LOGINPagkatapos ideklara ng doktor na brain dead ang anak kong si Mia Powell, kinumbinsi ako ng asawa kong si Liam Powelle na pirmahan ang organ donation consent form. Kasalukuyan ako noong nalulunod sa pagdadalamhati at malapit na ring mawala ang katinuan sa aking isipan. Dito ko aksidenteng nadiskubre na ang doktor ng aking anak na si Blair Lincoln ay ang dating kasintahan ng aking asawa. Nagsinungaling sila sa pagiging brain dead ni Mia para pirmahan ko ang form at makuha ang puso nito na kanilang gagamitin para mailigtas ang anak ni Blair na si Sophia. Pinanood ko ang pagsundo ni Liam kay Sophia sa ospital. Nakangiting umalis ang mga ito para bang isa silang perpekto at masayang pamilya. Nang kumprontahin ko ang mga ito, agad nila akong itinulak para mahulog mula sa isang building na siyang ikinamatay ko. Nang mabigyan ako ng ikalawang pagkakataon, bumalik ako sa araw kung kailan ko dapat pirmahan ang organ donation form. Tahimik akong nangako habang tinititigan ko ang nakahigang si Mia kaniyang hospital bed. Buhay ang sisingilin ko sa lalaking iyon at sa ex nito nang dahil sa ginawa nila kay Mia.
View More「妊娠八週です。おめでとうございます」
医師の言葉を聞いた瞬間、沙耶《さや》は診察台の上で息を止めた。
画面に映るのは、まだ人の姿とは呼べないほど小さな影だった。
「こちらが心拍です」
医師が示した場所から、規則正しい音が聞こえてくる。
その音が、自分の身体の中から生まれているのだと思うと、不思議だった。
沙耶は無意識に腹部へ手を添えた。
ここにいる。
怜司との子供が。
胸の奥から込み上げた喜びに、目頭が熱くなる。
けれど、その感情に身を任せるより早く、別の思いが浮かんだ。
怜司は、喜んでくれるだろうか。
黒崎怜司《くろさき・れいじ》は沙耶を愛していない。
そのことを、沙耶は三年前から知っていた。
夫婦として求められる夜はあった。
抱かれるときだけは、彼の熱も腕も確かに自分のものになる。それだけで、いつも少し期待してしまった。
いつか、この人の心もこちらを向くのではないか。
けれど夜が明ければ、怜司はいつもの怜司へ戻った。
冷静で、隙がなく、必要以上の言葉を口にしない夫。
身体の距離がなくなっても、心の距離だけは消えなかった。
それでも三年間、沙耶は諦めきれずにいた。
沙耶と怜司の結婚は、高瀬メディカルと黒崎グループの提携をより確かなものにするために決められた。
誰が見ても政略結婚だった。
けれど、沙耶にとっては違う。
結婚が決まるより前から、彼を愛していた。
だから、選ばれたときは嬉しかった。
理由が会社でもよかった。
最初は愛されなくても、同じ家で暮らし、同じ時間を重ねていけば、いつか。
そう思っていた。
だが怜司の心には、ずっと別の女性がいた。
五年前に彼の前から去った、一ノ瀬美玲。
沙耶がどれだけ近くにいても、その人の記憶だけは怜司の中から消えなかった。
それでも今日は、少しだけ夢を見てもいい気がした。
三度目の結婚記念日。
そして、二人の子供を授かった日。
今夜、伝えよう。
驚くだろうか。
いつもの無表情が、少しだけ崩れるだろうか。
もしかしたら――喜んでくれるかもしれない。
そんな期待を抱く自分が、ひどく幼く思えた。
それでも沙耶は、超音波写真と母子手帳を受け取るための案内を、折れないよう大切にバッグへしまった。
夕方、黒崎邸へ戻ると、自ら食卓を整えた。
怜司の好物は、三年の間にだいたい覚えた。
味の濃すぎるものは好まないこと。
魚なら白身を選ぶこと。
仕事で疲れている日は、重い料理より温かいスープをよく口にすること。
ワインも彼の好みに合わせた。
自分のグラスには、色の似た炭酸水を注ぐつもりだった。
気づいてくれるだろうか。
酒を飲まない理由を尋ねてくれるだろうか。
そんな小さな仕掛けまで考えている自分が可笑しくて、沙耶は一度だけ笑った。
怜司が帰宅したのは、料理が冷め始めた頃だった。
「お帰りなさい」
玄関へ迎えに出る。
怜司は無言で上着を脱いだ。
右は漆黒。
左は淡い灰青色。
生まれつき色の違う瞳が沙耶へ向けられたが、すぐに逸れた。
「食事の用意ができています。今日は――」
「話がある」
声を遮られた。
いつもより硬い。
沙耶の胸の奥に、冷たいものが落ちた。
それでも何も言わず、怜司を食堂へ案内する。
用意した料理を前にしても、彼は箸を取らなかった。
向かいへ座ると、白い封筒から一枚の紙を取り出した。
食卓の上を滑ったそれが、沙耶の前で止まる。
文字は読めているのに、意味が頭へ入ってこなかった。
離婚届。
その文字より先に、怜司の署名が目に入った。
もう、書いてある。
沙耶が今日一日、どうやって妊娠を伝えようかと考えている間に、怜司はこの紙へ自分の名前を書いていた。
数時間前に聞いた小さな心拍音が、耳の奥で蘇った。
命が始まったと知らされた日に。
夫婦の終わりを告げられている。
「どういう……意味ですか」
尋ねる必要などなかった。
それでも声が出た。
怜司は目を逸らさなかった。
「美玲が帰国した」
その名前だけで、十分だった。
五年前、怜司を残して別の男と国外へ去った女性。
一ノ瀬美玲《いちのせ・みれい》。
三年間妻だった沙耶よりも長く、怜司の心の中に居続けた人。
その女性が戻った。
ただ、それだけでこの結婚は終わるのだ。
「彼女と、やり直すのですか」
自分の声なのに、ひどく遠く聞こえた。
「そのつもりだ」
迷いのない答えだった。
沙耶は膝の上で手を握った。
バッグの中には、怜司に見せるつもりだった超音波写真がある。
今、言えばいい。
あなたの子供がいます、と。
その一言で、きっと何かは変わる。
怜司は責任から逃げる男ではない。
少なくとも、立ち止まりはするだろう。
その想像に、心が一瞬だけ縋った。
けれど。
それで、どうするのだろう。
子供がいるから残る夫を、毎日隣で見続けるのか。
心では別の女性を求めている人を、父親という役目だけでここへ縛りつけるのか。
「両社の提携は、離婚後も継続する。高瀬社に不利益が出ないよう手配する」
怜司の言葉に、沙耶はゆっくり顔を上げた。
離婚を告げた直後に、彼が口にしたのは会社のことだった。
高瀬と黒崎。
契約。
利益。
責任。
三年間、同じ家で暮らしてきた妻に対して、まず心配するのはそこなのか。
自分はそんなふうに見えていたのだろうか。
会社との関係さえ守られれば、納得する女だと。
離婚を告げられたこととは別の痛みが、胸の奥に広がった。
沙耶はバッグへ伸ばしかけていた手を、静かに膝へ戻した。
「分かりました」
怜司の眉が動く。
「沙耶?」
「離婚に応じます」
今度は自分でも驚くほど、はっきり言えた。
怜司の表情がわずかに揺れた。
すぐ承諾されるとは思っていなかったのかもしれない。
その反応を見て、ほんの少しだけ胸が疼いた。
引き止めてほしかったわけではない。
そう言い聞かせる。
「ただ、今夜は署名できません。少し考える時間をください」
「ああ」
怜司は短く答えた。
そして離婚届を食卓へ残したまま立ち上がる。
「今夜は書斎で休む」
夫婦の寝室には戻らない。
その意味くらい、説明されなくても分かった。
沙耶は引き止めなかった。
廊下を進む足音が遠ざかり、やがて書斎の扉が閉まった。
広い食堂に、一人きりになる。
目の前には、手をつけられなかった料理。
怜司のために選んだワイン。
結婚記念日のために整えた食卓。
ほんの一時間前まで、ここで妊娠を伝える自分を想像していた。
沙耶はしばらく動けなかった。
やがてバッグを開き、超音波写真を取り出した。
離婚届の隣へ置く。
一枚は、夫婦の終わりを告げる紙。
もう一枚は、二人の間に生まれた命の証。
あまりにも残酷な並びだった。
沙耶は震える指で、小さな影をなぞる。
今から書斎へ行けばいい。
この写真を怜司へ見せればいい。
「あなたの子です」と言えばいい。
きっと彼は、無視できない。
けれど、それは愛ではない。
沙耶は目を閉じた。
「ごめんね」
声が震えた。
子供を使って、愛されない結婚へ怜司を縛りつけたくない。
そして、この子にもいつか、自分が誰かを引き止めるための理由だったなどと思わせたくない。
沙耶は腹部へ両手を添えた。
そこにはまだ何も感じない。
けれど確かに、あの小さな鼓動がある。
「あなたのことは……まだ言えない」
今夜、怜司へ渡すはずだった言葉を、沙耶は自分の胸の奥へしまった。
Hindi ganoon kalaki ang city kaya agad na kumalat ang matitinding pasabog nina Liam at Blair sa lahat kinabukasan.Hindi naman nagawang magreport ni Mr. Zimmer sa mga pulis o magsampa ng kahit na anong kaso. Tahimik siyang nagpunta sa sarili niyang ospital para magpagamot, sinabi nitong nahulog siya kaya siya nagtamo ng mga galos sa buo niyang katawan.Hindi naman napigilan ng mga nars ang pagtawa habang nagbubulungan ang mga ito. “Nahulog? Nang may mga marka ng kamay sa kaniyang mukha?”Punong puno na ng kahihiyan si Blair para bumalik sa trabaho kaya kumapit ito kay Liam na para bang ito na ang nagiisang tao na kaniyang masasandalan. “Kasalanan ni Mr. Zimmer ang lahat ng ito. Pinilit niya lang ako para gawin ito. Boss ko siya kaya ano ang dapat kong gawin?”Tumayo ako sa labas habang nakikinig sa usapan nila habang naiisip sa aking sarili na hindi pa ito sapat. Kailangan pang makatanggap ng mas matinding balik ni Liam. Mabuti na lang at mayroon na akong nakahandang plano para rit
“Mayroon ngang pangaakit na magaganap pero hindi ako ang gagawa nito,” nakangisi kong sinabi nang makarating kami sa room 701.Tumango ako sa staff na nagswipe sa key card. Bumukas ang pinto papasok sa hotel sa pamamagitan ng mahinang pagbeep nito.“Ah! Sino iyan?” Isang sandaling natahimik ang buong kwarto bago mabasag ng boses ni Blair ang katahimikan.Natigilan si Liam habang nanlalaki ang kaniyang mga mata sa pagkagulat. “Blair? Ano ang ginagawa mo rito?”Naglakad si Liam papunta kay Blair pero agad na hinarang ng nakatapis lang na si Blair si Liam sa daraanan nito.Natitigilan at nauutal nitong sinabi na, “Ano ang ginagawa mo? Nagshoshower ako ngayon.”Tumingin si Liam sa loob ng kwarto. “Bakit ka nasa loob ng hotel room ngayon?”Kalmado akong sumandal sa pintuan ng hotel. “Liam, pamilyar ba sa iyo ang eksenang ito o kailangan ko pang ipaliwanag ang lahat?”Tumitig ang galit na mga mata sa akin ni Blair habang sinusubukan nitong isara ang pinto. “Mayroong conference sa hot
Nagngangalang Sophia ang batang babae na iyon, kaedad ito ni Mia. Kasalukuyan itong nakaupo sa likuran ng sasakyan ni Liam habanghawak hawak ang isang natutunaw na cone ng ice cream.Nagbibiro namang sinuntok ni Blair si Liam sa dibdib habang nakaupo ito sa passenger seat habang nagkukunwari itong naiinis. Natawa nang malakas si Sophia nang dahil dito na nagresulta sa pagtalsik ng natunaw na ice cream sa upuan.Hindi naman nainis dito si Liam. Mas tumindi lang ang tawanan nilang tatlo.Naging metikuloso si Liam sa kalinisan kaya hinding hindi nito hinahayaang magkalat ang sinuman sa amin ni Mia sa sasakyan kaya bawal kaming kumain sa loob nito.May isang pagkakataon na kung saan gutom na gutom na si Mia habang nasa gitna kami ng traffic. Hindi ko na matiis ang aking anak kaya ko siya binigyan ng isang bar ng chocolate.Ilang mga mismis nito ang natunaw at nahulog sa upuan kaya agad na naubos ang pasensya ni Liam. Pareho niya kaming pinababa ni Mia sa sasakyan.Wala akong nagawa s
Buong confidence akong sumigaw sa lahat. “Liam, sinusubukan mo talaga ang pasensya ko, kaya ibibigay ko s aiyo ang gusto mo!”Nang marinig ng lahat ang aking mga sinabi, biglang nagliwanag ang tahimik na screen sa labas ng room nang ipakita nito ang isang footage habang ipinaparinig nito sa lahat ang maharot na boses ni Blair.“Talaga? Nakakatakot na ako sa kalupitan mo!”Napatingin ang lahat sa screen na nagpakita sa isang footage mula sa loob ng private office ni Blair. Makikita siyang nakaupo sa kandungan ni Liam habang nakaakbay ito sa leeg ni Liam. Nangaakit na gumalaw ang kaniyang katawan sa kandungan ni Liam habang nagsasalita.“Sige na, sige na, huwag ka nang gumalaw. Pananagutan mo ba ako kapag naginit ang buong katawan ko?” Titig ni Liam kay Blair nang may pagkauhaw sa kaniyang mga mata.“Paano ko maililigtas ang ating anak na si Sophia kung hindi ako magiging malupit kay Mia?”“Daan daang libo ang halaga ng pagkaconfine sa ICU araw araw. Wala nang makapagsasabi kung ha
Dali dali namang sumali sa usapan si Liam, “Bilang kaniyang kapamilya, sumasangayon ako rito!”Desperado akong nagpumiglas nang makita ko ang paglapit ng nars na may dalang syringe. Nagsisigaw ako pero walang sinuman ang lumapit sa akin para tumulong.“Itigil ninyo iyan! Pakawalan niyo siya ngayun
Sa gitna ng aming paghaharap, isang imahe ang sumugod para hatakin si Liam.“Okay ka lang ba, Liam?”Siya ay walang iba kundi ang biyenan kong si Sally Powell. Nabalot ng pagaalala ang kaniyang mga mata nang makita nito ang namamagang mukha ng kaniyang anak. At pagkatapos ay agad siyang humarap sa
Nang maisip ko ang tungkol dito, wala na akong ibang gusto kundi sampalin ang nagkukunwaring inosente na mukha ni Liam.“Itatransfer ko si Mia sa ibang ospital ngayundin para manghingi ng bagong diagnosis! Hinding hindi ko pipirmahan ang form na iyan!”Napasimangot si Liam nang makita niya ang gal
Nakahiga ang anak kong babae na si Mia Powell sa higaan habang napapaligiran siya ng mga tubo at machine sa kaniyang hospital room. Makikitaan ng kaunting pamumula na para bang mula sa kaniyang sakit ang namumutla niyang mukha.Napakamot ako sa aking mga mata. Parang bumalik ako sa pamilyar na ekse
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.