Chase Me Back, Mr. Dawson

Napatingin si Bethany sa relong pambising.

"Aime, darating pa ba siya? Kanina pa tayo naghihintay rito," inis niyang bulalas. Malapit nang gumabi at 'yong client nila wala pa rin.

"Ma'am, nag-text na po ulit sa kanya," nakangusong tugon ng secretary ni Bethany.

Napahilot na lang si Bethany sa sentido niya. Nasa isang VIP room sila ng isang restaurant dito sa BGC. Dito ang gaganapin ang meeting nila ng kliyente niyang iyon.

She can't go home so late. May naghihintay sa kaniya.

"Kapag wala pa rin siya sa loob kinse minutos, aalis na tayo. Sinasayang lang niya ang oras natin," she said seriously.

Napalunok si Aime bago tumango. "Okay po," sagot nito.

Bethany crossed her arms while seriously looking at the entrance door. Lumipas ang ilang segundo at gano'n pa rin ang posisyon niya.

"Tawagan mo ako kapag wala pa rin. I need to go to the restroom," seryosong sambit niya bago tumayo at umalis. She's not used to this kind of behavior but she needs to. This is the new her. And she's happy about it. Bumabalik lang siya sa dati kapag ang anak ang kaharap niya. How she misses her so much.

Tumagal ang dalaga ng halos five minutes sa loob ng banyo. Aside from peeing, she also retouched her makeup. Kung sakali mang dadating ang client nila, maayos at presentable siyang tingnan.

Kagabi lang natanggap ni Bethany ang email galing kay Mr. Watson. She may know who that man is, but she just shrugged it off. Baka kapareho lang niya ng last name. He wants to personally meet her kaya nag-organize na lang siya ng meeting with him. Aside from it, mas gusto niya raw kasi na ang owner mismo ang makausap niya.

Papalabas na sana si Bethany nang biglang nag-ring ang phone niya. She took it. Napangiti siya sa pangalan na nakita. "Mommy, tapos na ba ang work mo?" isang maliit at matinis na boses ang narinig niya.

"Hello, darling. Hindi pa tapos ang work ni Mommy. Kumain ka na ba?" nakangiting tanong ni Bethany habang naglalakad pabalik sa table nila ni Aime.

"Yes po. Nagluto si Lola ng fried chicken. Hindi ako nagpasaway sa kanya. Good girl po ako. Can you please buy me some candy?"

Bethany knew her daughter was pouting while saying those words.

She can't say no to her now. Nakaraan kasi ay tumanggi siya rito. She doesn't want to spoil her too much. Mas lumapad naman ang ngiti ni Bethany. Hindi niya namalayan na nasa tapat na pala siya ng table nila.

Biglang naagaw ng pansin niya ang isang pamilyar na mukha ng lalaki. He's frowning while looking at her. Napalunok si Bethany bago mabilis na umiwas ng tingin.

"Mommy, are you listening?"

Nabalik si Bethany sa reyalidad nang marinig niya muli ang boses ng anak niya.

"Y-Yes, darling... I'll buy that for you. Wait for me... I-I'll... be home," mahinahong sambit niya.

Nakikita ni Bethany sa kaniyang peripheral vision na nakatingin pa rin ang lalaki sa kaniya. Kunot ang mga noo nito.

"Thank you, Mommy! I love you po!"

"I love you too," ani ni Bethany bago dali-daling pinutol na ang tawag.

Huminga siya ng malalim bago umupo na sa tabi ni Aime na malapad ang ngiti ngayon. Inayos din niya ang suot niyang blazer na tumatakip sa long white tube dress na suot niya.

"Ma'am, si Mr. Oscar Dawson na lang po ang pinadala ni Mr. Jerome Watson, may emergency daw po na nangyari sa kaniya. Magpinsan sila. Nasa kaniya rin po 'yong gustong design ni Mr. Watson para sa design ng engagement ring na gusto ni Mr. Watson," nakangiting sambit ni Aime.

Their client is the cousin of this man in her front. Napalunok siya bago tumingin kay Oscar. Hindi na kunot ang noo nito, pero pansin ni Bethany na titig na titig ito sa kaniya.

Aime was unaware that Bethany once knew this man a long time ago. The man in front of her was her ex-husband. They divorced five years ago.

Palihim na bumuntong hininga si Bethany bago ngumiti kay Oscar. Her heart was beating so fast. Five years din silang hindi nagkita pagkatapos nilang maghiwalay.

"Good evening, Mr. Dawson. I'm Bethany Angela Enriquez, the President and CEO of Lumina Jewelry House. Nice to meet you," nakangiting sambit ni Bethany bago tumayo at nilahad ang kamay niya sa harapan nito.

Tumingin si Oscar sa kamay niyang nakalahad.

"Mr. Dawson?" pag-uulit ni Bethany. She saw how his adam's apple went up and down.

Saglit ding nawala ang pagkaseryoso ng mukha nito. Tumayo si Oscar at dahan-dahan niyang inabot ang kamay ni Bethany.

Ramdam ni Bethany na namamawis ang kamay nito. Malamig din ang mga iyon. "N-Nice meeting you again, Beth..." Gumanti ang lalaki ng tipid na ngiti at biglang humigpit ang pagkakahawak nito sa kamay niya dahilan para mabilis itong bawiin ni Bethany at umupo na.

"Sir, mawalang galang na po pero, what do you mean po a while ago? Magkakila na po ba kayo ni Ma'am Beth noon?" There was curiousness in Aime's voice. Lagi talagang curious ang batang ito.

"Yes. Beth was my..."

Agad na pinutol ni Bethany ang sasabihin sana ni Oscar. Diretso siyang tumingin sa mga mata nito. She stared at him without any expression on her face. Oscar stiffened.

"Hindi tayo nandito ngayon para pag-usapan ang tungkol sa personal na buhay natin. We're here for a business," madiing sambit ni Bethany bago binalingan ng tingin si Aime. "Right? Aime?"

Tumango-tango naman ang assistant niya. She didn't know where she got those guts pero sa tingin ni Bethany ay dahil na rin sa mga nangyari sa kaniya noon. Napagod na siyang maging mahina.

She's not that soft Beth anymore.

Binalingan niya muli ng tingin si Oscar. Kung kanina napakaseryoso ng mukha nito, ngayon ay hindi na. Medyo umamo na iyon. "So, let's get started. Huwag na natin itong patagalin pa. Bilisan natin ang discussion," ani ni Bethany.

Nilabas na ni Oscar ang sketch ng engagement ring na gustong ipagawa sa kaniya ni Mr. Watson. Nilapag nito iyon sa harapan niya. Pansin ni Bethany ang pagtingin nito sa kaniya habang sinusuri niya iyong sketch.

"Mr. Dawson, please stop staring at me. It's making me uncomfortable," ani ni Bethany bago tumingin muli kay Oscar. Napaayos ang lalaki ng upo. Napatuwid ang likod nito at narinig ni Bethany ang mahinang paglutok ng buto nito.

"Or else, ako na lang mismo ang makikipagkita kay Mr. Watson," dagdag pa niya bago binalik ang tingin sa sketch.

Pansin naman niya na pasulyap-sulyap na lang si Oscar sa kaniya. Ilang segundo matapos niyang suriin ang sketch, nag-discuss na sila. Bethany asked him kung ano ang mga sinabi sa kaniya ni Jerome. Mas gusto niya sanang 'yong client niya mismo ang makausap niya personally pero may emergency naman ito.

Pagkatapos ng meeting nila ay sinabi ni Bethany kay Oscar na sabihin nito kay Jerome na kailangan talaga nilang magkitang dalawa personally. Sinabi rin niya ang lahat ng dapat at importanteng bagay sa kaniya tungkol sa engagement ring na pinapagawa ni Jerome.

Tumango lang si Oscar habang seryosong nakatingin kay Bethany. Diretso sa mga mata niya iyon.

"Now we're done. Thank you, Mr. Dawson for your time. Don't forget to tell him all what I've said. Lahat ng iyon dapat malaman ni Jerome. I'll email him too about it. Thank you again, Mr. Dawson," Bethany smiled at him.

"Sir, may girlfriend ka na ba?" biglang tanong ni Aime. Napailing na lang si Bethany. Ang batang ito talaga.

"Wala," sagot ni Oscar bago tumayo.

Tumingin ang ito sa kaniya. Malungkot ang mata nito pero may munting ngiti sa labi. "Thank you too, Ms. Bethany. I'm happy to see you again. You've changed... a lot," sambit nito.

Tanging pilit lang na ngiti ang ginanti ni Bethany. Tumalikod na siya habang hila-hila si Aime na may pagtataka.

"Ano'ng mayro'n kay Sir Dawson at sa'yo, Ma'am?" tanong ni Aime habang pababa sila ng hagdan.

"Kakilala lang. Umuwi ka na. Thank you for being with me today," seryosong sambit niya.

Kumaway si Aime bago sila naghiwalay ng daan. Papunta na si Bethany sa parking lot. Papasok na sana siya sa loob nang may humigit na kamay sa braso niya.

Taas ang kilay niyang tiningnan kung sino iyon. It was none other than her ex-husband, Oscar. Hinihingal pa ito bago siya binitawan. Kumunot ang noo ni Bethany. Hinarap niya na rin ito.

"Why, Mr. Dawson?"

"C-Can we talk, Beth? Please?" he asked her. Tumaas ang kanang kilay niya.

"Mr. Dawson, we're already talking."

"Can you... just please call me by my name? Not Mr. Dawson, just call me by my name. Please Beth." His voice cracked.

Hindi na nakaimik pa si Bethany dahil sa nagsusumamong boses nito.

"How are you? Matagal kitang hinanap. Lagi rin akong bumibisita sa puntod ng anak natin. There are always fresh flowers on top of it at alam kong ikaw iyon pero hindi ko alam kung nasaan ka. Kung saan ka ba hahanapin. Gustong-gusto kitang makita pero pinagtataguan mo ako," tumikhim si Oscar.

"Are... Are you in a relationship now?" dagdag na tanong nito. Parang hindi pa ito mapakali pero napakahinahon ng boses nito. Tumingin si Oscar sa kaliwang kamay ni Bethany at mabilis naman itong tinago ng dalaga sa likuran niya bago ito hinarap ulit.

The guts of him to ask this to her?

She rolled her eyes.

"Oscar, I'm pretty fine now, can't you see? And kung binibisita mo man talaga ang puntod ng anak natin, salamat at nagawa mo pa. Kung hihingi ka man ng tawad sa'kin ngayon, don't worry dahil matagal na kitang napatawad. Hindi ako marunong magtanim ng galit kahit na sobrang nasaktan noon ako dahil sa'yo. Ayoko na rin pang pag-usapan ang nakaraan natin. We've already talked about it before we let go of each other, right? And now, kung wala ka nang ibang sasabihin pa makakaalis ka na," tuloy-tuloy na sambit niya.

Nakita ni Bethany kung paano magtaas-baba ang paglunok nito. Wala siyang balak na sagutin ang pang-huling tanong nito. Besides, tinataguan naman talaga niya ito. Ngayon lang niya hindi nabantayan na ito ang kikitain niya. Matagal na siyang walang koneksiyon sa kaniya. She blocked him on all of her social media.

"B-Beth... you didn't answer my last question. And you've changed. Bakit?" tanong nito na ikinabuntong hininga niya.

Ang kapal talaga ng mukha nitong magsabi nito sa kaniya. She wanted to slap him, hard. She looked at him straight in his eyes. If she would argue with him, walang mapapatunguhang maganda itong pag-uusap na ito.

"Maybe because of what I've been through?" tanong niya.

"Don't question me about my personal life. Just don't. Masaya na ako ngayon. Huwag mo na akong guluhin pa, Oscar," wika ni Bethany bago tuluyang pumasok sa kotse niya.

Isasara na sana niya ang pinto nang magsalita ito. "How about me, Beth? Halos limang na taon kitang hinanap pero tinataguan mo ako. Now that I saw you again, pwede bang mag-usap naman ulit tayo? I want to explain my side, please?" bakas sa boses nito ang lungkot at sakit dahilan para matigilan siya.

She heavily sighed before looking at him. Naiinis na siya. "You've already explained your side five years ago. Go fucking move on. Ayoko nang pag-usapan pa ang nakaraan," galit na sambit ni Bethany bago padabog na sinara ang pinto.

Habol-habol niya ang hininga nang makapasok na sa loob ng kotse.