บททั้งหมดของ NAG-AALAB NA KASUNDUAN SA PILING NI DADDY HECTOR : บทที่ 1 - บทที่ 8

“Tanggal ka na sa trabaho, Elena!”Nanlaki sa takot ang mga mata niya.“H-hindi…” bumilis ang tibok ng kanyang puso. Desperado siyang humakbang pasulong. “Hindi pwedeng mawala ang trabahong 'to sa akin.”Nanginginig ang kanyang boses.“Ang bayarin ng kapatid ko sa ospital—”“Wala akong pakialam,” mariing singhal ni Madam Vicky. “Hindi ko hahayaang paulit-ulit kang mahuli sa trabaho at laging may mga kalunos-lunos na dahilan.”Bumagsak ang kanyang mga tuhod sa harapan nito. Wala siyang pakialam kung nakatingin ang lahat sa kanya. Mas mahalaga ang buhay ng kapatid niya.“Please, huwag ninyong gawin sa akin 'to, Madam,” desperadong pakiusap niya. Nanginginig ang kanyang mga kamay. “Kailangan ko po talaga ang trabahong 'to. Pambili ng gamot ni Leo.“Please…”Tinitigan siya ni Madam Vicky mula sa kinatatayuan nito. Her expression was filled with pure irritation. Hinawakan ni Elena ang mga binti nito. Walang tigil ang pag-agos ng kanyang mga luha.“Please… Nasa mga kamay ninyo ang buhay ng

The mansion stood tall. Ang napakalaking puting pader nito ay kumikislap sa ilalim ng sikat ng araw, tila pinakintab na perlas. The roof above it was deep brown. Isang mahaba at maluwang na driveway ang paikot na bumabagtas sa harapang hardin. Diretso itong humahantong sa napakalaking pintuan sa harapan.Napakataas ng kisame. Ang mga kristal na chandelier ay nakabitin na parang nagyelong talon ng liwanag. Bawat sulok ng mansyon ay tila bumubulong ng kayamanan. Ginawa para sa mga taong kailanman ay hindi nakaranas ng paghihirap.Sa labas, ang likurang bahagi ng mansyon ay tila nagmula sa isang mamahaling magazine. Isang kumikislap na swimming pool ang nasa gitna. Isang napakalawak na hardin na puno ng makukulay na bulaklak at matatayog na puno. Lahat ay perpekto at mamahalin, napakalayo sa mundo ni Elena.Dahil ang babaeng nagmamay-ari ng mansyong ito ay si Amelia Hayes. Isa sa mga pinakaimpluwensyal na babae sa bansa. Ang asawa nito ang nagmamay-ari ng ikaapat na pinakamalaking produc

Bahagyang gumalaw ang mga talukap ng mata ni Elena. Ang sikat ng araw ay pumapasok mula sa matangkad na bintana. Marahang dumampi sa kanyang mukha ang maiinit na sinag nito.Sa sandaling 'yon… pakiramdam niya ay payapa ang lahat. Tamad siyang pumihit paharap sa kabilang panig. Lalong lumubog ang kanyang katawan sa malambot na kutson. Ngunit biglang napakunot-noo siya. Masyadong malambot ang kama. Biglang dumilat nang husto si Elena. Halos tumalon ang puso niya. Mabilis siyang bumangon at umupo sa kama. Napapalibutan siya ng isang napakalawak na silid. Bumalik sa kanyang isipan ang katotohanan na para bang isang malakas na alon ang humampas sa kanya. Agad na bumalot sa kanyang dibdib ang takot.“Ano bang nagawa ko?” bulong niya sa sarili.Mahinang umalingawngaw ang mga katok sa tahimik na silid. Nanigas si Elena. Dahan-dahang bumaling ang kanyang mga mata sa pinto. Kinabahan siyang lumunok. “Pasok…” mahinang sagot niya.Marahang bumukas ang pinto at pumasok ang isang katulong. Napasi

“I think since my company ranks fifth, we could work something out and become business partners,” umaasang mungkahi ni Robert.Hector had nearly declined the visit. His schedule that day was unusually light, at ilang linggo na ring halos magmakaawa si Robert na puntahan niya ito. Alam na ni Hector ang dahilan ng imbitasyon bago pa man siya dumating.Gayunpaman, nagpunta pa rin siya. Hindi dahil interesado siya. Kundi dahil mas gusto niyang personal na tanggihan ang mga taong lumalapit sa kanya. Si Hector De Silva ang may-ari ng tatlong pinakamalalaking kumpanya ng software production sa bansa. Hindi niya kailangan ng mga kasosyo, lalo na ng mga kakompetensyang gustong umangat sa pamamagitan ng impluwensya niya.“No,” maikling sagot ni Hector habang tumatayo mula sa kinauupuan.Napakurap si Robert, hindi makapaniwala sa narinig. “W-what?”“If that’s all you have to say, I’ll take my leave,” tugon ni Hector habang nakaharap na sa pintuan.Kumuyom ang mga kamay ni Robert. Mabilis na sum