เข้าสู่ระบบBAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
BAYLORD POV "DAD, Mom bakit po?" seryosong tanong ko kay Mommy at Daddy. Kakatapos lang namin kumain ng dinner nang bigla na lang nilang sabihin na may imporatante daw itong sasabihin sa akin. Ano man iyun, malalaman ko ngayun. "Anak, hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa sa iyo. Nakausap namin an
TISAY POV NANG MALAMAN ng mga kasamahan kong mga kasambahay na may cellphone na ako, sila na mismo ang nag-add sa akin sa social media acount nila. Kapag gabi, tinuturan din ako ni Manang Minda kung paano gamitin ang aking cellphone. Kaya naman, hindi naglaon, naging gamay ko din. Masaya dahil fee
TISAY POV "MANANG MINDA, utos po ni Sir Baylord. Kailangan niya daw po ito bukas." wika ko kay Manang Minda pagkapasok ko sa aming kwarto. Nadatnan ko na naman itong abala sa pinapanood nitong teleserye gamit ang cellphone nito Haysst, kaunting kaunti na lang talaga at makakagamit na din ako ng
TISAY POV " SALAMAT po oh Diyos ko...natapos din ang araw na ito." mahina kong usal. Tulog na ang kambal kaya naman, oras ko na din para magpahinga. Iniwan kong bukas ang malamlam ng liwanag ng lampshade bago ako lumabas ng kanilang silid. Tahimik na ang buong paligid kaya naman, buong ingat
TISAY POV "HAYAAN mo na Kuya, gustong matuto ni Tisay eh...tsaka, parang part time job itong pagtuturo ko ngayun kay Tisay. Hindi ito libre, babayaran ako ni Mommy sa bawat letra na matutunan ni Tisay." nakangising sagot naman ni Sir Rayder. Hindi ko naman mapigilan ang mapakunot noo. May bayad
VERONICA POVKatulad ng inaasahan, talagang nagustuhan ko ang kabuuan ng bahay. Sino ba naman ako para mag inarte diba? So sobrang daming pera yata ang ibinuhos ni Ryder para maipatayo ang bahay na ito talagang hindi ko maiwasang mamamangha sa bawat detalye at desinyo.Ito iyung kwarto natin?" gulat
ASHLEY POVHindi ko maiwasan na mapangiti ng maramdaman ko ng mainit na klima ng Pilipinas. After eight years hindi ko akalain na makakaapak pa ba ako sa bansang ito. Magkahalong saya at lungkot ang nararamaman ng puso ko habang inililibot ang tingin sa paligid. "Mama, so hot naman here. I hate thi
ASHLEY POV"Yes Tita! Salamat po sa pagpapatira nyo sa akin dito kaya lang po nakakahiya naman kung dumito ako sa inyo habang buhay. Hangat maari gusto ko pong matuto mamuhay ng sarili ko lang dito sa Pilipinas." sagot ko. Nagpapaalam na kasi ako sa kanila na aalis na ako ng bahay nila. Balak kong k
"Salamat....salamat Mahal ko" sagot nito at agad akong hinalikan sa labi. Malugod ko namang tinugon iyun. Mag-uumpisa na naman sana itong maging mapusok ng pigilan ko ito. Marami pa kaming gagawin ngayung araw. Hindi pwede ang iniisip nito. Hindi pwedeng kalimutan na naghihintay sa amin si Charles.







