เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 5 ร้านสักมันมีอะไรดี
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-02 12:55:28
“มึงสายไปห้านาที”
ร่างสูงทักท้วงทำทียกข้อมือขึ้นมาดูเวลาบนนาฬิกาหรู
“โธ่ ทำไมเดี๋ยวนี้เคี่ยวกันนัก”
เพิร์ธบ่นอุบ เขาเองก็รีบสุดๆแล้ว หากแต่รถมันติดแถมตอนมามีอุบัติเหตุตรงหน้าโรงเรียนก่อนจะถึงแยก โชคดีที่อยู่ในขั้นตอนเคลียร์ทางไปบ้างแล้วจึงไม่ได้ติดนานนัก แต่ด้วยช่วงเปิดเทอมแถมวันศุกร์รถถึงได้เยอะกว่าปกติ
“เวลากูเป็นการเป็นงาน นี่แค่ On call ถ้ามีเคสกูก็ต้องไป มึงจะไม่ได้เจอกูหรอก”
“อ่า ผมเข้าใจแล้ว ต่อไปจะเผื่อเวลาไว้”
เหนือเมฆพยักหน้า ดวงตาจับจ้องคนมาใหม่ไปด้วยที่ตอนนี้ลากเก้าอี้ทิ้งตัวนั่งฝั่งตรงข้ามเขา จังหวะนั้นสายตาเหลือบไปเห็นรอยสัก จำได้ว่าตอนเห็นครั้งล่าสุดยังไม่สวยเท่านี้
“คำนี้แหละที่กูอยากได้ยิน ว่าแต่สักเสร็จแล้ว?”
พยักหน้าไปยังท่อนแขนแกร่งของเพิร์ธ ซึ่งมีลายสักนกฟีนิกซ์คาดอยู่ อาจเพราะเจ้าของเป็นคนผิวพรรณดีพอสักตรงนั้นด้วยรูปที่เข้ากับเขาจึงดูเท่ไปอีกแบบ
“ใช่พี่ เท่ไหม”
เขามองมันชัดๆอีกรอบ ท่าทางที่นิ่งเงียบทำคนถามคลี่ยิ้มออกมา เนื่องจากรู้แล้วว่ารุ่นพี่ของเขาจะตอบอะไร
“อืม ก็เท่ดี ช่างคนเดิมสัก?”
“ครับ งานจบแล้ว แต่ใจยังอยู่กับช่างอยู่เลย คนอะไรสวยชะมัด”
“กูชักอยากเห็นหน้าแล้วสิ” เขาแค่นหัวเราะพลางยกแก้วกาแฟดำชนิดร้อนขึ้นมาจิบ หันไปทางเคาน์เตอร์ซึ่งมีพนักงานยืนอยู่ “จะกินไร สั่งพนักงาน”
“พี่ได้อะไรมากิน”
“มึงไม่เห็นว่าเป็นกาแฟ?”
ดวงตาคมกริบตวัดมอง หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน
“ก็นึกว่านมร้อนไรงี้”
“นมบ้านมึงสีดำ?”
เพิร์ธหัวเราะร่วน ก่อนจะลุกจากโต๊ะไปสั่งเครื่องดื่มของตัวเอง ไม่นานก็เดินกลับมาเมื่อสั่งเสร็จ
“เอาไหม เดือนหน้าเราไปด้วยกัน ผมว่าจะสักอีกลายที่หลัง”
“มึงเริ่มเสี้ยนเข็มแล้วสินะ”
“เสี้ยนเห็นหน้าช่างสักด้วย”
“เป็นเอามากไอ้สัส”
“สวยจริงๆพี่ ผมว่าจะลองจีบดู คนนี้ถ้าจีบติดผมจะหยุดมองคนอื่นเลย”
“กับคนก่อนมึงก็พูดแบบนี้”
เหนือเมฆแค่นหัวเราะ มองแก้วกาแฟที่หมดไปแล้ว พลางหันไปสั่งน้ำเปล่าต่อ ซึ่งถูกนำมาเสิร์ฟพร้อมกันกับกาแฟของเพิร์ธ เขารับมาทั้งสองอย่างแล้วส่งเมนูที่ไม่ใช่ของตัวเองให้อีกคน
“คนนี้ไม่เหมือนคนอื่น เอาเป็นว่าถ้าพี่ได้เห็น พี่จะเข้าใจเลยทันที เธอดูดุๆ ท่าทางเย็นชา แต่ผมคิดว่าถ้าได้เป็นแฟนคงจะเอาผมอยู่หมัด”
“ขนาดนั้นเลย?”
“สักไหมพี่ เอาสักหน่อย ถ้าพี่สักผมว่าเท่”
น้ำที่ถูกเปิดขวดกระดกพอล้างลำคอขมฝืดเพราะกาแฟ ถูกเมินทันทีที่ปิดฝากลับไป ม่านตาคมกริบในตาสีน้ำตาลเข้มละจากก้านนิ้วแกร่งที่วางทาบกับโต๊ะ สะท้อนภาพคู่สนทนาที่กำลังพูดถึงเรื่องที่ตัวเองชื่นชอบด้วยสีหน้าตื่นเต้น พลางเลิกคิ้วสูง
“กูเป็นหมอ สักอะไรของมึง”
“ใต้ร่มผ้าไงพี่ กลางหลงกลางหลังไม่มีใครเห็นหรอก”
“เพื่อ?”
“สาวกรี๊ด”
“เฮอะ! อย่างกูเหลือแต่ไปเป็นดาราแล้วตอนนี้”
“ครับๆ ผมรู้ว่าพี่ฮอต หลักฐานก็ชัดอยู่ ถ้างั้น..ไปเป็นเพื่อนหน่อย”
“มึงเห็นกูว่าง?”
“มันต้องมีสักวันแหละน่า อยากให้พี่ไปเห็นเธอด้วย จะได้บอกผมได้ไงต้องเข้าหายังไง พี่แม่งช่ำชองเรื่องผู้หญิง ผมว่าผมเลือกปรึกษาคนไม่ผิด”
“นี่มึงชมกู?”
เพิร์ธหัวเราะออกมาอีกครั้ง ก่อนจะก้มลงไปสนใจกาแฟของตัวเอง
“นะพี่ ครั้งเดียว หาเวลาไปเป็นเพื่อนผมหน่อย”
เหนือเมฆมองหน้าเพื่อนรุ่นน้อง ความนิ่งสงบบ่งบอกว่าเขากำลังครุ่นคิดอยู่ และเมื่อเห็นว่าสิ่งนี้ไม่ได้เสียหายอะไร แถมมันจะดีมากถ้าคนที่กำลังเครียดเรื่องงานแบบติดกันและสะสมยาวนานอย่างเขาได้ทำเรื่องที่ไร้สาระในชีวิตบ้าง
“เออ จะหาเวลาดู”
ร่างสูงพยักหน้า คนชวนกำลังดูดกาแฟอย่างเพลิดเพลิน เกือบได้สำลัก
“จริงปะพี่”
“ถ้ามึงถามอีก กูจะเปลี่ยนใจ”
“โอเคๆ ขอบคุณครับ ว่าแต่พี่นัดผมมาที่นี่มีเรื่องอะไร ไม่ใช่เพราะอยากเลี้ยงกาแฟผมอย่างเดียวหรอกใช่ไหม”
คราวนี้กลับเข้ามาในโหมดจริงจัง ประเด็นหลักที่เขาต้องการจะพูดในตอนแรก เหนือเมฆยกแขนขึ้นมากอดอก ทิ้งแผ่นหลังพิงพนักโซฟา พลางถอนหายใจ
“รอบหน้าลงแข่งแทนกูหน่อย”
“ฮะ? เรซใหญ่ที่มีแต่ตัวตึงๆน่ะนะ โหพี่ ผมจะทำได้ไหมเนี่ย”
“ยังไม่ทันแข่ง มึงปอดแหกซะแล้ว เป็นเด็กกูได้ไง กูละผิดหวังจริงๆ”
“อ่า ถ้าพูดงี้ก็ฆ่าผมซะเถอะ แม่งโคตรทิ่มแทงใจ”
“มึงก็แค่ทำให้เต็มที่ เทคนิคดี รถพร้อม คนไม่ปอดแหกยังไงก็มีลุ้น”
“พูดจริงปะเนี่ย”
“ดูหน้ากูด้วย เล่นหรือจริง เอาไง เดี๋ยวกูเทรนให้ แต่มึงต้องมาตอนกลางคืน และวันอาทิตย์ที่กูหยุดด้วย”
เพิร์ธถึงกับเงียบ ก้มหน้าเม้มปากแน่น เขาเริ่มหวั่นใจเพราะกังวลจะทำไม่ได้เหมือนกับลูกพี่
“ว่าแต่พี่จะไปไหนวะ”
เหนือเมฆเงียบ สายตาจับจ้องไปที่รุ่นน้องซึ่งยากจะคาดเดา แต่ถ้าจ้องนานก็จะเห็นว่าความว่างเปล่านั้นเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและหดหู่สุดๆ
“มีเคสสำคัญ ผู้ป่วยในความดูแลของกูกำลังจะหมดลม”
บทล่าสุด
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 41 นึกเสียดาย
เสียงน้ำไหลในอ่าง ช่วยบรรเทาความประหม่าภายใต้ความเงียบได้ดีทีเดียว หลังร่างเล็กถูกเขาประคองมาถึงห้องน้ำ และให้เธอนั่งอยู่ในอ่างที่มีน้ำไม่ถึงครึ่ง โดยถอดเสื้อผ้าออกไปทั้งหมด ความตื้นเขินถาโถมหลังจากนั้น เมื่อเขาเอาแต่จ้องมองเรือนร่างเปลือยตรงหน้าตาไม่กะพริบ ความรู้สึกมายมายที่ไม่สามารถระบายกระจายไปทั่วพื้นที่สมอง คืนนี้ทั้งคู่มีสติ ไม่เหมือนคืนก่อน ถึงได้ต่างฝ่ายต่างเงียบกริบกันเช่นนี้ “หนาวหน่อย ไม่ได้ผสมน้ำอุ่น” “มะ ไม่เป็นไรค่ะ” แขนเรียวข้างที่มีผ้าพันแผลถูกเขายกไปวางบนตักแกร่งของตัวเอง ส่วนอีกข้างถูกรดด้วยน้ำจากอ่างที่ใช้มือตัก เขาทำมันอย่างอ่อนโยน ประหนึ่งอาบน้ำให้เด็ก การกระทำนี้ทำให้เธอเผลอนิ่วหน้า ก่อนก้มหน้างุดหลีกเลี่ยงการร้องไห้ ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเธอ..ไม่เคยเลย “เป็นอะไรไป” “หนึ่งเป็นเด็กกำพร้า” “หืม?” จู่ๆเธอก็โพล่งขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ทำมือหนากำลังถูเนื้อเนียนอย่างละเมียดละไมชะงัก เงยหน้าขึ้นมาสบตาไหววูบ คิ้วที่ขมวดเข้าหากันของเขาบ่งบอกถึงควา
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 40 อาบน้ำทำแผล
เขาพาเธอมายังคอนโดของเขาแทนที่จะพาไปโรงพยาบาล เนื่องจากอยู่ใกล้ที่สุด ความเงียบเข้าปกคลุมมาตั้งแต่ในรถ จนกระทั่งถึงห้องก็ยังไม่มีอะไรหลุดออกมาจากปากของพวกเขา ตอนนี้อยู่ในห้อง ทั่วพื้นที่อบอวลไปด้วยกลิ่นยา ระหว่างทำแผล “ดีจัง ไม่ต้องไปถึงโรงพยาบาลเลย” ร่างเล็กคลี่ยิ้ม ช้อนตาขึ้นมองร่างสูงตรงหน้า ที่เอาแต่ทำหน้าเคร่งขรึม เขาเหลือบตาขึ้นมามอง พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “แผลนี้ต้องเย็บนะ ทนไหวไหม” “ไหวค่ะ” “จะทำให้เบาที่สุด” ถึงจะบอกไปอย่างนั้น แต่เธอก็หวาดเสียวอยู่ดี พลันเบือนหน้าไปทางอื่นก็ตอนเห็นเข็ม และกัดปากเป็นการระบายความเจ็บปวด เขาเลือกที่จะเย็บสดๆเพียงเพราะต้องการให้ปากแผลปิดง่ายหายเร็วภายใต้การรอบมองของผู้รักษาเป็นระยะๆ จังหวะเข็มทิ่มทะลุเนื้อ ด้วยความกังวลว่าเธอจะเจ็บ ทว่าผิดคาดเธอไม่งอแงเลย เดาว่าการเย็บสดครั้งนี้คงจะเจ็บน้อยกว่าตอนมีดบาดเป็นไหนๆ หรือไม่ก็เจ็บจนชาไม่รู้สึกอะไร “ขอบคุณค่ะ”หลังจากเขาทำแผลเสร็จ ติดเทปบนผ้าก็อตเป็นอย่างสุดท้าย เธอก็ยิ้มให้อีกครั้ง เหนือเมฆรู้ว่ารอยยิ้มบาง
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 39 ใจเด็ด
“อีหนึ่ง” มือหนาถูกกำเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันปูด ก่อนจะเดินเร็วเข้ามาหาเธออย่างลืมตัว กะจะจัดการตามอารมณ์รุนแรงที่ไม่สามารถข่มได้เหมือนที่ผ่านมา จนลืมไปว่าตอนนี้เธอถือมืดใช้ตัวเองเป็นตัวประกันอยู่ มานึกขึ้นได้และขึงตากว้างก็ตอนที่คมมีดเฉือนลงไปบนเนื้อของหญิงสาวแล้ว ฉึก! เกิดแผลฉกรรจ์บนแขน เห็นเลือดค่อยๆซึมออกมาก่อนไหลเป็นทางตกหล่นบนพื้น เซนต์เห็นภาพนั้นถึงกับตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก “เชี่ย หนึ่ง..นี่มึง..” “เข้ามาอีกสิ คราวนี้..” แม้ว่าจะเจ็บปวดแต่เธอก็ยังฝืน ยอมกัดฟันไว้ ก่อนจะย้ายปลายมีดมาจ่อที่คอแทน “ตรงนี้.. หลังจากนี้ก็จัดการศพของกูด้วยละกัน” เป็นจังหวะเดียวกันกับที่โทรศัพท์ดังขึ้นมาพอดี คราวนี้เป็นสายโทรเข้า เธอไม่ได้หันไปมอง ทว่าหัวใจกลับเต้นแรง ใบหน้าเห่อร้อนวูบวาบ และปวดหนึบตรงกลางอก ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยเจอมาก่อน เพิ่งรู้ว่าการทำตัวเองเจ็บปวดด้วยน้ำมือของตัวเอง มันเสียใจอะไรมากมายขนาดนี้ เธอจ้องเขม็งไปยังร่างสูงตรงข้าม สายตาแข็งกร้าวเอาเรื่อง ก่อนถอยมีดออกจากตัวอีกครั้ง เพื่อ
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 38 ผัวใหม่
อารมณ์รุนแรงของเซนต์ หลังจากขาดสติเมื่อครู่ได้เผลอทำร้ายร่างกายวันหนึ่ง จนเธอตกใจ กลายเป็นชนวนเหตุให้ต้องปกป้องตัวเอง เขาเข้าใจมันดี เพียงแต่คาดไม่ถึงว่าครั้งนี้เธอจะใจเด็ดถึงขั้นกล้าเล่นมีด และเริ่มลังเลเมื่อสังเกตจากแววตาเห็นความนิ่ง และมุทะลุ เขาถึงได้ไม่กล้าแลก ไม่ใช่เพราะกลัวตัวเองตายหรือเจ็บ แต่กลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจไปทำตัวเองมากกว่า“วางมีดลงหนึ่ง เดี๋ยวก็เจ็บตัวจริงๆหรอก” “งั้นก็ออกไปสิ” “หนึ่ง.. กูไม่..” “ออกไป! ถ้ากลัวว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ มึงก็ออกไป” “ให้โอกาสกันหน่อยไม่ได้เหรอวะ” “โอกาสอะไรอีก กูให้มึงมามากแล้วเซนต์ เพราะให้มากเกินไปไง กูถึงได้เป็นแบบนี้ มึงรู้ไหม..ตอนนี้กูแม่งโคตรไม่ชอบตัวเองเลย ..เพราะมึง” เธอหมายถึงงานที่เธอรัก ชีวิตที่เธอต้องการ ผู้คนที่เคยคัดสรรให้เข้ามาในชีวิตด้วยตัวเอง และอะไรต่อมิอะไรที่เธอเคยจัดการมันได้ ด้วยสองมือของเธอ แต่วันนี้กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างเหมือนฝืนไปหมด ยากไปหมด แม้กระทั่งที่ซุกหัวนอน เธอไม่ได้ชอบที่นี่ กลับต้องย้ายมาอย่างจำใจด้วยเหตุผลเพรา
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 37 เกิดเรื่อง
เส้นผมของเธอถูกกระชากไปข้างหลังอีกครั้ง หลังเขาพุ่งเข้ามาอีกรอบ หญิงสาวกัดฟันกรอด ทอดมองเพดานที่อยู่ภายในม่านตา ก่อนจะตัดสินใจกระทืบเท้าเขาอีกที จากนั้นถีบกลางลำตัวจนเขาถอยร่นไปไกลพอสมควร “อีหนึ่ง!” และเพราะรู้ว่าไม่สามารถสลัดไปได้อย่างถาวร แค่ถ่วงเวลาไว้ได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น เธอจึงคิดว่าวิธีอื่น จังหวะนั้นเหลือบไปเห็นมีดจึงไม่รีรอที่จะวิ่งไปคว้าไว้ ก่อนจะชี้ไปข้างหน้าอย่างสิ้นคิด “เข้ามาสิ คราวนี้กูแทงจริงๆด้วย”“เข้ามาสิ คราวนี้กูแทงจริงๆด้วย” ในตอนนั้นเธอคิดแบบนั้นจริงๆ มือบางถึงได้ไม่สั่น แต่จับด้ามมีดแน่นและอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ในสมองไม่มีห่วงอะไรเลย นั่นเพราะเธอตัวคนเดียว ที่ผ่านมาเธอหนีเพราะอยากมีชีวิตรอด และอาจจะรักชีวิตมากเกินไปจึงเลือกที่จะยอมเอาตัวเข้าแลก เพื่อเปิดทางให้ใครอีกคนเข้ามา คนที่ใครต่อใครบอกว่าเขาสามารถช่วยเธอได้ ทว่าตอนนี้เหมือนจะรู้แล้วว่าต่อให้เป็นคนที่มีอิทธิพลมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถปกป้องเธอได้ทัน เท่ากับตัวเธอเองที่ช่วยเหลือตัวเอง ต่อมาคือความน้อยใจต่อโชคชะตาที่มีต่อเบื้องบน เธออุตส่า
ONS คู่นอนคืนนั้น บทที่ 36 สิ้นคิด
“พี่เซนต์..” ประตูถูกปิดทันทีที่ตั้งสติได้ แต่เหมือนจะเร็วไม่เท่ามือเขา ที่คว้าบานประตูไม่กลัวจะถูกปิดทับ ความรู้สึกกลัวถาโถมในใจเพียงชั่วพริบตาเดียว เป็นชนวนเหตุทำให้หัวใจเต้นแรง เธอทำอะไรไม่ถูกรนไปหมด “มึงต้องเชิญกูเข้าห้องหนึ่ง ไม่ใช่ปิดประตูใส่” “ขึ้นมาได้ไง” ประตูบานนั้นยังคงถูกยื้อยึดฉุดกระชาก กระทั่งฝ่ายหญิงพ่ายแพ้เพราะทนแรงอีกคนไม่ไหว บานประตูถูกผลักเข้ามาพร้อมกับร่างเล็กที่ปลิวไปตามแรง “ง่ายจะตาย” เท้าเล็กถอยร่นไปข้างหลัง ดวงตาขึงกว้างตอนประตูปิดกลับ “บอกแล้วไง มึงหนีไม่พ้น” เพิ่งจะตระหนักได้ว่ามีเงินเช่าคอนโดที่ราคาแพง ความปลอดภัยก็จะแพงตามด้วย อันที่จริงที่นี่ก็ไม่เลว แต่เขาอาจจะใช้กลอุบายพร้อมกับเงินมากกว่าถึงได้เข้ามาได้สำเร็จเซนต์จัดเป็นคนหน้าตาดีมากคนหนึ่ง ถ้าไม่ได้รู้จักมากพอ ดูเผินๆเขาดูเหมือนคนไม่มีพิษไม่มีภัย ด้วยบุคลิกท่าทางที่ดูใจดี แต่ใครจะรู้ว่าเขานี่แหละคือวายร้าย คนเลวคนหนึ่งที่ควรไปนอนในคุก มากกว่าเดินคลุกคลีอยู่กับคนปกติและคนอย่างเซนต์มักจะใช้เงินฟาดหัวคนอื่นเพื่อแลกกับสิ่งที
บางทีคุณอาจจะชอบ
ขย้ำรักเลขา NC-20
C370.2K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก447.7K viewsเมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก45.6K viewsพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก76.9K viewsนิยายชุด บงการรัก ทวงรัก
แสงเทียน698 viewsกรงรัก
ฝ้ายสีคราม140 viewsรักร้าวภรรยา
กวินทร์แก้ว63 viewsรักคืนรัง ในวันที่ใจพังทลาย
Dan-bi31 views
