LOGINAnd even until now, on this very day, my heart desires nothing else but to fulfill the promise I made when we were still children. I want to spend my whole life with you, for you to be the mother of my children, to stay by your side through thick and thin, and even in the afterlife. I promise to lov
3RD PERSON'S POV [ONE MONTH LATER...] Kay bilis nagdaan ng mga araw at dumating na nga ang pinakahihintay ni Aira at Jacob. Ito na nga ang araw ng kanilang pag-iisang dibdib. Ang mga bisita ay nasa simbahan na at naghihintay na sa pagsisimula ng kasal. Nang mga sandaling iyon ay nagsisimul
Bakit ba kasi ang daming botones ng damit niya? Kakainis! Nahihirapan tuloy akong hubarin. Mabuti na lang at na gets niya ang struggle ko sa pag-aalis ng suot niya kung kaya sandali siyang humiwalay at nagyuko. Siya na ang nagmamadaling nag tanggal ng mga botones ng kaniyang polo. “Baby, you sure
AIRA'S POV “He did that?” hindi ko makapaniwalang bulalas. “Yeah,” Napapaawang na lang ang bibig ko sa pagkamangha sa mga kaibigan nila Daddy. Grabe! Napaka consistent ng suportang ipinapakita nila sa bawat isa even sa aming mga anak ng mga kaibigan nila. Imagine, ipinasara pa ni Tito David
“Yeah, I know. Lahat naman kayo mabubuting tao dahil mabuting tao din sina Tito at Tita. Alam kong pinalaki nila kayo ng maayos.” “Ayee... Ganon din naman kayo at ng iba pa nating family friends!” kinikilig kong tugon. Alas otso na ng gabi nang makarating kami sa isang resort sa Tagaytay. Pamilyar
AIRA'S POV “Ang bilis, ikakasal na kagad kayo next month! Di naman halatang nagmamadali kayo no?” ani Vina samin ni Jacob. Kasalukuyan kaming nasa coffee shop kasama si Richard. “Ganon talaga. Kapag mahal mo, huwag mo nang patagilin, pakasalanan mo na agad.” ani Jacob na makahulugang ngumiti kay
“Papa thank you so much! I love you!” nag beautiful eyes pa si Aira sakanya kaya naman natunaw na naman ang puso ni Vince sa pag lalambing ni Aira sakanya. “Anything for my little princess.” Anito saka nilapitan ang anak ko at hinalikan sa pisngi. “Dito ka na sa bahay mag almusal Vince. Mag lu
Tumayo ito sa tulong ng kaniyang tungkod. Malalim parin ang paraan ng pagkakatitig nito sakanya. Matangkad ang matanda at matikas tumayo kahit may suporta na itong tungkod. Para talaga syang pinatandang version ni Dark. Gwapo pa rin kahit namumuti na ang buhok at bigote. “Hindi na ako magpapaligo
“Kumalma ka nga! ihahatid na kita sainyo.” Ani ng babae. Wala naman nagawa si Dark kundi sumunod na lang dito dahil wala rin ang phone nya kaya hindi nya maco-contact si Dave. Ang bw*sit na yon! Pinabayaan sya sa bar! Nang makarating sila sa pinaggagarahehan ng kotse ni Jane ay pumasok na ang bab
3rd PERSON'S POV “Napakasarap nga pa lang mag luto ni lola Openg.” Masayang turan ni Vince habang hinihimas ang kaniyang tiyan. Katatapos lang nilang mag hapunan sa bahay nila Emil. “Halata nga. Nakailang sandok ka nga ng kanin muntik mo na kaming hindi tirahan.” sarkastikong turan ni Emil na n







