LOGINMula sa peripheral vision ni Serene ay kita niya ang pagtayo ng lalaki at pagharap nito sa kaniya. Agad niyang inangat ang kaniyang ulo para salubungin ang tingin nito nang matigilan siya. Nakangiting naglahad ng kamay si Arison sa harap ng kaniyang asawa. “Good morning, Ms. Choi. I am Arison Arma
Bumukas ang labi ni Serene ngunit tinikom din niya agad iyon at agad na lumunok. Tiningnan niya ang magkasiklop na mga daliri na ngayon ay pinaglalaruan na ang bawat isa. “Serene?” tawag ni Ms. Diane kaya muling umangat ang ulo ni Serene para tingnan siya. “Ms. Diane, sa totoo niyan ay matagal n
Kunot ang noo ni Arison pagbukas niya ng pinto ng bahay. Patay ang lahat ng ilaw habang nasa sofa si Serene at tulala. Agad niyang pinindot ang switch hanggang sa magliwanag ang buong paligid. “Darling, I’m home,” malambing ngunit may pag-iingat niyang sabi habang marahang naglalakad palapit kung
Pagpasok pa lang ni Serene sa elevator ay ramdam na niya ang mga kakaibang tingin ng iba sa kaniya. Pinilit niyang huwag pansinin ‘yon ngunit ang mga bulungan ay hindi nakawala sa pandinig niya. “Tingnan mo siya kung umakto, akala mo talaga ay wala siyang ginagawang kalokohan. Siguro ay tuwang-tuw
“B-Bakit, may problema ba kung na promote ako?” kunot ang noong tanong ni Serene. “Huwag mong sabihing gusto mong maging full-time housewife ako?” Bumigat ang hangin sa pagitan ng dalawa. Para kay Serene, kakaahon lang niya sa lubak na pinanggalingan niya dahil kay Dylan. Kung hihilingin ni Aris
Saglit na natahimik ang paligid. Nakatingin si Serene sa mga daliri niya at wala sa sariling pinaglaruan ‘yon. Ilang taon din ang nasayang sa kaniya dahil masyado niyang inuna si Dylan at ang relasyon nila. Ngayong may pagkakataon na ulit siya para patunayan ang kaniyang sarili ay bakit hindi niya i
“Nagsisisi akong hindi ko ginawa ang lahat para lang mahanap si Luna noong araw na nawala siya. Alam ko na eh… ramdam ko nang may hindi tamang nangyayari sa kaniya pero hindi ko ginawa ang lahat para mahanap siya. Ang tángá-tánga ko po, Tito Jett! Naniwala po ako sa kasinungalingan ng mag-inang ‘yon
Mabilis na nagtatakbo si Mona patungo sa likuran ni Yael para mabuksan na nito ang gate. Napalunok siya nang nilingon siya nito at muling pinasadahan ng tingin. “Thank you for giving me some space, Miss Mona. I appreciate it," mapang-asar na sabi ni Yael. “Oo nga pala. Walang tao rito sa bahay kun
“Akala ko ay hindi na kayo makakapunta.” Sabay na napatayo ang mag-amang Yael at Gael nang marinig nilang may biglang nagsalita sa kanilang likuran. Nang lingunin nila ito ay tumambad sa kanila ang kanilang Lola Rhea. Tumawa ito at tiningnan sila. “Nakakatuwa talaga kayong mag-ama. Sabay pa talaga
“Noong nawala ka sa Monte Carlos, akala ko ay hindi ka na babalik pa,” malamig na wika ni Yael habang nakapamulsa ang mga kamay. “Anong pinagkakaabalahan mo sa loob ng ilang taon? Parang wala yata akong nabalitaan tungkol sa kumpanya mo.” Bahagyang ngumiti si Rafael, ang ngiting may halong kumpiya







