LOGINDahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
Hindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
“Leon!” sigaw ni Lia nang unti-unting lumubog si Leon sa pool habang karga-karga siya nito. Humalakhak si Leon. Tuwang-tuwa siya sa naging reaksyon ng asawa. Mas lalong kumapit si Lia sa kaniya kaya mas lalong lumapad ang ngisi niya sa labi. “Ibaba mo na nga ako!” mariing utos ni Lia. Umilin
Nang maramdaman ni Lia ang paggalaw ng taong nakamasid sa kaniya ay napaatras siya. “S-Sino ka? A-Anong kailangan mo sa akin? B-Bakit ka naririto?" sunod-sunod na tanong niya. Lumalakad lang palapit kay Lia ang taong iyon. Hindi pa rin ito nagsasalita. Patuloy lang sa pag-atras si Lia hanggang sa
Nang makaalis sina Kiana at Owen ay saka lamang lumingon sina Lia at Leon. “Sinasabi ko na nga ba. Si Kiana na naman ang may pakana kung bakit biglaang lumitaw sa harapan ko si papa.” Kinuyom ni Lia ang kaniyang mga kamao. “Oras na malaman kong may kinalaman ka sa nangyari kay papa, hinding-hindi
“Hindi man lang niya ako hinabol? Hindi man lang siya sumunod dito?” may himutok na sambit ni Lia habang nakaupo sa malambot niyang kama. Nakapako ang mga mata niya sa pinto. Hinihintay na bumukas iyon. “Talaga bang wala siyang balak na puntahan ako rito?" Nahiga na lang si Lia sa kama dahil sa so







