LOGINAVAYA ELORA DAWSON’S POV
“AH—” impit kong daing nang maramdaman ko ang aking mga laman na tila naghihiwalay nang ipasok niya ang kanyang khaban.
“S-shit! I’m sorry, I’ll pull out—”
“N-no, please continue…” pagputol ko sa kanyang sinasabi.
Hindi siya gumalaw, tiningnan niya lang ako sa mga mata at halos matunaw ako sa mga titig na iyon. Punong-puno ito ng pag-aalala na kung hindi ko narinig yung mga pinaguusapan nila kanina ay iisipin ko talagang siya si Damon.
“Are you sure?” may pag-aalala sa tono ng kanyang pagtatanong.
Tumango ako sa kanya, ngumiti siya sa akin bago marahang pinunasan ang gilid ng aking mata gamit ang kanyang daliri.
Hindi ko namalayan na may lumabas na palang luha mula rito.‘Damn! Kung alam ko lang na ganito kasakit, edi sana hindi ko na sinimulan, pinabayaan ko na lang sila at nagpakalayo-layo!’ nagsisising sabi ko sa aking isipan.
Nagsisisi man, ay wala na akong magagawa pa, dahil nakapasok na ito at nakuha na niya ang aking v*rginity.“Tell me kung okay ka na, I’ll be gentle…” mahinahon niyang sabi habang diretso pa rin na nakatingin sa aking mga mata.
Ngumiti ako sa kanya at saka siya niyakap at hinila palapit sa akin ang mukha. Hinalikan ko siya bago bahagyang iginalaw ang aking bewang.
“Hmmm…” daing ko sa gitna ng aming mga halik.
“Damn… you’re so tight!” sabi niya sa akin bago nag-umpisang gumalaw sa ibabaw ko.
Humigpit ang hawak ko sa bedsheet, pilit na nilalabanan ang sakit na unti-unting natatabunan ng kakaibang sensasyon. Ramdam ko ang bawat pulgada ng kanyang pagpasok, bawat galaw niya ay parang nag-iiwan ng marka sa buo kong pagkatao.
Hindi siya nagmadali. Dahan-dahan niyang itinulak at hinugot, parang sinasanay muna ako sa nararamdaman ko. Sa bawat sandali, hindi na lang basta pagnanasa ang nararamdaman ko—may halong lungkot, kaba, at pagkalito. Pero sa bawat tingin niya, sa bawat paghaplos ng kanyang palad sa aking pisngi, napapalitan iyon ng kakaibang init at pag-aalaga.“Okay ka lang?” muli niyang bulong, bahagyang humihinto upang hintayin ang sagot ko.
Tumango lang ako, hinila siya palapit upang muling maglapat ang aming mga labi. Gusto kong malimutan ang lahat—si Damon, si Elysia, pati na rin ang sarili kong sakit. Gusto kong maramdaman, kahit sandali lang, na ako lang ang mahalaga sa gabing ito.Unti-unti, nagsimulang bumilis ang galaw niya, ramdam ko ang pag-iingat at pagnanasa na magkasabay niyang ipinapadama. Sa tuwing binibilisan niya ang ritmo, hindi ko mapigilang mapaungol nang malakas.
“Ah… M-Master…!” impit kong sigaw habang ramdam ko ang paglaganap ng init sa pagitan ng aking mga hita.
Minsan ay titigil siya, hahalikan ako sa leeg, sa balikat, sa labi—parang gusto niyang tumbasan ng halik ang bawat sakit na nararamdaman ko. Minsan ay marahang kakalabitin ng daliri niya ang aking clit, sabay ng malalim at mabagal na paggalaw, hanggang sa mapuno ng mahihinang daing at ungol ang buong silid.
“Ugh… ang sarap… please, don’t stop…” bulong ko habang napapaliyad, sunod-sunod ang mahihinang ungol na pilit kong pinipigilan pero hindi ko na rin kayang itago.
“Ang ganda mo, Elora… you’re making me crazy,” bulong niya habang nakapikit, para bang nilalasap ang bawat segundo ng aming pag-iisa.
Ramdam ko ang panginginig ng katawan ko sa bawat pag-angat at pagdausdos niya sa akin. Parang ayaw ko nang matapos, parang gusto kong manatili sa bisig niya kahit alam kong lahat ng ito ay bahagi lang ng laro, ng pagpapanggap ko.
Pero hindi ko mapigilan—bawat halik niya, bawat bulong, bawat paghawak, tila ba tinatanggal ang lahat ng pader na itinayo ko sa puso ko.“Oh… ahhh… Master, faster… please…” hindi ko na napigilan ang pagmamakaawa, hinihila siya palapit, pilit na sinasalubong ang bawat galaw niya.
Nag-iba ang ritmo naming dalawa, naging mas mabilis, mas marahas, pero ramdam ko pa rin na hindi nawala ang kanyang pag-iingat. Parang gusto niyang siguraduhing maaalala ko ang gabing ito—ang bawat ungol, bawat halik, bawat galaw niya sa loob ko.
“Ahh… ahh… Master, malapit na ako…” halos mabasag ang boses ko sa tindi ng sarap na aking nararamdaman.
Hanggang sa naramdaman ko na ang matinding sensasyon, parang sasabog na ako. Napakapit ako sa kanyang likod, bumaon ang mga kuko ko.
“Oh, God—Master!” hindi ko mapigilang isigaw nang maramdaman ko na tila may sumabog na masarap na pakiramdam sa loob ko.
Hinugot niya ang kanyang khaban bago ipinasok ang kanyang daliri. Mabilis itong naglabas-pasok sa aking loob.
“A-ah! S-stop!” halos piyok na pagpigil ko sa kanya.
Ngunit imbis na itigil ay mas lalo niya pa itong binilisan, dahilan para muli kong maramdaman ang namumuong sensasyon sa aking loob.“O-oh! F*ck!” sigaw ko matapos kong labasan sa hindi mabilang na pagkakataon.
Ramdam ko ang panginginig ng aking mga tuhod, hindi ko maiwasang mapapikit pagkatapos kong marating ang rurok ng kaligayahan. Ngunit, hindi pa man nagtatagal ay agad ko rin binuksan ang aking mga mata nang maramdaman ang mainit na paghinga sa pagitan ng aking mga hita.
“W-wait—”
AVAYA ELARA DAWSON’S POVNakaharap pa rin ako sa nakasaradong pinto ng VIP room habang nakakulong sa pagitan ng dalawang braso ni Damien. The room was bathed in the warm, dim glow of a single crystal lamp, effectively sealing us away from the booming music, clinking champagne glasses, and gossiping elites of the Grand Gala outside.His heavy chest was moving rapidly against mine, hot breath fanning across my cheeks and lips. The sheer intensity in his dark eyes felt like an open flame—consuming every drop of reason left in his mind."Tell me, Elara," Damien rasped out once more, his deep, gravelly voice trembling with a terrifying blend of raw passion and deep-seated insecurity. His long fingers dug into the silk of my dress right above my hips, anchoring me to him so tightly that not even a sliver of air could pass between us. "Tell me who you belong to right now. I need to hear it from your lips before I lose control and tear this entire venue apart."Napatitig ako sa kanya. The rut
AVAYA ELARA DAWSON’S POVNabalot ng panandaliang katahimikan ang paligid ng champagne fountain. High-society matriarchs, corporate partners, at maging ang mga tsismosang reporters na nakasilip mula sa malayo ay halos malagutan ng hininga sa narinig nila.Julian Montenegro Jr. publicly defending me?Elysia Lim’s face turned completely pale, her emerald-green dress practically vibrating from her sudden, uncontrollable shaking. "Julian... what are you talking about? She’s a Dawson! She’s playing your family against the Graysons!""Shut your mouth, Elysia," Julian Jr. spat out coldly, taking a slow sip from his scotch glass without even looking at her. "Ang taong sinisiraan mo ay hindi lang basta bisita ngayong gabi. She has the full backing of the Montenegro Group. Touch her again in the press, and I will personally bankrupt every business line connected to the Lim family before midnight."I could feel Elysia’s world collapsing in real-time. Pero imbes na matuwa ako sa nakikitang takot s
AVAYA ELARA DAWSON’S POVThe blinding flashes of cameras exploded like white lightning the exact second the matte-black Maybach pulled up to the Grand Sovereign Conservatory’s red carpet entrance.Dozens of high-society journalists, paparazzi, and broadcast crews were held back by heavy velvet ropes and two lines of private security. Ang buong lugar ay nagkaka-gulo. The air was thick with the deafening noise of shutters clicking and reporters shouting at the top of their lungs, all hungry for a single reaction following yesterday's explosive media leaks."Stay close to me, Elara," Damien rasped out as the chauffeur opened the door.He stepped out first, adjusting his black tuxedo jacket. The moment his polished leather shoes touched the carpet, the crowd went wild. Dahan-dahan niyang inabot ang kamay niya sa loob ng kotse. I placed my gloved hand in his, slipping out into the cool night air.The flashing lights intensified by a hundredfold."Miss Dawson! Is it true that you’re secretl
AVAYA ELARA DAWSON’S POV"No. Absolutely not. Palitan mo 'yan, Elara."Napatigil ako sa harap ng napakalaking floor-to-length mirror sa loob ng master dressing room ng penthouse. Lumingon ako kay Damien na kasalukuyang nakasandal sa glass panel door, holding a crystal glass of bourbon. His dark eyes were burning, scanning my figure with an intensity na halos magpaliyab sa balat ko."Damien, ano ka ba? This is a high-fashion designer gown," depensa ko habang inaayos ang bagsak ng tela.I was wearing a midnight-blue velvet gown with a thigh-high slit on the left side and a dangerously low back that exposed the delicate curve of my spine—and the tiny crescent mark near my shoulder. Mukha itong maharlika, mamahalin, at napaka-elegante."I don't give a damn about the designer," Damien rasped out, stepping into the room with slow, heavy strides. Set down his glass on the marble vanity, his gaze never leaving mine. "Ang lalim ng hiwa sa likod, at halos kita na ang buo mong hita. Do you expec
AVAYA ELARA DAWSON’S POVPagkauwi namin sa penthouse mula sa Grand Sovereign Hotel, hindi na ako hinayaan ni Damien na lumayo sa tabi niya kahit isang metro.He didn't sleep. Nakaupo lang siya sa gilid ng malaking kama habang nakasandal ako sa dibdib niya, his strong arms wrapped around my waist like unbreakable steel chains. Mararamdaman ko ang bawat paghinga niya at ang mabigat na tibok ng puso niya laban sa likod ko. The way he held me wasn't just sweet—it was possessive, almost suffocating. Parang natatakot siyang sa sandaling pumikit siya o lumuwag ang hawak niya, maglalaho ulit ako na parang bula sa gitna ng gabi."Damien, kailangan kong uminom ng tubig," pabulong kong sabi habang hinahawakan ang mga kamay niyang nakalingkis sa tiyan ko."I'll have the butler bring it up," he rasped out near my ear, his lips brushing against my skin, sending a familiar shiver down my spine. "You're staying right here, Elara."Natawa ako nang mahina, leaning back against him. "Masyado ka namang p
AVAYA ELARA DAWSON’S POVNakatayo ako sa likod ni Damien, nakakapit nang mahigpit sa kanyang shirt habang nakatutok ang baril niya sa ulo ng lolo ko. The air in the corridor was deadly—isang kalabit na lang sa baril ng kahit kaninong guard, at magiging madugong slaughterhouse ang buong hallway ng hotel."Damien, lowered your gun. Please... makinig ka sa akin," pabulong ngunit madiin kong pakiusap habang dahan-dahang humahakbang pwesto sa tabi niya."Stay behind me, Elara," Damien rasped out without breaking his gaze from Julian Sr. "I'm taking you out of here, kahit kailangan kong ubusin ang lahat ng tao sa gusaling 'to.""Damien, listen to me!" hawak ko sa magkabilang pisngi niya, forcing him to turn his dark, rage-filled eyes toward me. I looked straight into his eyes with absolute honesty. "I am a Montenegro. Ako ang nawawalang apo ni Julian Montenegro Sr. I am the long-lost heiress of this family."Napatigil ang buong mundo ni Damien.The murderous fury on his face froze into comp







