เด็กลับสัมพันธ์ร้าย (NC 18+)

เด็กลับสัมพันธ์ร้าย (NC 18+)

last update최신 업데이트 : 2025-09-05
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
123챕터
18.9K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

น้องสาวเพื่อน! บุคคลต้องห้าม! เขาก็ไม่อยากผิดสัญญากับเพื่อนหรอกนะ แต่เด็กมันก็ยั่วเหลือเกิน "ถ้าพี่ไม่พูดหนูไม่พูด แล้วเฮียภีมจะรู้ได้ไง" ความอดทนของเขานั้นยิ่งกว่าเหล็กกล้า แต่เมื่อเจอขาว ๆ อวบ ๆ บวกกับเด็กมันอ้อนขนาดนั้น ถามจริงจะเอาอะไรมากล้าได้อีก ความคิดฝ่ายเทวดากับซาตานตีกันให้ยุ่งในหัว สุดท้ายแล้วเขาจะจัดการอย่างไรกับความสัมพันธ์ต้องห้ามนี้ **************************** #ไม่มีนอกกายนอกใจ

더 보기

1화

บทที่ 1

Joko Irawan, sosok lelaki dengan perawakan tubuh sedang. Perkiraan tinggi 170 senti meter. Ditambah paras manis khas wajah lelaki Jawa. Pernikahannya telah berlangsung lima tahun dan belum dikaruniai seorang anak.

Kehidupan rumah tangga dengan segala problematika mulai dia jalani. Termasuk urusan ranjang.

“Apakah kehidupan pernikahan itu hanya bertolak ukur dari ranjang?”

Dia hanya mengangkat kedua pundaknya. Saat  sebuah pertanyaan terlontar dari kawan wanita sekantornya.

“Serius ini pertanyaanku? Apa kalian para kaum lelaki, hanya memikirkan pernikahan dari urusan ranjang?” Kembali pertanyaan itu terlontar.

_oOo_

_Surabaya,2010_

Sore itu Joko Irawan diajak  beberapa teman kantor untuk sekedar mencari hawa segar ala kota Surabaya. Sepakat mereka melaju ke arah jalan beraspal yang tidak seberapa lebar menuju gang yang terkenal sebagai salah satu tempat prostitusi terbesar di Asia Tenggara. Yaitu gang Dolly.

Para lelaki berbaju batik, sudah mulai sibuk dengan pekerjaan mereka mengatur lalu lintas jalan dan parkir. Mereka pun saling menawarkan rumah yang berisi  wanita cantik, pada setiap mobil yang berhenti di kawasan itu.

“Maju, Bos! Stop … cakep!” ujar salah seorang lelaki berpakaian batik, memandu mobil Joko.

“Ini tempatnya?” bisik Joko yang seumur-umur baru kali ini ke gang Dolly.

“Iyo, mosok kamu enggak pernah ke sini, Jok?” sahut Yono.

Joko hanya menggeleng pelan.

 “Enggak mungkin!” sahut Setyo dan dua orang temannya yang lain. Seperti kompak menyangkal ucapan Joko.

“Yo, wes kalau enggak percaya,” cetus Joko.

Tok tok tok!

Kaca mobil diketuk seorang lelaki berbatik. Joko menurunkan kaca jendela dan tersenyum.

“Opo, Cak?”

“Sudah dapat rumahnya belum, Bos?”

Sontak Joko menoleh pada Yono yang duduk sejajar dengannya di jok depan.

“Ada yang sip, enggak?” sahut Yono yang seperti nya sudah terbiasa ke tempat seperti ini.

“Buanyak, Bos. Mari aku antar Bos. Penghuninya banyak yang gress … pokoknya markotop,” ucap sang lelaki dengan mengangkat kedua jempol.

Seketika Yono berkedip , seolah memberi kode pada teman-temannya. Tak menghiraukan Joko yang tengah bergelut antara iya dan tidak.

“Ayo!” Yono menepuk bahu Joko keras.

Dia pun gelagapan. Akhirnya Joko turun mengikuti langkah Yono dan yang lain. Mengikuti sang lelaki berbaju batik.

Sampai  lelaki itu berhenti di depan sebuah rumah yang terang benderang. Dengan jendela kaca yang sangat lebar. Hingga mereka yang berada di luar, bisa melihat dengan jelas. Apa saja yang ada di dalam rumah.

Pandangan mata Joko jelalatan. Saat melihat  rumah yang berjejer rapi  dibuat bak aquarium dengan hiasan wanita cantik di dalamnya saling duduk berjajar. Yono dan Setyo terkikik melihat tingkah Joko.

“Ini pengalaman pertama aku datang ke Dolly. Jadi enggak usah ngetawain!” seru Joko kesal.

Ucapan Joko langsung disambut gemuruh tawa Yono dan yang lain.

“Let’s go everybody!” ajak Yono pada keempat temannya. Mereka pun memasuki sebuah rumah yang tadi ditunjukkan oleh lelaki berbatik.

Saat menginjak lantai keramik rumah berwarna biru. Hati Joko langsung bergetar. Dia melirik pada Yono, Setyo dan kedua temannya yang lain. Mereka jauh terlihat tenang . Seperti bocah TK yang  sedang diajak ke suatu taman bermain.

Sejenak Joko melupakan  Ana yang sudah menanti di rumah. Biasanya wanita itu duduk di teras depan menunggu kedatangan sang suami. Sesaat hati Joko kembali berdesir.

“Ayok!” Setyo menarik lengan  Joko yang masih terpaku di ambang pintu.

Ketika mereka masuk ke dalam. Para wanita cantik itu, mulai melambaikan tangan dan tersenyum ramah. Seolah  menggoda mereka  berlima. Keringat dingin semakin membasahi kening dan punggung Joko.  Kedua lututnya pun ikut bergetar. Tak hanya jantung yang ikut berdebar.

Salah seorang wanita dengan senyum mengembang lebar. Langsung menyambut kedatangan mereka. Dia mengusap manja lengan Yono. Dari raut wajahnya dia berumur kisaran kepala empat.

“Mas e lagi cari yang model gimana?” ujar sang wanita berbisik.

Pakaiannya sangat minim. Hanya mengenakan gaun terusan yang sangat ketat. Bagian leher sangat rendah, seperti sengaja mempertontonkan bagian yang menonjol empuk. Rambutnya yang berwarna ungu kehitaman tergerai bebas. Sesekali dia mempermainkan rambutnya dengan senyum yang menggoda.

“Kok, pada malu-malu sih. Ada yang montok, rambut pendek, panjang, ada yang bokongnya gede. Ayo dong!”

Dia pun menarik lengan Yono untuk segera memilih. Tanpa malu Yono menunjuk seorang wanita muda kisaran dua puluhan. Lalu Setyo dan kedua teman yang lain pun memilih sesuai keinginan hati mereka.

Tinggallah Joko yang masih berdiri terpaku dengan mata melotot dan mulut terperangah. Belum pernah sebelumnya dia melihat banyak wanita cantik dan seksi seperti ini.

“Joko … woiii! Pilihen, Cuk. Jangan diam aja,” celetuk Setyo yang disambut gelak tawa teman dan para wanita itu.

Lalu Yono menghampiri Joko.

“Kamu lihat yang berbaju merah itu! Coba kamu perhatikan serius!”

Telunjuk Yono mengarah pada seorang wanita yang tengah melambaikan tangan, “Hai, Mas Joko!”

Sontak Joko menundukkan kepala. Jantungnya semakin berdegup kencang tak karuan. Apalagi harus menahan pipis sedari tadi.

“Lihatlah dulu wajahnya, Jok. Mirip istri kamu,” ujar Yono berbisik.

Sontak Joko mendongak.

“Mirip istri kamu ‘kan?”  ulang Yono.

“Jancuk ! Ojo (Jangan) bawa-bawa istriku,” sentak Joko kesal.

“Sorry, Bro. Kalau kamu tak segera pilih aku tinggal. Tuh kamu lihat yang lain udah pada masuk.”

Tubuh Joko semakin gemetaran. Wajahnya pun bagai udang rebus. Menahan malu.

‘Kenapa aku juga nekat mengikuti mereka?’ Rasa penyesalan menyibak hati Joko. Dia pun terus menggaruk-garuk kepalanya.

Hanya tertinggal Yono yang masih menemani Joko. Dia memberanikan diri memperhatikan wanita  berbaju merah tadi.

Joko mulai mencuri pandang sang wanita dari depan meja tamu. Memang tidak salah Yono bilang kalau wanita itu memang mirip dengan istrinya. Postur tubuh dan anatomi wajah sang wanita, memang persis. Hanya saja terdapat sebuah perbedaan yang menonjol.

‘Kenapa  wanita ini terlihat lebih menarik?’

“Milih seng endi kon? Milih yang mana kamu ?” tanya Yono sambil menarik lengan Joko.

Merasa terdesak dan Joko tak tertarik pada wanita yang lain. Spontan dia menunjuk wanita bergaun merah. Rambut yang panjang hitam tergerai, langsung tersenyum padanya.

Sontak Yono terkekeh. Mungkin saat ini para wanita itu, juga  mentertawakan sikap Joko yang konyol dan terlihat culun.

“Ayo, Mas. Ikuti saya!” Suaranya begitu merdu bak buluh perindu.

Joko pun masih terpaku di tempatnya berdiri. Namun wanita itu tak tinggal diam. Dia langsung menarik lengan Joko dan bergelayut manja.

Mereka berdua berjalan menuju sebuah lorong yang terdapat banyak kamar. Lalu naik ke lantai dua. Tak ada perbincangan yang terjadi. Hanya saja wanita cantik ini masih terus bergelayut di lengan Joko. Sangat pintar dia menggoda dan merayunya.

“Kenapa Mas gemeteran? Baru pertama kali ya?”

“Ehhh … iya!”

“Aku akan buat Mas Joko ketagihan mencari aku!” bisiknya lirih. Membuat dada Joko semakin berdebar-debar. “Itu kamarku, Mas! Aku jamin Mas akan ketagihan. Layanan aku sangat memuaskan.”

_II_

Hai readers. Jangan lupa tambahkan ke rak ya.

Jangan lupa juga baca cerita aku yang lain, Elegi Wanita Kedua, The Duke William ( 9 Istri ), Kuku Bu Sapto, Geishaku Karmila.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
123 챕터
บทที่ 1
บทที่ 1 คนเลว บรื้นนน... เสียงล้อรถบดไปกับพื้นถนนยามพลบค่ำ ดังผ่านกระจกเข้ามาเบา ๆ ขณะที่ ‘นีรนา’ ก้มมองหน้าจอสมาร์ตโฟนในมือ ก่อนหน้านั้นเธอโทรไปบอกแฟนว่าจะกลับวันพรุ่งนี้ แต่เวลานี้เธอกำลังนั่งอยู่บนรถตู้ จากเชียงรายมุ่งตรงกลับเชียงใหม่ก่อนกำหนดเมื่อเพื่อนรักอย่างพริณตาหรือหวานคืนดีกับแฟนหนุ่ม เพื่อนที่แดกอาหารหมาแทนอาหารเช้าก็ต้องขอตัวกลับบ้าน เพราะคติประจำของสี่สาวคือแฟนต้องมาก่อนแฟนเลิกไปก็เป็นคนอื่น แต่เพื่อนเลิกคบไม่ได้ เพราะอย่างนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ต้องเลือกแฟนก่อนฟังดูเป็นเพื่อนที่รักกันจริง ๆนีรนาผ่อนลมหายใจอย่างโล่งใจเมื่อเพื่อนคืนดีกับคุณอาหมอของเพื่อนได้ เรื่องราวของพริณตากับหมอพฤกษ์จะเรียกว่านิยายน้ำเน่าก็คงไม่ผิดนัก เพราะมันก็เน่าจริง ๆ นั่นแหละ“ง่วงจัง” นีรนาพึมพำ“ง่วงก็นอนกูก็ง่วงเหมือนกัน” ชาร์มมี่บอกกับเพื่อน ส่วนพิชชี่นั้นหลับไปแล้วตั้งแต่รถเริ่มออกจากไร่ชา มีเพียงเสียงเพลงจากเครื่องที่เปิดคลอเบา ๆ ในรถตู้ท่องเที่ยว ที่พาทั้งสามสาวกลับมายังเชียงใหม่ซึ่งเป็นจังหวัดที่พวกเธอเป็นนักศึกษาอยู่ที่นั่น“ถึงแล้วครับ” เสียงพี่พนักงานขับรถเรียกสามสาวเม
더 보기
บทที่ 2
“ทำไมจะมาไม่ได้นี่มันห้องกู!” นีรนาแผดเสียงดังอย่างโมโห เธอไล่สายตามองทั้งสองคน“อุบาทว์! ออกไปเลยทั้งมึงทั้งชู้ ออกไป! ออกไปจากห้องกู!”นีรนาตะโกนด่าพร้อมชี้นิ้วไล่ ในมือยังถือร่มคันโตที่อยากจะฟาดมันทั้งสองให้เจ็บอย่างที่เธอเจ็บ“นีน่าใจเย็นก่อนนะ มันไม่ใช่อย่างที่คิด” พิมมาดาพยายามอธิบาย“มึงไม่ต้องตอแหลอีพิม แทงกันยับเกือบถึงคอหอยมึงยังจะแก้ตัว” พิมมาดาชะงักกับคำด่าของแฟนสาวมือบางของนีรนากำแน่น เธอไม่น่าเลี้ยงงูเห่าไว้เลย ไอ้เรารึอุตส่าห์ช่วย ให้มาอยู่ด้วยเพราะเห็นว่าลำบาก กินบนคอนโดขี้รดบนเตียง เลวระยำที่สุดเธอคิด ในขณะที่ทั้งสองหนุ่มสาวต้นเรื่องรีบใส่เสื้อผ้าเตรียมจะเผ่นหนีออกจากห้อง“เดี๋ยว!” เสียงเรียกของนีรนาทำให้พิมมาดาแอบยิ้ม คิดไว้อยู่แล้วว่าแฟนสาวต้องใจอ่อน“พวกมึงเก็บของที่ทำเละเทะให้หมด” ปลายร่มชี้ไปยังกองขวดเบียร์ที่วางเกลื่อนห้อง“เร็วสิ!” เสียงตะคอกจากเจ้าของห้องดังเร่งเมื่อทั้งสองชายหญิงยืนนิ่งเมื่อสายรหัสระเริงรักเกินเลยเพราะความเมาผสมกับความเงี่ยน พอเหล้าเข้าปากจากที่คุยกันเรื่องทั่วไป นั่งห่างกัน ความเมาก็ทำให้ทั้งสาวทอมและสาวสองเกินเลยกันอย่างที่เห็น
더 보기
บทที่ 3
“นอนเตียงเดียวกันได้ไหม” คำถามของเขาทำให้เธอขมวดคิ้ว แต่ไม่ได้แย้งถ้าเขาอยากจะนอนเตียงเดียวกับเธอ ก็ไม่ใช่ปัญหา “หรือพี่หมอจะนอนพื้น” นีรนามองหน้าเขา ถ้าเขาไม่ติดเธอก็ไม่ติด “เดี๋ยวพี่ไปนอนห้องรับแขก” นึกว่าจะแน่ เขาก็เป็นแบบนี้แหละ เก่งแต่ปาก เขาน่ะนอนได้กับทุกคนยกเว้นเธอเธอมียันต์ดีกันหมอเอกได้อย่างยันต์รุ่นน้องสาวหมอภีม เธอที่เป็นน้องสาวของเพื่อนสนิท เธอที่เคยเป็นคนแอบรัก เธอที่เขาไม่เคยสนใจ วันที่เธอบอกชอบเขา แต่เขาบอกว่าเธอเด็กเกินไป เขาคิดกับเธอแค่น้อง น้องของเพื่อนสนิทเท่านั้น ปฏิเสธเธอไปแล้วก็ควรมีความรักดี ๆ สิ ทำไมถึงไปมีความรักห่วย ๆ แบบนั้นตั้งหลายปี สมน้ำหน้า คบกับเธอตั้งแต่ตอนนั้นป่านนี้มีความสุขไปแล้ว “ดี! นีน่าจะได้ไม่มีใครมาแย่งเตียง” คนมาขอนอนด้วยเบะปากใส่เจ้าของห้องอย่างหมั่นไส้ “แล้วเป็นอะไร ทะเลาะอะไรกัน” เขาหมายถึงเธอกับแฟนทอม เขายังจำได้ว่าเธอกับแฟนทอมสวีตกันมาก ทำไมวันนี้ถึงได้บอกว่าเลิกกัน “มันเอากันกับกะเทย พี่หมอคิดว่านีน่าควรเลิกไหมคะ” “แม่งเลว! เลิกสิคะ เลิกไปเลย” เสียงสบถดังออกมาจากป
더 보기
บทที่ 4
“ฮะ! ทำไมอะมึง” ชาร์มมี่ขยับมานั่งข้างเพื่อนอย่างอยากรู้ แต่จริง ๆ แล้วสุดแสนจะดีใจ เพราะเธอเองก็ไม่ชอบพิมมาดาแฟนทอมของเพื่อนเท่าไรนัก “จะอะไรล่ะ มันนอกกาย” ใช่นอกกายส่วนนอกใจหรือเปล่าใครแคร์ ในเมื่อนอกกายขนาดนั้นในห้องของเธอ “เลว!” ชาร์มมี่ผู้รักเพื่อนยิ่งชีพด่าออกไปทันที ไม่ต้องถามถึงความจริงว่าเป็นอย่างไร ทุกคำที่ออกจากปากเพื่อนสำหรับชาร์มมี่เธอพร้อมยืนอยู่ข้างเพื่อนเสมอ “ใช่ เลวมาก”พิชญาหรือพิชชี่นั่งลงตรงข้ามทั้งสองสาว โมโหเหมือนเป็นเรื่องของตัวเอง เพราะพิชชี่เองก็โดนกระทำไม่ต่างจากนีน่า “ไม่ว่าทอมหรือผู้ชายแม่งก็เจ้าชู้หมด”นีน่าบ่นพร้อมมองไปทางตึกคณะแพทย์ เขาคนนั้นก็ไม่ต่างกัน ก่อนหน้านี้เธอได้ยินกิตติศัพท์เรื่องความเจ้าชู้ของเขามามากมาย คุณหมอคาสโนวาทั้งคบซ้อน คุยไปทั่ว พี่ภีมบอกเธอตลอดถึงเรื่องความเจ้าชู้ของเพื่อน พี่ชายที่คิดว่าต้องเล่าแต่เรื่องเลวของเพื่อนให้น้องฟัง หวังเพียงว่าน้องจะไม่ชอบเอกภพภีมคงจะลืมไปว่าผู้หญิงชอบ ‘คนเลว’ ซึ่งนีรนาก็ชอบเอกภพหลังจากฟังเรื่องของเขาหลายต่อหลายครั้งจากปากพี่ชายของตัวเอง แล้วคนเจ้าชู้แบบเขาก็ไม่เอาเธ
더 보기
บทที่ 5
“พี่พิม!” ริชชี่หรือรัชชานนท์อดีตหลานรหัสที่ตอนนี้ข้ามขั้นมาเป็นผัวของพิมมาดารีบเข้ามาประคอง“ปล่อยกู!” พิมมาดาสลัดแขนออกจากการเกาะกุมของหลานรหัส“ทำไมพวกพี่ต้องรุนแรงกับพี่พิม” รัชชานนท์รั้งพิมมาดาให้มาอยู่ข้างหลังเขา“ใจเย็น ๆ กันก่อนครับเดี๋ยวจะเป็นเรื่องใหญ่” คนที่มีวุฒิภาวะที่สุดในกลุ่มอย่างเอกภพรีบห้าม ก่อนที่เรื่องราวจะวุ่นวายจนบานปลายไปกว่านี้“พี่พิมกลับเถอะครับ”“...”“ที่รักไปเถอะ”เอกภพบีบมือนีรนาแน่นบอกให้รู้ว่าต้องเดินออกจากตรงนี้ นีรนามองหน้าอดีตแฟนที่เป็นทั้งคนรักและเพื่อน จากนี้ไปคงไม่เหลืออะไรให้กันแล้ว“ไปค่ะพี่หมอ”“พวกมึงไปเลยที่นี่ไม่ใช่มอมึงออกไปเลย” พิชชี่ที่ดูจะเดือดดาลกว่าใครไล่อย่างไม่ไยดี เกลียดจริง ๆ ไอ้พวกชอบนอกใจเนี่ยคุณหมอหนุ่มพาทั้งสามสาวเลือดร้อนมาสงบอารมณ์ที่ร้านกาแฟนอกมหาวิทยาลัย หวังว่าห้องแอร์เย็น ๆ กับเค้กอร่อย ๆ จะทำให้ทั้งสามสาวหายหัวร้อนได้บ้าง“พี่หมอเอกไม่น่าห้ามเลย พิชชี่อยากตบมันสักสามสี่ฉาดให้หายแค้น” พิชชี่ยังคงโมโหไม่หาย ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ“ว่าแต่แกมีคลิปมันจริงไหม”ชาร์มมี่ยื่นหน้ามากระซิบถามเพื่อน นีรนาดูดโกโก้เย็นด้วยอารมณ์ที่ยังไม่ส
더 보기
บทที่ 6
“พี่ใส่น้ำเยอะไปหน่อย” เอกภพยกมือลูบท้ายทอยอย่างอาย ๆ เขาตั้งใจจะแสดงฝีมือให้เธอเห็นสักหน่อยว่าทำกับข้าวเก่ง แต่ไหงออกมาหน้าตาเป็นแบบนี้ ไม่สมกับชื่อลูกชายเจ้าของร้านอาหารดังแถบพัทยา“เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวขอนีน่าชิมหน่อยนะคะ”ถึงหน้าตาจะไม่ได้เรื่องแต่เพราะคุณหมอหนุ่มผู้หน้าตาหล่อเหลาทำให้กิน มีเหรอที่นีรนาจะปฏิเสธ เธอใช้ช้อนตักน้ำดำขึ้นมาลองชิมดูก่อนไม่กล้าตักเยอะจนเกินไปเพราะกลัวไม่อร่อย“อร่อยมาก อร่อยได้ไงเนี่ย” คนไม่เคยกินเมนูนี้ถึงกับร้องเสียงหลง ทำเอาคุณหมอหนุ่มยิ้มอย่างพอใจ ลูบผมคนตัวเล็กอย่างเบามือ นีรนามองหน้าเขานิ่งทำแบบนี้อีกแล้ว ชอบทำแบบนี้ตลอดตั้งแต่ไหนแต่ไร หัวใจเธอจะไม่ไหวเอานะ ครั้งนั้นยังเจ็บตั้งนานกว่าจะหาย“กินเยอะ ๆ” เขาตักเนื้อปลาหมึกใส่จานให้เธอหลายตัวจนนีรนาต้องห้าม ก่อนที่จานของเธอจะเต็มไปด้วยปลาหมึก“พี่หมอกินบ้างสิ” เธอตักปลาหมึกให้เขาบ้าง คุณหมอหนุ่มยิ้มให้เธอ รอยยิ้มนี้ที่เธอหลงรักมาตั้งแต่เป็นสาวแรกรุ่น ไม่คิดว่าผ่านไปตั้งหลายปีสุดท้ายเธอก็โดนรอยยิ้มนี้ตกอีกครั้งนี่เธอ ตกหลุมรักกับคนเดิมสินะ“มีเราอยู่ด้วยก็ดีพี่จะได้ไม่เหงา” เหมือนจะฟังดูดี แต่กลับท
더 보기
บทที่ 7
เขาคือรักแรก จูบแรกของเธออาจไม่ใช่เขา แต่ครั้งแรกของเธอ ขอให้เป็นเขาจะได้ไหมเธอรู้ ที่เขาเข้าหาเพราะพี่ชายของเธออยากให้เธอเลิกกับพิมมาดา เขาเป็นหมอไม่ใช่นักแสดง ทำไมเธอจะมองไม่ออกว่าเขาเข้าหาเธอเพราะอะไรเธอแค่เล่นไปตามน้ำ แสร้งเชื่อว่าเขาเข้ามาจีบจริงบทที่ 5 ลองดูหลังจากมื้อค่ำจบลงต่างคนต่างแยกย้าย เอกภพเก็บจานเข้าเครื่องล้างจาน ส่วนนีรนากลับห้องเพื่อไปอาบน้ำและจะกลับมาค้างที่ห้องเขา เขานอนกับใครก็ได้ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา แต่คนใกล้ตัวอย่างนีรนาเขาค่อนข้างกังวลความยากกับความกังวลกำลังตีกันให้วุ่นในหัวเอกภพอาบน้ำชำระร่างกาย มองแผงอกและหน้าท้องแกร่งของตัวเองในกระจก หุ่นเขาก็น่ากินขนาดนี้ เอวก็หวาน แล้วเจ้าน้องชายก็ใหญ่โต น่าเสียดายเหมือนกันนะที่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ใช้งานพอคิดถึงเรื่องใช้งาน ใบหน้างามกับสาวผมเปียที่เพิ่งกลับห้องไปก็ผุดขึ้นในความคิด“แค่คิดก็แข็งแล้วเหรอวะ” เอกภพถามเจ้าน้องชายกลางกายที่เวลานี้กำลังตั้งชูชันราวกับอยากจะออกรบคุณหมอหนุ่มกดโทรศัพท์มือถือ ต่อสายหาเพื่อนสนิทที่เรียนด้วยกันมาอย่างนายแพทย์พายุ“ว่าไงครับ ‘หมอเอกร้อยรัก’” เสียงตอบรับจากปลายสายทำคนฟังตี
더 보기
บทที่ 8
“เท่านี้นะ” เอกภพตัดบท ถามว่าคำพูดของเพื่อนช่วยอะไรได้บ้างไหมบอกเลยว่า‘ไม่ได้ห่าเหี้ยอะไรเลย’เอกภพครุ่นคิดหรือเขาควรจะโทรไปปรึกษา ‘ไอ้หมอพัฒน์’ ไม่ได้สิตอนนี้มันเรียนเฉพาะทางกับไอ้หมอภีมพี่ชายของนีน่าอยู่นี่นา ถ้าเกิดไอ้หมอพัฒน์มันหลุดปาก เขาก็ซวยนะสิถ้าจะปรึกษา หมอพฤกษ์กับหมอมีน สองคนนั้นกลัวเมียยิ่งกว่าใคร รับรองเดาได้ไม่ยากว่าความสัมพันธ์ที่ว่าคือเขากับนีน่าแต่ว่าเขาไม่ได้ล่อหลอกเธอนี่นา สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นระหว่างเราสองคนคือความเต็มใจของเราทั้งคู่แค่ใช้คนปัจจุบันลบเลือนคนในอดีตและอะไรมันคือปัญหาถ้าเขาเต็มใจ นีรนาเต็มใจ มันก็แค่เรื่องของคนสองคน ความสัมพันธ์แค่เขากับเธอถ้าเขาไม่พูด เธอไม่พูดแล้วใครจะรู้ อีกอย่างเขาไม่ใช่พวกกินที่ลับไขที่แจ้งสักหน่อยอีกแค่ปีเดียวนีรนาก็เรียนจบ เขากับเธอก็แยกย้าย ทุกอย่างก็น่าจะไม่มีปัญหา แล้วเรื่องที่เขากับเธอคบกันก็มีแค่เธอกับเพื่อนเธอเท่านั้นที่รู้ อ๋อ ไอ้ภีมอีกคนที่รู้ว่าเขากับนีรนาคบกันหลอก ๆรับหน้าที่ไม้กันหมาแล้วหนึ่งตำแหน่งรับหน้าที่แก้เงี่ยนอีกตำแหน่งก็คงไม่เป็นไรยุคสมัยนี้เขามองเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว โลกไปไกลถึงการปั
더 보기
บทที่ 9
“ใครกลัว” คนไม่กลัวรีบสลัดชุดนอนของตัวเองออกจากร่าง อยากรู้เหมือนกัน ‘หมอเอกร้อยรัก’ จะเด็ดสักแค่ไหน อย่าให้รู้ว่าเก่งแต่ราคาคุยก็แล้วกัน“69 ไหม” คำชวนสยิวทำให้ร่างบางพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่ทำหน้าตาแตกตื่น ท่าแรกก็แอดวานซ์เสียแล้วกรี๊ดดดด อีนีน่าแหก แหกแน่!!!คนกลัวแหกพยักหน้ารัว ๆ พยายามข่มความกลัวเข้าไว้ ถ้าเขารู้ว่าเธอยังไม่เคยเจอของใหญ่ทะลวงเยื่อพรหมจารี รับรองว่าเขาไม่สานต่อ ไม่กล้าให้เฮียภีมของเธอโกรธเคืองแน่นีรนาขึ้นคร่อมคนที่นอนหงาย ท่อนลำชี้โด่อยู่กลางเตียงก่อนกีจะแหก ปากเธอน่าจะแหกก่อนเพราะท่อนลำที่ใหญ่โตนั่น‘เอาวะ หลับหูหลับตาอมไปก่อน’ คนไม่เคยอมของใหญ่ขยับกายขึ้นคร่อมโดยที่มือบางรีบจับท่อนลำไว้มั่นราวกับเสาหลัก“อา...นีน่าเบาหน่อย” แค่มือนุ่มก็ทำคนนอนใต้ร่างครางกระเส่า สายตามองสะโพกงามที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า กลีบเนื้ออมชมพูและกลิ่นหอมของเธอทำเขาอดใจไม่ไหวที่จะแตะต้องด้วยปลายลิ้น จากนั้นลิ้นสากก็ลากไล้วนโดยรอบกลีบสาว“อื้อ พี่” เสียงหวานครางตอบ เพียงแค่เขาแตะต้องโดยรอบยังไม่ได้แตะต้องส่วนอ่อนไหว เธอก็เสียวสะท้านเกินกว่าจะห้ามเสียงคราง“อืม...แผล็บ ๆ” เสียงครางอย่างพอใ
더 보기
บทที่ 10
นิ้วมือเรียวยาวขยับเข้าจนสุดทาง นีรนาถูกปลุกเร้าทั้งอกอิ่มและเนินนาง ความวาบหวาม ความเสียวเล่นงานเธอทุกแห่งหน เธอทำได้เพียงร้องครางและสะบัดใบหน้างามไปมาเพื่อระบายความเสียวที่ได้รับน้ำตาของเธอปริ่มขอบกำลังจะล้นออกจากหางตา เสียดเสียวเกินกว่าจินตนาการที่เคยคิด“พี่หมอ! อา” เธอเสร็จสมเพียงแค่นิ้วมือที่ขยับรัวเร็ว“แตกแล้วเหรอคนเก่ง ยังไม่โดนของใหญ่เลย”บทที่ 7 โดนของจริง NCนีรนาปรือตามองภาพตรงหน้า เธอเสร็จสมคามือของเขาสองรอบติด เวลานี้ร่างหนาของผู้ชายที่เธอแอบรักมาเนิ่นนานกำลังคร่อมอยู่บนร่างเธอ เขากำลังจะเป็นของเธอท่าทางที่เขารูดเครื่องป้องกันด้วยมือข้างเดียวทำเธอสะท้านหวิวไหว“ไม่มีเจล” เขาบ่นพึมพำ กังวลกับขนาดของตัวเองกับร่องรักที่แค่นิ้วก็คับแน่น“นีน่าไหว” เธอรีบร้องบอกกลัวว่าเขาจะหยุด“คนเก่ง”“อ๊ะ” คำชมที่มาพร้อมปลายหัวทู่ที่สะกิดเขี่ยบริเวณจุดกระสันซ่าน กายสาวสั่นสะท้าน มือบางจิกขยุ้มผ้าปูที่นอนไว้แน่น“อย่าเกร็ง” เขาบอกเมื่อท่อนเนื้อแทรกผ่านความเป็นสาว เธอหดเกร็งบีบรัดทั้งที่เขาเข้ามาได้เพียงแค่ส่วนปลาย“นีน่าไหว พี่หมอ” ไม่ไหวแต่บอกไหว ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเพื่อกลั้นเสียงก
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status