LOGINTISAY POV “KAILANGAN ba talaga kasama ako? Ibig kong sabihin… hindi ba pwedeng dito na lang ako sa bahay? Hihintayin na lang kita rito.” nag-aalangan kong wika habang hindi mapakali ang mga kamay kong pinaglalaruan ang laylayan ng bestida ko. Nakatayo ako sa harap ng malaking salamin sa kwarto h
TISAY POV “Grabe…masyadong ma-action. Parang teleserye sa hapon.” mahina kong sambit. Napapikit naman saglit si Baylord na tila ba sumasakit na ang ulo niya. “Exactly why we should leave, I mean, kaya nga may reason kung bakit kailangan na nating umalis, Sweetie. Masyado nang mainit ang tensi
TISAY POV HINDI naman namin naubos ni Baylord ang mga naorder naming yogurt kaya ang nanyari, pinamigay pa rin namin. Sa buong oras na nakaupo kami sa loob ng shop na iyun, maraming siyang inilibre. Sobrang proud ako sa ginawa niya. At pagkatapos namin sa shop na iyun, nagpasya kaming mag-ikot-
TISAY POV “Eh di mas kasalanan mo, kung bakit baliw na baliw ako sa’yo.” Pabulong na sagot naman ni Baylord sa akin. Hindi ko na naman tuloy mapigilan ang mapahighik. “Next na po!” at ilang saglit lang, hindi namin namalayan na nandito na pala kami sa harap ng counter. Gosh kung saan-saan na na
TISAY POV “Napansin ko lang naman, nakasimangot ka doon sa mga babaeng nakatingin sa akin.” Muli nitong wika. Sa pagkakataon na ito, may halo na namang panunukso sa boses niya. Siguro, natutuwa talaga siya na makitang naiinis ako doon sa babae. Mas lalo tuloy akong napasimangot. “Eh kasi naman
TISAY POV "Pagod ka na ba?" masuyong tanong akin ni Baylord. Sobrang nag-enjoy kaming dalawa sa kakaikot dito sa baby's section. Gusto na ngang bumili nitong si Baylord ng mga gamit ng baby namin pero pinigilan ko lang siya. Masyado pa kasing maaga eh. "Parang gusto ko ng ice cream" nakangiting
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Pagkatapos ng prank call na natangap ko, direcho na ako sa aking kwarto at una kong ginawa ay maglinis na muna ng katawan at magpalit ng mas kumportableng damit. Gusto ko na munang ipahinga ang katawan ko. Gusto ko na muna itong itulog Kaya lang, pagkatapos ko
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV "Brittany, matagal akong nanahimik kaya please..sagutin mo ang tanong ko. Totoo ba na kambal ang panganay natin?" muling tanong ni Luigi sa akin mula sa kabilang linya Hindi ko mapigilan ang mapabuntong hininga. Alam ko kasing si Tita Esperanza ang nagbalita dit
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Pagkaalis nila Daddy at Mommy, nagpasya na din akong sa office na lang ng modeling agency ako pupunta. Mas maigi na doon para maidiscuss ko ang mga gusto kong idiscuss. First time ko sa office ni Ate Queenie pero hindi naman ako nahirapan na hanapin iyun. Lalo n
BRITTANY SEBASTIAN MONTENEGRO POV Mabilis na lumipas ang mga araw. Kahit papaano, naging tahimik naman ang lahat-lahat. Wala na ding Luigi na gumagambala sa akin at hindi ko alam kung dapat ko bang ipagpasalamat lalo na at kaloob-looban ko, alam kong hinahanap ko na ang presensya nito. Na umaasa a







