MasukKinabukasan, maaga pa lang nasa loob na siya ng network building. Iba ang pakiramdam niya hindi kaba, kundi pakiramdam na malayo na siya sa nakasanayan. Mula sa dating network kung saan siya lumaki bilang artist, ngayon kailangan niyang panibagong simula. Ang bawat hakbang sa hallway parang nagpapaalala na wala na siya sa dating lugar.
Bagong trabaho. Bagong pangalan. Bagong tingin ng mga tao. Huminga siya nang malalim bago magpatuloy habang papunta sa noontime studio, bigla siyang nabangga ng isang tao malakas ang impact dahil pareho silang napa-atras maagap siyang inalalayan ng lalaki. Napatingala si Alexie dahil hindi lalaki ang bumungad sa kanya. Matangkad. Moreno—morena. Maayos ang postura. May make-up pero malinis hindi OA, hindi rin halata kung hindi titigan at sa unang titig... may kakaiba. Hindi niya maipaliwanag kung ano, pero parang hindi basta ordinaryong tao sa hallway. "Sorry," sabi ng matinis pero kalmang boses. "Oh! I'm sorry, kuya—ate pala." agad niya inayos ang mini skirt niyang nagusot. "Hindi ka naman nauntog sa sahig, wag kang react ng react," sagot nito, bahagyang nakataas ang kilay pero may nakatagong biro sa tono. "Kahit na...may lalapit pang mga reporter gusto mo ba makita 'tong gusot?" natatawang sagot ni Alexie. Saktong lumingon siya at napansin ang paparating na ilang staff at reporter. Tinignan siya nito mula ulo hanggang paa hindi bastos... parang curious lang. "It's not obvious...san ka pupunta?" "Sa noontime show new actress and singer...dito na ako. I'm Alexie—and you are?" pagpapa-kilala niya sa kaharap niya. "Emman, co-host, ikaw ba 'yong bagong lipat?" tanong nito, hindi lang tanong parang sigurado na siya sa sagot. Tumango siya nagkamay silang dalawa at sa isang iglap, may dumaloy na tila kuryente sa pagitan ng kanilang mga palad. Pareho silang napalunok nang maramdaman 'yon bahagyang nagtagal ang pag-hawak nila bago sabay na napabitaw. "Nice to meet you," sagot ni Emman nang magpakilala naman siya at tumalikod na. Paalala nito sa kanya, "Mauna na 'ko call time is call time." Hindi na siya lumingon pero siya natigilan, at ilang segundo bago makagalaw. Ang weird...pero hindi masamang weird naisip niya bago nagpatuloy papunta sa studio. Sa studio – make-up room, pagpasok niya sa noontime studio. Sinalubong siya ng director. "Welcome to your new home, Miss Padilla." Ngumiti siya at umupo sa harapan ng salamin habang inaayusan. "Siya ba ang nakabangga mo kanina?" tanong ng makeup artist sa kanya nang may tinitignan siyang tao pagkatapos siya kausapin ng director. "Si Emman? Oo... kilala mo?" bulalas niya sa make-up artist nang lumapit siya dito para magpa-make up. Nailing naman sa kanya ang make-up artist, "Lahat dito kilala 'yon maldita 'pag trip, pero gentleman pag dating sa babae 'di mo aakalain na bakla siya...lalo na 'pag sa camera may boyfriend siyang model, kaya siguro kampante sa sarili." Napatingin siya sa salamin sa kanyang likuran, parang resounding pa rin sa isipan niya ang kuryenteng naramdaman kanina. Hindi kaya dahil kabado lang ako? Napa-isip na lang siya. — Sa Dressing room, nag-uunat si Emman tinanggal ang pangangalay sa leeg at braso. Pero sa isip niya—ang babaeng nabangga niya kanina si Alexie Padilla. Nagtagal sa kamay niya ang pakiramdam na parang static...o kilig? Napadaan siya sa dressing room at narinig ang usapan ng co-hosts. "The whole staff is talking about her the actress who moved from another station," sabi ni Alenah nang marinig ang boses nito. "They say she's beautiful," sagot ni Xhey. "Guest co-host natin mamaya," dagdag naman ni Drei. Napahawi si Emman ng buhok kung siya nga... mahaba ang araw ko ngayon. ON-STAGE – LIVE SHOW STARTS "Good afternoon to all!" sigaw niya sa buong audience nila. Sinalubong ng palakpakan ang grupo ng host, ramdam ang energy ng live audience. "May special guest co-host tayo today..." sabi naman ni Alenah habang nakangiti. "Bagong lipat galing sa ibang station," dagdag naman ni Eds. "Miss Alexie Padilla!" sigaw ni Xhey. Lumabas ito mula sa LED screen, confident pero halatang bago sa stage na ito kinamayan niya ang lahat except Emman. Sa kanya, tumingin lang siya nang bahagya at ngumiti. Siya naman kahit sanay sa live tapings biglang nanahimik sa loob ng stage. She's different in person nakaramdam siya ng pagka-ilang kay Alexie. Nagpatuloy ang show natural siyang nakihalo sa energy ng grupo, pero may ilang beses na nahuling nakatingin siya sa kanya at tuwing nagtatama ang mga mata nila—may konting katahimikan sa pagitan, kahit nasa harap sila ng camera at audience. LAST SEGMENT – LIGHT TEASING Pagkatapos ng segment at pormal na pasasalamat sa audience, unti-unting nagdilim ang set. Ang mga ilaw sa stage nagsimulang magsara isa-isa habang ang mga host nagbuntong-hininga matapos ang live. Sanay sila sa ganitong pagod, pero may isang pagod na bago pa lang natutuklasan—si Alexie. "Kiss mo siya!" biro ni Drei habang nakangisi at nginuso nito si Alexie. "Tumigil ka nga!" irap niya pero may kilig sa tawa ng audience. Isang mabilis na halik sa pisngi nito ang sumunod niyang ginawa na kinabigla rin nito. Natahimik siya walang script doon hindi napag-usapan. Mabilis man...ramdam niya. At naramdaman nilang dalawa 'yon. — After the show – Dressing room, natira silang dalawa nang unti-unting umalis ang mga kasama. Habang iniimpake niya ang gamit, ramdam niya na may malamig na tingin na nakatingin sa kanya. Hindi awkward more like...familiar. Dahan-dahan siyang lumingon. Si Emman, tahimik at nakaupo lang sa gilid, hawak ang water bottle, nakamasid sa kanya. "I'll wait for my manager," sabi niya nang mapansin nandoon pa rin ito. Hindi niya alam kung bakit, pero parang alam niyang matagal na siyang pinapanood nito hindi lang simula kanina. Nakita niya na may binasa itong message sa phone niya may schedule pa siya mamaya. Pero iba ang sinabi ng bibig niya, "Pwede kitang ihatid...kung gusto mo." Nabigla rin ito sa lumabas sa bibig nito dahilan para umiwas ng tingin sa kanya. Nagulat siya kung dapat ba siyang tumanggi o pumayag pero bago siya makaisip ngumiti na siya. Sagot niya, "Sige...thank you." Wala nang maingay na pang-aasar tahimik silang naglakad palabas ng studio, habang ang ilaw sa hallway unti-unting lumalabo. Pagdating sa parking lot, napansin nilang magka-hawak pa rin ang kamay nila. Sandaling natahimik. "At least... 'hindi na tayo pag-tatawanan sa loob," sabi niya bago niya marahan binitawan ito. Pagbukas nito ng van hindi agad siya pumasok sa loob hindi sila close para ganito ang galawan nilang dalawa. "Tingin ko colorful 'to sa loob kasi... alam mo na." Napangisi siya. Pabalang nasagot nito sa kanya, "Hindi lahat ng bakla... flamboyant, pasok na." Sumakay siya tahimik ang loob nakita niya na malinis ito. Organized. Amoy vanilla. Male. Unexpected. "Gentleman ka rin pala," sabi niya nang makaupo. Ngumiti sa kanya si Emman habang nag-start ng engine. bulalas nito sa kanya, "Hindi lahat ng nagsisimula...kailangang madali." Hindi naman siya sumagot pero hindi rin niya inalis ang tingin dito. At doon nagsimula hindi ang love story kundi ang tanong... Bakit parang kilala na kita, kahit ngayon lang tayo nagkita? Bago pa siya maka-isip nang malalim may kumislap na camera sa labas ng van niya. Mabilis. Sunod-sunod. Paulit-ulit. Nagulat naman siya bigla kaya nabaling ang tingin niya. "Ano 'yon?" Napatingin siya agad siyang nabaling ang tingin sa labas ng van at doon nila napansin. May tatlong paparazzi sa labas ng van nakabalandra ang mga lente ng camera. Nakatutok sa kanila naiinis si Emman maraming paparazzi gagawa ng maling paratang sa kanilang dalawa. "Tsk." umiirap na lang ito wala naman daw siyang pakialam ang ayaw niya dinadawit ang mga malalapit sa kanya at sinisiraan ang images. "They're faster than our guards." sagot niya sa kanya. Isang team nito ang nagmamadaling pumasok sa van nang buksan niya ito napatingin pa ito. "Emman...Alexie...paparazzi sa labas they're rumors na kayo raw ang bagong love team ng network." bungad ng bakla na palagay niya assistant o kaibigan ni Emman. "Love team?" gulat na sagot niya, kaagad? "Dahil sa smack na kiss sa kanya ni Emman ikakalat kaagad 'yon?" nasabi na lang niya sa kanyang isipan. Hindi kaagad ito sumagot tumingin lang siya sa kanya. Sandaling katahimikan. Isa pang camera shot. This time, sa dalawang tingin nila. Bumalik silang dalawa sa loob at hinarangan sila sa dinadaan nila nakita ni Emman ang kanyang mga bodyguard na palapit sa kanya. Sa Hallway, mabilis silang inihatid ng staff palabas. Pero bago pa sila makarating sa exit may isa pang photographer na sumulpot sa gilid. "Kaya pala transferred actress may special connection na pala agad?" sigaw nito nang pasimple, pero sapat para marinig. Bago pa man siya makasagot unti-unting lumapit si Emman sa kanya. Walang salitang sinabi, pero inilagay niya ang kamay sa balikat niya protektadong galaw. Natural. Hindi scripted. At 'yon ang unang real shot para sa paparazzi naiilang naman siya sa gesture ni Emman sa kanya na ngayon lang pinaranas sa kanya hindi ng kanyang ex-boyfriend sa ibang tao pa niya naranasan. May tension. May chemistry. Kahit wala pa silang ginagawa. "Let's go," aya nito sa kanya na mababa ang boses. Inside the van, tahimik silang dalawa sa loob habang papalayo ang van sa network. Kapansin-pansin hindi pareho ang katahimikan nilang dalawa nagpapakiramdaman. Siya—naguguluhan. Si Emman—parang sanay. Parang alam na niya kung anong mangyayari pagkatapos nito. "May kumakalat na tsismis," pahayag nito sa kanya habang nakatingin sa daan. Awat naman niya sa kanya, "Teka, hindi naman natin sinasadya 'yon, 'di ba?" Tinatawagan na siya ng manager niya nang dahil sa kumakalat na chismis sa tabloids. "Hindi, pero minsan...'di rin kailangan ng script para sa mga unang eksena." sagot nito sa kanya. Tumingin naman siya kay Emman nang marinig niya ang sinabi nito. "Ano 'yon? Line lang ba 'yon? O sinabi mo 'yon... dahil totoo?" biglang tanong niya sa kanya nang magka-titigan silang dalawa. Ewan niya pero feeling niya nagkita na silang dalawa dati hindi lang niya matandaan kung saan sila nagkita dahil siguro pamilyar sa kanya ang feeling na ito. "Emman...kanina pa ako may hinuhula." napalingon siya sa kanya. Nakikinig lang siya sa susunod na sasabihin niya. "Feeling ko...ngayon lang tayo nagkita pero, bakit parang...may familiarity?" bulalas ulit niya sa kanya. Hindi sumagot naman siya pero sa pag-ikot ng mga headlights sa mukha niya bahagyang lumambot ang tingin nito at bago pa man matapos ang katahimikan nag-vibrate ang phone niya de keypad. TV talk shows news: Holding hands?! "Wow...mabilis." napabulong na lang siya sa nabasa niya sa social media ng buksan niya ang notification. "Say hello to our first headline," sagot nito sa kanya habang nagmaneho. BREAKING: Alexie's rumored crush walks her out after live show! — Photo from 3 years ago resurfaces tonight. Natigilan siya. Nanlamig ang kamay. Three years ago? Photo? Crush? Who? Huminga naman nang malalim si Emman bahagyang ngumiti. "Kaya kita naaalala." tumingin naman siya kay Alexie. "Because matagal na kitang kilala kahit hindi pa tayo nagkakilala." sagot nito sa kanya. Tahimik silang dalawa habang papalayo na ang van sa network. Ngunit habang lumalayo ang sasakyan, parang kabaligtaran naman ang nangyayari sa mundo sa labas mas lalo silang hinahabol ng ingay. Unti-unting dumami ang notification sa phone niya. Doble. Triple. Hanggang tuloy-tuloy na sunod-sunod. Napatingin siya kay Emman. "We're..." "Told you," mahinang sagot nito, hindi inaalis ang tingin sa daan ang kalmado niya at composed. Parang sanay na sanay parang alam na niya mula pa kanina kung ano ang mangyayari. Bubuksan na sana niya ang radio nang may tumawag. Manager – Incoming Call Nagka-tinginan silang dalawa ni Emman marahan niyang sinagot ang tawag ng kanyang manager. "Alexie, don't post anything—don't react and don't speak to media starting tonight you're under observation." Nalunok niya ang laway. "But—" "And that host...Emman avoid him for now, Alexie bad for the image ang fans mo...hindi natutuwa." Natigilan naman siya sa narinig mula sa kanyang manager. Bad? Hindi natutuwa? "Pero wala naman akong—" angal niya bigla sa kanyang manager walang bad sa kanilang dalawa. "The problem is not what actually happened, Alexie the problem is what people BELIEVE happened." Pagkatapos ng tawag mula sa kanyang manager tuluyan na siyang natahimik. Walang lumalabas na salita, pero ramdam ni Emman na may bigat na bumagsak sa balikat niya. THE PHOTO THAT STARTED THE FIRE Pagtingin niya sa phone may isang litrato na naka-pin sa lahat ng article. Isang event. Three years ago. Daan-daang camera sa harap, red carpet sa likod at nandoon sila nakatalikod pareho, magkatabi, parehong naka-black suit. Magkasama. Hindi nila maalala kung kailan ito nangyari nanginig ang boses niya bigla sa nakita niya. "Hindi ko 'to naaalala..." Chismis? Marami nang marunong mag-edit ng picture, Lumapit naman ito sa kanya nakinig din sa radio ng van. Tahimik siya ng ilang segundo. "...Ako rin." Pero sa mata niya may pag-aalinlangan parang may bahaging hindi niya sinasabi at parang may parte hindi niya maalala. The Fans Start Attacking, habang binabasa niya ang comments mula sa tabloids at radio unti-unting namuo ang kirot sa dibdib niya. "Bakit si Emman?!" "She deserves someone better!" "Promo stunt lang 'yan, I can feel it." "I don't trust this gay, cute? YES...Safe? NO." "Lalaki o babae ba 'yan? Hindi bagay kay Alexie." Pinikit na lang niya ang mga mata hindi naman niya ginusto 'to...Ang daming nega sa kanila. Hindi siya umiiyak pero ramdam niya ang bigat. Parang wala pa ngang nangyayari sa kanila... hinusgahan na. Pero bago pa siya tuluyang lamunin ng negative thought biglang kumabog ang puso niya. Nagsalita si Emman lumabas sa van natigilan naman siya nagbago ang tingin niya dito mula ngayon at ang dibdib niya bumilis habang minamasdan niya ito. PUBLICLY. — Ang mga ingay ng tao minsan may alam pa sa totoong nangyayari wala namang tinatago pero hindi ibig sabihin 'yon na wala dapat sila respeto sa isa't isa. She's new here. Let her breathe. "Wag ninyo siyang husgahan dahil sa litrato baka picture lang 'yan sa inyo...pero totoong tao siya sa akin." pahayag niya may mga camera naka-tutok bago lang siya ganito na 'yong bumungad sa kanya. Natulala siya hindi niya alam kung matutuwa ba ito o mas mahihirapan dahil sa ginawa niya. "Bakit mo 'yon ginawa?" mahina niyang tanong sa kanya. Tumingin siya sa kanya mahina ang ngiti. "Because some fires... shouldn't start." Pero habang sinasabi niya 'yon alam nilang pareho, "The fire has already started." Pagdating nila sa condo building ni Alexie, may isa pang photographer na naka-pwesto sa harap ng building hindi na sila nagulat pero isang seryosong tingin ang ibinigay niya. "Stay here." sagot niya wala itong nagawa sa sinabi niya. Bumaba siya harapan niyang sinalubong ang photographer. "Kuya," tawag niya dito. Calm. Gentle. Pero seryoso. "Wag naman dito baka kayo maging dahilan ng panic may fans siya sa taas may maglalabas, may maiipit." bulalas niya ng seryoso. Parang natigilan ang photographer. "Teka, hindi mo ba gustong magpa-picture kasama siya?" Doon siya lumapit mas malapit pa at pabulong. "Ang babae...dapat pinoprotektahan hindi ginagamit." At...saka umalis ang photographer. Doon lang siya lumabas sa van nakitaan niya ang mukha nito ng kakaibang emosyon. Tahimik at sa unang pagkakataon... sa gitna ng lahat ng ingay... nakaramdam siya ng tahimik na seguridad. Pero may isa siyang tanong na hindi mawala sa isip niya— Kung hindi nila maalala ang past na 'yon... ...bakit parang siya hindi rin makalimot?Pinapanood nina Emman at Alexie ang kanilang pamilya na naiwan sa lupa. Kasama nila ang kanilang mga kaibigan na malapit din sa kanilang buhay."Ashley!" ngiting sambit ni Jinchi at yumakap ito sa kanya kasing-tangkad niya ang dating baby ng lahat."Namiss ko kayo," sambit ng pamangkin ni Jinchi sa kanya."Kayo din naman, Ash miss ko din kayo nahirapan ka ba sa pag-aaral?" tanong ni Jinchi sa pamangkin niya nang balingan niya ng tingin."Medyo, 'ta pero keri naman." wika ng pamangkin ni Jinchi sa kanya.Tumulong siya sa pagliligpit ng mga pagkain tumulong din ang pamangkin niya sa kanyang tita ninang."Tita, I want to be like you as gangster." bulong ng ni Jinchi sa kanya at napabaling ang tingin niya sa kanya."Kaya mo ba?" tanong ni Jinchi sa pamangkin niya."Mana-mana ba talaga 'yan pwede naman siya mag-showbiz," bulalas ni Emman sa mga kasama niya."Parang hindi niya hilig ang pumasok sa showbiz," sabat naman ni Alexie sa asawa niya."Hindi ba mahilig ang apo natin sa singing?" tan
"Busy sila sa utos ng mga anghel sa kanila kaya hindi natin sila nakikita at umakyat na sila dun nauna pa sa atin tinanong ko nga kay Alenah kung ano ang itsura dun walang sinabi sikretong malupit daw." pahayag ko sa asawa ko nang maalala ang dalawang kaibigan na pumunta sa dapat puntahan."Excited ka na bang pumunta dun?" tanong naman ng asawa ko sa akin nabaling naman ang tingin ko sa kanya.Umiling kaagad ako pero tumango natawa na lang siya sa reaksyon ko hindi pa naiisip 'yon. Hindi ko maiisip na mangyayari ito sa buhay ko na sobrang ganda.Si Papa pumunta sa Canada para kalimutan ang ginawang pag-tataksil ni Mama naiwan ako sa panganga-alaga dahil menor de edad pa ako nung panahon na 'yon.Masaya na ako kung ano ang meron ako pagkatapos namin ikasal ng asawa ko masaya ang pamilya ko nang magkaroon ako ng sariling pamilya. Masaya na ako na kasama ko ang mag-ama ko kahit may kulang pa rin darating ang panahon na makakasama namin si Axelle."Malapit na, king...malapit na tayong dal
Namatay ako nang dahil sa sakit kong leukemia akala namin ng magulang ko pagkatapos ako operahan noong bata pa ako hindi na babalik ang sakit ko.Sinundo nila ako nung nakarating ako sa langit. Nagulat pa ako na magkasama ang magulang ko at ang dalawang biyenan ko."Mommy!! Daddy!!" tawag ko na lang sa magulang ko nang makita ko sila.Niyakap ko kaagad ang magulang ko nang makita ko sila."Okay ka lang?" pagtatanong ni mommy sa akin na kaagad kong tinanguan umiyak ako nang umiyak bago ako lumayo ng bahagya."Magkakasama na tayo." bungad ni daddy sa akin napalingon ako at tumango na lang.Lumapit din ako sa dalawang biyenan ko na kasama ng magulang ko yumakap na lang ako sa kanila."Iniwan mo man sila sa lupa mauunawaan nila 'yon, anak pwede mo naman sila dalawin," sagot ni Mama sa akin nang lumayo ako tumitig ako kay Papa na ngumiti lang sa akin.Sinama nila ako sa bagong mundo kung saan kasama ko ang pamilya ko nakita ko rin ang bosses namin sa pinag-trabahuan as celebrity. Brother i
Nakatingin lang ako sa asawa ko habang nakatanaw sa ibaba nabaling naman ang tingin ko sa taong umakbay sa akin."Balae, ang lalim yata ng iniisiip ng asawa mo," sabi ni Jia sa tabi ko nakatingin din pala siya sa asawa ko."Ganyan lang talaga siya sa tuwing may gumugulo sa isip niya gusto niyang mapag-isa." sabi ko na lang sa kaibigan ko humalukipkip na lang ako ng kamay ko."Pwede ko ba malaman ang kinamatay ni Emman noong buhay pa siya? Tinanong kita nang malaman namin na dinala nyo bigla sa hospital si Emman hindi mo ako sinagot nung araw na namatay siya pagkadala nyo sa kanya sa hospital." bulalas naman ni Jia sa akin bumuntong-hininga na lang ako hindi namin pinagkalat na may matinding karamdaman ang asawa ko.Ayaw niyang kaawaan siya ng mga nakakakilala sa kanya nung panahon na 'yon dumagdag sa kanya ang stress nang malaman niyang may sakit siya noon. "Prostate cancer ang kinamatay niya noong panahon na 'yon kaya pumayat siya at tuluyan na kaming lumayo sa limelight ng showbiz.
"Salamat, princess at binigyan mo ng kulay ang mundo ko." sabi ko na lang sa asawa ko at bumitaw sa akin ang anak namin.Iniwan na kami nang anak namin umalis na rin ang mga kasama namin. May umakbay sa aming balikat dahilan para mabaling ang tingin namin.Nagulat ako nang makita ko ang kaibigan namin kahit parehas nasa langit na kami hindi naman nagkikita."Drei!" tawag ko na lang sa kaibigan ko na naunang umakyat sa amin dito."Kamusta?" tanong nito sa akin kasama niya ang kasama at kausap naman ng asawa ko."Mabuti na kami, kayo?" pagtatanong ko lang sa kaibigan ko umalis na kaming dalawa sa kinatatayuan namin."Masaya na malungkot, brad awa ang nararamdaman namin para sa bunso ko nagtanim siya ng galit pagkatapos namin namatay." sagot ng kaibigan ko hindi naman ako nakasagot."Gabayan mo na lang siya mag-matured pa siya may taong sasamahan siya alam mo 'yan," bulalas ko sa kaibigan ko mabait na bata ang bunso niya kahit matigas ang ulo habang lumalaki."Gagabayan talaga namin." sag
Parang kailan lang noon bakla pa ako-bakla pa rin ako pero pamilyado na. Masaya ako na nakikitang masaya na ang mga anak ko sa piling ng lalaking mahal nila. Kasama ko na ngayon ang asawa ko naiwan ang mga anak namin sa lupa kasama ng kanilang pamilya.Naabutan ko pa ang dalawang unang apo ko sa dalawang anak kong babae kahit matanda na ako nun at retired na sa showbiz naalala ko ang lahat bago ako namin malaman ng asawa ko ang sakit ko.Nauna akong nawala sa piling ng mag-iina ko nung nagkasakit ako sa prostate cancer akala ko nga noong unang nalaman ko 'yon ang nasa isip ko HIV dahil sa nakaraan ko pati ang asawa ko nagpa-check up sa doctor. Nung nalaman ko 'yon mula sa doctor napatingin kaagad ako sa asawa ko."Ayokong makita mong malulungkot ako, king umiyak man ako sa harap mo wala naman magagawa dahil nasa katawan mo ang sakit." sabi na lang ng asawa ko hinawakan niya ang kamay ko at bumuntong-hininga na lang ako nalaman namin na stage 3 na ang cancer na kumalat sa katawan ko."D







