LOGINNakita niya kami kagabi? “Ha? Naku, hindi po! Hindi naman po ako pinagalitan ni Sir Baylord kagabi.,” mabilis kong sagot, halatang defensive. Napansin kong napangiti ito. “Kung hindi siya ang dahilan, eh sino? Magtapat ka nga sa akin, may hindi kanais-nais na naman ba siyang sinabi sa iyo kag
TISAY Hindi ko alam kung nababaliw lang ba talaga ako pero nang dahil sa napag-usapan namin kanina ni Sir Baylord, hindi tuloy ako makatulog ngayun. Kanina pa ako pabiling-baliktad sa aking higaan. Kahit anong pwesto ko, nakatagilid, nakadapa, nakatihaya, ayaw pa rin akong dalawin ng antok. Para
TISAY POV “Sige na nga,” sabi ko, sabay tiklop ng mga braso ko sa dibdib. “Payag ako.” Napansin kong natulalang napatitig sa akin si Sir Baylord. Bakas sa mukha nito ang hindi makapaniwala sa pagpayag ko. “Ang pera ko, kailan ko matatangap?” muli kong tanong. “Bukas, ibibigay ko sa iyo bukas ng
TISAY POV “Babayaran kita…basta magpanggap ka lang na nobya ko.” Muling wika ni Sir Baylord. Na para bang ganoon lang kadali ang lahat “Ano’ng sabi mo? Teka, seryoso ba iyan?” hindi pa rin ako makapaniwalang wika. Sa hitsura ngyaun ni Sir Baylord, alam kong hindi ito nagbibiro at alam kong hin
BAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
BAYLORD POV "DAD, Mom bakit po?" seryosong tanong ko kay Mommy at Daddy. Kakatapos lang namin kumain ng dinner nang bigla na lang nilang sabihin na may imporatante daw itong sasabihin sa akin. Ano man iyun, malalaman ko ngayun. "Anak, hindi na kami magpapaligoy-ligoy pa sa iyo. Nakausap namin an
CHARLES POV"WHAT!!!! Ano na ang gagawin natin ngayun?" kaagad na asik sa akin ni Mika pagkarating namin ng garden. Dito namin piniling mag-usap para hindi kami marinig ng mga magulang namin."Watch your language Mika! Akala mo ba pabor din ako sa gusto nila?" naiinis kong sagot dito. Kaagad itong h
"Thank you!" sagot ni Charles at ipinikit na ang kanyang mga mata. Malungkot ko itong tinitigan. Sa kauna-unahang pagkakataon nag thank you ito sa akin. Siguro nagdedeliryo lang ito kanina kaya kung sinu-sino na nag kanyang nakikita. Siguro nananaginip lang ito kaya nasabi nya na buhay pa ang Mama n
"Bilib din ako sa may ari ng bar na ito. Ilang beses ng ni-raid ng mga alagad ng batas pero parang walang epekto sa kanya. Tuloy pa rin ang negosyo." muling wika ni Brandon. Hindi ko naman maiwasan na mapaisip."Baka may kapit sa gobyerno. Ganoon naman talaga eh. Kapag may kaibigan o hawak na nakaup
"Kuya, bakit ka pa sumunod? Gusto mo pa ba? Hindi na pwede...masakit na ang katawan ko!" kaagad na wika nito sa akin. Isinara ko ang pintuan ng kwarto nito at kaagad na naglakad palapit sa kanyang kama. Matiim ko itong tinitigan at naupo sa gilid ng kama nito."Bakit umalis ka ng kwarto ko nang hind







