Masuk@คอนโดทามไท"อื้ม พี่ทามทำอะไรอะ พิ้งค์โกรธพี่เรื่องที่ทำคอพิ้งค์แดงอยู่นะ"หลังจากที่กลับมาถึงคอนโดทามไทก็เดินเข้าไปโอบกอดน้ำพิ้งค์จากด้านหลังไว้แล้วซุกจมูกคลอเคลียตรงซอกคอของน้ำพิ้งค์จนเจ้าตัวต้องเบือนหน้าหนีแล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงกระเง้ากระงอด"จะโกรธพี่ทำไม พี่ก็ทำถูกแล้ว""ถูกอะไรของพี่ล่ะ พี่ทำคอพิ้งค์แดงนะ""พี่เป็นผัวเธอนะพิ้งค์ พี่ได้ยินว่าเมียตัวเองจะไปบาร์โฮสต์ พี่ก็ต้องฝากรอยถูกไหม...หรือเธอคิดว่าไงหื้ม?" ทามไทว่าด้วยน้ำเสียงทุ้มลึกซึ่งแฝงไปด้วยความหวงแหนเสมือนเธอเป็นสมบัติส่วนตัวของเขาอย่างเห็นได้ชัดก่อนจะเว้นจังหวะไว้แล้วหมุนตัวน้ำพิ้งค์ให้หันมาเผชิญหน้ากับตนจากนั้นก็ตั้งคำถามขึ้นพร้อมกับสบตาสีน้ำตาลอ่อนของเธออย่างสื่อความหมายทำเอาน้ำพิ้งค์ที่ยืนนิ่งหัวใจเต้นรัวแรงกับสายตาของเขาที่ใช้มองเธอตอนนี้ สายตาที่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนและหวงแหนเธออย่างเห็นได้ชัด เธอปฏิเสธความรู้สึกตอนนี้ไม่ได้จริงๆ ว่ามันทำให้หัวใจของเธอเต้นจนจะทะลุออกมานอกอกอยู่แล้ว ความอ่อนโยน ความแทนตัวเองว่าพี่ ความมองเธอด้วยสายตาหวานฉ่ำนั้นปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่ามันทำให้เธอเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่ เธอไม่คิดว่า
“หึ” ทันทีที่ได้ยินว่าน้ำพิ้งค์พูดออกมาว่ารอบหน้าจะไปบาร์โฮสต์ทามไทก็ยกมือขึ้นมาเท้าเอวทันทีพร้อมกับยิ้มเยาะให้กับความกล้าพูดว่าจะไปบาร์โฮสต์ของน้ำพิ้งค์ทำให้น้ำพิ้งค์ที่ยืนเชิดหน้าเมื่อกี้ถึงกับเลิ่กลั่กทันทีที่เห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของทามไท“เอ่อ พิ้งค์ว่าพิ้งค์ออกไปหาเพื่อนข้างนอกดีกว่า” ว่าจบน้ำพิ้งค์ก็เตรียมหมุนตัวจะเดินออกไปทันทีแต่...หมับเอวบางของเธอก็ถูกรวบให้กลับมาทางเดิมโดยแขนแกร่งของทามไทซะก่อน ก่อนจะถูกดึงให้แนบชิดชนิดที่ปลายจมูกห่างกันแค่เซนเดียวในเวลาต่อมา ทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอเต้นแรงตุบตับรัวแรงอย่างกับกลองสามช่าทันทีเมื่อลมหายใจร้อนๆ ของอีกฝ่ายกำลังเป่ารดอยู่บนริมฝีปากของเธอในขณะที่ดวงตาสีดำขลับดุจหินหยกคู่นั้นของทามไทก็กำลังจ้องลึกลงไปที่ดวงตาของเธอเช่นกันน้ำพิ้งค์นิ่งงันเอาแต่จ้องดวงตาของทามไทอย่างลืมตัวว่าก่อนหน้านี้เธอกำลังคิดจะหนีเพราะกลัวกับรอยยิ้มและท่าทีที่เปลี่ยนไปราวกับปีศาจร้ายมาประทับร่างของทามไท หลังจากที่เธอพูดประโยคที่ไม่ควรพูดออกไป แต่พอถูกดวงตาสีดำขลับจับจ้องอย่างตอนนี้แล้วเธอก็เหมือนถูกมนตร์สะกดอย่างไรอย่างนั้น“จะรีบไปหาเพื่อนทำไมหื้ม?”พรึบ!
ก๊อก ก๊อก ก๊อกแอ๊ด"ขออนุญาตครับคุณทาม ผมมาส่งคุณน้ำพิ้งค์กับเพื่อนๆ ครับ"พี่การ์ดที่ตัวใหญ่และตัวสูงกว่าฉันหลายเท่ารายงานกับเจ้าของห้องที่นั่งจ้องหน้าฉันนิ่งอยู่บนเก้าอี้หลังโต๊ะไม้ขนาดใหญ่กลางห้องใช่ค่ะ เจ้าของที่ว่าก็คือตาบ้าพี่ทามนั่นแหละแล้วนอกจากพี่ทามในห้องนี้ก็ยังมีคนอื่นๆ ที่นั่งเงียบหน้านิ่งทรงเดียวกันเลยนั่นก็คือ พี่ตฤณ พี่เธียร พี่แปลน แล้วก็พี่โยธา แต่ฉันแอบเห็นนะว่าพี่แปลนแอบยิ้มให้ฉันน่ะแต่ฉันไม่ยิ้มกลับหรอกเพราะพี่แปลนหักหลังฉัน ไม่บอกฉันว่าพี่ทามเป็นเจ้าของผับ ฉันอุตส่าห์เห็นเขาเป็นพวกเดียวกันแล้วแท้ๆ"ขอบใจออกไปได้แล้ว"“ครับ” พี่การ์ดรับคำพี่ทามเสร็จพี่แกก็หมุนตัวเดินออกไปจากห้องทันที ทำให้ทั้งห้องกลับมาเงียบอีกครั้งก่อนที่พี่ทามจะขยับตัวพิงเก้าอี้แล้วมองฉันด้วยนัยน์ตาราบเรียบในเวลาต่อมา“...ไง ทำรายงานเสร็จแล้วเหรอถึงมาเที่ยวได้”อึก! ทันทีที่โดนพี่ทามถามฉันก็กลืนน้ำลายลงคอดังอึกทันทีเพราะรู้สึกเสียวสันหลังวาบกับน้ำเสียงนิ่งๆ นั่นหมับ!แต่จู่ๆ ยัยพริกไทยที่ยืนอยู่ข้างหลังมันก็ขยับขึ้นมาจับแขนของฉันไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ออกมาว่า...“พิ้งค์ มึงอย่าเอาพวกกู
20.00 น.@ C Clubหลังจากที่ไปนั่งเล่นอยู่ที่ห้องของยัยพริกไทยหลายชั่วโมง ตอนนี้ฉันก็ออกไปยังสถานบันเทิงที่เรียกว่าซีผับตามที่ยัยพริกไทยบอกเมื่อหลายชั่วโมงที่แล้วแล้วใช่ค่ะ ซีผับเป็นผับที่หรูมากแล้วก็ใหญ่มากด้วย ที่สำคัญตั้งแต่ที่ฉันย่างกรายเดินเข้าไปฉันก็เจอแต่คนหล่อๆ ทั้งนั้น แม้กระทั่งการ์ดหน้าประตูทางเข้ายังหล่อมากเลยคิดดู สมกับที่ยัยพริกไทยบอกว่ามีแต่คนหล่อระดับซุปตาร์จริงๆ มีแต่คนหล่อดูดีเต็มไปหมด ไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เจอแต่ หล่อ หล่อ หล่อ จนฉันรู้สึกเมาทั้งๆ ที่ยังไม่ได้แตะแอลกอฮอล์สักแก้วเลย“มึง ที่นี่โคตรดีเลยอะ มีแต่ผู้ชายหล่อเต็มไปหมดเลย”ฉันหันกลับไปพูดกับยัยพริกไทยหลังจากที่ดูบรรยากาศรอบๆ จนอิ่มใจแล้ว คือไม่อยากจะพูดหรอกนะว่าเหมือนตัวเองอยู่บนสวรรค์ที่มีเหล่าเทวดาล้อมหน้าล้อมหลังอะ คือออร่าแต่ละคนมันพุ่งจนตาฉันแทบบอดจริงๆ สรุปสั้นๆ เลย ผับนี้ดีควรหนีพี่ทามมาอีกหลายๆ รอบ“กูบอกแล้วว่าเป็นผับที่อุดมไปด้วยคนหล่ออาหารตาเกรดพรีเมียมทั้งนั้น”“จริง คือแต่ละคนสามารถไปเดบิวต์เป็นไอดอลเกาหลีเลยอะ” ฉันว่าต่ออย่างเห็นด้วย“พูดก็พูดไปนะมึง กูได้ข่าวมาว่าดาราหลายคนที่เราเห็นอยู่กันต
วันต่อมา...“เรียนเสร็จแล้วโทร. มาบอกด้วยเดี๋ยวเย็นนี้มารับ”“…”“ไม่ต้องมารับค่ะ วันนี้พิ้งค์จะกลับกับเพื่อน”“ทำไมต้องกลับกับเพื่อนด้วย”“ไม่ทำไมหรอกค่ะ พิ้งค์รู้สึกอยากนั่งรถกลับกับเพื่อนบ้าง”“ถามจริง วันนี้เป็นอะไรตั้งแต่ตื่นมาเธอก็ทำหน้าตึงใส่ฉันไม่หยุดเลยนะ”“เหรอคะ พิ้งค์ก็ว่าพิ้งค์ทำหน้าปกตินะ ไม่ได้ตึงเลย ไปก่อนนะคะ”ว่าจบฉันก็เปิดประตูลงจากรถของพี่ทามจากนั้นก็เดินเข้าไปในคณะของตัวเอง ไม่นานรถของพี่ทามที่จอดอยู่หน้าคณะของฉันก็ขับออกไปเหอะ ยังมีหน้ามาถามฉันว่าเป็นอะไรอีกเหรอ เป็นคนสวยไงแต่เป็นคนสวยที่หน้าตึงเพราะงอนผัวตัวเองอีกทีไงล่ะหลังจากที่เมื่อคืนฉันกับพี่ทามมีปากเสียงก่อนนอนกันเล็กน้อย ฉันก็ตัดสินใจว่าจะงอนพี่ทามทันทีเพราะฉันรู้สึกโมโหแล้วก็หงุดหงิดพี่ทามมากๆเอาจริงๆ ก็ไม่อยากโมโหแล้วก็งอนเหรอกแต่ฉันไม่พอใจท่าทางพี่ทามเมื่อคืนไง ทั้งเสียงเข้มหน้าดุขึงขังแล้วที่สำคัญเขาทำโทษฉันเพราะเรื่องของพี่น้ำแข็ง ทีแรกก็ว่าจะปล่อยผ่านนั่นแหละแต่ก่อนนอนเมื่อคืนดันหงุดหงิดพี่ทามซะก่อนฉันก็เลยเอาทุกอย่างมายำรวมกันเลย วันนี้ก็เลยหน้าตึงแต่เช้า“น้ำพิ้งค์! จุ๊กรุ๊วทางนี้เพื่อน” ใคร ใค
[ Nampink Part ]หลายนาทีผ่านไป...บางที...ฉันก็อยากเสียน้ำตา ฉันก็อยากร้องไห้ ฉันก็อยากกรีดร้องโวยวาย และฉันก็อยากกระทืบเท้าแล้วทำหน้าขึงขังให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลยฉันอยากจะตะโกนให้มันลั่นห้องว่า!ฉัน! เมื่อย! ขา!!!!!!!ไอ้พี่ทาม ไอ้คนบ้า ยังเห็นว่าฉันเป็นเมียของตัวเองอยู่ไหม ทำไมต้องมาสั่งให้ฉันสำนึกผิดแล้วเข้ามุมแบบนี้ด้วยฉันยืนจนขาจะเป็นตะคริวอยู่แล้วนะ! ออกมาจากห้องน้ำสักทีเถอะ! ฮือ T_T“ยืนดีๆ จะขยับเขยื้อนทำไม” ฮึ่ย! ออกมาแล้วเหรอไอ้คนเผด็จการ! ปล่อยให้ฉันยืนจนขาลากเกือบชั่วโมงขวับ!“เมื่อไหร่จะเลิกสั่งทำโทษพิ้งค์ พิ้งค์ยืนต่อไปไม่ไหวแล้วนะ” ฉันหันขวับมองตาเขียวใส่พี่ทามที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำหัวฟูๆ เผยซิกซ์แพ็กหน่อยๆ กำลังยืนพิงขอบประตูแบบเท่ๆเหอะ! เท่ตายแหละอย่าให้ถึงทีน้ำพิ้งค์นะ ฉันจะให้เข้ามุมโดยเอาขาขึ้นข้างบนแล้วทรงตัวด้วยมือสองข้างแทน“ไปอาบน้ำได้แล้ว อาบเสร็จก็มานั่งคัดลายมือต่อ”คัดลายมือ!! นี่ฉันต้องคัดลายมือด้วยเหรอ? ฉันไม่ใช่เด็กอนุบาลนะ อีพี่ทามเป็นบ้าอะไรกับฉันหนักหนาฮะ! แค่นี้ฉันก็สำนึกผิดไม่หมดแล้วไหม นี่ยังจะให้ฉันคัดลายมือเพิ่มอีกเหรอ เป็นครูเหรอถึงได้สั่







