Lahat ng Kabanata ng My Wife เมียเด็กของนายวิศวะ: Kabanata 1 - Kabanata 10

I N T R OMY WIFE เมียเด็กของนายวิศวะ•1 เดือนก่อนมหาวิทยาลัยเปิด@เชียงใหม่-ห้องโถงบ้านใหญ่-“แม่อยากให้ลูกแต่งงานกับทาม”ขวับ!!!!!“อะไรนะคะ แม่อยากให้หนูแต่งงานกับพี่ทามงั้นเหรอคะ”ฉันหันขวับอย่างตกใจทันทีที่แม่ของฉันเอ่ยเรื่องสุดแสนจะช็อกและตะลึงจนต้องเบิกตาโตอย่างเรื่องที่จะให้ฉันแต่งงานกับพี่ทาม ก็เรื่องที่แม่กำลังพูดอยู่มันใช่เรื่องเล่นไก่กาที่จะเอามาพูดเล่นที่ไหนล่ะ นั่นมันเรื่องแต่งงานเลยนะ แต่งงานที่แปลว่าฉันกำลังจะมีสามีเป็นตัวเป็นตนในวัย 20 อะ มันใช่ที่ไหนเล่า!แล้วคือปกติลำดับขั้นของชีวิตคนเรามันต้อง..-เรียน-ทำงานขั้นตอนสุดท้ายถึงจะแต่งงานกันไม่ใช่เหรอแต่นี่คืออะไรทำไมต้องให้ฉันแต่งงานทั้งที่อายุพึ่งจะยี่สิบและกำลังจะเข้าแค่ปีหนึ่งเองด้วยอะ ฉันไม่เข้าใจ“ก็ลูกแอบแม่ไปสมัครเรียนที่ไกลๆ เองทำไมล่ะ ถ้าลูกอยากไปเรียนที่กรุงเทพลูกก็ต้องแต่งงานกับพี่ทาม ไม่งั้นหนูไม่ต้องไปเรียนนะพิ้งค์”“แม่! แม่คิดอะไรอยู่ หนูไม่แต่งหนูเพิ่งจะเข้าปีหนึ่งเองนะแม่” ฉันโวยวายไม่ยอมพร้อมหน้าบึ้งปากยื่นไม่พอใจใส่แม่“ก็นั่นแหละ หนูจะเข้าไปเรียนที่กรุงเทพใช่ไหม แล้วหนูก็ไม่มีคนรู้จัก ไม่มีคนท

หลังจากที่ฉันจัดการเก็บของใช้ให้เข้าที่เข้าทางเป็นที่เรียบร้อยทุกอย่างแล้ว ฉันก็เดินออกมาสำรวจข้างนอกต่อว่ามีห้องอะไรอยู่ตรงไหนบ้างฉันจะได้รู้ไว้ และไม่ลืมที่จะเดินไปดูห้องออกกำลังกายของพี่ทามด้วย แต่...ประตูมันล็อกเข้าไปดูไม่ได้ก็เลยอดดูไปหนึ่งห้อง ก็แปลกใจเหมือนกันแหละว่าแค่ห้องออกกำลังกายแต่ทำไมต้องล็อกแน่นหนาขนาดนั้นด้วยแต่สุดท้ายฉันก็เลิกสนใจแล้วเปลี่ยนไปสำรวจห้องอื่นๆ แทน เดินเข้าๆ ออกๆ ทุกห้องทุกซอกทุกมุมของคอนโดจนเหนื่อยก็เลยเดินไปดื่มน้ำในห้องครัวแทนปึก!“อ่า” ดื่มน้ำเย็นๆ นี่มันสดชื่นจริงๆ เลย ว่าแต่นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วทำไมฉันรู้สึกหิวจัง แล้วท้องฟ้าข้างนอกมันก็เริ่มเปลี่ยนสีแล้วด้วยมืดครึ้มแปลกๆ เหมือนฝนจะตกเลยโอ๊ะ! นี่มันห้าโมงเย็นแล้วเหรอ ฉันยังไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่มาถึงที่นี่เลยนี่ ถึงว่าทำไมรู้สึกแสบท้องแปลกๆ ไหนขอดูในตู้เย็นหน่อยสิว่ามีอะไรให้ทำกินได้บ้างปึก!หือ ???อะไรกันเนี่ยในตู้เย็นไม่มีอะไรเลยนอกจากกระป๋องเบียร์ พวกของสดผัก ไก่ ไข่ ไม่มีเลยเหรอ นี่เขาดื่มเบียร์แทนอาหารทุกมื้อเลยหรือไงถึงได้ไม่เตรียมของสดไว้ในตู้เย็นน่ะ"ดื่มเก่งขนาดนี้เดี๋ยวตับก็พังกันพอดีห

“ทานข้าวที่ไหนกันดีอะ อยากได้บรรยากาศแบบทานข้าวไปด้วยแล้วนั่งมองผู้ชายไปด้วยอะ”อันนี้ไม่ใช่ฉันพูดนะ แต่เป็นยัยพริกไทยที่พูดด้วยสีหน้าดี๊ด๊าตามปกติของมันต่างหากละ ซึ่งแตกต่างจากฉันกับยัยสวยที่ดมยาดมกันอยู่สองคนคือตอนนี้พวกเราเรียนคาบเช้าเสร็จแล้ว ใช่ ย้ำว่าเรียน มาวันแรกก็เรียนเลย ฉันนึกว่ามหาวิทยาลัยจะเป็นเหมือนมัธยมที่มาวันแรกก็นั่งคุยไร้สาระไปก่อน แต่มหาวิทยาลัยไม่ใช่จ้ะ ถามไถ่ที่มาที่ไปและเกริ่นเรื่องพอเป็นพิธีเท่านั้นหลังจากนั้นก็ลากพวกฉันลงทะเลเลยจ้ะ ดำน้ำกันสนุกสนานเลย ตอนนี้เลยรู้สึกเหมือนพวกไร้วิญญาณเดินออกมาแบบนี้ไง“อยากมองผู้ชายก็ต้องโรงอาหารวิศวะปะ ฉันได้ยินพวกข้างหลังคุยกันเมื่อกี้ว่าอาหารก็อร่อยด้วย”“เรียลลี้? งั้นโกวๆ เลยจ้ะ”ฉันแนะนำจบยัยพริกไทยก็เดินนำฉันกับยัยสวยไปเลยโดยไม่รอพวกฉันสองคนที่มาด้วยกัน ละพอถึงโรงอาหารวิศวะสิ่งที่ไม่คาดคิดว่าจะได้เห็นก็ทำพวกฉันอ้าปากค้างตะลึงกันเลยทีเดียวเมื่อโรงอาหารแห่งนี้เต็มไปด้วยคนหล่ออย่างอปป้าสาขาเกาหลีเดินกันให้ควั่กโอ๊ย นี่มันสวรรค์ชัดๆ ทำไมมีแต่เทพบุตรเดินถือจานข้าวแกงเยอะขนาดนี้!“พิ้งค์ แกแนะนำที่ได้ดีมากเพื่อน...ฉันรักโรง

หลังจากที่ทามไทเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้ว น้ำพิ้งค์ก็ค่อยๆ พยุงตัวขึ้นมาจากเตียงมองเขม็งไปที่ประตูห้องน้ำที่คนตัวสูงเดินเข้าไปก่อนหน้านี้อย่างขุ่นเคือง เธอไม่รู้ว่าเรื่องที่เขาพูดก่อนหน้านี้เขาทราบมาจากไหน แต่ก็สืบได้ไม่ยากเพราะเรื่องที่เธอประกาศว่าทามไทเป็นเกย์มีแค่กลุ่มเธอกับเพื่อนร่วมรุ่นสองคนนั้นเท่านั้นที่รับรู้แต่ก็ช่างเถอะ...ถึงทามไทจะรู้ว่าเธอเป็นคนปล่อยข่าวนั้นเธอก็ไม่ตกใจเท่ากับเรื่องตกหลุมรักผู้ชายที่ชื่อภีมแล้วสามีที่คุณแม่ของเธอจัดมาให้อย่างทามไทมองออกว่าเธอแอบปิ๊งผู้ชายคนนั้นอยู่ แล้วที่สำคัญเธอก็ดันโป๊ะแตกเลิ่กลั่กพูดออกไปแล้วด้วยคราวนี้แหละ เธออาจจะโดนจำกัดอิสระขึ้นกว่าเดิมแน่ถ้าเขาเอาเรื่องนี้ไปฟ้องแม่เธอจริงๆเฮ้อ~"ไม่น่าโป๊ะแตกเลยพิ้งค์...ไม่น่าเลยจริงๆ"น้ำพิ้งค์พึมพำกับตัวเองสายตาละห้อยอย่างหมดแรงก่อนจะถอนหายใจเดินคอตกออกไปนั่งโซฟาข้างนอกแทนหลายนาทีต่อมา...ร่างสูงโปร่งของทามไทเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำหลังจากที่อาบน้ำเสร็จ กำลังจะเดินไปทางห้องครัวแต่สายตาดันเหลือบไปเห็นน้ำพิ้งค์ออกมานั่งคอตกยัดขนมเข้าปากเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากอยู่บนโซฟาหน้าทีวีซะก่อน

วันต่อมา...@มหาวิทยาลัย“เลิกเรียนแล้วไลน์มาบอกด้วยละกัน” หลังจากเลี้ยวรถเข้ามาจอดที่ลานจอดรถรวมแล้วพี่ทามก็หันมาบอกฉันขณะที่กำลังแกะสายคาดเข็มขัดออกใช่แล้ววันนี้เราสองคนมาเรียนด้วยกัน เหตุผลที่ต้องมาด้วยกันก็เพราะ...พี่ทามไม่อนุญาตให้ฉันขับรถมาเรียนเองไงล่ะอยากรู้ไหมล่ะเพราะอะไร เพราะฉันตีนผีขับรถเร็วเมื่อวานไง วันนี้ก็เลยโดนยึดทั้งกุญแจรถแล้วก็ใบขับขี่ไปเลย เป็นไงนอกจากเรียนวิศวะแล้วยังแอบเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบด้วยนะคุมเก่งยิ่งกว่าทหารองครักษ์ซะอีก“พิ้งค์ไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ต้องยึดใบขับขี่พิ้งค์ไปด้วย ไม่อยากให้พิ้งค์ขับรถก็ยึดแค่กุญแจรถไปสิ”“ขับรถสภาพนั้นยึดทั้งสองอย่างนั่นแหละดีแล้วไม่เดือดร้อนคนอื่นด้วย แล้วอย่าให้ฉันรู้นะว่าแอบไปขับรถเพื่อนอะ ไม่งั้น...”“ไม่งั้นอะไร”“ไม่งั้นฉันก็จะยึดทุกอย่างไงรวมทั้งบัตรของฉันที่อยู่กับเธอด้วย”อ้อฉันลืมบอกว่าตอนนี้ฉันใช้บัตรเครดิตของพี่ทามอยู่ คือพี่ทามยื่นให้ฉันใช้ก่อนจะมาเรียนเมื่อวาน ฉันก็เลยมีเงินใช้โดยที่ไม่ต้องใช้ของตัวเอง เพราะพี่ทามจัดการดูแลให้หมดทุกอย่าง แต่ฉันรู้แหละว่าคนที่อยู่เบื้องหลังคืออารัน เพราะพี่ทามไม่น่าจะใจดีกับฉั