로그인AUTUMN POV SA isang bus terminal nga ako inihatid ng driver ni Santi. At sakto naman dahil pagdating ko, paalis na ang biyahe pabalik ng Manila "Manong, salamat po ha?" wika ko pa nga kay Manong driver. Binigyan ko din ito ng dalawang libo bilang pasasalamat. Pero tinanggihan niya kaya ang ginaw
AUTUMN POV "REALLY, ayos lang ako. Pwede naman akong mag commute eh. Masyado na akong nakaaabala sa iyo, Santi." sagot ko "Pero, hindi mo pa kaya ang sarili mo." sagot niya "Kaya ko na. Isa pa, ayaw kong maisturbo ka. Nakakahiya na sa iyo." sagot ko Napansin kong saglit siyang natigilan. Tum
AUTUMN POV HINDI ko namalayan kung ilang oras na akong nakatayo dito sa balcony habang nakatitig sa malawak na karagatan. Ni hindi ko na nga din namalayan na ang lalaking kausap ko kanina lang ay tuluyan na din pala akong iniwan. Wala sa sariling pumihit ako pabalik ng kwarto. Anong oras na ba a
AUTUMN POV TAPOS na kaming mag-usap ni Alan pero tulala pa rin akong nakatitig sa kawalan. Ni hindi na din ako nagtangka pang magdrive muli. Pakiramdam ko kasi ng sandaling ito, bigla na lang akong nawalan ng lakas. Na para bang hindi ko na kayang magpatuloy pa sa byaheng ito Wala sa sariling
AUTUMN POV "AU---AUTUMN, mahal kita! Ma-hal na ma-hal kita. Alam kong galit ka sa akin. At hin-di ko na din hi-hili-ngin na pata--warin mo ako. Pe--ro, sana, pagbig---yan mo ang--ang hiling ko....si Loveria...ma-hal ka niya. Pa--parang tunay na kapa--tid na ang tu--ring niya sa iyo. Kapag mawala a
AUTUMN POV PAGKAALIS ko sa bahay ni Tita Fiona, nagdrive ako nang nagdrive. Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo. Walang eksaktong lugar ang nasa isipan ko. Ang gusto ko lang ay mapag-isa at mag-isip Sa dami ng mga nangyari sa akin, pakiramdam ko , hindi ko na kilala ang sarili
JENNY SEBASTIAN POV Kinabukasan, walang Raven ang dumalaw sa bahay na hindi ko alam kung ikakatuwa ko ba or hindi. Nag expect kasi talaga ako sa sinabi niya kagabi na dadalaw siya ngayung araw pero dumating na lang ang kinagabihan, walang Raven na dumating. Kahit tawag, wala din akong natangap mul
JENNY SEBASTIAN POV 'STOP IT! Nagbago na ang isip ko. Magdinner kang mag-isa mo!" galit kong bigkas at mabilis na akong sumakay ng aking kotse. Bahala siya sa buhay niya. Sino ba siya para kausapin ko? Wala na akong pakialam pa. It's just a one night stand at makakalimuntan ko din iyun. Tama,
JENNY POV "OO...pero after kong maglasing sa bar, naka moved din naman kaagad ako. Wala na sa akin ang mga nangyari at napatawad ko na sila." "PEro dinig ko nanliligaw ulit sa iyo ang Jefferson an iyun ah? Gaano katotoo iyun?" seryosong tanong nito. "Well, oo! Dumadalaw siya ng bahay pero ayaw
JENNY SEBASTIAN POV "Raven, kung sakaling tuluyan na tayong ikasal, maghahanap ka pa ba ng ibang babae? I mean...hindi mo ako masisisi na mag-isip ng ganito lalo na at parang biglaan lang naman ang lahat sa atin. Hindi ko nga alam kung bakit ako napunta sa sitwasyong ganito eh. Eh, alam mo iyun, f







