ログイン“โปรเจคซอฟต์แวร์ใหม่? ทำไมนิลถึงไม่รู้เรื่องมาก่อ...”“ก็ซื่อบื้อไง” พายโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูฉันเบาๆ จนคนอื่นๆ ขำกันออกมา ก่อนที่ฉันจะย่นจมูกใส่เขาอย่างหมั่นเขี้ยว“เงียบไปเลยนะ!” ฉันส่งสายตาดุๆ ไปให้เขาที่ไม่ยอมบอกกันให้รู้บ้างเลย“จำกันได้สักที แม่ดีใจด้วยนะลูก” แม่พูดขึ้นมาพร้อมกับหันมองไปทางพา
หลายวันต่อมา..“ไม่เป็นไรแน่หรอนี่มันที่ทำงานนะ”ฉันพูดกับเจ้าของแผ่นหลังกว้างที่เดินดุ่มๆ จูงมือฉันเข้ามาในบริษัทซอฟต์แวร์ของพ่อเขาอย่างไม่สนใจสายตาของใครที่จ้องมาทั้งนั้น ก่อนที่พายจะกดลิฟท์ขึ้นไปชั้นบนสุดด้วยท่าทางรีบร้อนจะว่าไปวันนี้เขาดูเท่ห์ชะมัดเลยแหะ แต่งตัวเป็นทางการสุดๆ ในขณะที่ฉันยังอยู่
“พายยย.. บอกมาเถอะนะ เค้ายอมทุกอย่างเลย” ฉันมุดหน้าลงไปอ้อนพายอีกครั้งเพราะกลัวความผิด ยิ่งเขาทำหน้านิ่งๆ นั่นแหละยิ่งโคตรดุ “แน่ใจว่าทุกอย่าง?” พายุถามกลับมาพร้อมกับเลิกคิ้วเล็กๆ ฉันเลยพยักหน้าตอบกลับไป เอ๊ะ! แต่เดี๋ยวสิถ้ายอมทุกอย่างก็…“อื้ม อะ..เอ่อ ยกเว้น...”“ถอดกางเกง” ฉันยังพูดไม่ทันจบ พายก
“พาย บอกให้หยุดไง -/////-” พอเขาไม่ยอมหยุด ฉันที่เริ่มจะกลั้นยิ้มไม่ไหวก็เลยแกล้งดุออกไปอีก แต่เขาฟังมั้ยล่ะให้ทาย..?“ครับ? อะไรนะครับ...หึหึ”แล้วพายุก็ขำออกมาอย่างพอใจ ส่วนฉันก็หน้าแดงไปตามระเบียบ ยิ่งเห็นเขายิ้มเยอะๆ เข้าก็ดันเป็นฉันซะเองที่ต้องหลบตา คนบ้าอะไรตอนดุก็ดุ๊ดุ แต่พอยิ้มขึ้นมาโลกเปลี่
“อยากกินกาแฟ”เอี๊ยดดดดพอขับรถพ้นประตู ม. ออกมาได้สักพัก พายุก็พูดออกมาแล้วเหยียบเบรกทันทีจนหน้าฉันเกือบทิ่ม แบบนี้ก็ได้หรอ?! อยากกินแล้วแวะเลย? รถคันหลังไม่ต้องสนใจ? ถนนเส้นนี้ของที่บ้านหรอออ -_-?“ขับรถแย่ขึ้นทุกวัน” ฉันหันไปตำหนิพายแบบไม่จริงจังอะไร ก่อนจะโดนมือหนายื่นมาบีบจมูกเบาๆ สองสามทีแล้วเ
“อะไรยังไงคะเจ๊~”ฉันเอ่ยปากแซวมันออกไปด้วยคำที่เพื่อนใช้เรียกไอ้ด้าสมัยเรียน เนี่ยยย~ มันต้องมีอะไรที่ฉันพลาดไปแน่ๆ ว่าแต่..ทำไมฉันไม่ค่อยจะอัพเดทข่าวสารอะไรให้ทันคนอื่นเขาเลย สงสัยตัวเอง -.- แต่ก็ช่างเหอะ!“ก็..ตามนั้นแหละ ขึ้นเรียนได้แล้วมั้ย?!”ไอ้ด้าตอบกลับมาแบบเลี่ยงๆ แล้วมันก็แกล้งทำเป็นโมโหก
“อื้อออ พาย...ใช่มั้ยยย คิคิ~” ร่างเล็กที่สะลึมสะลือเงยหน้าขึ้นมามองผมนิดหน่อยก่อนจะถามออกมาอย่างเลื่อนลอย แล้วก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่หยุด“อืม” ผมตอบออกไปนิ่งๆ แล้วถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด ทำไมสภาพแย่ขนาดนี้วะ -.-“พายเค้าปวดหัว~”ดวงตาแดงก่ำที่ลืมแทบไม่ขึ้นหันมองผมอย่างมึนๆ แล้วมุดหน้าเข้ามา
“เอ้าชนนนน~”เกร้ง เกร้ง เกร้ง!ฉันยกแก้วเหล้าขึ้นกระดกจนหมดรวดเดียวทั้งที่ปกติก็ไม่ค่อยดื่มรัวๆ แบบนี้เท่าไหร่ ไม่รู้ทำไมในหัวตอนนี้มันมีแต่ภาพผู้หญิงคนนั้นกำลังนั่งตักพายุ บอกว่าฉันเป็นผู้หญิงของเขา..แต่เขาก็มีผู้หญิงคนอื่นได้อีกเรื่อยๆ งั้นสินะ?! ทำไมถึงได้...“นิลน่ารักขึ้นเยอะเลยว่ะ เมื่อก่อนก็
“ได้ เจอกันนะ จุ๊ฟๆ”ฉันแกล้งส่งจูบให้เจด้าก่อนมันจะแกล้งทำหน้าเอียนใส่แล้วกดวางไปZtudio หรอ... อื้ม ก็ดีเหมือนกันนะ@ ZTUDIOฉันมาถึง Ztudio ตั้งแต่หนึ่งทุ่มตรง เพราะมีเซอร์ไพรส์ที่อยากจะทำให้ยัยเจด้าในวันเกิดปีนี้ไงล่ะ บอกเลยว่าของขวัญปีนี้โคตรล้ำค่า แต่..จะเจอเสือได้ก็ต้องเข้าถ้ำเสื้อ และบังเอิญไ
::: PAYU :::‘อ๊ากกกกก’ตึงงง!!!เฮือกกก O[]Oผมหันไปคว้าตัวนิลลาที่สะดุ้งขึ้นมาเพราะ Sound Effect ในหนังที่ดังลั่นโรงจนใครๆ ต่างก็ตกใจ ร่างเล็กทำหน้ามุ่ยอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วบ่นอุบอิบออกมาอย่างงอแง“อื้อ อยากกลับบ้าน TT_TT”“ใกล้จบแล้ว” ผมพูดแล้วคว้าตัวเธอเข้ามาโอบไว้คงเพราะงัวเงียอยู่ยัยนี่เลยไม่ว่าอะ







