จูปแรก Frist kiss

{Unna part}

พรุ่งนี้เป็นวันหยุดช่วงสุดสัปดาห์ ฉันจึงขอพ่อกับแม่ไปเที่ยวผับกับพี่อุลตร้า  ซึ่งเจ้าของที่นั่นเขาชื่อว่าพี่โจอี้ และมีตำแหน่งเป็นหัวหน้าจุดของพวกเรา...ถึงแม้พี่โจอี้จะเปิดร้านเหล้าแต่เขาก็เป็นคนดี และมีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ให้กับคนที่แย่กว่าเสมอ

พี่โจอี้มักจะนัดหมายลูกข่ายทุกคนที่อยู่ในทีม ให้มารวมตัวกันที่นี่เป็นประจำ เจ้าของผับจัดทำห้องพิเศษเอาไว้สำหรับใช้ประชุมเรื่องงาน เกี่ยวกับการประเมินความเสี่ยงทั้งหลาย ในการออกเหตุของจิตอาสากู้ภัยในแต่ละครั้ง อีกทั้งยังต้องการให้ทุกคนหลีกเลี่ยงอันตราย ในขณะที่เข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยเบื้องต้น

หลังจบการประชุม ทุกคนต่างพากันแยกย้าย ส่วนฉันกับพี่ชายได้ชวนกันมานั่งฟังเพลงสบายๆ อยู่มุมหนึ่งของร้าน และหลังจากนั้นไม่นาน สายตาของฉันก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งมีใบหน้าสะสวย แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ค่อนข้างจะเซ็กซี่ แถมยังหุ่นดีอีกต่างหาก และที่สำคัญมากไปกว่านั้น นางได้โบกมือเชิญชวนมาให้พี่ชายของฉัน...

และมันก็ได้ผลดี...              

“ เดี๋ยวพี่มานะ แกนั่งรอพี่ตรงนี้อย่าไปไหน..หรือจะให้พี่ไปส่งแกที่บ้านก่อนดีมั้ย? ”

“ พี่จะไปไหนก็ไปเถอะไป๊ ฉันจะนั่งฟังเพลงรอพี่อยู่ตรงนี้นี่แหละ ”

ฉันบอกเชิงออกปากไล่พี่ชายตัวดี และเขาก็ทิ้งน้องสาวอย่างฉันทันทีเลยเหมือนกัน   

แล้วมาทำเป็นพูดกรอกหูฉัน ว่าผู้ชายไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ คงจะเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง แต่ก็ยังไม่เห็นว่าจะทำได้ ไม่ทันไรพี่ชายก็ลืมน้องของตัวเองเสียแล้ว

“ไง...ถูกพี่ชายทิ้งไปป้อสาว...”

ตองเก้าแกล้งแซว แล้วหย่อนก้นลงนั่งอย่างถือวิสาสะ ขณะเลื่อนสายตาไปมองพี่ชายของฉัน ที่กำลังนั่งอยู่ในวงล้อมของผู้หญิงเหล่านั้น

ฉันนั่งคอแข็งเกร็ง อีกทั้งยังแสดงอาการออกมาอย่างชัดเจน ว่ามองไม่เห็นคนตัวใหญ่

“ ฉันลดตัวลงมาพูดด้วย เธอไม่มีสิทธิ์เมินฉันนะ ”

ตองเก้าเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง แต่สิ่งที่แสดงออกทางสีหน้า ดูก็รู้เลยว่าเขากำลังหงุดหงิด แล้วคิดเหรอว่าฉันจะสนใจ

“ ใครขอไม่ทราบ? แล้วเคยบอกหรือไงว่าอยากจะเสวนาด้วยน่ะ ”  

“ ไม่มีผู้หญิงคนไหน กล้าปฏิเสธฉัน ”

“ งั้นเหรอ.." ฉันลากเสียงยาวเชิงกวนกลับไปก่อนจะพูดต่อจากนั้นว่า "นายวิเศษมากหรือไงฮะ! ”

หมับ!

“ เดี๋ยวก็รู้...มานี่เลย ”

ตองเก้าลุกขึ้นยืน พร้อมกับคว้าข้อมือแล้วดึงขึ้นมาจากเก้าอี้ และพยายามที่จะลากฉันออกไป

“ นายจะทำอะไร? นายจะพาฉันไปไหน? ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!...พี่...อุ๊บ! อื้อๆ”

ฉันพยายามขัดขืนดิ้นรน และเรียกคนเป็นพี่ชายให้มาช่วย  แต่กลับถูกปิดปากด้วยฝ่ามือใหญ่ และถูกรวบเอวเอาไว้ พร้อมกับลากให้ตามกันออกไป ทางมุมมืดของร้านที่อยู่ด้านนอก บอกได้เลยว่าตอนนี้ ฉันกำลังกลัวตองเก้ามากที่สุด เพราะไม่สามารถจะหยุดเขาได้

ส่วนคนเป็นพี่ชายก็ไม่สนใจ หรือเป็นห่วงเป็นใยน้องสาว  เพราะเขากำลังเริงร่าอย่างมีความสุข อยู่กับพวกผู้หญิงเหล่านั้น โดยไม่รู้ว่าฉันกำลังตกอยู่ในอันตราย  

ตองเก้าอาจจับฉันไปข่มขืน แล้วฆ่าให้ตายเพื่อปิดปาก  มันไม่มีอะไรยาก หากว่าเขาอยากจะทำอย่างนั้น...

พ่อจ๋าแม่จ๋า ได้โปรดช่วยอันนาด้วยเถอะ!

ตองเก้าอุ้มฉันพาดบ่าจนมาถึงรถยนต์คันหนึ่ง ซึ่งฉันทั้งทุบ ทั้งหยิก ทั้งตีเขาเท่าที่จะช่วยเหลือตัวเองได้ แต่มันก็ไม่เป็นผล  จนเขาจับฉันยัดเข้าไปทางด้านหลังของรถยนต์ ก่อนจะพาตัวเองตามเข้ามาจับยึดฉันไว้อีกที

“ ไปที่ซุ้ม ”

เขาสั่งคนขับ ที่สตาร์ทรถรออยู่เหมือนรู้กัน นี่แสดงว่าเขาตั้งใจมาจับตัวฉันอย่างนั้นเหรอ ทำไมตองเก้าถึงได้กล้าท้าทาย และทำตัวอยู่เหนือกฎหมายขนาดนั้นกันละ

“ ไอ้บ้า ไอ้สารเลว ฮื่อๆ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! ”

ฉันทั้งทุบ ทั้งกัด ทั้งดึงสารพัดเท่าที่จะทำเขาได้ ส่วนเขาก็โวยวาย ขณะรวบข้อมือของฉันไพล่หลัง

“ยัยบ้าเอ้ย..หยุดกัดฉันสักทีสิวะ  โอ้ย! เจ็บนะโว๊ย!! ”

ฉันขัดขืนดิ้นรนจนหอบเหนื่อย ก่อนจะเริ่มหมดแรงลงไปเรื่อยๆ แต่ฉันก็ยังปากเก่ง ทั้งที่ในใจกำลังรู้สึกเกรงกลัว ภัยที่กำลังเกิดกับตัวนี่เหลือเกิน

“ ไอ้ชาติชั่ว ไอ้สารเลว ไอ้คนใจบาปหยาบคายใจทราม   ฮื่อๆ อย่าข่มขืน แล้วฆ่าฉันนะ! ”

ตองเก้าเกือบหลุดหัวเราะออกมาเมื่อได้ฟัง ทั้งอย่างนั้นเขาก็ต้องรีบกลั้นมันเอาไว้ ก่อนจะโต้เธอกลับไปว่า

"แค่ฉันทิ้งสายตา ผู้หญิงที่สวยมากกว่าเธอตั้งหลายเท่า ก็แทบจะแก้ผ้าถ่างขารอให้ฉันเอา ตัวของเธอเท่านี้คงไม่พอให้ฉันขยี้ แล้วฉันก็ไม่เห็นว่าเธอจะมีอะไรที่เร้าใจฉันได้ นมก็แบนแต๊ดแต๋ยังกับฝาบ้าน แล้วไอ้นั่นมันก็น่าจะเล็กระจี๊ดเดียว คงไม่พอทำให้ฉันเสียวเหอะ!"

"ไอ้เหี้ยเก้า!ไอ้ปากหมา!"

“ ถ้าด่าฉันอีกคำนะ ฉันจะ…”

“ ไอ้..อื้อ ”

คำด่าต่อจากนั้นของฉันได้ถูกกลืนลงท้อง เมื่อริมฝีปากของฉันถูกครอบครองด้วยริมฝีปากของอีกคน จนทำให้สติสัมปชัญญะของฉัน ดับวูบลงไปในวินาทีนั้น...

อร้าย!....จูบแรกของฉัน มันต้องไม่ใช่กับผู้ชายคนนี้เซ่!

{End part}