Inicio / Romance / My Wife's Secret Son / Chapter one hundred eighty three

Compartir

Chapter one hundred eighty three

Autor: AnneVillamin
last update Fecha de publicación: 2026-05-22 14:13:40

James

Tahimik lang yung buong sala.

Pero kahit walang nagsasalita, pakiramdam ko sobrang ingay ng tibok ng puso ko.

Nasa harap ko si Ramil habang mahigpit pa rin siyang nakakapit sa leeg ko. Maliit lang yung katawan niya pero parang sapat na iyon para tuluyang durugin lahat ng natitirang pader sa loob ko.

My son.

Fuck.

Hanggang ngayon hirap pa rin akong paniwalaan.

Dahan-dahan kong hinaplos yung likod niya habang pilit kinokontrol yung emosyon ko.

Pero imposible.

Hindi ko yata kayang kontrolin
Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred eighty three

    James Tahimik lang yung buong sala.Pero kahit walang nagsasalita, pakiramdam ko sobrang ingay ng tibok ng puso ko.Nasa harap ko si Ramil habang mahigpit pa rin siyang nakakapit sa leeg ko. Maliit lang yung katawan niya pero parang sapat na iyon para tuluyang durugin lahat ng natitirang pader sa loob ko.My son.Fuck.Hanggang ngayon hirap pa rin akong paniwalaan.Dahan-dahan kong hinaplos yung likod niya habang pilit kinokontrol yung emosyon ko.Pero imposible.Hindi ko yata kayang kontrolin kahit ano ngayong nandito siya sa mga braso ko.“Daddy.”Mahina lang.Pero parang direktang tumama sa puso ko.Napapikit ako sandali.“Yeah, buddy?”Umangat nang bahagya yung ulo niya para tingnan ako.“You big.”Bigla akong natawa habang pinupunasan yung gilid ng mata ko.“Talaga?”Mabilis siyang tumango.“Very big.”Napatawa rin si Althea mula sa couch habang pinupunasan yung luha niya.“At least honest siya.”Napalingon ako agad sa kanya.At doon ako sandaling natulala.God.Ilang buwan ko s

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred eighty two

    AltheaTahimik lang yung buong sala.Pero kahit walang nagsasalita—parang ang lakas pa rin ng tibok ng puso ko.Nakatayo lang si James ilang hakbang mula sa’min habang nakatitig kay Ramil.At si Ramil naman—nakatitig din sa kanya.Curious.Tahimik.Parang iniintindi kung sino yung lalaking nasa harap niya.“Daddy?”Mahina pero malinaw.At sa isang salitang iyon—parang tuluyang nabasag si James.Kitang-kita ko kung paano agad namula yung mata niya habang pilit pinipigilan yung emosyon.“Yeah, buddy…” basag niyang sagot. “I’m your Daddy.”Biglang nagtago si Ramil sa leeg ko.Hindi sa takot.Parang nahihiya lang.Napangiti ako nang mahina habang hinahaplos yung likod niya.“It’s okay, baby,” bulong ko. “Remember what Mommy told you?”Mabagal siyang umangat mula sa balikat ko bago muling tumingin kay James.Tahimik ulit.Then maya-maya—“Coffee?”Napakurap si James.“What?”Napatawa ako agad.Oh my God.Napatingin agad si James sa’kin habang halatang confused.Hindi ko tuloy napigilang

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred eighty one

    JamesMalamig.Iyon agad yung unang tumama sa’kin pagbaba namin ng airport.Hindi ko alam kung dahil ba sa hangin ng Canada o dahil sa kaba na ilang oras nang nakadikit sa dibdib ko.Tahimik lang akong naglalakad sa tabi ni Althea habang hinihila namin yung mga maleta palabas ng arrival area.Pero kahit tahimik—ang lakas ng tibok ng puso ko.Kasi ilang minuto na lang…makikita ko na yung anak ko.My son.Parang hanggang ngayon hindi pa rin nagsi-sink in nang buo sa utak ko na may anak pala ako.Dalawang taon.Dalawang taon siyang nabuhay nang wala ako.At mas masakit isipin na hindi man lang niya alam kung sino ako.Napabuntong-hininga ako nang mabigat habang napapadaan yung tingin ko kay Althea.Tahimik lang siya.Pero halatang kinakabahan din.Paminsan-minsan hinihigpitan niya yung hawak sa strap ng bag niya, tapos maya-maya mapapahawak sa buhok niya.Old habit.Ginagawa niya iyon kapag stressed siya.“You okay?” tanong ko habang binubuksan yung trunk ng taxi.Mabilis siyang tumang

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred eighty

    AltheaTahimik lang akong nakaupo sa tabi ng bintana ng eroplano habang nakatitig sa makakapal na ulap sa labas.Madilim pa yung langit. Halos karamihan ng pasahero tulog na.Pero ako—gising na gising.Hindi dahil sa ingay. Hindi dahil sa lamig.Kundi dahil sa katotohanang ilang oras na lang…makikita na namin si Ramil.Napahigpit agad yung hawak ko sa seatbelt habang pilit kinokontrol yung kaba sa dibdib ko.Two years.Dalawang taon.Dalawang taon kong inalagaan mag-isa yung anak namin sa Canada. Dalawang taon kong pinanood siyang lumaki habang pilit iniiwas si James sa bawat parte ng buhay namin.At ngayon—magkasama na kaming pupunta sa kanya.Parang hanggang ngayon hindi ko pa rin lubos mapaniwalaan.“Hey.”Napalingon ako agad kay James.Mahina lang yung boses niya para hindi makaistorbo sa ibang pasahero. Pero kahit mahina—ramdam ko pa rin agad yung init no’n sa dibdib ko.“You okay?”Napabuntong-hininga ako nang mahina bago tumango.“Kabado lang.”Unti-unti siyang ngumiti.“Sa

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred seventy nine

    JamesTahimik ang sala. Tahimik sa paraang sobra akong napapaisip. Nakaupo sa sofa, nakatingin kay Althea habang inaayos niya ang mga dokumento sa mesa. Maliwanag sa mga mata niya ang halo ng kaba, excitement, at — alam ko na — kaunting takot. Hindi siya nagbago sa pagiging maingat, maayos, at matalino. Ngunit ngayon, may liwanag sa kanyang paningin na dati’y wala.Ako naman… iba. Mas matanda, mas pagod, pero may determinasyon sa dibdib ko na matagal ko nang hindi naramdaman. Galit, lungkot, at pananabik ang pinaghalong nararamdaman ko sa kanya, at alam kong pareho kami. Pero higit sa lahat, ramdam ko ang bigat ng dalawang taon na nawala sa amin—sa kanya, sa akin, at sa anak namin.“Althea,” mahina kong sabi, pilit pinipigilan ang pag-uga ng boses ko. “We need to go to Canada. We need to bring him home.”Tumigil siya sa ginagawa niya at tumingin sa akin. Ang pagtingin niya, tahimik pero malalim, halos mahigpit kong naamoy ang takot at excitement na halo-halo sa kanya. “James… are you

  • My Wife's Secret Son   Chapter one hundred seventy eight

    AltheaTahimik.Sobrang tahimik na parang pati hangin hindi gumagalaw.Nakatayo lang ako sa gitna ng sala habang umiiyak, habang si James naman—nakaupo sa couch.Hawak niya yung phone ko.At nakatitig lang siya sa wallpaper.Sa picture ni Ramil.Hindi ko alam kung ano yung mas masakit—yung galit sa mukha niya…o yung paraan ng pagtitig niya sa anak namin.Parang may hinahabol siyang mga taon na hindi na mababalik.“James…”Mahina lang.Basag na basag yung boses ko.Pero hindi siya agad sumagot.Hindi rin siya tumingin sa’kin.Nakatitig lang siya sa picture.Maya-maya, napatawa siya nang mahina.Pero walang saya.“He really looks like me.”Parang may humigpit agad sa dibdib ko.Kasi totoo.Habang lumalaki si Ramil—mas lalo siyang nagiging kamukha ni James.Yung mata.Yung kilay.Yung hugis ng labi.Kahit yung paraan ng pagtingin kapag seryoso.Parang araw-araw akong pinapaalalahanan ng batang iyon kung sino yung ama niya.Biglang tumulo ulit yung luha ko.“I’m sorry…”Mahina akong n

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status