng utang na loob, pero hindi niya akalaing mas lalo lang itong magiging magulo.Ayaw na n
Chapter 133Napatingin si Ophelia sa mahabang kalsada."Buntis ka pa naman. Ganito na lang, ako na ang magda-drive sa iyo papuntang city," mungkahi ni Dr. Bautista. "Hintayin mo lang ako rito at kukunin ko lang ang mga gamit mo."Dahil sa sobrang pagmamadali, pera lang ang nadala ni Ophelia. Wala na siyang rason para tumanggi sa alok ng doktor. "Sige po, salamat. Pasensya na sa abala, Dr. Bautista."Pagdating sa city, nagpahatid agad si Ophelia sa lumang mansion ng mga Villacorta. Hindi mapigilan ni Dr. Bautista ang mag-alala nang makitang babalik ang dalaga sa pugad ng mga lobo."Ophelia, sigurado ka ba rito? Gusto mo bang samahan kita sa loob?" tanong ni Dr. Bautista. "Nakaalis ka na sa mga Villacorta, baka mamaya ay hindi ka na naman nila palabasin.""Huwag po kayong mag-alala, hindi nila ako sasaktan," paninigurado ni Ophelia. Kampante siya dahil alam niyang mahalaga sa kanila ang batang dinadala niya. "Kailangan ko lang talagang malaman ang totoo, at dito ko lang iyon mahahanap."







