MasukTISAY POV “Eh di mas kasalanan mo, kung bakit baliw na baliw ako sa’yo.” Pabulong na sagot naman ni Baylord sa akin. Hindi ko na naman tuloy mapigilan ang mapahighik. “Next na po!” at ilang saglit lang, hindi namin namalayan na nandito na pala kami sa harap ng counter. Gosh kung saan-saan na na
TISAY POV “Napansin ko lang naman, nakasimangot ka doon sa mga babaeng nakatingin sa akin.” Muli nitong wika. Sa pagkakataon na ito, may halo na namang panunukso sa boses niya. Siguro, natutuwa talaga siya na makitang naiinis ako doon sa babae. Mas lalo tuloy akong napasimangot. “Eh kasi naman
TISAY POV "Pagod ka na ba?" masuyong tanong akin ni Baylord. Sobrang nag-enjoy kaming dalawa sa kakaikot dito sa baby's section. Gusto na ngang bumili nitong si Baylord ng mga gamit ng baby namin pero pinigilan ko lang siya. Masyado pa kasing maaga eh. "Parang gusto ko ng ice cream" nakangiting
TISAY POV Puno ng emosyon ang makikita sa aming mga mata habang nagkakatitigan kaming dalawa ni Baylord. Ngayun ko lang tuluyang napatunayan sa sarili ko na sadyang marupok nga siguro ako. Paano ba naman kasi, lahat ng mga sinasabi ni Baylord ngayun ay talagang naniwala ako Gumaan din ang akin
TISAY POV "TOTOO BA IYAN? hindi mo ba ako binubola?" umiiyak kong tanong. "Bakit, mukha ba akong nagbibiro? Bakit, kung sakaling may mga babae na gusto akong agawin sa iyo, hindi mo din ba ako ipaglalaban?" seryosong sagot naman niya. Bigla na naman akong napaisip. Kaya ko nga ba siyang ipagl
TISAY POV HINDI MO ako papaalisin? Pero bakit sinabi-----" hindi ko na natuloy pa ang sasabihin ko nang maalala ko ang message ni Celine. Masakit sa akin ang nasabing mensahe. Iyun din ang dahilan kung bakit nahospital ako at muntik nang napahamak ang baby na nasa sinapupunan ko. Tsaka kasama
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Hindi ko alam kung paano ako nakauwi ng bahay naming dalawa ni Luigi. Pagkaalis ko kasi kanina sa hospital, wala na akong ginawa kundi ang umiyak nang umiyak. Nasasaktan talaga ako sa mga nangyari eh. Nasasaktan akong isipin na muntik nang mapahamak ang mga anak k
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Ramdam ko ang sakit ng kalooban ko habang nakatitig ako sa anak kong si Lucas. Sa ibabaw din ng maliit na table dito mismo sa loob ng hospital room, may nakapatong na papel. Isang dokumento na nagsasaad na tuluyan ko nang igi-give-up ang kustudiya ng anak ko s
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Halos ayaw ko nang pakawalan pa mula sa bisig ko si Luella. Natatakot kasi akong baka muli na naman itong mawala sa akin. Wala sa sarilng nag-angat ako ng tingin nang marinig ko ang nag-aalalang boses ni MOmmy Esperanza. Sa pagkakataon na ito, may kausap na ito
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Kinaumagahan Sinabi sa akin ni Mommy na maaga daw umalis si Luigi ng bahay para pumasok ng opisina. Ako naman, inabala ang sarili ko na alagaan si Luella Gusto kong bawiin ang mga araw na nawalay ito sa akin. "Brittany, iha, nag-away ba kayo ni Luigi?" nandi







