ログイン“Ayos lang naman ako rito mag-isa, kung gusto mo na makipag-usap muna kila papa ay ayos lang. Isa pa, gustong-gusto mo rin na makasama ang mga bata, hindi ba?” Saad ni Serene ng makarating na sila sa kwarto at nakahiga na siya sa kama. Inayos ni Arison ang unan ni Serene bago umiling. “Ayos nama
~Days later~ “Welcome home!” Sabay-sabay na sigaw nila Arya habang sumasabog ang party poopers, ngunit imbis na tawa ay agad na pumalahaw ang iyak ng isa sa triplets. “Oh no! I think nagulat natin sila,” nababahalang saad ni Jam na isa sa may hawak ng party pooper at agad na sinilip ang stroller
Dahan-dahang minulat ni Serene ang mata niya, ramdam niya ang bigat sa kaniyang mga mata. Una niya agad napansin ang ulong nakapatong sa gilid ng kama at ang kamay ni Arison na mahigpit na nakahawak sa kamay niya kahit na mahimbing itong natutulog. Sinubukan niyang ibuka ang labi ngunit walang sal
~Months later~ “Kumalma ka nga!” Muling asik ni Jam, parang bumalik sa ala-ala niya ang itsura ng kapatid ng ikakasal ito. Ngayon ay pabalik-balik namang naglalakad sa delivery room si Arison habang nasa loob si Serene. Ala-una ng madaling araw ng magulo ang lahat sa sunod-sunod na tawag si Aris
“Congratulations, Serene,” malamyos na saad ni Rain sa gilid ni Serene habang nakangiti lang ng maliit. Gabi na pero marami pa ring bisita na nasa venue ng reception, ayos lang din naman dahil sa hotel ginanap at may mga room para sa mga bisita kung gugustuhin nilang malasing o mag stay hanggang b
“H’wag ka ngang malikot, ang likot-likot mo kuya Arison,” pigil sa akin ni Jam habang nakatayo sa gilid ko sa harap ng altar, hinawakan pa niya sa braso ang kuya niya para lang tumigil kakagalaw. Kulang na lang ay humaba na ang leeg kakasilip sa pintuan ng simbahan kung papasok na ba si Serene o hin
Ang ma awtoridad na tono ng pananalita ni Kiana ay nagdulot ng kaba at takot sa puso ng matandang Reed. Wala na siyang aasahan ngayon kung hindi si Kiana. Wala na siyang kakayahang patakbuhin ang kompanya dahil matanda na siya at hindi na rin ganoon katalas ang kaniyang pag-iisip para magdesisyon sa
“I’m home.” Mula sa kusina ay sumilip si Lia. Nakasuot pa siya ng apron habang may hawak na sandok. “Patapos na akong magluto." Napangiti si Leon. Hinubad niya ang kaniyang suit at saka umupo sa couch. “Hayaan mo ng si yaya ang gumawa niyan. Magpahinga ka na.” “Anong yaya? Wala tayo sa mansion
“Tito, dito po nakatira si Lia," ani Austin habang itinuturo ang isang maliit na apartment sa dulo ng may eskinita. Naiwan nina Austin at Kira si Liam. Nagpatuloy ang mga ito sa paglalakad samantalang naiwang tulala si Liam sa daan. Iniikot ni Liam ang kaniyang mga mata sa lugar. Dikit-dikit ang
“Finally, gising na po si Dra. Lia!" sigaw ng isang nurse matapos niyang dali-daling tumakbo patungo sa may pinto para tawagin si Dr. Austin, ang pinakamatalik na kaibigan ni Lia. Naiwan ni Dr. Austin na bukas ang pinto ng silid ni Lia. Mula sa katapat na silid ay naroroon si Leon. Nakasandal siya







