Chapter 1: A Hot Night

"Miss, are you sure?" paos na wika ng binata at halos ay hindi na ito marinig. 

Tumingin siya rito. "Ganito ka na nga, nagtatanong ka pa rin? Be good and help me."

The car was filled with the smell of leather and hormones.

"Miss, don't regret it."

"Regret? Sa twenty-eight years ng buhay ko, ang pinagsisisihan ko lang ay hindi ko ito ginawa nang mas maaga."

Kung maibabalik lang ang oras, hindi talaga siya nagpakabait para sa lalaking 'yon.

Trapped in the rules he set, she wasted her best years!

His kisses went down from her neck to the places that no one ever touched before. Ramdam niya ang init na hatid ng labi nito sa kanyang balat. His warm hands are roaming all over her body, like a scorching sun, burning her from within. 

Sanity left her being and all she wanted right now is to feel this unearthly pleasure that she never once knew existed. 

“Hmm…” Hindi niya mapigilan ang pagkawala ng mahihinang halinghing sa kanyang bibig habang hawak-hawak ng binata ang kanyang beywang, ginigiya kung paano siya dapat na gumalaw. 

“Ohh…”

“Fuck!” 

And when the moment of heat passed, she bent down to fix her skirt before reaching out to her thin-rimmed glasses and putting them on. 

"My name is Jacob, what's your name, Miss?"

Hindi agad sinagot ni Tanashiri ang tanong ng binata. She pushed her glasses up her nose, buttoned the last button, glanced at him in the rearview mirror, and spoke in a cold and distant tone

"Kid, you did well."

AGAD NA nanliit ang balintataw ni Jacob nang marinig ito at nagkasalubong ang kanyang mga kilay. 

“Did well?” Umgalaw ang kanyang Adam's apple, at pilit na pinalabas ang sumunod na linya: "Twenty-two years old na ako, first time ko ‘to." 

Akala ba nito madali na lang siyang madidismiss sa simpleng "you did well"?

PAGKARINIG nito, tumigil ang kamay ni Tanashiri sa doorknob. Pagkatapos mag-isip nang sandali, kumuha siya ng isang libong pisong cash mula sa handbag niya at iniabot sa binata.

"Payment, no need to thank me."

Nang hindi na hinintay na tanggapin nito, itinulak niya ang p***o pabukas at lumabas.

Pagkalapat pa lang ng kanyang high heels sa aspalto ay parang nawalan ng lakas ng kanyang mga tuhod at kamuntikan pang mawalan ng balanse. 

“That little wolf,” she whispered. 

Sobrang demanding! Hindi niya tuloy maiwasang mapaisip kung ilang buwan na itong uhaw at gutom.

Mahina siyang nagmura ngunit agad din itong tinangay ng ihip ng hangin. 

Hinapit niya ang kanyang coat, naglakad ng isang dosenang hakbang sa tabi ng kalsada, binuksan ang p***o ng isa pang sasakyan, at pumasok sa loob.

Her phone had been vibrating in her bag the whole way. Nilabas niya ito at nakitang may seventeen missed calls at twenty-nine unread messages, lahat galing sa kanyang kaibigang si Ava. 

[Ava: Tanashiri, reply to my message!! Nasaan ka? Huwag kang gagawa ng anuman na ikapapahamak mo!]

[Ava: Riri, where the hell are you?]

[Ava: Yang gagong Sandro na ‘yan, susumpain ko talaga nang buong pamilya niya!]

The top message in the chat was a video Ava had forwarded to her a few hours earlier. Sa video, ang kanyang fiancé na si Sandro ay nakikipaghalikan sa isa pang babae sa corridor ng hotel.

Napatitig si Tanashiri sa video nang ilang sandali.

Ang wedding ring na binili niya kalahating buwan na ang nakalipas ay nasa trunk pa rin, ang ribbon sa kahon ay double bow pa rin na siya mismo ang nagtali.

Six years of companionship, her sincerity wasted.

Pagkatapos kumalma, nag-reply siya kay Ava.

[Tanashiri: Ayos lang ako. Pauwi na ako.]

Agad namang nag-reply ang kanyang kaibigan. [Ava: Okay, ingat sa daan. Tawagan moa ko pagdating mo sa bahay.]

Tanashiri put her phone face down on the passenger seat and started the car. 

SA KABILANG banda, mag-isang nakaupo si Jacob sa kotse, bukas ang polo, at may ilang marka ng kuko sa kanyang dibdib.

Nakatitig siya sa direksyong nawala ang dalaga at biglang mahinang natawa.

How come this was completely different from what he had imagined?

*KNOCK KNOCK*

Dalawang katok ang tumama sa bintana ng kotse mula sa labas. 

Lumingon si Jacob at nakita ang dalawang mukha na nakadikit sa salamin, ang isa ay nakataas ang kilay habang ang isa naman ay nagpipigil ng tawa. Ang kanyang dalawang matalik na kaibigan. He didn’t notice when they had arrived or how long they had been watching.

Binaba niya ang bintana.

Sinulyapan ni Carl ang bukas niyang polo at ang ilang nakakagulat na pulang marka sa kanyang dibdib.

"Holy crap," wika nito. 

Lumapit din si Nate, nakatitig nang ilang segundo bago tuluyang naisalita, "Jacob, dinrug ka ba?"

Jacob ignored them, lowering his head to adjust his shirt. Habang binubutones ang pinakababang butones, may nakapa siyang mantsa ng dugo.

Huminto siya nang sandali, hinaplos ng kanyang daliri ang maliit na itim na tuldok, at pagkatapos ay kalmadong ipinagpatuloy ang pagbubutones.

Busy pa rin sa pakikiusyoso si Carl. “No way. When did you start dating her? Anong klaseng babae siya? Hindi mo siya nababanggit sa ‘min.”

“I haven’t dated her..” 

“Hindi?” Tinuro ni Nate ang marka sa may leeg niya, "Kung ganoon, ano ‘yan? Huwag mong sabihing kagat ng lamok 'yan, kahit aso hindi maniniwala riyan."

Wala balak magpaliwanag si Jacob. Medyo mahaba ang kwento...

"Jacob, sabihin mo sa ‘kin ang totoo. Hindi kaya... nakipag-one night stand ka?"

Biglang lumapit si Carl, humina ang boses, at pagkatapos ay tumawa, habang tinatapik ang window frame ng kotse.

"Holy crap! No way! Jacob? One night stand? Napakabait mong bata, paano kang magkakaroon ng one night stand? Sinong maniniwala riyan?!"

"Gusto ko rin malaman kung one night stand ba 'to o hindi,” pagpuputol ni Jacob dito. 

Nabulunan si Carl sa kanyang paghalakhak. Si Nate ay natulala rin nang sandali. Through the car window, the two exchanged a glance. 

Tinupi ni Jacob ang isang libong piso at sinuksok sa bulsa ng suot niyang pantalon, saka pinaandar ang kotse. 

“Let’s go. We have to get up early tomorrow.” 

NAKATAYO lang sina Carl at Nate, pinapanood ang dahan-dahang pag-alis ng kotse ni Jacob.

Carl clicked his tongue. “Damn. Naakit ba siya?”

Napagtanto rin ni Nate ang pangyayari, mukhang hindi makapaniwala: "Yung nanalo ng championship sa podium noong nakaraang buwan lang, isang libong piso lang ang halaga?"

Pinigilan ni Carl ang pagtawa. "...Kung alam lang ng mga taga-racetrack ang tungkol dito, mas mahal pa ang kabayo niya kaysa sa kanya."

No one knew na ang tagpo kanina ay nakatatak na sa utak nina Nate at Carl, hinding-hindi na malilimutan. 

Plano talaga nilang tatlo na magkita sa isang bar sa kalyeng ito ngayong gabi, pero ang mga mata ni Jacob ay nakatutok lang sa bintana.

Pagkalipas ng kalahating oras, kaswal nitong sinabi, "Magpapahangin lang ako," at tumayo para umalis.

No expected that this ‘magpapahangin lang’ would last a full two hours. 

Noong una, akala nila ay may sinagot lang itong tawag o may importanteng kailangang asikasuhin kaya hindi nila pinansin. Ngunit lumipas na lang ang isang oras, wala pa rin ito at hindi sumasagot sa mga tawag. 

The more they waited, the more uneasy they felt. Kaya naman napagdesisyunan nilang lumabas para hanapin ang kaibigan. Pagkababa nila sa kanto, nakita nila ang pamilyar na itim na sedan sa malayo.

At doon, nasaksihan nila ang pinakanakakamanghang eksena sa buong buhay nila.

Gulat na gulat sina Carl at Nate, nagtaka kung guni-guni lang ba nila o nagkamali lang sila ng kotse.

It was Jacob! Ang disiplinado, aloof, at tahimik na si Jacob na hinding-hindi lumalapit sa mga babae at napakalinis ng private life!

Hindi sila nangahas lumapit at nanood lang mula sa anino ng mga puno sa malayo, tuluyang napatulala.

Hanggang sampung minutong nakalipas, bumukas din sa wakas ang p***o ng kotse. Isang petite at matangkad na pigura ang yumuko at bumaba ng kotse. Tinamaan ng streetlights ang babae; mayroon siyang magandang mukha, malamig at eleganteng aura, at perpektong katawan, isang top tier na kagandahan.

Ang mga hakbang ng babae ay pilit na pinanatiling kalmado habang mabilis itong sumakay sa isa pang kotse.

Si Jacob naman, hindi man lang bumaba ng kotse niya.

The two stood in the evening breeze, stunned for a long time, until they knocked on Jocob’s car window and saw the ambiguous marks on his chest, finally daring to confirm that the absurd scene they had just witness wasn’t an illusion. 

Pinanood ni Carl ang pagsara ng bintata ng kotse ni Jacob at ang pagkawala ng mga taillights sa kanto ng kalye, habang pilit na pinapalabas ang mga salita sa pamamagitan ng paggigitgitan ng mga ngipin.

"Carl, tell me... sino ba talaga ang babaeng 'yon?" Nakatayo si Nate sa ilalim ng streetlight, sinulyapan ang litrato ng profile ng babae na palihim niyang kinuha sa kanyang phone.

"Hindi ko alam." He locked his phone and put it back in his pocket. But she’s definitely not simple. She made Jacob break his rules and stay obediently in the car for over an hour.” 

Mahina ring napailing si Nate.

Parang ganoon na nga.