Chapter 3: The Intern

Pagkalabas ni Jacob, dahan-dahang sumara ang mga p***o ng elevator sa kanyang likuran. His lips were slightly pursed, his eyes clear.

“Hindi mo ba ako natatandaan, Miss?”

Bahagyang nawalan ng lakas ang kamay ni Riri na hawak ang kape at kamuntikan pang matapos. “Anong…anong ginagawa mo rito?” 

"Papasok sa trabaho." Itinaas ni Jacob ang kanyang baba, sumulyap patungo sa dulo ng koridor. "May internship ako rito, sa eighth floor. Same floor as you, Miss."

Naging blanko ang kanyang isip. 

The eighth floor—the intern she was supposed to mentor today, the one who was supposed to be there at 8:30. Could it be such a coincidence? 

Agad na nagngitngit ang kanyang mga ngipin. “Anong pangalan mo?”

“Jacob.” Bahaygya itong ngumiti habang nakatingin sa kanya. “I already told you last night, Miss. Hindi mo ba naaalala?”

Unable to respond, kinagat ni Tanashiri ang kanyang mga labi, hindi na nagsalita pa, at mabilis na naglakad patungo sa kanyang opisina. Ramdam niya ang matalas na titig sa kanya mula sa likod hanggang sa mawala ang kanyang pigura sa sulok ng break room.

Umupo siya sa kanyang desk, bumuga ng hininga, inilagay ang tasa ng kape sa sulok, at binuksan ang kanyang laptop.

Name: Jacob, 22 years old, a recent graduate of the Finance Department at Kyoto University. Ranked in the top 3% of her class during her studies, and awarded the title of Outstanding Graduate. 

Dating miyembro ng National Equestrian Team, National Equestrian Show Jumping Youth Group Champion. Ended his professional career due to his partner's retirement and came to Redmond Group for an internship. 

  May nakalakip na passport photo.

Ang nasa litrato ay nakatingin sa camera, bahagyang nakakurba ang mga mata, eksaktong pareho ang ekspresyon ng tumingin sa kanya sa elevator kanina.

Isinara ni Tanashiri ang pahina at tumayo para pumunta sa banyo.

Pagliko niya sa koridor, narinig niya ang dalawang kasamahan na nag-uusap.

"Uy, nakita mo ba yung intern na kakarating lang?"

"Oo, nakita ko. Ganyan ang hitsura ng intern? Akala ko bagong male model na kinuha ng ibang department."

"Narinig ko top three graduate siya sa finance department sa Kyoto University. Sabi ng HR nag-apply talaga siya para sa investment analyst position, pero hiniling niya na pumunta sa eighth floor para magtrabaho sa mga projects."

"Anong point?"

"Who knows? Baka maraming magagandang babae sa eighth floor."

"...Baka naman nandyan din para kay Lily?"

“No way. Si Lily na naman? Sa tingin ko hindi naman siya ganoon kaganda, bakit gustong-gusto siya ng mga lalaki? Dahil lang magaling siyang umarte na cute?"

Talagang hindi nauubusan ng supply ng chismis ang company. Saglit na huminto si Riri bago nagpatuloy sa paglalakad na walang ekspresyon ang mababakas sa kanyang mukha. 

Sa harap ng salamin sa lababo, ang marka sa kanyang leeg ay medyo halata pa rin. Tinitigan niya ito ng ilang segundo, pagkatapos ay nagpahid pa ng isa pang layer ng concealer at nilagyan ng makapal na layer ng powder.

She convinced herself to stay calm. Pareho silang adult, mutual consent naman ang nangyari.

When she returned, a colleague from the HR department was leading someone over.

“Ate Riri, ito si Jacob, ang bagong intern na nag-report ngayon. Sabi ng boss, ikaw raw ang mag-me-mentor sa kanya,” nakangitign wika ng babae.

Tumayo si Jacob sa likod nito at bahagyang tumango sa kanya, "Hello, Miss Jimenez, please take care of me."

Umupo si Tanashiri sa kanyang silya at nag-angat ng tingin dito.

He was wearing his white shirt buttoned up tightly today, completely concealing the red mark on his neck. He looked like a clean-cut recent graduate.

Ang bahagyang ngiti sa mukha nito ay napakaamo, kaya sobrang hirap iugnay sa lalaking nagpalambot sa kanyang mga tuhod kagabi.

"Hmm…” She nodded, pushing the prepared folder towards him. "Ito ang kailangan mong i-familiarize ngayong linggo. Tingnan mo, at puntahan mo ako pagkatapos."

"Salamat, Ms. Jimenez."

Nang maalis ang HR, silang dalawa na lang ang natira sa opisina.

The atmosphere was somewhat awkward, after all, they had been "completely naked" in the car last night, and it had been quite a commotion…

Hindi niya akalaing makikita pa niya ang taong ito, lalo na bilang kanyang intern.

Nakatitig si Tanashiri sa computer screen, nagkukunwaring tinitingnan ang mga email. Sa gilid ng kanyang mga mata, nakita niyang umupo si Jacob sa bakanteng upuan sa tabi niya, binuksan ang folder, kumuha ng ballpen, at may isinulat sa title page.

She pretended to reach for the printer, quickly glancing at him as she passed by. 

Nagkunwaring kukuha siya ng printer, mabilis siyang sumulyap habang dumadaan.

Katatapos nito lang magsusulat, nakalagay pa ang takip ng bolpen. Dalawang salita ang nakasulat sa papel: Jacob Roswell.

Regular script. Maganda ang sulat kamay nito.

Tumayo siya sa harap ng printer sa loob ng sampung segundo, pero ni isang pahina ay walang lumabas.

Pagbalik ni Tanashiri sa upuan, nakatitig si Jacob sa isang dokumento, may maliit na bahagi ng balat sa batok nito ang nakalantad. Maayos ang gupit ng buhok ng binata, walang-wala sa itsura nito kagabi na pawisan sa kotse.

Nag-iwas na lang siya ng tingin at nagpadala ng mensahe sa kanyang kaibigan.

[Tanashiri: It’s over.]

Agad namang nag-reply ang kabilang panig. [Ava: ?]

[Tanashiri: Yung intern…siya ‘yung kagabi.]

Saglit na hindi nag-reply si Ava. At matapos ng ilang segundo, sunod-sunod ang message nito ng mga exclamation marks at mayroon pang voice message. 

Itinapat ni Tanashiri ang phone sa kanyang tainga, at ang boses ni Avalon may bahid ng excitement. 

“Tanashiri, you fvcking…you hooked up an intern?! O ito ‘yung intern na ime-mentor? What kind of plot is this?!”

Binaba n ani Riri ang phone sa mesa. Gusto niyang malaman kung anong klaseng plot ang ibig nitong sabihin.

Humugot siya ng malalim na hininga, tumayo, at binitbit ang coffee cup papuntang break room para mag-refill. 

Seeing her stand up, Jacob also stood up, holding the folder in his hand, and followed her in, closing the glass door of the break room behind him.

Hindi ganoon kalaki ang break room. May dalawang bar stools sa tabi ng bintana, at ang coffee machine ay nasa kaliwa.

Nakatayo si Tanashiri sa harap ng coffee machine para kumuha ng tubig. Inilagay ni Jacob ang folder sa counter at tumayo sa tabi niya, hindi umiimik, tahimik na naghihintay. Nahagip ito ng gilid ng mga mata ni Tanashiri, hindi alam kung paano magreklamo.

Kung alam niya lang na ang lalaking ito ang kanyang intern, hinding-hindi sana siya sumakay sa kotse nito.

Pero walang "if" sa mundong ito... This is a false premise. 

The fact is, last night she not only got into his car, but she also did it, and she was the one who initiated it…

"Huwag na tayong pumunta sa hotel, sa kotse na lang, okay? I want it now.”

Kagabi, nung sinabi niya ito, malambot at mapang-akit ang kanyang boses, as if she had been drugged. 

Dahil sa sandaling alaalang ito, uminit agad ang kanyang mga tenga.

Si Jacob, na parang walang alam, ay bahagyang pinilig ang ulo para tingnan siya. "Miss Jimenez, gusto mo bang lagyan ko ng asukal ang kape mo?"

Mabilis na kumalma si Tanashiri. "Hindi na, salamat."

Matapos tumigil ang tunog ng umaagos na tubig, naging sobrang tahimik ng tea room.

"Miss," biglang ibinaba ni Jacob ang kanyang boses. "Wala pa akong nagagalaw na kahit isang sentimo sa perang ibinigay mo sa ‘kin kagabi. I dare not spend it.” 

Pagkasabi nito, kumuha si Jacob ng sobre mula sa loob ng bulsa ng kanyang suit at itinulak ito sa mesa patungo sa kanya.

"This is the money you gave me. If I spend it, what happened last night will truly be a transaction."

She stilled. 

What…what the hell is this kid implying?