Kabanata 3 - Halik

Kabanata 3

Nanginginig si Alyana nang maglakad siya papalapit sa kinaroroonan ni Derrick. Some of Derrick's friends also tried to stop her nang mapansin siya ng mga iyon, pero hindi siya nagpapigil at mabilis ang kanyang hakbang. Kahit halos wala na siyang maaninag sa sobrang luha, hindi pa rin siya tumigil.

Masakit. Sobrang sakit ng nadatnan niya. Pero higit sa lahat, ang galit ang nangingibabaw. Galit na galit siya. Ayaw niya sa mga manloloko. Her father cheated on her mother when she was a kid at iyon ang naging dahilan ng matinding stress ng kanyang ina. Kaya kahit kailan, hindi niya matanggap ang isang taong manloloko.

“B-Babe—”

Hindi na hinintay ni Alyana ang susunod na salita ni Derrick. Agad niyang isinampal ng buong lakas ang kanyang kamay sa mukha nito. Napalingon si Derrick sa lakas ng sampal, kita sa mukha niya ang gulat at sakit.

"I fvcking trusted you!" sigaw ni Alyana, halos mabasag na ang tinig sa pinaghalong galit at pighati. Nanginginig ang kanyang katawan, at basang-basa ng ulan ang kanyang suot kanina ngunit hindi siya natinag.

“What the hell? Who are you? Why are you hurting—Ouch!”

Hindi na rin pinatapos ni Alyana ang babae. Isang mariing sampal ang ibinigay niya rito, na agad nitong ikinapaatras. At bago pa man makabawi ang babae sa pagkagulat, sinunggaban na siya ni Alyana sa buhok at hinatak ito palapit sa kanya.

She nearly dragged the woman down to the floor, refusing to let go of her hair.

"Let go of me! Ouch! Are you insane?!" the woman screamed, desperately trying to pull away from Alyana.

Pero hindi pa rin siya pinakawalan ni Alyana. Ang mga tao sa paligid ay nagsisigawan na, may iba na ring pumipigil kay Alyana pero nanatili siyang matatag, tila lahat ng sakit na itinago niya ay dito niya ibinubuhos. Si Derrick lang naman ang gusto niyang pinagtoonan ng pansin, pero dahil sumabat ito ay hindi na mapigilan ni Alyana ang sarili at saktan din ito.

“Aray! Bitawan mo ako!” umiiyak na sigaw ng babae, pilit inaalis ang sarili sa hawak ni Alyana.

“Alyana!” singhal ni Derrick, mariing hinawakan ang kamay ng dalaga at pilit na inaalis sa pagkakahawak nito sa buhok ng babae at nang maalis ay masamang tingin sa kanya ni Derrick na animo'y siya may ginawang masama sa kanilang dalawa.

“Who is she? What right does she have to do this to me?” Iyak ng babae, habol ang hininga habang and mga kaibigan ni Derrick na pamilyar kay Alyana ay linapitan ang babae.

“I’ll explain everything, so don’t make a scene here! Huwag mo akong ipahiya!” galit na ani ni Derrick, mariing nakatingin kay Alyana habang sinusubukang ayusin ang sitwasyon.

Napatingin si Alyana sa paligid at doon niya napansin ang mga taong nagbubulungan at nakatingin sa kanya. Ramdam niya ang bigat ng bawat titig—puno ng pang-iinsulto, panghuhusga, at tsismis.

Sinubukan siyang hawakan ni Derrick para hilahin palayo, ngunit umatras siya at mabilis na kinuha ang baso ng wine mula sa pinakamalapit na mesa. Sa gitna ng katahimikan at pagkabigla ng mga tao, walang pag-aalinlangang isinaboy niya iyon sa mukha ni Derrick.

“What the fvck, Alyana!” galit na sigaw ni Derrick, nabigla at nagpanting ang tenga sa ginawa ng babae.

Ngunit sa pagkakataong ito, hindi na siya kinain ng takot o pag-aalangan, mariing tumingin si Alyana habang pinupunasan ang kanyang luha. Determinado na siya.

“Maghiwalay na tayo. Hindi ko kailangan ng lalakeng tulad mo sa buhay ko,” matigas at buong tapang niyang sambit. Ang boses niya, bagamat nanginginig, ay puno ng sakit at paninindigan.

Napalingon si Gabriel sa direksyon nila nang marinig ang sinabi ni Alyana. He wasn’t interested at first, but her words sliced through the noise of the crowd. Siya ang nag-text kay Alyana tungkol sa pagtataksil ni Derrick, nakuha niya ang number nito sa resume at ngayon, narito siya.

'Hindi naman pala siya tanga,' sa isip ni Gabriel dahila akala niya ay bibigyan pa niya ito nagpakakataong mag explain pagkatapos ng nakita nito.

“What the fvck are you saying—”

“I said let’s break up! Kung bingi ka, hindi ko na iyon kasalanan! Hindi ako tanga para manatili sa manlolokong tulad mo—Ano ba! Let me go!”

Hindi na natapos ni Alyana ang sasabihin nang bigla siyang hatakin ni Derrick. Halatang mas lalong tumindi ang galit nito.

Sinundan lang sila ng tingin ni Gabriel.

“Ibang klase talaga yang pamangkin mo,” ani ng kaibigan niyang si Dion.

He didn’t say anything. Tumayo na lang siya at sinundan ang dalawa. Nang tumigil ang mga ito, sumandal siya sa poste malapit sa kanila, tahimik lang na pinakinggan ang usapan.

“You can’t break up with me!” malakas na sigaw ni Derrick sabay tulak kay Alyana.

Wala na silang pakialam kahit nababasa na sila ng ulan.

Natawa si Alyana, pero halatang may pait ang kanyang tawa. “Well I can! Nakikipaghalikan ka sa ibang babae kahit may girlfriend ka?!” Muling tumulo ang kanyang luha, halos manginig ang boses niya. “Hinihintay kita kasi sabi mo babawi ka. Lalabas tayo. Tapos ito ang aabutan ko? Maghiwalay na tayo!”

Napapikit si Gabriel, napailing. Alam niyang gago ang pamangkin niya, pero hindi niya inaasahang ganito ka-gago ito.

“And now? I’m thinking, paano kung hindi ito ang unang beses? And worst, you fvcking girls while we have a relationship?!”

Napansin niya ang pag-iwas ng tingin ni Derrick. Mariin siyang napapikit. “Derrick, I gave you everything I can—” this time, may kung ano na sa mata ni Derrick ng tignan siya nito.

“Shut up! Dalawang taon na tayo pero wala kang karapatang sabihing binigay mo ang lahat. Lalaki ako. May pangangailangan ako. Hindi mo ako pinagbibigyan sa kama kaya naghahanap ako ng iba—”

Isa pang malakas na sampal ang ibinigay ni Alyana.

“I’ve been in love with you. Isn’t that enough? Ang gusto ko lang naman ay maghintay ka.” Halos hindi na makapagsalita si Alyana. Nanghihina na siya.

Napapikit si Derrick.

“Let’s just talk tomorrow. Hindi tayo makakapag-usap ng ganito,” mahina pero mariing sabi nito. Nilagpasan siya at tuluyang lumakad paalis.

Napasinghap si Alyana. Ilang sandali pa’y narinig na lang niya ang tunog ng kotse nito na umaandar.

Napaupo siya sa sahig, tuluyang napahagulgol. Mahal na mahal niya si Derrick—pero ganito na lang? Sobrang sakit. Hinayaan na lang niyang mabasa siya ng ulan, parang kasabay ng ulan ang pagpatak ng kanyang luha.

“Hoy, babae. Tumayo ka nga diyan,” hindi na napigilan ni Gabriel ang sarili. Lumapit siya kahit nababasa na rin sa ulan.

Tiningala siya ni Alyana habang umiiyak, humihikbi.

“S-Sino ka ba?” iritang tanong niya habang tumatayo.

Napailing na lang si Gabriel. Hindi niya maintindihan kung bakit umiiyak ang babae para sa lalaking gaya ni Derrick. Bigla tuloy niyang naalala ang dating nobya—umiiyak rin noon dahil sa pamangkin niya.

“Sumilong ka na lang,” mariing sabi ni Gabriel sabay talikod.

Pero natigilan siya nang maramdaman ang kamay ni Alyana na humawak sa kanya.

Tinignan niya ito—kitang-kita niya ang panginginig at hikbi ng babae.

“W-Wala ka bang sakit? Wala ka bag aids or sakit na nakukuha sa p********k?” humihikbing tanong nito. "A-Ayokong mahawaan ng sakit," ani pa niya na nagpalaglag ng panga ni Gabriel.

“What—?”

“G-Gwapo ka naman... kaya o-okay na. G-Gusto kong ipakita sa ex ko na kaya kong wala siya, kaya…”

Tumigil si Alyana. Hindi niya alam kung tama ba ang ginagawa niya. Pero imbes na magsalita, bigla na lang siyang lumapit at hinalikan si Gabriel.

Nanigas si Gabriel. Gulat na gulat siya. Pero ilang sandali lang ay hinawakan niya ang batok ng babae at pinalalim ang halik, mariin, mapusok, at punong-puno ng tensyon.