Chapter 4

Hindi kusang-loob na magpapakasal si Elena sa isang lalaking hindi niya kilala. Nanikip ang kanyang dibdib habang lalo niyang pinoproseso sa isip ang alok na 'yon. Hindi ito simpleng pabor. Isa itong pakikipagkasundo sa demonyo.

Tahimik siyang pinagmamasdan ni Amelia. Para bang isang mandaragit na naghihintay lamang na mataranta ang biktima nito.

“I don’t have the money you asked for,” sa wakas ay sinabi ni Amelia.

Hindi makapaniwalang napakurap si Elena.

“Pero, Tiya—Madam,” mabilis niyang pagwawasto, pilit na nilalagyan ng respeto ang boses. “Mas malaki pa riyan ang pera na mayro'n kayo. Maibibigay ninyo sa akin ang halagang 'yon nang hindi man lang napapansin na nabawasan ang pera ninyo.”

Bahagyang itinagilid ni Amelia ang ulo. Pagkatapos ay marahan itong umiling nang mabagal.

“Hindi.” Mabigat na bumagsak ang isang salitang 'yon sa loob ng silid. “Hindi ko basta-basta maibibigay sa'yo ang gano'ng kalaking halaga.”

Bahagyang umangat ang gilid ng labi nito.

“Absolutely not.” Mas lalong kumirot ang sikmura ni Elena. Sumandal si Amelia sa upuan nito. “Pero si Mr. De Silva, maibibigay niya ang halagang hinihingi mo, sobra-sobra pa.”

Napasinghap si Elena.

“Kung papayag kang pakasalan siya. Pero kung hindi mo naman kailangan ang pera…” Maayos itong tumayo. “Maaari ka nang umalis sa mansyon ko.”

Biglang sumabog ang matinding takot sa dibdib ni Elena. Tumalikod si Amelia at nagsimulang maglakad palayo. Malakas na umaalingawngaw sa marmol na sahig ang bawat hakbang nito.

“S-sandali lang po!” Nabasag ang boses ni Elena sa buong silid.

Huminto si Amelia. Ngunit hindi ito agad lumingon. Napakalunok nang mariin ni Elena. Tuyong-tuyo ang kanyang lalamunan. Naalala niya si Leo. Ang maputlang mukha nito.

“Pumapayag na ako.” Mahina ang pagkakasabi niya na parang hirap siyang bigkasin.

Dahan-dahang lumingon si Amelia. Isang kuntentong ngiti ang lumitaw sa mga labi nito. Pinilit ni Elena na ituwid ang kanyang katawan.

“Pero hanggang kailan?” tanong niya. Bahagyang tumalim ang kanyang mga mata.

Lalong lumapad ang ngisi ni Amelia. “Anim na buwan.”

Nanigas si Elena. Anim na buwang siyang matatali sa isang lalaking kinatatakutan ng lahat. Malakas na kumabog ang puso niya. Ngunit dahan-dahan siyang tumango.

“Ginagawa ninyo ito dahil may mapapala rin kayo.” May bahid ng pait ang kanyang tinig. “Pero wala akong pakialam.”

Nagdilim ang kanyang mga mata sa determinasyon.

“Basta ligtas si Leo… gagawin ko ang lahat.”

Mahinang natawa si Amelia. “Smart girl.”

Elena didn't smile. “Kailangan ko na ang pera ngayon.”

Her voice was firm. Bahagyang nagtaas ng kilay si Amelia.

“Ang bank details ng ospital.”

Agad na kinuha ni Elena ang kanyang cellphone. Bahagyang nanginginig ang mga kamay niya habang binubuksan ang payment page ng ospital.

Iniabot niya ang cellphone kay Amelia. Sandaling tinignan nito ang mga numerong nakalagay roon bago kinuha ang sariling cellphone. Her manicured fingers moved quickly across the screen. Lumipas ang ilang sandali. Elena held her breath. Amelia finally turned the phone toward her.

“Done.”

Maliwanag sa screen ang transaction receipt. Transfer complete. Natigilan si Elena habang nakatitig dito. Nanlalabo ang kanyang paningin dahil sa matinding ginhawa. Leo would live. Maaari nang simulan ang operasyon. Hindi mamamatay ang kanyang kapatid ngayong gabi. Agad na tumalikod si Elena patungo sa p***o. Ngunit napahinto siya sa tinig ni Amelia.

“And where exactly do you think you’re going?”

Lumingon si Elena. “Sa ospital. Kailangan kong makita si Leo.”

Nanatiling kalmado ang ekspresyon ni Amelia.

“Hindi ka aalis.”

Napakurap si Elena. “Ano?”

Amelia crossed her arms. “Hindi ka pinapayagang umalis sa mansyon na 'to hangga’t hindi mo nilalagdaan ang marriage agreement. The legal papers will arrive tomorrow morning.”

Bumagsak ang puso ni Elena. “Pero si Leo—”

“Nasimulan na ang paggamot kay Leo,” mahinahong putol ni Amelia.

Napatitig lamang si Elena sa babae.

“Dito ka magpapalipas ng gabi.” Muli itong tumalikod.

Tahimik na nanatili roon si Elena. Unti-unting gumapang ang takot sa kanyang dibdib. Ang bilis niyang pumayag. Ngunit naalala niya ang resibo. Ang operasyon ni Leo. A small wave of relief washed over her. Kahit papaano, may pagkakataon nang mabuhay ang kanyang kapatid. Kahit kapalit pa nito ang kalayaan niya. Makalipas ang ilang sandali, tahimik na lumapit ang isang kasambahay.

“Ma'am Elena.”

Napatingala si Elena.

“Pakisundan po ako.”

Magalang na itinuro ng kasambahay ang hagdan. Tahimik namang tumango si Elena. Sinundan niya ang babae paakyat. Naglakad sila sa isang mahabang pasilyo na puno ng mamahaling mga painting at nagliliwanag na mga ilaw. Huminto ang kasambahay sa harap ng isang malaking bedroom.

“Dito po kayo magpapalipas ng gabi.” Binuksan nito ang p***o.

Dahan-dahang pumasok si Elena. Napakaganda ng silid at ang lambot ng kama. Ngunit hindi kumportable si Elena.