FAZER LOGINNapakapit ako nang mahigpit sa braso ni Raz, pakiramdam ko ay anumang oras ay bibigay ang mga tuhod ko. Ang kaninang ingay ng mga bulungan at click ng camera ay parang naging background noise na lang habang nakatitig ako sa likuran ng Mommy ni Raz. She stood there like an unbreakable fortress, shielding us from the predatory eyes of the elite. "Leave. Now," utos ni Mitch sa mga pulis. "Kung may warrant kayo, dalhin niyo sa mga abogado ko. But you will not cause a scene in my presence. Go!" Bahagyang nag-alinlangan ang mga pulis, palipat-lipat ang tingin kay Georgina at sa kaniya, bago dahan-dahang umatras at lumabas ng venue. Napasinghap ang buong crowd. Si Georgina naman ay parang estatwang napako sa stage, ang kaniyang mukha ay unti-unting namumutla mula sa pagkapula nito kanina. "Tita... you don't understand," pilit na depensa ni Georgina. "That girl is a fugitive! Pinatay niya si Gino pati na si Ethan! I have the files, the police reports from five years ago—" "I said enou
Ang gala na ito ay hindi katulad ng mga normal na business event na nadaluhan ko na. Habang papasok kasi kami ni Raz sa mismong venue, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ko. Ang suot kong midnight blue gown ay parang naging sobrang bigat, at ang bawat kislap ng chandelier sa taas ay parang mga matang mapanghusgang nakatingin sa akin. "You're shaking, baby," mahinang bulong ni Raz habang hinihigpitan ang hawak sa bewang ko. "I just have a bad feeling about this, Raz. Georgina’s smile yesterday... it wasn't just about a business launch," sagot ko. "I know, and don't worry, I'm here. Hindi ako papayag na may gawin siyang masama sa'yo," sigurado niyang tugon. Sinalubong kami ng mga flash ng camera. Ang mga investors at board members ng De Miranta Holdings ay nandito nga, pero kapansin-pansin ang pagdistansya nila sa akin. Habang naglalakad kami ni Raz, namataan ko si Georgina sa malayo. Hawak niya ang isang baso ng champagne habang pinalilibutan siya ng ilang miyembro ng boar
Mabilis kong pinatakbo ang sasakyan patungo sa private hangar. Ang utak ko ay parang sirang plaka na paulit-ulit na binabalikan ang mga insultong sinabi ni Georgina at ang dokumentong may signatory na A.G. Nang makarating ako sa private hangar, saktong bumababa rin si Raz mula sa jet. Kahit pagod sa biyahe, ang kislap sa mga mata niya nang makita ako ay hindi nagbago. Agad siyang lumapit at hinapit ako para sa isang mahigpit na yakap. "I missed you, baby. You don't know how much I wanted to skip that flight and just teleport here," pabulong niyang sabi bago ako hinalikan nang mabilis sa labi. "Raz... we need to talk," seryoso kong sabi, hindi nagawang suklian ang kaniyang ngiti. Kumunot ang noo niya, agad nahalata ang bigat ng aura ko. "Is this about the meeting? Lando told me it was rough." Pinapasok ko siya sa sasakyan at doon, sa gitna ng tahimik na parking lot, ay hindi ko na napigilan ang sarili ko. "Raz, do you know anything about A.G.? The Jornales-Georgina joint ven
“Georgina?" "The one and only," kumpyansa niyang sagot habang dahan-dahang naglalakad sa loob ng opisina ko. Hindi siya agad naupo. Sa halip, inilibot niya ang kaniyang paningin sa bawat sulok ng silid, para bang sinusuri kung pasok ba sa standard niya ang kinalalagyan ko. Hinaplos niya ang gilid ng mahogany Kong desk bago muling tumingin sa akin nang may mapanuring mga mata. "I must say, Montenegro looks good on you, Veronica. This office of yours… it's quite impressive for someone who started from... well, you know, the bottom," aniya na may kasamang matamis pero hindi katiwa-tiwalang ngiti. Nanatili akong kalmado kahit kumukulo na ang dugo ko. "Anong ginagawa mo rito, Georgina? Akala ko ba nasa Switzerland ka pa?" Marahan siyang tumawa na para bang isang malaking joke ang sinabi ko . "I just happened to be in the area for the Jornales-Georgina joint venture. Since I heard you’re here now, I thought it would be rude not to drop by and say hello. Professional courtesy, ri
"Manila? Someone from Manila is targeting my company?" bulong ko sa sarili habang ang kaninang kagaanan ng loob dahil sa negative na resulta ng test ay biglang napalitan ng panibagong kaba. "Veronica? Hey, are you still there?" tawag ni Raz mula sa screen. Nakalimutan kong naka-video call pa pala kami. Mabilis kong itinago ang pregnancy test kit at ang note ni Lando sa ilalim ng sink bago hinarap ang camera. "Y-yeah, Raz. Sorry, may... may nakita lang akong ipis sa banyo. I-I just hate it." Kumunot ang noo niya, halatang hindi kumbinsido sa palusot ko pero hindi na siya nag-usisa. "You're pale, Veronica. Matulog ka na. Don't let the office stress get to you. Remember, I'll be there tomorrow night. We'll face whatever it is together." "I know. Mag-ingat ka sa biyahe, okay?" "I will. Good night, Veronica." "Good night…” Pagkababa ng tawag, parang nawalan ako ng lakas at napasandal sa pintuan ng banyo. Manila. Tuwing naririnig ko ang pangalan ng lugar na iyon, tila bumabal
"Raz, please. Makinig ka muna," mahinahon kong sabi habang hinahawakan ang kaniyang kamay para kumbinsihin pa siya lalo. "Business ito, okay? Kung sasama ka ngayon, hindi ako papayag."Isa pa, gusto ko munang mag-isip-isip tungkol sa sitwasyon namin. Biglaan lahat masyado… at feeling ko, masyadong napabilis. Kung sasama siya, paano pa ako n'un makakapag-isip? Baka mamaya, pagtatalik lang din ang gawin namin buong magdamag!"I don't like the idea of you being away from me, Veronica. Especially not when you're feeling unwell.""I'll be fine. Kasama ko naman si Lando,” sabi ko sabay sulyap sa traydor kong kaibigan na ngayon ay mukhang guilty na ewan. "Ayusin mo na muna ang dapat mong ayusin dito. Pagkatapos, kung gusto mo talaga, sunod ka sa Montenegro.""Two days," mariin niyang sabi habang nakatitig sa mga mata ko. "Give me two days to settle everything here and talk to Georgina properly. Then I'm coming for you. No more excuses."Georgina… isa pa ’yan."Okay, two days," pagsuko ko.Hi







