เข้าสู่ระบบ5 minutes before 2 pm ay nakarating na kami ni boss L sa Coffee Project kung saan gaganapin ang meeting nila ni Mr. Garuche para sa store opening dito sa Laguna. Nandun na at naghihintay si Mr. Garuche na may kasamang siguro kasing edad ni boss L na lalaki at infairness -POGI ah..
“Good afternoon Mr. Garuche.”
Nag-kamay ang boss ko at si Mr. Garuche
“Oh have a seat Mr. Saavedra, by the way this is my son, Michael I brought him with me because he will be taking over the company. I hope we’ll have a smooth cooperation.” Ngiti ni Mr. Garuche.
Nakipag- kamay si sir Michael kay Boss L sabay tingin sa akin at sabing- “And you are?”
“Hi si...” Hindi ko natapos na sagot.
“She’s my PERSONAL SECRETARY and she’s off limits Mr. Garuche.” Agaw na sagot ni Boss L sa akin.
“Woahhh!” napataas na dalawang kamay na sabi ni sir Michael.
“Why do you have a boyfriend already?” nakatitig na tanong sa akin ni sir Michael na may halong pagka mangha.
“Wa...” di ko ulit natapos na salita habang natutulala.
“I believe we are here to discuss about business and not to gossip Mr. Garuche.” Singit na Direkta at supladong sabi ni boss L sa matandang Garuche na may kasamang tunog pagba-banta.
Nakangiting tinapik ni Mr. Garuche ang balikat ng kanyang anak at sabay sabing-
“I’m sorry about that Mr. Saavedra, I think your secretary catches my son’s attention. Anyway, let’s go down to business.”
... ....................... .. ... ..... ..... ...
4:45 PM. Katatapos lang ng aming meeting kela Mr. Garuche ng biglang agawin ni Sir Michael ang pansin ko..
“Kiara, Kiara right? Thank you for your assistance earlier.. By the way, can I get your number? So, I can contact you when I have questions and need something from your company?” Dare-daretsong sabi ni Sir Michael.
“Ahm si...” Naputol na naman na sagot ko ng bigla akong hilahin ni Boss L sa tabi nya.
“Mr. Garuche, if you need anything, you have my business card with you and the company’s contact information is already there. No need to get my secretary’s contact number. She’s working ONLY DIRECTLY TO ME AND I DON’T LIKE SHARING. If we may, we have to leave now. Thank you.” Tinanguan ni Boss L ang Matandang Garuche at Pinid ang labing bigla akong hinawakan sa braso at hinila palabas ng lugar.
Nang Malapit na kami sa pinto, biglang sumigaw si Mr. Michael ng:
“Kiara, don’t worry I’ll be able to get your number soon! I want to get to know you!”
Napalingon ako kay sir Michael sa gulat at nahihiyang napangiwi habang hila-hila ako ni Boss L palabas ng coffee project at tuloy-tuloy akong pinasakay sa kanyang sasakyan.
Sa Sasakyan..
“I guess my secretary is really popular eh? Feeling Beautiful?” Pa-ismid na sabi ni Boss L habang nakaupo kami sa likod ng bago nyang sasakyan.
“Po? Boss, hindi po...” Nahihiyang sagot ko.
“Yeah, you’re not- so don’t flatter yourself too much.” Nakaka-insultong sabi ng dragon.
“Boss may nagawa po ba na naman akong mali?” Naiiritang tanong ko.
“Fuck.” Pabulong na anas ni Boss L.
Naluluha ako sa inis. Sa pagka-kaalam ko nagampanan ko naman ng maayos ang trabaho ko ngayong araw ah.. Pero ganto pa din ang resulta, di ko na naman alam bakit ganto tong boss ko sakin.. di ko napigilan may tumulog luha sa mga mata ko habang kami ay na-byahe. Napa-singhot ako ng di ko namamalayan, pano kanina ko pa din nararamdaman na parang masama ang pakiramdam ko, gawa siguro ng pag sugod ko sa ulan kanina papasok ng opisina.
“What the fuck? Are you crying again?”
“Hindi po boss, napuwing lang.” Sabi ko ng hindi lumilingon sa kanya.
“Look at me Kiara.”
Hindi pa din ako lumingon, nakatingin lang ako sa labas ng bintana at pinagmamasdan ang malakas na buhos ng ulan.
“Kiara?”
Di ko pa din pinansin si boss, masama talaga ang loob ko, pati pakiramdam ko masama na e.. kaya wala ako sa mood para sagutin pa sya.. wala na akong lakas mag-explain o pakingan pa kung ano man ang gusto nyang sabihin.
“I said LOOK AT ME!”
Nagulat ako nang hawakan ni Boss L ang balikat ko at iharap ako sa kanya. Hinawakan nya ang pisngi ko at hinawi ang luhang dumaloy doon.
“Tsk. Childish!” Titig na titig sa mukha kong sabi nya.
“Where do you live?” tanong sakin ni Boss L habang nabalik sa ayos ng kanyang pagkaka-upo.
“Ibaba nyo na lang po ako dyan sa kanto Boss kung pwede na po ako umuwi..” sabi ko ng walang kagana-gana.
“Don’t make me repeat myself Kiara.” Matigas nyang sabi.
Wala na akong nagawa kaya sinabi ko na lang kung saan ang address ko.
“That’s an hour away from the office?. bakit hindi ka maghanap ng malapit na matitirhan dito sa opisina?” Tanong nya.
“E kasi hindi po ako mayaman. Hindi ko po kaya ang renta dito sa Makati.” Walang kalatuy-latoy na sagot ko kay Boss L.
“What?! Your salary is around 50 thousand per month and that excludes your overtime pay and still it’s not enough for you to get a place near the office?!” Takang-taka at nanlalaking matang sabi ni Boss L.
“E sa hindi ko nga po kaya. May kapatid akong pinag-aaral at pamilyang sinusuportahan. Boss di naman po siguro ito kasama sa trabaho ko diba? Ang alamin nyo kung saan ko ginagastos ang perang sinasahod ko na pinaghi-hirapan ko.” Masungit na sagot ko.
Napatingin ako sa “Interior Mirror” ng sasakyan at nakita ko ang pag-ngiti na parang hindi makapaniwala ang matandang Driver ni Boss L nung marinig nya ang pag-susungit ko sa dragon.
“Let’s take her home manong.” Pinid ang labing sabi ni Boss L sa driver.
Matigas ang ulo mong gurang na dragon ka ah, tingnan natin paano lulusong ang mamahalin mong sasakyan sa baha papunta sa lugar namin. Tahimik na naiisip ko. Isinandal ko ang aking ulo sa headrest dahil mabigat na ang pakiramdam ko at nag masid na lamang sa malakas na ulan habang na-byahe. Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako...
“At masaya sana akong namimili ng kung ano man ang hilingin ng aking apo.” Payak na ngiti ko sa dalaga.Kiara ‘s POV:Nagmamadaling nagtungo na ako sa elevator pababa ng opisina. Hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko para akong hinahabol ng kabayo sa lakas ng tambol ng aking dibdib. Hindi ko alam pero malakas ang pakiramdam ko na hindi maganda ang balita patungkol kay Boss L at sa mga babaeng pinapasok nito at kausap nito kanina sa loob ng kanyang opisina. Ang dahilan ng pagpapa baba sa akin ni Boss L para bigyan sila ng oras na mag usap na sila sila lamang ang makakarinig.Ayaw ko sanang isipin pa kung ano ang mga pinag usapan ng mga ito, ngunit, kutob ko ay may koneksyon ito sa nakaraan ni Boss L. Ngayon nya lamang ako pinauwi ng maaga at hindi man lamang ako pinapasok nito sa kanyang opisina pagka balik ko.“Hay!” Napapailing na buntong hininga ko ng magising ako mula sa pag iisip dahil sa pag bukas ng elevator- hudyat na nasa main lobby na ako.Pagka labas ko ng ele
Narinig ko sa background ni Kent sa kabilang linya na pinatatawag na ito ng ospital na tila mayroon itong kailangan asikasuhin.“I have to go Bro. My patient is dying!” May pag mamadali sa boses nitong sabi sa akin at saka biglang nawala na ito sa kabilang linya.Magulong magulo ang isip ko ngayon. Dumagdag pa ang iniwang salita sa akin ni Kent patungkol kay ‘Kiara’. Malalim na napabuntong hininga ako at saka bumalik sa swivel chair ko at prenteng isinandal ang likod ko sa upuan at itinaas ang mga paa sa aking lamesa. Tinakpan ko gamit ng aking malapad na palad ang mukha ko upang itago ang mga mata ko sa liwanag ng ilaw.Hindi ko na alam kung ano na ba ang tunay na nararamdaman ko. Biglang naging magulo ang lumilinaw ko na sanang damdamin patungkol sa aking sekretarya. Nang makita ko kung paano umiyak si Shane - Naramdaman ko na mayroon akong mabigat na responsibilidad na kailangan gampanan sa babae at ni hindi man lamang sumagi sa aking isipan si Kiara.Maya maya pa ay narinig ko an
Sisigaw sana ako ngunit maagap na tinakpan ng matanda gamit ang malapad nitong kamay ang aking bibig at saka may pag mamadaling isa isang hinubad nito ang aking saplot.“G-Gustong gusto ko l-lumaban L-Lee... Kaso sadyang malakas ang ‘Daddy’ mo...” Sabi pa nito na patuloy ang paghagulhol.Nanginginig ang buong katawan ko dahil sa nalalaman ko ngayon mula sa bibig ng dalawang babae na ilang taon kong isinumpa.“L-Lee... A-anak...” Singit na sabi ng Ina ko sabay hawak sa aking kaliwang balikat.“D-Demonyo sya!” Salita ko sa mabigat na tono.Ibinaling ko ang aking paningin sa Mommy ko na puno ng luha ang mukha.“H-Hindi ko g-gusto ang n-nangyari...” Tuloy ang iyak na sabi ni Shane.“B-Biktima lamang si Shane, Anak...” Naawang sabi ni Mommy.“Maaari na kayong umuwi.” Matigas na sabi ko sa mga ito at saka itinaas ang aking ulo upang salitan na titigan si Mommy at ang ex girlfriend ko.Nakakaunawang umabresyete si Mommy kay Shane at saka hinila ito palabas ng silid ng aking opisina.Nanghihi
Gustong gusto ko si Shane kahit na bakas sa mga kilos nito ang pagiging ‘brat’ nito. Mabait naman ito sa tuwing nasa harap at kasama ko ito. Ni minsan hindi ko naringgan ito ng masama.“Hay!” Malalim na buntong hininga ko. Nang hihinayang ako kasi gustong gusto ko na magkatuluyan sila ng anak ko ngunit nilamatan iyon ng aking ‘asawa’.Agad na nag iba ang damdamin ko ng maisip ko ang yumao kong asawa. Napalitan ng galit at poot ang aking nararamdaman. Kumuha ako ng tubig at dahan dahan na ininom iyon upang pakalmahin ang sarili.END OF FLASHBACK (MRS. TAN)“Yan ang totoong nangyari Iho...” Umiiyak na sabi Ina ko.“T-Totoo ba talagang n-nabuntis ka n-nya?” Puno ng pag aalinlangan na tanong ko sa dalaga.Dahan dahan na tumango tango ang dalaga habang titig na titig ito sa akin atg umiiyak.Nang hihinang napakapit ako ng mariin sa silyang kinauupuan ko. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko dahil sa nalaman ko.“W-Walang kasalanan si S-Shane a-anak...” Nanginginig ang boses na sabi p
“Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin? Ang tagal namin pinag hirapan ang negosyong iyan para lamang maging kauna unahan tayo sa Pilipinas sa larangan ng ‘Mining industry’. Bakit Shane?!” Halos mapaos na hindi ko mapigilang sigaw sa dalaga.Nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib at unti unti ay pagka hilo. Hanggang sa maramdaman ko ang pag dilim ng aking mga paningin.“M-Mommy!” Narinig kong sigaw ni Shane bago ako mawalan ng ulirat.Isinugod ako ni Shane sa ospital at doon ay na- ‘Cardiac bypass Surgery’ ako. Ilan linggo din ang inabot bago ako maka recover. Nag daan pa muli ang ilang buwan...Hindi na namin nabawi pa ni Shane ang pagkaka banrupt ng kumpanya. May mga utang pang naiwan dahil sa maling pag hawak ng dalaga dito.Humina lalo ang aking puso kaya patuloy ang pagpapagamot ko kahit pa na limitado na lamang ang perang mayroon at hawak namin ng dalaga. Ngunit gayun pa man, nakikita ko ang dalaga na namimili pa din ng mga ‘designers item’ — bagay na pilit ko na lamang inuunawa d
Message for my readers:Hello Everyone!Pasensya na po kung hindi ako makapag update kaagad. Hindi ko po alam kung paano ko ito sasabihin at isusulat dahil kasalukuyang blanko ang aking isipan.Ngunit,Ako po at ang aking pamilya ay kasalukuyang nagluluksa sa hindi inaasahang pagkawala ng aming mahal sa buhay. Hinihingi ko po ng lubos ang inyong pang unawa at suporta sa panahon na ito.Magbabalik din po ako kaagad sa oras na matapos namin ang dapat na asikasuhin. Bigyan nyo lamang po ako ng panahon upang mag luksa at kumalma. Pangakong matatapos ang nobelang ito at hindi ko ito pababayaan.Maraming salamat po!“Sabi nila — Kadalasan, kalaban natin ang ating mga biyenan. Pero sa sitwasyon ko bilang isang ‘Manugang’, kahit kailan ay hindi ipinaramdam sa akin ni ‘Nanay’ (Ang ‘Mother in law’ ko) na isa lamang akong ‘sampid’ sa kanilang pamilya. Bagkus, naramdaman ko ang lubos na pagtanggap nya sa akin bilang kabiyak ng kanyang anak at itinuring na isang ‘tunay’ na anak na walang halong
Kiara’s POV:‘Hay salamat!’ Bulong ko sa sarili ko nang makarating na kami floor ng aming opisina, ramdam ko ang pagod sa golf course kanina dahil na din siguro sa init ng lugar o baka dahil sa kakulitan ni Sir Michael kanina at kagaspangan ng ugali na ipinakita ng mabait kong Boss na nireregla- NA
8:00 PMTulalang tinitingnan ko ang repleksyon ko sa salamin habang hinihintay ang pag dating nila adryan. “Hmm, okay na siguro to.” Sabi ko sa sarili ko, naka polo shirt ako na hangang siko ang sleeves at naka pantalon na itim habang ang sapatos naman ay kulay itim na heels na ipinapamasok ko.Na
“Ah eh, n-nagulat lang po ako Sir. Pasensya na po.” Hingi ko ng paumanhin dito.“Unless you allow me to you know... Do it, I’ll be willing to...” Nakangiting baling ulit nito sa akin sabay kindat at saka pina andar na ang sasakyan.Para akong hihimatayin ngayon sa sobrang kaba at pagkapa hiya sa na
Hindi ko malaman kung ano ang isasagot ko kay Sir Michael. Nahihiya ako dahil para akong nasa hot seat ngayon na inaabangan ang isasagot ko sa tanong nito.“Good morning! How’s everyone? I’m sorry for being late, na flat ang gulong ng kotseng gamit ko... So, let’s start?”. Bati ng matandang Garuche







