LOGINIlang sandali pa, bumangon si Yael at umayos ng upo. “Okay, baba muna tayo. Ayusin muna natin ang mga gamit natin,” sabi niya, may konting seryoso na ulit sa tono. “Work na po agad?” reklamo ni Liana, halatang hindi pa tapos sa pagiging komportable sa kama. “Para mas ma-enjoy niyo na mamaya,” sa
“Magkakasya po tayong apat dito!” masayang sabi ni Liana, sabay tapik sa tabi niya. “Hindi tayo kasya diyan,” natatawang sagot ni Gael na nakaupo sa gilid, halatang hindi kumbinsido. “Kasya nga!” sagot ni Liana, parang iyon mismo ang punto niya. Napailing si Yael, pero hindi niya napigilan ang
Napabuntong-hininga si Luna at napayuko. Pinaglaruan niya ang daliri ni Yael, parang doon niya ibinubuhos ang kaba na hindi niya masabi nang diretso. “Hindi ko kasi maiwasan…” mahina niyang sabi. “Parang… sa sobrang tahimik, natatakot ako.” “Bakit?” tanong ni Yael, hindi agad kumontra. Hinayaan mu
Pumasok sina Yael at Luna sa loob ng bahay. Nakasunod sa kanila ang kambal na hindi mapakali. Excited na ang mga itong malibot ang buong bahay nila. Pagbukas pa lang ng pinto, bumungad agad ang sala—hindi malaki, pero maliwanag. May bintana sa gilid na pinapasok ang init ng araw, kaya kahit simple l
Napatingin ulit si Yael sa bahay. Sa totoo ay tutol siya sa desisyon ni Luna na manirahan sa ganito kaliit na lugar. He wants to give them all the best in life pero dahil hindi niya kayang tanggihan ang fiancee niya ay wala siyang nasabi. Nang marinig ni Yael ang sinabi ni Luna ay nagbago agad ang
Huminto ang sasakyan sa harap ng bahay. Hindi agad bumukas ang pinto. Parang saglit na naputol ang galaw ng mundo. Walang engrandeng gate na kusang bumubukas. Walang mahaba at paikot na driveway. Wala ring guard na sasalubong o tutulong sa pagbaba ng gamit. Isang simpleng bahay lang ang nasa harap
“Shít!” Napangibit si Yael matapos niyang ililis ang kaniyang slacks at makita ang kaniyang tuhod na may sugat at dumudugo na. Kanina lang ay tsinek niya iyon at wala pa namang dugo pedo ngayon ay umaagos na ang pulang likido mula roon. Agad niya itong hinugasan at dinikitan ng band aid. Mabuti na
“Daddy, thank you po ng marami ha,” ani Gael sabay yakap sa kaniyang ama. Inalis ni Yael ang pagkakayakap ng kaniyang anak. “Walang anuman, anak. Birthday mo man o hindi, daddy will still make time for you. Natutuwa nga ako at hindi ka materialistic eh. You just want our time and attention. Proud
“How's it?" tanong ni Vida habang pinandidilatan niya ng mata ang anak niyang si Livina. Ngumiti si Livina at saka itinabi ang kaniyang cell phone sa kaniyang bag. Naglakad siya patungo sa couch kung saan nakaupo ang kaniyang ina at saka umupo sa tabi nito. Hinawakan niya muna ang dalawang kamay n
“Positive,” malamig na sabi ni Freya habang binabasa ang papel. “99.99% confirmed. The child is biologically yours, Yael.” Napatingin si Yael sa hawak na papel, tila hindi pa rin makapaniwala. Sina Vida at Livina naman ay abot tainga ang ngiti. “See? I told you!” bulalas ni Vida. “Now, I guess t







