LOGINAUTUMN POV SA isang bus terminal nga ako inihatid ng driver ni Santi. At sakto naman dahil pagdating ko, paalis na ang biyahe pabalik ng Manila "Manong, salamat po ha?" wika ko pa nga kay Manong driver. Binigyan ko din ito ng dalawang libo bilang pasasalamat. Pero tinanggihan niya kaya ang ginaw
AUTUMN POV "REALLY, ayos lang ako. Pwede naman akong mag commute eh. Masyado na akong nakaaabala sa iyo, Santi." sagot ko "Pero, hindi mo pa kaya ang sarili mo." sagot niya "Kaya ko na. Isa pa, ayaw kong maisturbo ka. Nakakahiya na sa iyo." sagot ko Napansin kong saglit siyang natigilan. Tum
AUTUMN POV HINDI ko namalayan kung ilang oras na akong nakatayo dito sa balcony habang nakatitig sa malawak na karagatan. Ni hindi ko na nga din namalayan na ang lalaking kausap ko kanina lang ay tuluyan na din pala akong iniwan. Wala sa sariling pumihit ako pabalik ng kwarto. Anong oras na ba a
AUTUMN POV TAPOS na kaming mag-usap ni Alan pero tulala pa rin akong nakatitig sa kawalan. Ni hindi na din ako nagtangka pang magdrive muli. Pakiramdam ko kasi ng sandaling ito, bigla na lang akong nawalan ng lakas. Na para bang hindi ko na kayang magpatuloy pa sa byaheng ito Wala sa sariling
AUTUMN POV "AU---AUTUMN, mahal kita! Ma-hal na ma-hal kita. Alam kong galit ka sa akin. At hin-di ko na din hi-hili-ngin na pata--warin mo ako. Pe--ro, sana, pagbig---yan mo ang--ang hiling ko....si Loveria...ma-hal ka niya. Pa--parang tunay na kapa--tid na ang tu--ring niya sa iyo. Kapag mawala a
AUTUMN POV PAGKAALIS ko sa bahay ni Tita Fiona, nagdrive ako nang nagdrive. Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo. Walang eksaktong lugar ang nasa isipan ko. Ang gusto ko lang ay mapag-isa at mag-isip Sa dami ng mga nangyari sa akin, pakiramdam ko , hindi ko na kilala ang sarili
JENNY SEBASTIAN POV "Hindi ako susuko! Kung kinakailangan araw-araw kitang pupuntahan dito sa bahay niyo para suyuin ka ay gagawin ko. Mapatawad mo lang ako, Jen!" seryoso niyang bigkas. Wala sa sariling mabilis akong napatayo. "Tapos na ang pag-uusap nating ito kaya umalis ka na!:" seryosong bi
JENNY SEBASTIAN POV MULI ko na namang ibinigay ang katawan ko kay Raven at alam kong isang malaking pagkakamali iyun. Parang gusto kong sisihin ang sarili ko dahil muli akong nagpaubaya sa kanya pero huli na. Tapos na ang lahat at naririnig ko na ang mahina niyang hilik sa tabi ko habang ako, heto
JENNY SEBASTIAN POV "Well, mukhang mataas ng ang level ng tantrums mo ah? Hwag kang magalit sa akin. Hindi ako kaaway. I just want you to be my friends since, kaibigan din naman ako ng pinsan mong si Fiona." nakangisi niyang sambit. Tanging pag-irap na lang din ang naging sagot ko bago ako mabilis
FIONA DELA FUENTE POV WALA akong balak na lumabas ngayun at tumambay ng bar pero dahil ito lang ang paraan na mailayo ko si Raven sa bahay at makaiwas sa intriga, no choice ako kundi ang gumawa ng eksena para makaalis. Iyun ay ang pakabahin ng kaunti si Kuya Dj at gumawa ng kwento na lalabas kami.







