Mag-log inน้องสาวเพื่อนก็ถือว่าน่ารักดี แต่พี่คิดว่าเธอยังไม่ใช่ แถมลั่นวาจาออกไปว่า... "ไม่คิดจะรักเด็กผมเปียอย่างเธอ" แต่เด็กผมเปียในวันนั้น ดันโตตามพี่ทัน จนมาเป็นดาวมหา'ลัยในวันนี้ สวย สดใส ยิ้มเก่ง แล้วก็นิ่งเฉยชาใส่พี่แค่คนเดียว ********* “ถ้าอยากขอบคุณก็เลี้ยงข้าวพี่” “เลี้ยงข้าว” เธอทวนคำพูดคนตรงหน้าที่ยกยิ้มขึ้นจนเห็นเขี้ยวที่มุมปาก ทำเอาใจยอดเตยกระตุกนิด ๆ “ใช่ไง พี่ไปรับไปส่งเราตั้ง 2 รอบ” “อ๋อ ทำดีหวังผลสินะ” “ไม่ได้หวังแค่นี้หรอกนะ” คนทำดีหวังผลที่ไม่ใช่แค่เลี้ยงข้าวพูดยิ้ม ๆ “แล้วหวังอะไร” หญิงสาวคิ้วขมวดไม่เข้าใจ อะไรของเขา “อยากรู้เหรอ” “ไม่ค่ะ มันเรื่องของพี่ไม่เกี่ยวกับเตย” “ใครบอกว่าไม่เกี่ยว”
view moreรถประจำทางคันใหญ่จอดเทียบข้างทางเท้าใกล้ ๆ กับสะพานลอย ทั้งจอดรับผู้คนที่ยืนรอเพื่อไปต่อป้ายหน้า ทั้งจอดรอผู้คนเพื่อลงป้ายนี้ ดูวุ่นวายไม่น้อย
ถนนสี่เลนมีเกาะกลางถนนตามแนวยาว ตรงเกาะกลางถนนปลูกหญ้าเต็มพื้นที่ มีต้นเฟื่องฟ้าเป็นพุ่มออกดอกหลากสีสองฝั่งของถนนมีต้นเสลา ต้นราชพฤกษ์สูงใหญ่ตามแนวถนน ให้ร่มเงาเต็มพื้นที่ฟุตพาท
เวลาหกโมงเช้าวันธรรมดา ผู้คนออกไปทำงานบ้าง ส่งลูกไปโรงเรียนบ้าง ถนนสี่เลนเต็มไปด้วยรถวิ่งสวนกันไปมา
ยอดเตย ทิพากร ทวีหิรัญกิจ หญิงสาวในชุดกางเกงยีนทรงกระบอกสีอ่อน เสื้อยืดสีขาวสวมทับในกางเกง คลุมด้วยเสื้อแขนยาว สวมรองเท้าผ้าใบเพื่อความคล่องตัว
หญิงสาวก้าวเดินขึ้นสะพานลอยระหว่างทาง ได้ยินเสียงมากับสายลมเสียงกลองเสียงร้องเพลง เสียงหัวเราะเฮฮา จากทางด้านหลังซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยใหญ่ มีหลากหลายคณะให้ได้เลือกเรียน แต่จะเด่นเน้นด้านช่างผลิต ช่างฝีมือ วิศวกรคุณภาพสายงานต่าง ๆ
ยอดเตยเดินขึ้นสะพานลอยเพื่อข้ามไปอีกฝั่งของถนน ซึ่งจะมีตึกแถวเรียงตามถนนเป็นแนวยาว แต่ละตึกมีสามถึงสี่ชั้นเป็นร้านสะดวกซื้อ
มีเจ้าถิ่นนอนเฝ้าหน้าประตูสามตัวคนละมุม หลับสบายได้รับแอร์เย็น ๆ จากในร้านเวลามีคนเดินเข้าเดินออก แล้วประตูเลื่อนเปิด–ปิดอัตโนมัติ นำพาแอร์เย็น ๆ ในร้านออกมาด้านนอก ให้เจ้าถิ่นได้รับอากาศเย็นสบายสักนิด ๆ หน่อย ๆ พอได้นอนหลับจนไม่สนใจใคร
ร้านสะดวกซื้อเปิดขายยี่สิบสี่ชั่วโมง แบบไม่มีพัก พนักงานเปลี่ยนกะเช้ากะดึก ถัดจากร้านสะดวกซื้อเป็นร้านขายอุปกรณ์เครื่องเขียนต่าง ๆ ครบครัน ถัดไปเป็นร้านถ่ายรูปสำหรับติดบัตรรูปทางการ
มีร้านถ่ายเอกสารพร้อมคอมพิวเตอร์ให้เช่ารายชั่วโมง สำหรับทำงานพรินต์งานของนักศึกษา และยังมีอีกหลายร้านตั้งเรียงรายตามแนวถนน ทั้งร้านอาหารตามสั่ง ร้านนมสด ร้านนั่งชิลล์ที่เปิดให้บริการแล้ว และยังไม่เปิดให้บริการเวลานี้
อีกฝั่งของซอยมองเห็นร้านอาหารตามสั่ง ยกพื้นสูงบันไดปูนสี่ขั้น ภายในร้านมีโต๊ะไม้ เก้าอี้ไม้ วางเรียงรายเต็มร้าน ตู้โชว์กระจกใสห้อยหมูกรอบชิ้นใหญ่แตงกวา คะน้า ถั่วฝักยาว หอมหัวใหญ่ มะเขือเทศลูกใหญ่สีส้มเต็มตู้
ถัดจากร้านอาหารตามสั่ง เป็นร้านถ่ายเอกสารเช่าคอมพิวเตอร์รายชั่วโมงเหมือนกับอีกฝั่ง มีร้านข้าวมันไก่ ข้าวขาหมูสีน้ำตาลเข้มหนังเด้ง ๆ นุ่ม ๆ วางเต็มหม้อ โชว์ไอร้อนลอยกรุ่น ไก่ต้มตัวใหญ่ห้อยเรียงไว้ในตู้กระจกกันฝุ่นเกาะ น้ำซุปส่งกลิ่นหอมเรียกน้ำย่อยจากลูกค้าเดินผ่านไปผ่านมาได้เป็นอย่างดี
ส่วนหน้าร้านสะดวกซื้อ เป็นร้านขายข้าวเหนียวหมูปิ้ง ร้านปาท่องโก๋น้ำเต้าหู้ รถเข็นขายผลไม้ที่เป็นตู้กระจก ในตู้มีแตงโมปอกเปลือกสีแดงชิ้นโต สับปะรด ฝรั่งสด ฝรั่งแช่บ๊วย มะม่วงหั่นแว่น มะม่วงเป็นลูก มะพร้าวน้ำหอม ทั้งผลไม้ดองหลากหลายชนิด ในตู้กระจกด้านล่างรองพื้นด้วยน้ำแข็งเพิ่มความสดความเย็นให้กับผลไม้
ยอดเตยยิ้มน้อย ๆ ยืนมองเจ้าถิ่นที่นอนแผ่หลาอยู่หน้าร้านสะดวกซื้อ เธอเดินไปร้านขายข้าวเหนียวหมูปิ้ง ที่มีพ่อค้าตัวสูงใหญ่ใส่ผ้ากันเปื้อนสีแดงเข้ม กำลังง่วนอยู่กับเตาย่างหมูปิ้ง จับไม้เสียบหมูปิ้งทีละสามไม้กลับด้านพลิกไปพลิกมา
บนเตาถ่านมีควันสีขาวขุ่นพวยพุ่งขึ้นจากเตา หมูปิ้งสีเหลืองอร่ามมันเยิ้ม ๆ ส่งเสียงซู่ซ่าทุกครั้งที่พ่อค้าพลิกไปมา กลิ่นหอมของหมูย่างผสมผสานกับกลิ่นควันไฟ กระตุ้นต่อมรับรสของคนเดินผ่านไปผ่านมา
บนโต๊ะพลาสติกแบบพับได้มีถาดรองด้วยใบตองสีเขียวสด หมูปิ้งที่สุกแล้ววางเรียงรายเต็มถาด อีกฝั่งของโต๊ะมีแม่ค้าใช้กรรไกรตัดหมูปิ้งส่วนที่ไหม้ออกอย่างพิถีพิถัน พร้อมเงยหน้าขึ้นฉีกยิ้มพูดคุยกับลูกค้าอย่างเป็นกันเอง ทั้งจับถุงข้าวเหนียวหมูปิ้งใส่ถุงให้ลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว รวดเร็วมือเป็นระวิงก็ยังฉีกยิ้มให้ลูกค้า
ยอดเตยเลือกหมูปิ้งที่เกรียมพอดี ไม้ไหนที่ดูน่ากิน หมูชิ้นไหนที่ดูใหญ่กว่าไม้อื่นนิดหน่อย เธอก็จะเลือกไม้นั้น วางหมูปิ้งที่เลือกไว้ลงบนจานใบเล็กยื่นให้แม่ค้าใส่ถุง
“พี่คะแยกถุงให้หน่อยได้ไหมคะ”
“ได้จ้า เอาอะไรบ้างจ๊ะ”
“ชุดหนึ่งหมูปิ้ง 6 ไม้ข้าวเหนียว 2 ห่อ อีกชุดหมูปิ้ง 3 ไม้ข้าวเหนียว 1 ค่ะ”
แม่ค้าพยักหน้ารับ พร้อมหยิบข้าวเหนียวหมูปิ้งใส่ถุงแยกเป็น 2 ชุด ก่อนจะยื่นถุงข้าวเหนียวหมูปิ้งให้เธอ
“ได้แล้วจ้ะ ข้าวเหนียวหมูปิ้ง 2 ชุด ชุดหนึ่งหมูปิ้ง 6 ไม้ข้าวเหนียว 2 ชุดหนึ่งหมูปิ้ง 3 ไม้ข้าวเหนียว 1”
หลังจากจ่ายเงินค่าหมูปิ้งเสร็จ หญิงสาวหันไปร้านข้าง ๆ ที่เป็นร้านขายผลไม้ กินคาวแล้วก็ต้องกินหวาน เลือกแตงโมสองชิ้น ฝรั่งหนึ่งลูก จ่ายเงินเรียบร้อยยืนรอแม่ค้าหั่นแตงโมกับฝรั่งเป็นชิ้น ๆ ก่อนจะใส่ถุงยื่นให้เธอ
หญิงสาวถือของกินของใช้เดินเข้าไปตามซอย ถนนเลนเดียวแต่กว้างพอให้รถยนต์สองคันเบียดกันได้ แต่ส่วนมากที่สัญจรในซอยนี้จะเป็นมอเตอร์ไซค์มากกว่า
ในซอยทั้งสองฝั่งจะเป็นหอพัก บ้านพัก อะพาร์ตเมนต์ คอนโดมิเนียม ไปจนสุดทาง มีร้านอาหารตามสั่ง และร้านขายชุดนักศึกษา พร้อมทั้งร้านเสริมสวยบ้างประปราย
เดินมาถึงหน้าประตูบ้านสีขาวกำแพงปูนสีขาว มีต้นมะม่วงต้นใหญ่อยู่หน้าบ้าน มองเข้าไปด้านในเป็นลานสนามหญ้าเล็ก ๆ ก่อนถึงตัวบ้านมีต้นไม้ปลูกรอบบ้านดูร่มรื่น
บ้านสองชั้น ประตูกระจกบานเลื่อนข้างตัวบ้าน มีรถยนต์เอสยูวีคันใหญ่จอดอยู่หนึ่งคัน ถัดมาเป็นรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีดำทั้งคันจอดอยู่ข้าง ๆ กับรถมอเตอร์ไซค์สกูตเตอร์ทรงสปอร์ตคันเล็กสีชมพูอีกคัน
“ถึงแล้วเหรอคะ”“ถึงแล้วครับ คิดถึงจัง”“หืม พึ่งห่างกันไม่กี่ชั่วโมงเองค่ะ”“ก็คิดถึงอยู่ดี พี่รักเตยครับ” ยอดเตยใจกระตุกเต้นแรงจนเธอหน้าแดง ทั้งยังสูดหายใจลึกเป่าปากเบา ๆ ส่วนคนปลายสายพอจะได้ยินเธอ เขากลับยิ้มบาง ๆ ให้กับโทรศัพท์ ก่อนจะฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อได้ยินยอดเตยตอบมา“เตยก็รักพี่ธารค่ะ”ใจเขาเองก็เต้นแรง ทั้งตื่นเต้นและตื่นตัว มาตื่นตัวอะไรตอนนี้ ยอดเตยไม่ได้อยู่ใกล้จะไปใช้กับใครได้ล่ะลูกเอ๊ย เขาถึงได้ยกมือลูบหน้าก่อนจะผละมือใหญ่มามองมือตัวเอง สลับกับเป้ากางเกง ให้ตายสิ เขาจะกลับเข้าโหมดตนเป็นที่พึ่งแห่งตนอีกแล้วเหรออดทนหน่อย ๆ เดือนเดียวเท่านั้น ใช่ ตั้งหนึ่งเดือน พ่อยอดเตยให้เธออยู่บ้านหนึ่งเดือน ส่วนเขาก็อยู่ของเขาไปหนึ่งเดือน พอครบเดือน พ่อเธอจะปล่อยเธอสู่อ้อมอกเขาอีกครั้งคุยกับหญิงสาวสักพักก็วาง ยอดเตยน่าจะง่วง ธารได้ยินเสียงเธอหาวแล้วหาวอีก ตอนนี้หัวเตียงเขาไม่ได้มีแค่รูปยอดเตยนั่งทำการบ้านสองข้างแก้มถักเปียแล้วมีกลุ่มเพื่อนเขาหกคนนั่งด้านหลังยังมีรูปเธอกับเขาที่ใส่ชุดนักศึกษาหันหน้ามายิ้มให้กล้องที่เธอเป็
หลังจากธารกับพ่อเลี้ยงหิรัญคุยกันเสร็จ ย้ายตัวมานั่งทีโต๊ะเพื่อกินข้าว ผู้เป็นพ่อนั่งหัวโต๊ะทางขวามือเป็นแม่รัก มียอดเตยลูกรักนั่งข้าง ๆ ส่วนธารนั่งด้านซ้ายอีกฝั่งตรงข้ามกับยอดเตยตอนเดินมาที่โต๊ะพ่อเลี้ยงก็จับไหล่ชายหนุ่มให้นั่งลงข้างเขา ทั้งบอกให้ยอดเตยไปนั่งข้างแม่ แม่คิดถึงจะได้อยู่ใกล้ ๆ ยอดเตยมองจากดาวอังคารยังรู้ว่าแกล้งพี่ธารของเธอ แต่แค่นั่งห่างกันแค่นี้ไม่น่าจะทำให้แฟนเธอนั่งทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แบบนั้น หรือพ่อเธอรังแกเขาพอหันไปมองหน้าผู้เป็นพ่อ พ่อเลี้ยงหิรัญกลับยักไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ยังพูดคุยถามไถ่เขาปกติ ถามถึงเพื่อน ๆ คนอื่นเขาด้วยซ้ำ แม่เธอก็ยังตักกับข้าวบนโต๊ะให้เขาด้วย ทั้งยังถามว่ากินได้ไหม ชอบไหม รสจัดไปรึเปล่าพอเธอยิ้มส่งให้ ธารถึงยิ้มตอบกลับให้เธอ ก่อนจะพากันลงมือกินข้าวเย็นจนเสร็จ มานั่งย่อยอาหารที่ห้องรับแขก แม่เปิดทีวีจอใหญ่นั่งปอกผลไม้กับเธออยู่ ส่วนธารนั่งคุยกับพ่อเรื่องทั่วไป เรียนเป็นยังไง ใกล้จบรึยัง ยอดตองตั้งใจเรียนไหม ทุกอย่างก็ดูปกติดีนี่ เธอน่าจะคิดมากไป เองซะที่ไหนล่ะ เมื่อได้ยินเสียงพ่อเธอพูดขึ้น“พ่อว่าดึกแล้วนะ”
“ดูทำหน้าเข้า”“เตยยังไม่พร้อม พี่ธารค่อยไปไม่ได้เหรอคะ”“ตอนไหน ตอนเตยท้องลูกของพี่ก่อนเหรอ หืม”“พี่ธาร เตยยังเรียนอยู่นะคะ”“เพราะเตยเรียนอยู่พี่ถึงต้องไปบอกพ่อกับแม่เตยด้วยตัวเองไง อย่าคิดมาก พี่จะคุยกับพวกท่านเอง” รักลูกสาวเขา จิ้มลูกสาวเขา ทั้งจ้วงทั้งแทงขนาดนี้จะมาอยู่แบบหลบ ๆ ซ่อน ๆ เห็นทีคงไม่ดีแน่ ธารคิดไว้แล้วว่ายังไงก็ต้องไป ก่อนหน้าเขาอยากพายอดเตยไปพบพ่อแม่เขาก่อน แต่เธออยากกลับบ้านสวนมากธารถึงจะตามกลับบ้านสวนพร้อมยอดเตยเลย หญิงสาวไม่รู้จะทำหน้ายังไง ได้แต่ส่ายหัวให้ความดื้อของเขา บทจะดื้อเขาก็ไม่ฟังเธอเลย ในใจยอดเตยยังเต้นตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ พ่อกับแม่จะว่ายังไงก็ไม่รู้ด้วยแล้วธารขับรถพายอดเตยมาถึงบ้านสวนก็เกือบค่ำ บ้านหลังใหญ่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติมีต้นไม้เขียว ๆ เต็มไปหมด ก็เพราะพันธุ์พืช พันธุ์ไม้ขายอะนะ เขาเคยมาบ้างสองถึงสามครั้งตอนยอดตองชวนมาเที่ยวพอเดินเข้ามาในบ้าน ก็เห็นแม่ของยอดเตยเดินมารับลูกสาว เจ้าตัวเดินแทบกลายเป็นวิ่งเข้าไปหา พร้อมยก
เขาจับตัวเธอให้หันหน้าเข้าหาเขา ธารมองหน้าหญิงสาวตัวแดงก่ำ ปากอิ่มบวมเจ่อจากพิษจูบของเขา จมูกรั้น ๆ แดงระเรื่อ สายตาที่มองเขาไม่มีน้ำตาอีกแล้ว มีแต่สายตาหยาดเยิ้มของคนรักของเขาคนเดิม ธารถึงได้ยิ้มให้เธอเป็นครั้งแรกตั้งแต่เข้าห้องมาตัวเขากับเธอยังไม่ได้ถอยจากกัน เขายังขยับสะโพกช้า ๆ เข้าสุดออกสุดสร้างความวาบหวามให้ร่างบาง จนเธอกัดปากแน่น ชายหนุ่มโน้มหน้าจูบเธอบางเบา อ้อนวอน อ่อนโยน และนุ่มนวล“พี่ไม่คิดจะรักใครนอกจากเตย”“เตยจะเป็นแฟน เป็นคนรัก เป็นเมีย เป็นแม่ของลูกพี่ คนเดียว” ทุกคำพูดของเขาลงท้ายด้วยการกระแทกเข้ามาย้ำหนัก ๆ จนเธอกลั้นเสียงไม่อยู่เขากำลังแกล้งเธอ“อื้อ... พี่ธาร... อย่าแกล้งค่ะ”“บอกมาก่อนครับ ว่าจะไม่พูดอะไรที่จะทำให้เราต้องห่างกันอีก” ธารยิ้มเจ้าเล่ห์ทั้งส่งสะโพกเข้าหาคนในอ้อมกอด เนิบช้าแต่ย้ำหนักทุกรอบ“อ๊ะ... พี่ธารจุกค่ะ”“บอกมาสิครับ”“อื้อ... เตยจะไม่พูดอีก ถ้าพี่ไม่ทำตัวเหลวไหล” คนเอาแต่ใจ ยอดเตยขบเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่เขาเธอยังไม่หายงอนหรอกนะ ที่ไปยืนให้ผู้หญิงคนอื่นกอดอยู่ได้ เธอต้องเอาความจริงจ
“โสดค่ะ”เธอพูดออกไปแค่นั้น หนุ่ม ๆ ที่ได้ยินพากันแซวขึ้นดังทั้วบริเวณส่วนพี่พิธีกรบอกว่ายอดไลฟ์ยอดแชร์ถล่มทลาย แถมยังบอกหนุ่ม ๆ โล่งใจไปอีกวัน วันนี้โสดพรุ่งนี้อาจไม่โสดแล้วก็ได้ ใครจะทำคะแนนรีบเลย ยอดเตยได้แต่ยิ้มอ่อนใจ เธอจะบอกว่ามีแฟนได้ยังไงไหนล่ะ แฟนเธอพอถามเสร็จกลุ่ม
ธารรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ แปลก ๆ ไม่รู้จะเปรียบเธอเป็นอะไรดี ทำไมคนถึงเข้าหาเธอเยอะขนาดนี้ ยอดเตยยิ้มให้เขาทั้งยังบอกว่าอย่าห่วงเลย เธอรักแค่เขา เท่านี้ที่เขาต้องการทุกอย่างที่หนักอึ้งในใจก็คลายลงเหมือนปลิดทิ้ง ธารถึงได้ขับรถไปยิ้มไปจนถึงบ้านยอดเตยพี่ชายเธอพอจะรู้เรื่องทุกอย่างแล้ว เหมือนเขา
เขาลุกขึ้นจัดการตัวเอง ยอดเตยพอได้สติ ถึงรับรู้ว่าเขาเหลือเสื้อผ้าครบทุกชิ้น พอธารถอดเสื้อออกตามด้วยเข็มขัด กางเกงยีน จนเหลือแค่กางเกงชั้นในชายสีขาวห่อหุ้มกลางกายเขาไว้หญิงสาวเผลอกลืนน้ำลายลงคอ เขาเหมือนนายแบบชุดว่ายน้ำชุดชั้นในชาย แผงอก กล้ามหน้าท้อง เอวสอบแล้วก็... ธารยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อน
ส่วนธีร์ ลูกชายคนโตที่โดนพูดถึง เขานั่งอยู่โต๊ะผู้บริหารตึกสูงระฟ้าโรงแรมสามดาว สวมสูทหรูตั้งแต่หัวจดเท้า ผมจัดทรงเซตอย่างดี หน้าตาหล่อเหลาดังคุณชายสุดขรึมแต่คิ้วขวากระตุกไม่หยุดแถมยังคัดจมูกจามออกมาสามครั้งติด จนธีร์คิ้วขมวดเหมือนจะมีลาง สังหรณ์ใจไม่ดีเลยแฮะ ปกติคนอื่นท่