ログインMatapos ang usapan patungkol sa anong edad maaaring magka nobyo si Liana ay nagpatuloy pa rin ang kwentuhan nina Liana at Gael tungkol sa kung anong klaseng kasal ang gusto nila—kulay, pagkain, pati kung sino ang iimbitahan. “Mommy, p'wede po bang may pool pa rin?” tanong ni Liana. “Sa kasal?” n
“Mommy, daddy… kailan po ang kasal niyo?” Natigilan ang lahat nang marinig nila ang tanong ni Gael. Si Liana ay napatigil sa pagsubo ng pasta—ang kamay nito ay nakabitin sa ere. Si Yael naman ay natulala. At si Luna ay napakurap sa gulat. Hindi inaasahan nang dalawang matatanda ang tanong ng kan
“Daddy, ano pong kakainin namin?” tanong ni Liana, habang nakabalot sa tuwalya at kumakapit pa rin sa kamay ng kaniyang ama. “Hmm…” Kunwari’y nag-isip si Yael, habang sinisilip niya si Luna. “Ikaw, anong gusto mo?” Napatingin si Luna kay Yael, bahagya siyang napatawa. “Ako pa talaga?” “Oo nama
Dahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
“Nagsisisi akong hindi ko ginawa ang lahat para lang mahanap si Luna noong araw na nawala siya. Alam ko na eh… ramdam ko nang may hindi tamang nangyayari sa kaniya pero hindi ko ginawa ang lahat para mahanap siya. Ang tángá-tánga ko po, Tito Jett! Naniwala po ako sa kasinungalingan ng mag-inang ‘yon
Mabilis na nagtatakbo si Mona patungo sa likuran ni Yael para mabuksan na nito ang gate. Napalunok siya nang nilingon siya nito at muling pinasadahan ng tingin. “Thank you for giving me some space, Miss Mona. I appreciate it," mapang-asar na sabi ni Yael. “Oo nga pala. Walang tao rito sa bahay kun
“Akala ko ay hindi na kayo makakapunta.” Sabay na napatayo ang mag-amang Yael at Gael nang marinig nilang may biglang nagsalita sa kanilang likuran. Nang lingunin nila ito ay tumambad sa kanila ang kanilang Lola Rhea. Tumawa ito at tiningnan sila. “Nakakatuwa talaga kayong mag-ama. Sabay pa talaga
“Noong nawala ka sa Monte Carlos, akala ko ay hindi ka na babalik pa,” malamig na wika ni Yael habang nakapamulsa ang mga kamay. “Anong pinagkakaabalahan mo sa loob ng ilang taon? Parang wala yata akong nabalitaan tungkol sa kumpanya mo.” Bahagyang ngumiti si Rafael, ang ngiting may halong kumpiya







