LOGINDahan-dahang uminom si Luna ng mango juice habang ang ulo niya ay bahagyang nakasandal pa rin kay Yael. At sa harap nila, patuloy lang ang tawanan ng mga bata na parang walang katapusan. Hindi nagtagal, napansin na ni Liana na hindi na lang nanonood ang kaniyang ina, nakasandal na ito sa kaniyang
Nakaupo si Luna sa gilid, nakababad ang mga paa niya sa malamig na tubig habang ang dulo ng kaniyang damit ay bahagyang nababasa. Pinagmamasdan niya ang mga anak nila ni Yael na nasa gitna ng pool nagtatampisaw. Nakatitig lang siya sa mga ito. Nakangiti siya habang nakatingin siya kina Liana at Gael
Makalipas ang ilang araw ay pinayagan na ring makauwi si Luna mula sa hospital. Buryong-buryo na siya sa hospital. Nananawa na rin siya sa amoy ng mga gamot. At naaawa na rin siya sa mga bata. Tahimik ngunit masigla ang presidential room nang umagang iyon. Abala ang nurse sa pag-aayos ng mga pape
Hindi sumagot si Yael. Sa halip ay dahan-dahan siyang lumuhod sa tabi ng kama. Halos mapatayo si Luna sa gulat ngunit hindi siya masyadong makagalaw dahil ramdam niya ang pananakit ng tahi niya sa katawan. Napangiwi siya at winasiwas ang kamay, “Wait… wait—bakit ka ba lumuluhod d’yan?” Napahawak s
Muling gumalaw ang mga mata ni Luna bago siya tuluyang nagmulat. Malabo pa ang paningin niya. Parang umiikot ang paligid niya pero ang unang malinaw na mukha na nakita niya ay ang maliit na mukha ni Liana na halos nakadikit na sa kaniya. “Mommy!” masayang sigaw ng bata. Napangiti si Luna kahit n
Tatlong araw nang hindi nagigising si Luna at sa bawat oras na lumilipas, ang pakiramdam nina Yael at Yana ay lalo lang humahaba ang paghihintay nila. Tulog na tulog ang dalawang paslit sa sofabed sa gilid ng presidential room. Ilang araw na rin silang hindi umaalis sa hospital. Kahit anong pakius
“Welcome, Mr. and Mrs. Ashton. Please follow me." “Thank you," nakangiting wika ni Lia. Ipupulupot pa lamang niya sana ang kaniyang kamay sa braso ni Leon nang bigla siya nitong hinapit sa bewang. Wala na siyang choice kung hindi ang kumapit din sa bewang nito. “This is too much," bulong niya kay
“Good evening po, ma’am and sir!” bati ng gwardiya kina Kiana at Owen nang makapasok ang mga ito sa mall. Hindi naman umimik ang dalawang magkasintahan, sa halip ay dire-diretso silang naglakad. Bibili silang dalawa ng damit dahil sa nangyari kanina sa restaurant. Kailangan nilang magmadali dahil
Mas lalong lumakas ang pag-iyak ng matanda. Agad na inutusan ni Lia si Leon na kumuha ng tissue o panyo at saka tubig. “Ayos lang po ba kayo?” Umiling ang delivery man. “Napakarami po naming nagmamahal kay Doctora Lia kaya marami rin po kaming nagluluksa sa biglaang pagkawala niya. Nabuhayan po
“Jake, paupuin mo na muna ang bisita mo," alok ni Donya Rehina. Iniba niya ang usapan dahil ramdam na ramdam na niya ang init sa bawat salitang binibitiwan ng kaniyang mga apo at ng bagong salta sa kanilang pamilya. “Naku, hindi na po, chairwoman. Dumaan lang naman po ako dahil may ibinigay po sa







