อคิณ พี่ชายโคตรดุ | Brother Love

อคิณ พี่ชายโคตรดุ | Brother Love

last updateآخر تحديث : 2025-05-26
بواسطة:  Chugar_Chupمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
14 تقييمات. 14 المراجعات
86فصول
68.1Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"พรุ่งนี้เช้าไปเรียนกับฉัน แล้วแต่งตัวให้เรียบร้อย ไม่งั้นเธอได้วิ่งรอบตึกแน่!"

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่1 พี่น้องแบบใด 1/2

Cuando colgué, Scarlett irrumpió en mi despacho privado sin siquiera tocar a la puerta.

—¿Con quién hablabas por teléfono? Parecía la voz de un hombre.

La provocación de la sirvienta llamó la atención de otros empleados que estaban afuera, quienes comenzaron a cuchichear entre ellos.

—Rocco acaba de irse de aquí furioso por tu culpa. ¡Más te vale que no lo estés engañando!

Miré a Scarlett a los ojos.

—¿Quién te crees para hablarme así en la finca de los Falcone? Mentir en esta casa tiene consecuencias.

Scarlett se puso una mano en la cadera y se burló.

—¿Te atreves a decir que miento? ¿Por qué no esperamos a que regrese Rocco y vemos a quién le cree él?

Le lancé una mirada asesina y me di la vuelta para irme, pero me agarró de la muñeca. Se acercó a mi oído y me susurró con un tono amenazante:

—Te lo advierto. Sé lista y deja a Rocco. ¡Su corazón ya es mío! Si sabes lo que te conviene, te irás con las manos vacías. Porque si soy yo la que te saca de aquí, te aseguro que no te va a ir tan bien.

El descaro de la gente miserable nunca dejaba de sorprenderme. Como si una sirvienta pudiera hacerme algo.

Cuando intentaba zafarme para irme, se arrojó por la escalera de caracol. El momento que eligió fue perfecto.

Rocco entró en ese momento. Parece que la había subestimado.

Un golpe, seguido del débil grito de Scarlett, captó su atención.

—Rocco, ayúdame…

Él me empujó a un lado sin siquiera mirarme, haciéndome tropezar cuando pasó a un lado de mí. Ni siquiera preguntó qué había pasado. Dio por hecho que todo era culpa mía.

—¿Qué estás haciendo? ¿Cómo puedes ser tan cruel?

Tropecé y me golpeé contra un pilar de mármol tallado. La sangre empezó a escurrir de una herida en mi frente. Sosteniéndome la cabeza, todavía mareada, no tuve tiempo de defenderme antes de que Scarlett me comenzara a acusar llorando.

—Rocco, la señora Falcone me dijo que ordenara los archivos de la familia en el piso. Como me tardé un poco, ¡me empujó! Me duele mucho el vientre. ¿Crees que nuestro bebé esté bien?

Él se preocupó por ella, y se tragó la patética actuación que estaba montando. Ignoró la sangre que me escurría por la frente y la marca rojiza de una mano en mi mejilla.

Rocco se arrodilló junto a Scarlett, preocupado y dijo con la voz tensa por una urgencia que nunca antes le había escuchado:

—¿Dónde te duele? Voy a llamar al doctor de la familia. No te preocupes, nuestro bebé estará bien.

Scarlett se recargó en su pecho, pero clavó en mí una mirada burlona que no podía ignorar.

—Es mi culpa. Ni siquiera puedo hacer bien algo tan sencillo. La señora Falcone ha estado bajo mucho estrés últimamente, trabajando tan duro por la familia. Debí haber sido más comprensiva. Si esto la hace sentir mejor, vale la pena sufrir un poco. Solo me da pena por mi bebé...

—¿Estar estresada le da derecho a agredir a una embarazada?

Rocco se volteó hacia mí, con una mirada de decepción.

—¿Cuándo te volviste tan despiadada?

Me toqué la frente húmeda y las yemas de mis dedos se mancharon con sangre tibia.

En cinco años de matrimonio, yo me había encargado de las batallas legales de la familia y había cuidado de su madre mientras agonizaba. Legal o no, le había entregado mi dinero, mi energía, mi vida entera. Y al final, lo único que obtuve a cambio fue que me llamara despiadada.

—Yo no la empujé.

Luché por mantener la voz firme, por reprimir el ardor en mis ojos.

—Las cámaras de seguridad de la escalera lo grabaron todo. Revisa el video y verás la verdad.

La cara de Scarlett palideció. Se aferró al saco del traje de Rocco.

—Rocco, yo ya perdoné a la señora Falcone. Mejor dejemos las cosas así. Es una tontería, no hay necesidad de revisar las cámaras. No le convendría a la familia que esto se supiera...

Rocco se levantó lentamente y me miró desde arriba.

—No me importa lo que se vea en la grabación. Yo vi lo que hiciste. Pídele una disculpa a Scarlett. Ahora.

No pude evitar reírme. ¿Que lo había visto? Estaba mintiendo descaradamente.

Sabía que no me defendería, pero aun así me partió el corazón y mi voz comenzó a temblar.

—Rocco, ¿en serio vas a distorsionar la verdad de esta manera?

—Sé quién está distorsionando la verdad. Scarlett es dulce e indefensa. No se atrevería a tenderle una trampa a la señora de esta casa. Pero tú... Tú siempre la has despreciado.

Al mirar al hombre que había amado durante ocho años, y con quien estuve casada cinco, me pareció un desconocido. Pero ya no importaba. Ya estaba decidida a irme.

Estaba bien. Iba a ceder. Ya no tenía energía para seguir peleando.

—Lo siento.

Al escuchar mi rápida disculpa, Rocco se detuvo un segundo; un rastro de algo más suave cruzó su cara. Pero Scarlett tiró de su manga, con voz débil y suplicante.

—Todavía me duele mucho. ¿Me ayudas a ir a mi cuarto?

Su momento de vacilación se desvaneció mientras la ayudaba a levantarse con cuidado y se la llevaba. Me quedé apoyada en el pilar durante un largo rato, hasta que la sangre de mi frente se secó formando una costra oscura.

Tres horas después, recibí un mensaje de texto.

“El señor Falcone transfirió 5 millones de dólares de su cuenta.”

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعاتأكثر

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
น่ารักมากก อ่านเพลิน
2026-04-22 21:38:27
1
0
Sithikorn Kamkongkaew
Sithikorn Kamkongkaew
สนุกมากค่ะชอบมากมาอ่านมาสนับสนุกเรื่องนี้เยอะนะค่ะ
2026-02-12 21:17:45
2
0
ยุพาดา เนินทอง
ยุพาดา เนินทอง
ไม่มีตอนของเพทายกับการินหรอค่ะ
2026-02-02 11:41:33
1
0
กษมณ
กษมณ
สนุกมากเนื้อหาดีน่าอ่าน
2026-02-01 14:47:53
1
0
worakan wanrachai
worakan wanrachai
สนุกน่าสนใจ
2026-01-08 16:37:58
1
0
86 فصول
ตอนที่1 พี่น้องแบบใด 1/2
ครึก ครึก!“โว้! เฮ้ย!...อะไรเนี่ย?” ปลาทู เด็กสาวใบหน้าจิ้มลิ้มหวานละมุน โวยวายกับตัวเองด้วยโทนเสียงที่หงุดหงิด เนื่องจากรถมินิคูเปอร์ที่ขับอยู่ดันมาจอดค้างเติ่งอยู่กลางถนนเสียดื้อ ๆ เป็นเรื่องให้อารมณ์บูดบึ้งแต่เช้า “จะมาพังอะไรกันตอนนี้”ตอนที่เธอกำลังจะไปมหาวิทยาลัยเนี่ย!นิ้วเรียวกดปุ่มส่งสัญญาณให้กับรถคันอื่นที่ตามมาได้รับรู้ว่ารถคันนี้กำลังเสีย จะได้ไม่มีใครบีบแตรไล่ ก่อนจะยกโทรศัพท์หวังจะโทรหาช่างประจำ ทว่าสายตาอันเฉียบแหลมที่กำลังมองผ่านกระจกรถ มองเห็นบิ๊กไบค์คันคุ้นตาของใครบางคนกำลังขับเข้ามาใกล้ ร่างเล็กจึงไม่รอช้า เปิดประตูลงไปขอความช่วยเหลือทันที“ทำบ้าอะไรของเธอ” จากที่คิดว่าจะขับผ่านไปแล้วเชียว แต่เมื่อเห็นยัยเด็กข้างบ้านเดินลงจากรถมาดักหน้ารถเขา อคิณ จึงทำแบบที่ใจหวังไม่ได้ “อยากตายก็ไปโดดสะพานนู้น” พร้อมชี้มือนำทางหากเป็นปกติคนตัวเล็กคงด่าคืนไปแล้ว แต่เพราะตอนนี้อยู่ในสถานการณ์ที่ต้องพึ่งพาอีกฝ่าย ปลาทูจึงทำได้เพียง “พี่คิณช่วยปลาทูหน่อยสิ อยู่ ๆ รถมันก็ดับ”“แล้วแต่งตัวอะไรของเธอ?” อคิณไม่ได้สนใจสิ่งที่น้องพูด ถอดหมวกกันน็อกแล้วลอบมองกระโปรงพลีทที่สั้นขึ้นมาเหนือเข่า
last updateآخر تحديث : 2025-03-20
اقرأ المزيد
ตอนที่2 พี่น้องแบบใด 2/2
แล้วไงต่อ?สุดท้ายปลาทูก็ต้องยืนรอจนช่างมายกรถของเธอไป จากนั้นก็ไหว้วานให้มาส่งที่มหาวิทยาลัยเพราะรู้จักกันดี เนื่องจากใช้บริการอยู่บ่อยครั้ง“ขอบคุณนะคะคุณลุง” มือเล็กยกขึ้นพนมกลางอกด้วยความนอบน้อมก่อนจะลงจากรถ มองนาฬิกาก็แทบเข่าทรุด “สายมาสิบนาที”ปลาทูไม่รอช้าสับขาวิ่งไปยังสนามหน้าตึกคณะวิศวกรรม ศาสตร์อย่างไม่คิดชีวิต โชคดีที่วันนี้ใส่รองเท้าผ้าใบ ไม่งั้นคงมีคนล้มคะมำหน้าแหก เรื่องนี้จะโทษใครไม่ได้นอกจากไอ้พี่ข้างบ้านตัวร้ายที่ไม่ยอมให้เธอติดรถมาด้วย แม้จะไม่ใช่ความผิดเขาแต่ก็ขอตั้งข้อหาอีกฝ่ายไว้ก่อนทั้งที่บ้านเราอยู่ติดกัน เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ทำไมเขาไม่มีจิตสำนึกของความเป็นพี่น้องหยุมหัว อันแน่นแฟ้นของเราบ้างเลยนะขวับ!เมื่อมาถึง ทุกสายตาต่างหันมามองเธอเป็นตาเดียวแต่คนเหนื่อยหอบกลับไม่คิดจะใส่ใจ โน้มตัวเท้าแขนทั้งสองข้างกับเข่า หายใจหนักหน่วง ปรายตาไปยังคนตัวโต ก็เห็นคิ้วเข้มนั้นขยับขึ้นลงอย่างยียวน“ไอ้พี่บ้า!” ปลาทูพึมพำ ใบหน้ายุ่งเหยิงยิ่งกว่าแมวหิว“คนสายเชิญข้างหน้า!” ยังไม่ทันจะหายเหนื่อย อคิณที่มีตำแหน่งเป็นรองประธานรุ่น ตะเบ็งเสียงดัง ทำเอาคนอื่นสะดุ้งตัวกันเป็นแถว
last updateآخر تحديث : 2025-03-20
اقرأ المزيد
ตอนที่3 พี่น้องแบบหยุมหัว 1/2
หลังจากที่ร่วมกิจกรรมเสร็จนักศึกษาทุกคนก็แยกย้าย ปลาทูจึงเดินไปยังโรงอาหารเพื่อหาของเย็น ๆ มาดับร้อนในร่างกายวันนี้เป็นวันที่สองของการเปิดภาคเรียน ทั้งมหาวิทยาลัยก็จะดูครึกครื้น ไปทางไหนก็มีแต่เสียงหัวเราะพูดคุยเจี๊ยวจ๊าว ตามประสาของคนที่พึ่งกลับมาเจอกันมหาวิทยาลัย Star Light University แห่งนี้ค่อนข้างจะคัดนักศึกษา กว่าจะเข้าได้ไม่ใช่เรื่องง่าย หากจะง่ายสุดก็คงต้องกระเป๋าหนัก ฉะนั้นยอมรับซะตรงนี้เลยว่าปลาทูไม่มีเพื่อนที่มาด้วยกันจากโรงเรียนเดิมเลย มันจึงไม่แปลกที่ตอนนี้เธอจะเดินอยู่คนเดียว แต่ใช่ว่าจะเหงาเพราะตั้งแต่เดินเข้าโรงอาหารมา สายตาของทุกคนก็เอาแต่จับจ้องมาที่เธอ ทว่าปลาทูก็ไม่คิดจะสนใจ“ปลาทู” ได้ยินคนเรียกชื่อ ใบหน้าหวานจึงหันไปยังต้นเสียง พร้อมส่งรอยยิ้มเป็นมิตรให้แก่หญิงสาวรุ่นเดียวกัน ขณะที่อีกฝ่ายก็ชูป้ายชื่อของตัวเองให้ดู“ยิ้ม?” ดวงตาคู่น้อยมองดูแล้วอ่านออกเสียง“อื้ม” ขานรับในลำคอแล้วเม้มปากแน่นยิ้ม เป็นสาวน้อยขี้อายที่ไม่กล้าแสดงออก ต่างกับปลาทูที่กล้าแสดงออกไปทุกอย่าง แม้แต่ร้องเต้นต่อหน้าคนหมู่มาก ยังไม่รู้สึกเคอะเขินแม้แต่น้อย แถมยังดูน่ารักสดใสอีกต่างหาก เธอจึง
last updateآخر تحديث : 2025-03-20
اقرأ المزيد
ตอนที่4 พี่น้องแบบหยุมหัว 2/2
@บ้านอคิณเสียงบิ๊กไบค์ขับเข้ามาในบ้าน ปราณี จึงไม่รอช้าที่จะเข้ามาสั่งเสียกับลูกชายเพียงคนเดียวก่อนที่ตัวเธอและ เอกภพ ผู้เป็นสามีต้องไปดูงานที่ต่างจังหวัดสองคืน“คิณ แม่ทำกับข้าวไว้ในตู้ คิณเอาไปให้น้องด้วยนะลูก”“เด็กนั้นอยู่บ้านคนเดียวอีกแล้วเหรอแม่?” เอ่ยถามโดยที่ไม่ได้เงยหน้ามองแม่ตัวเอง แต่กลับหันไปมองบ้านปูนสีขาวสองชั้นที่อยู่ติดกัน ไม่รู้ว่ายัยตัวเล็กนั้นกลับมาหรือยังเพราะอีกฝ่ายให้เพื่อนมาส่ง แต่พอเห็นประตูบ้านเปิดอยู่ก็ได้คำตอบ“น้าดากับลุงทินพึ่งจะไปเมื่อเช้าน่ะ เห็นว่าอีกอาทิตย์หรือสองอาทิตย์นี่แหละจะกลับมา”“ร้านอาหารที่นู่นยุ่งเหรอแม่ ช่วงนี้ถึงได้ไปบ่อย” อคิณพยักหน้ารับทราบก่อนจะเดินเข้าบ้านตรงไปที่ห้องครัว เปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำออกมารินใส่แก้ว ไม่ได้นึกแปลกใจอะไรเพราะทั้งบ้านเขาและบ้านเธอก็เป็นแบบนี้เสมอมาบ้านของปลาทูทำธุรกิจร้านอาหารอยู่ต่างประเทศ ตอนนี้เห็นว่ากำลังจะขยายไปประเทศอื่น ส่วนบ้านเขาทำกิจการโรง แรมและรับเหมาก่อสร้าง เป็นเหตุให้ทั้งพ่อแม่เขาต้องเดินทางอยู่บ่อยครั้งเช่นกัน เพราะงั้นลูก ๆ ทั้งสองบ้านถึงได้อยู่กันเหมือนพี่น้องไปโดยปริยายเมื่อแม่กับพ่อสั่งการจน
last updateآخر تحديث : 2025-03-20
اقرأ المزيد
ตอนที่5 พี่น้องแบบงอน 1/2
8.30amเรียวขางามเดินลงบันไดมาด้วยท่าทีที่รีบเร่ง เพราะเกรงว่าคนที่ส่งข้อความมาขู่เอาไว้เมื่อคืนจะตั้งท่ากินหัว กระโปรงที่ถูกติติงไปเมื่อวานก็ถูกเปลี่ยนให้ยาวลงมาใต้เข่า ทว่าพอเท้าแตะบันไดขั้นสุดท้าย กลับว่างเปล่า ไม่มีใครนั่งรอเฮ้ออ!ปลาทูถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมกับกลอกตามองบน อึดใจเดียวก็คว้ากระเป๋าออกจากบ้าน ตรงไปยังบ้านข้าง ๆ โดยไม่ลืมปิดล็อกประตูบ้านตัวเอง“พี่คิณ” เสียงเล็กตะโกนเข้าไปในบ้านแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ประตูด้านหลังถูกล็อกจากด้านในแสดงว่าเขาน่าจะอยู่ชั้นบน “อย่าบอกนะว่าพึ่งตื่นแล้วกำลังอาบน้ำน่ะ”เธอมีเรียนตอนเก้าโมงแล้วตอนนี้ก็สายมากแล้ว ร่างบางจึงเขย่งปลายเท้าเอื้อมหยิบกุญแจที่ซ่อนอยู่หลืบคานประตู ที่ลับนี้ไม่มีใครรู้แม้กระทั่งเจ้าของบ้านทั้งสองท่าน ยกเว้นก็แต่อคิณลูกชายเจ้าของบ้านกับปลาทูเด็กสาวข้างบ้าน ส่วนบ้านของปลาทูก็มีที่ซ่อนไม่ต่างกันมันคือความลับที่รู้กันแค่สองคน! ชั้นล่างเงียบสนิท เท้าเล็กจึงเดินขึ้นบันได เปิดประตูห้องแรกขวามือโดยไม่คิดจะเคาะบอกคนด้านใน ทว่ากลับเจอสิ่งที่เซอร์ไพรส์กว่า“ไอ้พี่คิณ!” ปลาทูตะโกนออกไปสุดเสียง เมื่อเจ้าของห้องยังนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้
last updateآخر تحديث : 2025-03-20
اقرأ المزيد
ตอนที่6 พี่น้องแบบงอน 2/2
10นาทีผ่านไปหลังจากที่จัดการตัวเองเรียบร้อย ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อช็อปสีแดงเข้มกับกางเกงสแล็กสีดำก็ออกจากห้อง ลงบันได คว้าหมวกกันน็อกพร้อมกับกุญแจบิ๊กไบค์ที่วางอยู่ข้างกันบนชั้นวางรองเท้าทว่ายังไม่ทันจะได้ปิดล็อกประตูบ้านก็เหมือนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ เท้าหนาจึงเดินกลับเข้าไปในบ้าน ตรงไปยังที่ห้อยกุญแจต่าง ๆ ตรงทางขึ้นบันได คว้าเอากุญแจรถยนต์ BMW พร้อมกับเก็บหมวกกันน็อกกลับเข้าที่เดิมใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีก็สามารถพาตัวเองมาอยู่หน้าคณะเรียน ดวงตาเฉียบคมมองไปทั่วทั้งใต้ตึกและสนามหญ้า มองหาคนที่อยากเจอหน้ามากที่สุด จนกระทั่งเห็นว่าเธอนั่งก้มหน้าก้มตาเขียนหนังสือกับเพื่อนตรงใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างสนาม“ไอ้คิณ มึงมาทันด้วยเหรอวะ?” อาเธอร์ที่พึ่งจะมาถึงเหมือนกันเอ่ยทัก เมื่อคืนกว่าพวกเขาจะออกจากร้านของเพทายได้ก็เกือบสว่าง ทว่าอคิณกลับเดินผ่านไหล่ไปราวกับมองไม่เห็นเขาอยู่ตรงนี้ ทำเอามาวินที่เดินมาข้างกันงุนงงไม่น้อย แต่เหนือสิ่งอื่นใด สายตากลับมองเห็นบางอย่าง“แล้วใครไปเขียนหน้ามันแบบนั้น?”“กูว่าไม่ใช่เรื่องดีล่ะ” ถึงกับตื่นตระหนกเมื่อเห็นคนที่ว่าเดินตรงไปหาเด็กสาวที่ชื่อเป็นของกิน เป็นเรื่องให
last updateآخر تحديث : 2025-03-20
اقرأ المزيد
ตอนที่7 พี่น้องแบบยอมจำนน 1/2
“ไม่” น้ำเสียงหนักแน่น พร้อมเบือนหน้าไปอีกทาง“ไอติมร้านโปรดเย็นนี้” ถึงกับต้องเอาของกินมาล่อซื้อกันแล้ว ทว่าก็...“ไม่” พี่คิณมาง้อทั้งที ของที่ได้ต้องใหญ่ไว้ก่อน“ชานมไข่มุกทั้งเดือน”“ไม่”“อย่างกับผัวเมียง้อกัน” อาเธอร์กับมาวินที่ยืนดูอยู่เงียบ ๆ หันมากระซิบคุยกันเอง และคาดว่านักศึกษาคนอื่นก็คิดแบบเดียวกันกับพวกเขา“อืม อนาคตกูว่ายังไง...ก็ได้กัน” การินที่ไม่รู้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ลงความเห็น เพื่อนอีกสองคนก็พยักหน้าเห็นตาม“งั้นเป็นชาบูชุดใหญ่ ทุกครั้งที่เธออยากกิน”“...” ดวงหน้าหวานผุดรอยยิ้มบาง ๆ พลางกลอกตาไปมาครุ่นคิด“งั้นเอางี้” เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กมีท่าทีลังเล อคิณจึงไม่รอช้า “ฉันยอมให้เธอเขียนหน้าเพิ่มเลยอะ” ว่าแล้วก็หย่อนก้นนั่งกับม้านั่งใกล้ ๆ รู้ว่าเด็กน้อยมักจะมีปากกาเมจิกติดตัวไว้ตลอดเพราะหวังจะได้แกล้งเขาเมื่อมีโอกาส จึงล้วงออกมา “อะ ใบหน้าหล่อ ๆ ของฉัน ตอนนี้เป็นของเธอ”“เอาจริงเหรอพี่คิณ” ตั้งคำถามเหมือนจะไม่มั่นใจ ทว่าปากกาที่ถูกยัดใส่ในมือ กลับถูกเปิดฝาออกในทันที แล้วขยับแทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างขาของอีกฝ่าย“แต่ขออย่าเละเทะแบบทุกทีก็พอ” มาขนาดนี้แล้วจะให้ถอยก็ไม่ได้
last updateآخر تحديث : 2025-03-22
اقرأ المزيد
ตอนที่8 พี่น้องแบบยอมจำนน 2/2
“หมดเรื่อง” พอเห็นทุกอย่างกลับมาดี อาเธอร์ก็หมดห่วง เริ่มปรับโหมดเป็นรุ่นพี่เฮดว้ากสุดโหด “ใครรู้ตัวว่าอยู่ปีหนึ่งไปรวมตัวกันที่สนามตอนนี้เลย”“แต่มันร้อนนะพี่เธอร์ ย้ายไปหอประชุมไม่ได้เหรอ?” ปลาทูโอดครวญ มือที่ปิดหูตกใจเสียงตะคอกเมื่อครู่ดึงเอากระจกจากมืออคิณมายัดใส่กระเป๋าตัวเอง“พี่สวมบทแล้ว อย่างอแง” กระซิบบอกเบา ๆ ให้ได้ยินกันแค่นี้ ก่อนจะเดินนำไปก่อนเหมือนถูกขัดใจแต่สุดท้ายปลาทูก็คว้าแขนของยิ้มเดินไปรวมกลุ่มกับคนอื่น ๆ ด้วยกัน ไม่ได้สนใจคนที่เธอพึ่งจะเขียนหน้าไป ขณะที่อคิณก็ส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะเดินตามไปรวมกับเพื่อนตัวเองบ้าง“จากเมื่อวานที่พวกพี่ให้คำใบ้กับพวกน้อง ๆ เพื่อตามหาพี่รหัส มีใครหาเจอหรือยัง?” เสียงตะเบ็งของอาเธอร์ ทำให้รุ่นน้องต่างมองหน้ากัน บ้างก็เดินไปเดินมา กระซิบกระซาบถามกันปากต่อปากว่าใครได้ใครเป็นพี่รหัสจนฟังกันไม่ได้ศัพท์ รองประธานสายนิ่งจัดจึงสั่งเสียงเข้ม“ยืนเข้าแถวให้เรียบร้อย!”กึก!เหมือนมีพลังงานทำลายล้างสถิต ทุกคนเงียบกริบไม่มีแม้แต่เสียงพูดคุยกระซิบ ก่อนที่ทุกคนจะเริ่มยืนต่อแถวกันอย่างเป็นระเบียบ แต่มันจะดีกว่านี้ หากคนที่อยู่หางแถวได้ร่มเงาของต้นไม้คอย
last updateآخر تحديث : 2025-03-22
اقرأ المزيد
ตอนที่9 พี่น้องแบบกวนทีน 1/2
พอรู้ว่าต้องแยกย้ายให้เดินไปหาพี่รหัสของตัวเอง ปลาทูจึงเดินตรงเข้าไปหาคนหน้านิ่งมาดโหดที่พึ่งถูกเธอวาดหน้าให้กลายเป็นหมาพันธุ์ดุไม่ต้องถามว่ารู้ได้ไงว่าเป็นเขา คำใบ้ที่ว่า ‘หล่อคม นิ่ง กวนตีน ปากหมา’ มันมีอยู่แค่คนเดียว ยิ่งคำว่าปากหมา มันยิ่งตอกย้ำว่าเป็นพี่อคิณ ทว่ากลับมีสาวน้อยร่างบางเดินเข้ามาตัดหน้า พร้อมถามเสียงหวาน“พี่อคิณรับหนูเป็นน้องรหัสได้ไหมคะ?”“คำใบ้คืออะไร?” ถามเรียบ ๆ ขณะสายตามองผ่านร่างเธอไปหาคนตัวเล็กด้านหลัง ซึ่งคนที่ว่าก็ไม่ได้รู้ตัวเพราะยิ้มเข้ามาคุยพอดี เนื่องจากหาพี่รหัสของตัวเองไม่เจอ พอหันกลับมาก็เห็นว่าหญิงสาวคนเมื่อครู่ได้เดินออกไปด้วยสีหน้าเศร้าหมอง แต่ก็ไม่ได้สนใจ เดินเข้าไปหาพี่ด้วยรอยยิ้ม“พี่คิณ” น้ำเสียงอ่อนหวานกว่าปกติ “หล่อคม นิ่ง กวนตีน ปากหมา คือพี่ใช่ไหมคะ?”เจ้าของชื่อหรี่ตาลงมอง ติดใจตรงคำสุดท้ายแต่ก็ไม่ได้ท้วง เพราะกำลังจะมีเรื่องสนุกให้เขาทำในไม่กี่วินาทีข้างหน้า“รับปลาทูเป็นน้องรหัสด้วยนะคะ”“หึ!” เห็นเด็กน้อยก้มหัวให้ คนตัวโตก็เค้นเสียงหัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์ พลางยกแขนขึ้นกอดอกกรรมติดจรวดนี่มันไวกว่าที่คิดแหะ!“หนีกันไม่พ้นเลยจริง ๆ
last updateآخر تحديث : 2025-03-22
اقرأ المزيد
ตอนที่10 พี่น้องแบบกวนทีน 2/2
วันหยุด@ ห้างสรรพสินค้าฟึด ฟึดกลิ่นหอมของน้ำซุปในหม้อชาบูที่ลอยขึ้นสู่อากาศ เตะเข้าจมูกของปลาทูแทบน็อกคาร้าน จนถูกอคิณที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามต้องใช้นิ้วจิ้มที่หน้าผากมนเป็นการผลักออก“เดี๋ยวหน้าก็จุ่มลงหม้อ”ปลาทูมักจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งเวลามาทานชาบู เธอชอบที่จะเอาใบหน้าไปอังกับหม้อน้ำซุปที่เดือดจัด จนเขาต้องบ่นทุกครั้งเพราะไอ้ที่เธอสูดเข้าไปนั้นมันหอมก็จริงแต่มันเป็นควัน ดีต่อร่างกายที่ไหน“ให้มันจุ่ม ๆ ลงไปเถอะ ปลาทูอยากตัวหอม ๆ เหมือนหม้อชาบู”“เหอะ อยากตัวหอม หน้าเธอได้พุพองเป็นยัยหน้าเละสิไม่ว่า” ส่ายหัวเบา ๆ ให้กับความคิดไม่เข้าท่าของน้อง“ชิ!” ย่นจมูกใส่ให้คนตรงข้ามทีหนึ่ง ก่อนจะเอาพวกผักและซีฟู้ดต่าง ๆ ลงหม้อ ส่วนพวกเนื้อวากิวหั่นสไลด์ ทั้งเธอและเขารู้ดีว่าต้องเอาลงคำต่อคำเพราะเนื้อมันจะนุ่มกว่า อร่อยกว่า“เออพี่คิณ พี่เธอร์จะมีแข่งอีกเมื่อไหร่เหรอ ปลาทูอยากไปดู” เธอจำได้ว่าคราวแล้วที่ไปดูอาเธอร์แข่งรถ มันตื่นตาตื่นใจมาก ๆ จึงอยากจะไปดูอีก“น่าจะเดือนหน้ามั้ง” เขาว่าเรียบ ๆ ขณะใช้ตะเกียบที่พันด้วยเนื้อ จุ่มลงหม้อน้ำที่เดือด“งั้นถ้าพี่เธอร์แข่ง พี่คิณพาปลาทูไปด้วยนะ” กะพริบตาอ
last updateآخر تحديث : 2025-03-22
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status