Chapter Three - First Impressions

Hindi pa artista noon si Emman Villa. Nag-audition-audition lang siya sa network, hoping for a bit role, kahit isang linya lang. Bitbit niya ang lumang backpack, may baon na bottled water, at script na ilang beses niyang paulit-ulit na pinag-aralan. He was nervous, pero determined isa sa napakaraming hopefuls na dumagsa sa network that summer.

Mainit ang hallway, puno ng amoy ng makeup, anxiety, at mga katok ng heels sa sahig. Kahit hindi pa siya artista, sanay na siya sa pagiging invisible staff ang mas pinapansin, celebrities binibigyan ng VIP space, habang siya...isa lang sa background.

Pagliko niya mula sa waiting area, halos mabangga niya ang isang girl.

Isang tahimik, simple, pero sobrang nakakasilaw ang presence.

Fresh.

Natural.

Walang makeup, naka-white blouse at denim pants. Parang trainee, pero hindi niya sigurado. May hawak itong envelope at maliit na notebook, may post-it pa na may sulat: "Speech practice."

Nagka-eye contact silang dalawa mabilis pero malakas.

'Yong tipong hindi mo palalampasin kahit sandali lang.

She looked lost.

Emman swallowed his nervousness. "Uh... excuse me, alam mo ba kung saan 'yong dressing room B? Naliligaw na yata ako."

Tila nabigla rin siya pero ngumiti 'yong ngiti na soft, parang may lamig na nakakagaan sa dibdib.

"Dressing room B? Sa dulo po nito tapos kanan." Simple lang, may halong kaba rin sa boses niya.

Pero napansin niya hindi rin ito sigurado sa sinabi niya.

"Tingin ko...?" dagdag ng girl nag-scrunch pa ang ilong niya na parang nahihiya sa sariling uncertainty.

Tumawa nang maliit si Emman. "So... pareho pala tayong naliligaw."

Pareho silang tumingin sa hallway na parang maze.

For a moment, they stood there two strangers, parehong beginner, parehong kinakabahan.

Walang fans na tumitili at walang spotlight, walang pressure. Just two young dreamers na nagkasalubong sa maling corridor.

May lumapit na staff bigla tinatawag ang batch ng male auditionees.

"Hey! Ikaw, Villa, right? Ikaw na next, dito ka sa left!" tawag ng staff sa kanya.

Nagulat siya turns out, wrong direction nga pero bago siya sumunod, tumingin ulit siya sa girl.

"Salamat ha...kahit mali," sabi niya with a half-smile.

She laughed softly. "At least hindi ka na late."

And that was it.

A short, warm exchange.

A fleeting connection.

Two young hearts na nagkatama lang ng landas sandali, bago sila parehong hinatak ng kani-kaniyang schedule.

Hindi niya nakuha ang pangalan niya hindi rin siya nagpakilala. Hindi nila nalaman na pareho pala silang mag-tatagumpay balang araw at mas lalo nilang hindi inaasahan na muling magtatagpo sila, as celebrities this time sa gitna ng paparazzi rumors at chaos.

Pagkaalis ng staff, sinundan niya ang direksyon, pero hindi niya mapigilang lumingon ulit. Nandoon pa rin 'yong girl nakatayo, parang sinusubukang tandaan ang sinabi niya.

May hawak pa ring nervous energy, pero hindi lost. More like...bagong salta na sinusubukan i-orient ang mundo.

She pressed her notebook to her chest, exhaled deeply, tapos naglakad papunta sa kabilang hallway. Hindi niya alam kung bakit...pero nakaramdam siya ng soft pull, 'yong urge na sana makausap niya pa ulit pero audition na niya.

Dream first at bahala na ang tadhana sa iba.

Inside the audition room, nakaupo siya habang hinihintay ang turn niya. Ramdam niya 'yong kaba na parang ampaw na kumakapit sa lalamunan. Nakalagay ang script sa kamay niya, pero ang nasa isip niya 'yong girl na nakita niya kanina.

The way she tried to act confident, pero halatang kabado.

The way she smiled even if she looked unsure. The way her voice sounded honest, not trying to impress anyone.

Hindi siya maalala ni Emman as someone famous or someone familiar.

Pero may kakaiba.

Parang...importanteng taong dumaan kahit ilang segundo lang.

"Number 27, you're next," the panel assistant announced.

Emman stood up, lungs tightening. He fixed his shirt, straightened his back, breathed in...and just when he was about to enter the audition room—

He heard it.

A soft, hesitant voice from the other end of the hallway.

"Uh...excuse me po, dito po ba 'yong orientation for campaign training?"

Siya 'yon nasabi na lang niya nang makita niya ang girl.

The girl hindi sila magkalapit pero sapat ang volume para marinig niya.

The staff answered, "Second floor, miss mali 'yong napuntahan mo."

"Ah—s-salamat po, sorry po." sagot ng girl nakatingin lang siya sa girl.

Napailing ang staff. "Ang daming naliligaw today."

Emman smiled faintly at least hindi lang siya pero hindi niya ma-explain...the strange comfort na naramdaman niya na nandiyan pa rin siya. Parang nagbigay ng konting lakas. Parang nag-ground sa kanya.

He didn't even realize he was still staring at her until tinapik siya ng assistant.

"Sir, pasok na po."

The Audition, under the bright lights, Emman delivered his lines.

Emotion.

Control.

Honesty.

Pero somewhere in his chest, may isang tahimik na echo ng meeting nila.

"Pareho pala tayong naliligaw."

It made him less tense.

Made him more human.

Made him feel like this world wasn't too big for him. When he finished, the director nodded slightly. Not a big reaction pero may approval sn approval he desperately needed.

"Thank you, Emman Villa. We'll call you." sabi ng nag-papasok sa kanya.

'Yon lang pero sapat na.

Steady ang lakad niya palabas—may ngiti kahit maliit.

After the Audition, pagbalik niya sa hallway, hindi niya nakita 'yong girl wala na siya doon. Walang bakas parang dumaan lang ang isang maikling hangin na may bitbit na kakaibang calm sa gitna ng chaos.

He didn't know her name.

Kung trainee ba siya.

Kung sino siya sa dami ng taong nag-a-apply pero sa dami ng araw na puno ng rejection, pagod, pag-asa—

Siya lang 'yong encounter na nag-iwan ng print sa memory niya kahit hindi niya naisip why.

Emman walked to the exit area sa may glass door, may nakasabit na announcement sheet for trainees at new artists.

He scanned it out of curiosity.

Then he froze.

A name jumped at him.

A first name only.

But that name...

"Alexie."

A new talent artist and a newly scouted face nakita niya ang photo at namukhaan niya at nabasa niya ang pangalan sa ibaba.

No details.

Just a name.

He didn't know if that was her but somehow...

his chest tightened, the kind na mixed ng excitement and something unexplainable.

He stood there for a moment, staring at the paper na parang may gustong tumawag sa kanya palabas ng future na parang may invisible thread na nagkakatali silently habang naglalakad ang tadhana.

May dumaan na dalawang trainees tumingin sila sa list.

"Oy, sino si Alexie? Parang bago lang ha."

"Wala pang mukha pero sabi ng casting today may pinipili silang fresh face."

Emman walked away hindi siya attached at hindi niya alam kung bakit nagmamatter.

Hindi niya rin inisip pang magtanong pero habang binubuksan niya ang pinto palabas sa building,

Nakita niyang lumalakad sa kabilang gate area ang girl.

Nakasuot na siya ng white blouse at Denim hawak pa rin ang notebook.

Looking overwhelmed but smiling to herself 'yong tipong may good news siyang natanggap.

Hindi siya lumingon sa kanya nilampasan lang siya.

Hindi rin siya dapat pansinin dalawang magkaibang mundo sila noon.

But as he stepped outside, and as she walked away in the opposite direction. l may dalang bagong pangarap parehong clueless na ang destiny nila—after years, after fame, after heartbreaks ibabangga sila ulit...in the most scandalous way possible.

Tumambad agad sa kanya ang maliwanag na hallway ng network. Mga camera sa gilid, makeup artists nagmamadali, interns may hawak-hawak na cue cards, at ilang artista kapwa niya nakatingin habang dumadaan siya.

Hindi na bago ang tinginan ng mga empleyado at ibang tao nandoon sanay naman siya.

Pero ngayon...iba ang tingin hindi curious at lalong hindi fangirl at Intriga.

Lahat sila alam ang kumakalat na balita ngayon naiiling na lang siya.

Pagpasok niya sa private rehearsal studio nila ang pinaka-safe place niya sumalubong ang isang sigaw.

"EMMAN. FREAKING. VILLA."

Si Alenah Smith, sikat na singer-actress, top idol, at best friend niya nakasandal sa table, naka-shades kahit indoor, at may hawak na panyo.

Sa likod naman niya sina...

Drei Dalton – actor, dancer, host at low-key ninong ng friend group.

Xhey – fashion influencer & host.

Eds Navarro – TV host, comedian, at vocalist ng isang sikat na banda.

At dalawang cast members ng upcoming show na kasama niya parehong top-tier celebs din.

Ito ang circle na kinatatakutan ng media,

"The Untouchables" not dahil mayabang sila, kundi dahil sobrang sikat, sobrang close, sobrang mahirap pasukan.

At ngayon lahat sila nakatingin sa kanya tumaas ang kilay ng kanyang kaibigan.

"Explain." Isang salita lang mula kay Alenah, pero kumukulo ang studio.

Binato niya ang tabloids sa kanya nahuli niya 'yon sanay na siya sa biglaan, dahil artista silang lahat.

Nasa headline:

OLD PHOTO: Emman & Alexie same event, same frame.

Same night three years ago.

Both of them... looking at each other.

He froze.

"Bakit may ganito?" tanong ni Alenah sa kanya.

"Wala akong maalala," sagot niya.

"Bro, this is not just a random rumor, this is a CAREER-KILLER if mishandled." tawag ni Drei habang nagtatanggal ng shades.

"It's PR suicide, lalo na sa fandom mo they're possessive." dagdag ni Xhey, arms crossed.

Eds chimed in. "Look at the comments at iyakan mga fans, nagwawala, nag-aaway, bro, nasa tabloids kayo worldwide."

Dahil celebrities silang lahat alam nila ang bigat minsan mas mabigat pa kaysa totoong problema.

"Emman," tawag ni Alenah, mas malumanay pero mas matalim.

Tumingin naman siya sa kanyang kaibigan bago ito nagsalita.

"We ALL know your history with romance rumors... mild...cute....charming..." nag-taasan ng kilay ang mga kaibigan niya at alam nilang lahat.

"But this girl? Hindi ordinary, she's not new sa industry na 'to at she's fragile and the crazy paparazzi is tearing her apart." umupo naman siya sa sofa bago siya bumuntong-hinga.

"Hindi ko naman ginusto, It just happened." sagot niya.

"Pero bro... bakit kumalat 'to?" naka-titig si Drei sa kanya as if reading a script.

"You NEVER break silence during scandals NEVER hindi ka nagsi-cite ng 'respect' at 'she's a real person to me' publicly."

"Yeah, parang confession na rin 'yon in celebrity language." sabi ni Xhey.

"And fans, don't read context... they read FEELINGS." dagdag ni Eds.

Nilingon naman siya ni Alenah sumimangot na lang ang mukha niya pagkatapos. "Tell me, Emman...

Do you... like her?"

Dagdag ni Drei, "Or......did you like her before?"

"Or shift narrative tayo, bro secret crush mo siya dati sa same event pero hindi niyo napagtanto dahil parehong pagod?" sabi naman ni Eds, kilig mode.

Nag-tilian ang ibang co-stars na saksi sa totoong nangyari kaya kumalat ang maling balita sa tabloids.

Emman rubbed his face. "Guys... stop." pero kapwa-celebrities sila.

Sanay sila sa eyes, body language, and truth beneath the lies and they all saw the same thing....

Emman wasn't denying fast enough.

She steps closer. "Emman...the problem is not the news."

Everyone went quiet. "It's your eyes in the photo."

Lumingon naman siya sa kanyang kaibigan hindi siya cheater na tao may boyfriend siya. "What about it?"

"The way you looked at her in that frame hindi 'yan tingin ng taong hindi kilala ang kasama niya." sagot ni Alenah sa kanya.

Silence.

Heavy.

Real.

Even he froze because now that he stared at the news...

May kakaibang familiarity hindi lang niya maalala pero may nararamdaman.

Drei spoke next, calm but heavy hindi pa rin siya maka-isip ng maayos sa mga bumubungad sa kanya sa harapan. "Bro, listen as your co-star and friend if you had something with her before... the press will dig it up, if you didn't have anything... they'll make something up."

Xhey said, "Either way, she's the one who gets hurt more."

"And the fans want someone to blame usually... it's the girl." sagot naman ni Eds.

Napatingin ang lahat kay Emman he clenched his jaw. Kalilipat lang ni Alexie sa kanilang stations may maling balita naman ang kumakalat siya pa ang dahilan ng lahat.

Lahat sila nabaling sa may pintuan ng biglang bumukas ang studio door.

Ang Network Head of Talent Management bumungad sa kanila at ang seryoso ng mukha palipat-lipat ang tingin nila parang alam nila ang mangyayari.

"Villa Office NOW!!"

Lahat tumahimik bigla sa seryosong boses na dumating na tao.

"Dalhin mo na ang lahat na gamit mo, we found something from three years ago you need to see it." utos pa nito.

Nalipat ang tingin ng buong barkada sa kanya wala rin siyang alam sa sinabi ng taong kaharap nila.

This wasn't about rumors anymore.

This was about the past.

Something hidden.

Something recorded.

Something only the network had access to.

Habang lumalakad siya palabas para sumama sa kanilang boss tinawag si Alenah.

"Em...kahit anong makita mo...don't forget hindi lahat ng nakaraan kayang ilibing ng tao."

Habang papalayo siya ramdam niyang hindi lang showbiz ang iniipit siya.

May personal. May history.

May koneksyon silang hindi niya maaalala pero hindi na rin niya kayang iwasan.