LOGINAVAYA ELARA
DAWSON’S POVSa rami ng mga tumatakbo sa aking isipan, hindi ko na namalayan na tumigil na pala kami. Ipinagpatuloy ko lang ang pagpapanggap na ako’y natutulog nang maramdaman kong bumukas ang p***o ng sasakyan sa aking tabi, kasunod nito ay ang pag-angat ng aking katawan.
“Hmmm…” mahinang daing ko at unti-unting binuksan ang aking mga mata.
Sumalubong sa akin ang mukha ni Damien, kamukhang-kamukha niya talaga ang boyfrie—no—ex-boyfriend ko na si Damon. Kung hindi ko narinig ang usapan nila kanina, malamang ay mapagkakamalan ko agad siya sa unang kita ko pa lang.
“Where are we, babe?” tanong ko sa kanya bago siya nginitian nang matamis at iniyakap sa kanyang leeg ang aking braso.
Tumaas-baba ang kanyang Adam’s apple, dahilan para mas lalo akong mapangiti.
‘Damon, you want a game? Fine, I’ll give it to you,’ sabi ko sa aking isipan.
“Home, you can sleep still,” malambing niyang sabi.
Ngumiti ako muli at ihinilig ang aking ulo sa kanyang dibdib.
‘Wow, ang tigas!’ hindi ko maiwasang isipin.
Naramdaman kong naglakad na siya papasok ng malaking mansion.
“Sir Dami—” rinig kong sabi ng isang boses na sumalubong sa amin, tiningnan ko ito at mukha itong isang butler.
“Shut up.”
Hindi na nagsalita pa ang butler at hinayaan lang kaming makadaan.
“You’re rude,” malambing kong sabi sa kanya, “But, I like that… lalo na sa kama.”
Pinipigilan ko nang matawa nang mapansin ang paglunok niya at pamumula ng kanyang tenga.
Hindi siya nagsalita at nagtuloy-tuloy lang sa paglalakad, hanggang sa makapasok na kami sa isang malaking silid. Dahan-dahan niya akong ibinaba sa kama at lumuhod sa aking harapan, tinanggal niya ang suot-suot kong sandals.
Bahagya niya pang minasahe ang aking paa bago tumingin sa akin.
“Gusto mo bang maligo muna bago matulog?” kalmadong tanong niya sa akin.
Binigyan ko siya ng kakaibang ngiti bago dahan-dahang yumuko at inilapit ang mukha sa kanya.
“Why? Will you bathe me if I want, babe?” malanding tanong ko sa kanya.
Napaupo naman ito sa sahig kaya hindi ko na napigilan ang matawa bago ako tumayo at humakbang, but I underestimated the drug they put in my drink.
Akala ko okay na ako, I lost my balance at napapikit na lang ako dahil tatama ako sa bedside table.
Pero imbis na makaramdam ng sakit, naramdaman ko ang paghila niya sa akin at ang pagbagsak ko sa isang tao.
“Ah!” mahinang sabi ko dala ng gulat ng aking pagbagsak.
“Are you okay?” agad na sabi niya.
Binuksan ko ang aking mga mata at kitang-kita ko sa mukha niya ang pagkagulat at pag-aalala. Dahil sa biglang pagsalo sa akin ay nahulog ang salamin na kanyang suot-suot.
Hindi ko maiwasang mas titigan pa ang kanyang mukha, kung ikukumpara siya kay Damon. Higit na mas matapang ang features ng kanyang mukha, mayroon siyang mahabang pilik-mata, mapupulang labi, makapal ngunit malinis na hanay ng kilay at ang kanyang mga mata kung tititigan ng mas matagal ay mapapansin na ito ay kulay brown, hindi katulad ng kay Damon na kulay itim.
I smiled bitterly, pero agad ko itong inalis at pinalitan ng matamis na ngiti. Bumaba ang tingin ko sa kanyang labi, unti-unting naglapat ang aming mga labi.
Gumanti siya ng halik sa akin, ito ay malumanay at marahan.
“Stop—lasing ka, you should sleep.”
I was dumbfounded nang itinigil niya ito at dahan-dahan akong iniangat. Binuhat niya ako pabalik sa kama at ihiniga doon.
“I’ll get you water, para mawala ang hilo mo,” kalmado niyang sabi, but his aura never lies.
Ramdam ko na nag-iinit na rin ito, kaya naman bago pa siya tuluyang makalayo sa akin, hinila ko ang kanyang necktie dahilan para mapabalik siya sa aking ibabaw.
“Iniiwasan mo ba ako, babe?” malambing kong tanong sa kanya.
“No—”
Pinutol ko ang sasabihin niya, hinalikan ko ito ng smack lang sa labi bago muling nagsalita.
“Sayang naman, I’m more than willing to give you all of me pa naman tonight,” I sweetly said to him.
Tinitigan niya ako nang matagal, nag-iigting ang kanyang mga panga na tila ba kanina pa siya nagpipigil.
“Look, ayoko'ng gawin natin ‘to while you’re drunk…” seryosong sabi niya, “Gusto ko maaalala mo hanggang sa paggising mo.”
I was caught off guard nang sabihin niya ito dahil bahagya pa siyang ngumisi. Parang kiniliti ang aking kalooban dahil doon.
S’yempre, hindi naman ako magpapatalo.
Ngumisi ako sa kanya pabalik, “Then, make me remember tomorrow morning.”
After kong sabihin ito sa kanya ay hinalikan ko siya nang marahas. This time, gumanti rin siya ng halik. Mabilis. Marahas, ngunit ramdam ko ang pag-iingat.
Gumapang ang aking kamay sa kanyang dibdib pababa sa kanyang pantalon, ngunit hinawakan niya ito.
“Not so fast, Elora…” nakangiting sabi niya sa akin.
Nanlaki ang aking mga mata nang mabilis niyang maangkin ang kanyang necktie at sa isang iglap ay maitali ang aking dalawang kamay sa headboard ng kanyang king-sized bed.
“I’ll make sure you remember every detail of it,” nakangiting sabi nito sa akin bago ako muling hinalikan.
Nag-init ang aking pisngi habang nararamdaman ko ang malamig na bakal ng kanyang necktie na nakatali sa aking mga kamay. Hindi ko alam kung dahil ba sa tama ng alak o sa kapilyuhan ng sitwasyon kung bakit lalo akong kinabahan… at nasabik.
Dinama ko ang bigat ng kanyang katawan sa ibabaw ko, ngunit ramdam ko rin ang pag-iingat niya—parang ayaw niya akong masaktan kahit na kitang-kita ko sa kanyang mga mata ang pagnanasa. Dahan-dahan niyang ginapang ang halik mula sa aking labi, pababa sa aking leeg. Napasinghap ako sa bawat dampi ng kanyang labi at mainit na hininga sa aking balat.
“Damon… babe,” mahinang bulong ko, halos hindi ko marinig ang sarili ko dahil sa paghahalo ng kaba at pananabik.
Huminto siya, pinanood ang reaksyon ko, at ngumiti nang mapanukso.
“Call me Master for tonight, Elora,” sabi niya, ang boses niya ay mababa at paos.
Tumango lang ako at napakagat-labi.
AVAYA ELARA DAWSON’S POVNakaharap pa rin ako sa nakasaradong pinto ng VIP room habang nakakulong sa pagitan ng dalawang braso ni Damien. The room was bathed in the warm, dim glow of a single crystal lamp, effectively sealing us away from the booming music, clinking champagne glasses, and gossiping elites of the Grand Gala outside.His heavy chest was moving rapidly against mine, hot breath fanning across my cheeks and lips. The sheer intensity in his dark eyes felt like an open flame—consuming every drop of reason left in his mind."Tell me, Elara," Damien rasped out once more, his deep, gravelly voice trembling with a terrifying blend of raw passion and deep-seated insecurity. His long fingers dug into the silk of my dress right above my hips, anchoring me to him so tightly that not even a sliver of air could pass between us. "Tell me who you belong to right now. I need to hear it from your lips before I lose control and tear this entire venue apart."Napatitig ako sa kanya. The rut
AVAYA ELARA DAWSON’S POVNabalot ng panandaliang katahimikan ang paligid ng champagne fountain. High-society matriarchs, corporate partners, at maging ang mga tsismosang reporters na nakasilip mula sa malayo ay halos malagutan ng hininga sa narinig nila.Julian Montenegro Jr. publicly defending me?Elysia Lim’s face turned completely pale, her emerald-green dress practically vibrating from her sudden, uncontrollable shaking. "Julian... what are you talking about? She’s a Dawson! She’s playing your family against the Graysons!""Shut your mouth, Elysia," Julian Jr. spat out coldly, taking a slow sip from his scotch glass without even looking at her. "Ang taong sinisiraan mo ay hindi lang basta bisita ngayong gabi. She has the full backing of the Montenegro Group. Touch her again in the press, and I will personally bankrupt every business line connected to the Lim family before midnight."I could feel Elysia’s world collapsing in real-time. Pero imbes na matuwa ako sa nakikitang takot s
AVAYA ELARA DAWSON’S POVThe blinding flashes of cameras exploded like white lightning the exact second the matte-black Maybach pulled up to the Grand Sovereign Conservatory’s red carpet entrance.Dozens of high-society journalists, paparazzi, and broadcast crews were held back by heavy velvet ropes and two lines of private security. Ang buong lugar ay nagkaka-gulo. The air was thick with the deafening noise of shutters clicking and reporters shouting at the top of their lungs, all hungry for a single reaction following yesterday's explosive media leaks."Stay close to me, Elara," Damien rasped out as the chauffeur opened the door.He stepped out first, adjusting his black tuxedo jacket. The moment his polished leather shoes touched the carpet, the crowd went wild. Dahan-dahan niyang inabot ang kamay niya sa loob ng kotse. I placed my gloved hand in his, slipping out into the cool night air.The flashing lights intensified by a hundredfold."Miss Dawson! Is it true that you’re secretl
AVAYA ELARA DAWSON’S POV"No. Absolutely not. Palitan mo 'yan, Elara."Napatigil ako sa harap ng napakalaking floor-to-length mirror sa loob ng master dressing room ng penthouse. Lumingon ako kay Damien na kasalukuyang nakasandal sa glass panel door, holding a crystal glass of bourbon. His dark eyes were burning, scanning my figure with an intensity na halos magpaliyab sa balat ko."Damien, ano ka ba? This is a high-fashion designer gown," depensa ko habang inaayos ang bagsak ng tela.I was wearing a midnight-blue velvet gown with a thigh-high slit on the left side and a dangerously low back that exposed the delicate curve of my spine—and the tiny crescent mark near my shoulder. Mukha itong maharlika, mamahalin, at napaka-elegante."I don't give a damn about the designer," Damien rasped out, stepping into the room with slow, heavy strides. Set down his glass on the marble vanity, his gaze never leaving mine. "Ang lalim ng hiwa sa likod, at halos kita na ang buo mong hita. Do you expec
AVAYA ELARA DAWSON’S POVPagkauwi namin sa penthouse mula sa Grand Sovereign Hotel, hindi na ako hinayaan ni Damien na lumayo sa tabi niya kahit isang metro.He didn't sleep. Nakaupo lang siya sa gilid ng malaking kama habang nakasandal ako sa dibdib niya, his strong arms wrapped around my waist like unbreakable steel chains. Mararamdaman ko ang bawat paghinga niya at ang mabigat na tibok ng puso niya laban sa likod ko. The way he held me wasn't just sweet—it was possessive, almost suffocating. Parang natatakot siyang sa sandaling pumikit siya o lumuwag ang hawak niya, maglalaho ulit ako na parang bula sa gitna ng gabi."Damien, kailangan kong uminom ng tubig," pabulong kong sabi habang hinahawakan ang mga kamay niyang nakalingkis sa tiyan ko."I'll have the butler bring it up," he rasped out near my ear, his lips brushing against my skin, sending a familiar shiver down my spine. "You're staying right here, Elara."Natawa ako nang mahina, leaning back against him. "Masyado ka namang p
AVAYA ELARA DAWSON’S POVNakatayo ako sa likod ni Damien, nakakapit nang mahigpit sa kanyang shirt habang nakatutok ang baril niya sa ulo ng lolo ko. The air in the corridor was deadly—isang kalabit na lang sa baril ng kahit kaninong guard, at magiging madugong slaughterhouse ang buong hallway ng hotel."Damien, lowered your gun. Please... makinig ka sa akin," pabulong ngunit madiin kong pakiusap habang dahan-dahang humahakbang pwesto sa tabi niya."Stay behind me, Elara," Damien rasped out without breaking his gaze from Julian Sr. "I'm taking you out of here, kahit kailangan kong ubusin ang lahat ng tao sa gusaling 'to.""Damien, listen to me!" hawak ko sa magkabilang pisngi niya, forcing him to turn his dark, rage-filled eyes toward me. I looked straight into his eyes with absolute honesty. "I am a Montenegro. Ako ang nawawalang apo ni Julian Montenegro Sr. I am the long-lost heiress of this family."Napatigil ang buong mundo ni Damien.The murderous fury on his face froze into comp







