CHAPTER 3

MY MYSTERIOUS WIFE BOOK II THIRD GENERATION 

CHAPTER 3

3RD POV 

“Sigurado kabang ito ang magiging bahay natin?” Tanong sa kanya ni Ivanna, habang tumango si Jin.

“Ang ganda..” ngumiti siya rito, dahil sa sinabi nito. Hindi niya rin pinapakita rito ang lungkot na nararamdaman niya, dahil ang gusto niya ay si Nova, ang magsasabi nito sa kanya. 

“May mga katulong na rin tayo na pupunta rito. Ikaw na ang bahala sa kanila. Marunong kaba magdala ng kotse?” tanong niya, habang hindi ito sumagot. 

“Nakalimutan kung hindi pala..” Ngiting wika niya, habang napatingin ito sa kanya. 

“’Wag kang mag-alala, kukuha ako ng driver para sa ‘yo. Kung gusto mo na ring pumasok bukas sa opisina, tawagan mo lang ako.” 

“Sige, ang mga gamit mo sa condo, ipapakuha ko nalang sa mga tauhan ko.” 

“Ikaw ang bahala,” balewalang sagot nito sa kanya. 

“Pupunta lang ako sa opisina, ikaw na muna ang bahala rito.” Paalam niya, habang tumango ito sa kanya. 

Binalikan niya ang kotse niya at pumasok dito. Habang nasa loob ng kanyang kotse, ay nararamdaman na naman ni Jin ang sakit nang ma-alala niya si Nova. Hanggang ngayon ay iniisip niya pa rin ito, at nasasaktan pa rin siya sa ginawa nitong paglayo sa kanya. Gusto niya sana itong sundan. Pero natatakot siya na lalo itong lalayo sa kanya. Pinunasan niya ang mga luha niya sa kanyang mga mata, habang napatingin sa bahay na pinapatayo niya para sa kanila. 

‘Tama na, kailangan mo na siyang makalimutan.’ Mabilis niyang binuhay ang makita ng kotse, at agad na umalis. 

Nang makarating sa kanyang opisina, ay agad niyang itinuon ang kanyang atensyon sa mga documents na nasa harapan niya. Nang makarinig siya nang katok sa p*nto, ay na-patingin si Jin dito. 

“Sa’n ka galing? Bakit ang hirap mong hagilapin?” Tanong sa kanya ng kaibigan niyang si Ronie, habang umupo ito sa tapat niya. 

“Dinala ko lang ang asawa ko sa bahay namin.” Gulat itong napatingin sa kanya, dahil sa kanyang sinabi. 

“Totoo ba talaga ang sinasabi mo? May asawa kana?” Hindi makapaniwala na tanong nito sa kanya. 

“Totoo ang sinabi ko, ‘wag kayong mag-alala, ipakilala ko rin kayo sa kanya, at dadalhin ko kayo sa bahay.” 

“Ayos ‘yan, para naman makilala namin, ang babaeng pinalit mo kay Nova.” Ngiting wika nito sa kanya, kaya napatingin siya rito.

“Pwede bang ‘wag mo na nga siyang banggitin.” Wika ni Jin, habang nailing sa kanya ang kaibigan niya. 

“Bakit? Galit ka pa rin ba sa kanya?” tanong nito, habang hindi siya sumagot dito. 

“Alam mo bang mahal ka naman talaga ni Nova,” napa-kunot ang noo niya, dahil sa narinig niya mula rito. 

“Hindi na ako interesado pa sa kanya.” 

“Gusto ko lang malaman mo na kaya siya hindi pumayag na maikasal sa ‘yo, dahil ayaw sa kanya ni tita, at gusto niyang may mapatunayan siya, bago ka niya pakasalan.” Gulat siyang na-patingin kay Ronnie, dahil sa sinabi nito sa kanya. 

“Pero hindi niya akalain na magpakasal ka.” Na-ikuyom niya ang kamao niya, dahil sa narinig niya mula rito. 

“’Wag mo akong biruin ng ganyan.”

“Totoo ang sinasabi ko Dude. Sobra nga siyang nasaktan ng malaman niyang nagpakasal kana.” Mabilis siyang tumayo, dahil sa kanyang narinig mula rito. 

“Kung gano’n nasa’n siya? Bakit hindi siya nagpapakita sa akin?” galit na tanong niya sa kaibigan niya. 

“’Wag mo muna siyang hanapin sa ngayon, dahil ayaw pa niyang magpakita sa ‘yo, lalo na sa ginawa niya.” Napa-upo siyang muli sa upuan niya, habang napahilamos siya sa kanyang mukha. 

“Fvck! Bakit ba hindi niya sinabi sa akin?” 

“Kilala mo si Nova, ayaw niya na magalit ka kay tita.” Muli niyang na-ikuyom ang kamao niya, dahil sa narinig niya mula rito. 

Nang maka-alis si Ronie, ay mabilis siyang tumayo, at lumabas sa opisina niya. Hindi niya alam kung ano ang gagawin niya, lalo na at nasaktan niya si Nova. 

‘D*mn it! Bakit kaba kasi nagmamadali? Bakit bigla ka nalang nagpakasal sa babaeng ‘yon?!’ Tinawagan niya ang driver niya, para ipahanda niya ang kotse. Ayaw niya ring tawagan ang mga kaibigan niya at yayain silang uminom, dahil alam niya na pag-tatawanan lang siya ng mga ito. 

“Dalhin mo ako sa isang bar.” Utos niya rito, habang tumango ito sa kanya, habang sakay ng kotse, ay hindi niya pa rin mapigilan ang sarili niya na nakaramdam nang inis at galit, galit sa sarili niya, dahil masyado siyang nag-padalos-dalos. Isa lang naman sana ang gusto niya, ang maikasal sila ni Nova. Pero hindi niya mapigilan na magalit sa kanyang sarili, dahil sa ginawa niyang pagpapakasal kay Ivanna. Lalo na at hindi niya ito mahal at ginamit niya lang ito, para sana saktan si Nova. 

Aaminin niyang nagtagumpay siya sa ginawa niyang pananakit dito, pero mas lalo pa siyang nasaktan, dahil sa nalaman niya. 

‘Ang laki kung tanga! Bakit ba hindi ko muna siya pinakinggan? Bakit ba hindi ko muna siya hinabol at tinanong kung bakit ayaw niya akong pakasalan?’ 

Nang makarating sa bar, ay halos lunurin na ni Jin ang sarili niya sa alak, dahil pakiramdam niya ay doble pa ang sakit na nararamdaman niya. 

“Nova..” sambit niya habang hindi na niya mapigilan pa na mapaluha. 

“Patawarin mo ako Nova, hindi ko sinasadya na saktan ka, wala akong alam sa mga nangyayari.. Nova!!” Malakas na sigaw ni Jin, habang binato niya ang bote ng alak sa sahig. Mabilis na napatingin sa kanya ang mga taong nasa bar, kaya galit siyang napatingin dito. 

“Ano ang tinitingin-tingin niyo sa akin ha? ‘Wag niyong sabihin na papalag kayo?!” Sigaw niya, habang mabilis siyang nilapitan ng mga tauhan niya. 

“Tama na po Sir..” Na-patingin siya sa tauhan niya habang nailing dito. 

“Bugbogin mo silang lahat!” Utos niya rito, habang halos matumba na siya, nang umupo siya sa upuan. 

“Lasing na po kayo Sir, umuwi na po tayo.” Galit niya itong tiningnan, dahil sa sinabi nito sa kanya. 

“At bakit ko gagawin ‘yon? Bakit ako uuwi? Sino kaba sa palagay mo?!” Sigaw niya rito, habang tumayo, pero mabilis siyang natumba, dahil sa kalasingan. 

Mabilis naman siyang itinayo ng mga tauhan niya at inalalayan na tumayo. 

“Dalhin niyo ako kay Nova! Gusto ko siyang makita!” sigaw niya sa kanila.