MasukIlang sandali pa, bumangon si Yael at umayos ng upo. “Okay, baba muna tayo. Ayusin muna natin ang mga gamit natin,” sabi niya, may konting seryoso na ulit sa tono. “Work na po agad?” reklamo ni Liana, halatang hindi pa tapos sa pagiging komportable sa kama. “Para mas ma-enjoy niyo na mamaya,” sa
“Magkakasya po tayong apat dito!” masayang sabi ni Liana, sabay tapik sa tabi niya. “Hindi tayo kasya diyan,” natatawang sagot ni Gael na nakaupo sa gilid, halatang hindi kumbinsido. “Kasya nga!” sagot ni Liana, parang iyon mismo ang punto niya. Napailing si Yael, pero hindi niya napigilan ang
Napabuntong-hininga si Luna at napayuko. Pinaglaruan niya ang daliri ni Yael, parang doon niya ibinubuhos ang kaba na hindi niya masabi nang diretso. “Hindi ko kasi maiwasan…” mahina niyang sabi. “Parang… sa sobrang tahimik, natatakot ako.” “Bakit?” tanong ni Yael, hindi agad kumontra. Hinayaan mu
Pumasok sina Yael at Luna sa loob ng bahay. Nakasunod sa kanila ang kambal na hindi mapakali. Excited na ang mga itong malibot ang buong bahay nila. Pagbukas pa lang ng pinto, bumungad agad ang sala—hindi malaki, pero maliwanag. May bintana sa gilid na pinapasok ang init ng araw, kaya kahit simple l
Napatingin ulit si Yael sa bahay. Sa totoo ay tutol siya sa desisyon ni Luna na manirahan sa ganito kaliit na lugar. He wants to give them all the best in life pero dahil hindi niya kayang tanggihan ang fiancee niya ay wala siyang nasabi. Nang marinig ni Yael ang sinabi ni Luna ay nagbago agad ang
Huminto ang sasakyan sa harap ng bahay. Hindi agad bumukas ang pinto. Parang saglit na naputol ang galaw ng mundo. Walang engrandeng gate na kusang bumubukas. Walang mahaba at paikot na driveway. Wala ring guard na sasalubong o tutulong sa pagbaba ng gamit. Isang simpleng bahay lang ang nasa harap
“Hindi si Livina ang biological mother ni Gael.” Nanlaki ang mga mata ni Mona dahil sa ibinalita ni Yael sa kaniya. Hindi siya makapaniwala. “Ha?! Paano po nangyari iyon? Kung hindi siya ang ina ng iyong anak, paano napunta sa kaniya ang bata?” “Hindi ko rin alam, Mona. Sa totoo lang ay nagugulu
Nang magkamalay si Livina ay natagpuan niya si Yael na nakaupo sa kaniyang tabi ay agad siyang bumangon at nagpaawa rito. “Andy, ang sakit-sakit ng ilong ko,” dàing ni Livina habang maingat na hinahawakan ang kaniyang ilong. “Ang sabi ni Gael, pinipilit mo raw siyang subuan ng niluto mo. Sa ka
Pasado alas tres ng hapon na ng magising si Yael. Agad siyang nagbihis dahil susunduin na niya ang kaniyang anak sa bahay ng kaniyang mga magulang. Ang bahay niya ay hindi naman kalayuan sa bahay ng kaniyang ina kaya makalipas ang halos kalahating oras ay ligtas silang nakarating ni Mr. Huff doon.
Buong akala ni Mona ay katapusan na niya ngunit sa ‘di inaasahang pagkakataon ay may dumating na tulong. Kinakain na siya ng takot at kaba ngunit mula sa pinakadulong silid ay biglang may humila sa kaniya. “Ahh—” Napasigaw si Mona ngunit mabilis na tinakpan ng lalaki ang bibig niya. Madilim ang







