เข้าสู่ระบบTISAY POV “Tisay, totoo ba? May relasyon kayo ni Baylord?” Halos mapaiktad ako sa pagkagulat nang ako na ang tuluyang pagtoonan ng pansin ni Madam Brittany. Lahat ng mata na na nandito sa dining area, sa akin nakatutok. Biglang dumagundong ang kaba sa dibdib ko. Pakiramdam ko, sa sandaling ito
Nakita niya kami kagabi? “Ha? Naku, hindi po! Hindi naman po ako pinagalitan ni Sir Baylord kagabi.,” mabilis kong sagot, halatang defensive. Napansin kong napangiti ito. “Kung hindi siya ang dahilan, eh sino? Magtapat ka nga sa akin, may hindi kanais-nais na naman ba siyang sinabi sa iyo kag
TISAY Hindi ko alam kung nababaliw lang ba talaga ako pero nang dahil sa napag-usapan namin kanina ni Sir Baylord, hindi tuloy ako makatulog ngayun. Kanina pa ako pabiling-baliktad sa aking higaan. Kahit anong pwesto ko, nakatagilid, nakadapa, nakatihaya, ayaw pa rin akong dalawin ng antok. Para
TISAY POV “Sige na nga,” sabi ko, sabay tiklop ng mga braso ko sa dibdib. “Payag ako.” Napansin kong natulalang napatitig sa akin si Sir Baylord. Bakas sa mukha nito ang hindi makapaniwala sa pagpayag ko. “Ang pera ko, kailan ko matatangap?” muli kong tanong. “Bukas, ibibigay ko sa iyo bukas ng
TISAY POV “Babayaran kita…basta magpanggap ka lang na nobya ko.” Muling wika ni Sir Baylord. Na para bang ganoon lang kadali ang lahat “Ano’ng sabi mo? Teka, seryoso ba iyan?” hindi pa rin ako makapaniwalang wika. Sa hitsura ngyaun ni Sir Baylord, alam kong hindi ito nagbibiro at alam kong hin
BAYLORD MONTENEGRO POV Shit, isang malaking problema at hindi ko alam kung paano ito lusutan,. Pagkatapos naming mag-usap, tahimik akong lumabas ng library. Mabigat ang bawat paghakbang dahil sa problemang kinakaharap. Hindi ko akalain na bago ako matutulog ngayung gabi, panibagong problema pala
"Masakit man na tuluyan kang mawala sa amin, wala akong pagpipilian. Mas mahalaga sa akin ang dignidad ng pamilya ko. Nang mga anak ko lalo na si Charles...may asawa na siya...lubayan mo na sana siya Francine." wika nito kasabay ng may kung anong dinukot sa kanyang bago. Naglakad ito papunta sa hara
CHARLES POVParang gusto ko ng magpakamatay dahil sa muling pag-iwan sa akin ni Francine. Umalis lang ako saglit para magpalamig at makapag -isip pero pagbalik ko wala na ito. Ayon kay Manang may sumundo daw ito.Ano pa ba ang saysay ng lahat? Bakit ba ang bilis lang para kay Francine na baliwalain
TREXIE POV"Dominic, maawa ka sa akin. Huwag mo naman itong gawin sa akin! Ayaw ko! Maraming babae diyan na pwede mong anakan! Huwag ako!" nagsusumamo kong wika sa kanya. Nandito na kaming dalawa sa kwarto at kita ko sa mukha nito ang matinding panggigil. Umatras ako palayo sa kanya at pilit na nags
"Sino po?" tanong ko"Charles...alam mo ang ibig kong sabihin. Alam kong hangang ngayun hinahanap mo pa din siya....Sir Francine." malungkot na sagot nito. Natigilan ako."PIlit din namin siyang hinahanap anak. Pero wala talaga eh. Basta na lang siyang biglang naglaho. Parang gusto na nga ng Papa mo







