LOGINNatigilan sandali ang lalaki at sumagot nang tapat, "Maganda.""Ibibigay ko siya sa inyo."Nanlaki ang mga mata at nagniningning ang saya ng mga ito.Tiningnan ni Sofie ang lahat ng naroon. "Kung sino man ang may gusto, sa inyo na 'yan. Salitan na lang kayo. Basta huwag niyong patayin para hindi magkaproblema kay Boss M.""Salamat, Miss Sofie!" sabay-sabay na sigaw ng mga ito.Tumayo si Sofie at ngumiti nang matamis. "Walang anuman. Mag-enjoy kayo." Pagkasabi noon, tumalikod na ito at umakyat sa hagdan.Kahit nananakit ang buong katawan, seryoso at malamig na sinabi ni Sierra, "Sofie, ako ang asawa ni Marco at manugang ng pamilya Montezides. Naisip mo ba kung ano ang mangyayari kapag ginawa mo 'to?"Huminto si Sofie at lumingon nang may pang-aasar. "Tinatakot mo ba ako? Dito sa Santa Ignacia, si Boss M ang batas! At saka, isa ka lang dinala sa pamilya Montezides para sa swerte. Sa tingin mo ba ipapanganib ni President Montezides ang negosyo at relasyon nila para lang sa'yo?"Tumawa it
Agad na sumugod ang mga lalaki.Kahit marunong ng martial arts si Sierra, mahirap ipagtanggol ang sarili laban sa napakaraming kalaban, lalo na at kailangan pa niyang bantayan si Elliott na wala namang alam sa pakikipaglaban.Hindi nagtagal, pareho silang napiit at marahas na kinaladkad papasok sa isang itim na van na nakaparada sa gilid ng kalsada.Pagpasok sa loob, itinali nila ang mga kamay nina Sierra at Elliott sa likod.Dahil wala na silang magawa, kumalma na lang si Sierra at tinanong ang pinuno. "Hindi naman tayo magkakilala, bakit niyo kami dinampot?""Hindi nga rin namin kayo kilala, pero may kakilala kayo."Sino?Ilang beses pa siyang nagtanong pero hindi na sumagot ang mga ito. Inis na inis sa kadaldalan niya, pinalagyan na lang sila ng tape ang bibig para tumahimik.Bumyahe ang sasakyan mula sa sentro ng lungsod papunta sa liblib na lugar. Makalipas ang isang oras, huminto rin ito.Itinulak siya palabas ng sasakyan at nakita niya ang isang malaking villa.Pagpasok sa loob
Tapos na ang summer at nag-uumpisa na naman ang maulan o malamig na panahon.Paglabas ni Sierra ng venue, umihip ang malamig na hangin kaya napahawak siya sa braso niya. Sa isang iglap, may itim na manipis na damit na ibinalot sa balikat niya.Yung binigay ni Elliott kanina, sinuot niya para proteksyon sa araw. Malinis at bago pa."Salamat."Tumawa nang mahinhin si Elliott at lumabas ang dimples. "Gutom ka na ba? May kilala akong masarap na mami at rice noodles malapit lang dito."Nakakagaan ng loob si Elliott. Wala ang yabang ng mayaman. Marunong makisama, makipagkwentuhan, at kumain sa mga simpleng kainan.Hindi mo aakalaing isa pala itong prinsipe at anak ng mayaman.Kumpara kay Marco na laging seryoso at nakakatakot, mas komportable siya kasama si Elliott.Wait... bakit biglang sumulpot si Marco sa isip niya?"Sierra?""Ah, oo. Tara na."** Naglakad sila at pumasok sa isang eskinita hanggang sa makarating sa isang kainan. Malaki ang lugar at puno ng tao, siguradong masarap ang lu
Natigilan si Julian sa sarili niyang hinala, pero agad din itong pinabulaanan.Sobrang dami ng dugong nawala kay Audrey noong nanganak ito, at sobrang hina pa nito noon. Kung itatapon pa iyon sa maalon na dagat, imposibleng makaligtas.Pero kung hindi si Audrey, sino pa?Kinuha niya ang cellphone at dinayal ang isang numero. "Alamin niyo kung saan nagpunta si Adriana.""Opo.""At saka, imbestigahan niyo kung may sumusunod o nagmamanman sa akin nitong mga nakaraang araw. Lalo na yung mga taong malapit sa akin. Isa-isahin niyo, walang palalampasin."Ang mga taong alam na gusto na niyang makipaghiwalay at gustong makipag-alyansa sa mayayaman, ay mga taong lubos na nakakakilala sa kanya.Sisiguraduhin niyang malalaman niya kung sino ang nasa likod nito.Mahilig talaga si Sierra sa mga damit na may kinalaman sa sinaunang panahon, at minsan na rin siyang nakagawa ng disenyo tungkol dito.Pero sabi ng guro niya, uso ang modern fashion ngayon at maliit lang ang market para sa mga ganung klase
Halos kilala ng lahat sa Germany ang mga Lavarez kaya madali lang niyang nahanap ang tirahan nito sa kaunting pagtatanong.Natutulog si Vior nang dumating ang katulong at nagreport, "Miss, may lalaking ang naghahanap sa'yo sa baba. Montezides daw.""Sinong Montezides? Huwag mo akong istorbohin." Inis na gumalaw ito sa higaan.Dagdag pa ng katulong, "Sabi niya siya raw po ang Second Young Master ng pamilya Montezides at may importante raw pong pag-uusapan."Second Young Master ng pamilya Montezides?Hindi ba't 'yung sinasabi ni Sierra na manloloko?Biglang naningkit ang mata ni Vior at mabilis na umupo. Kaya pala excited siya, tumawag kasi si Sierra at sinabing oras na para tapusin ang laro.May palabas na, bakit pa matutulog?"Bigyan mo siya ng kape, bababa ako.""Opo."Mabilis na nag-ayos si Vior at bumaba. "Naku, hindi ba ito ang sikat na 'scumbag' sa internet? Buti ka pa naparito."Namutla nang bahagya si Julian pero pinigil lang. Tumayo ito at ngumiti. "Kwentong barbero lang iyon.
"May I come in...""Come." Putol ni Sierra sa sasabihin pa sana ni Marco.Tinitigan siya nang matagal ni Marco.Pakiramdam ni Sierra, parang may halo ring tampo at lungkot ang tingin nito, parang batang nasaktan.Nag-iwas siya ng tingin. "Matutulog na ako."Ang ibig sabihin lang, umalis ka na."Gawa mo ba 'yang mga balita sa internet?" tanong nito bigla.Alam naman niyang may kinalaman siya kay Janella, kaya normal lang na isipin niyang siya ang may pakana.Hindi naman siya magsisinungaling. "Oo.""Dapat hindi ka nagmamadali."Napakuyom ng bahagya ang daliri ni Sierra at humarap dito. "Galit ka ba dahil nasira ang pangalan ng pamilyang Montezides? O dito ka pumunta para sabihing ikaw na ang bahala?"“I told before, hindi ako makikialam sa mga gusot niyo ni Julian.”Nakahinga nang maluwag si Sierra. Akala niya ay sasalungat na naman ito sa kanya."Then what are you doing here?""Kailangan mong matutong maghintay ng tamang pagkakataon. Hangga't hindi ka sigurado, huwag kang basta-basta
Lumabas ang driver ay galit na hinarap ang sasakyang nakabangga. "Paano ka ba nagmamaneho? Nakapikit? Hindi mo ba alam na nasa maling lane ka na?!" Galit na galit si Adriana. Lumabas siya ng sasakyan, padabog na isinara ang pinto, at sumigaw sa driver, "how dare you shout at me like that?! Ikaw an
Tiningnan ni Marco si Sierra. Ang pamumula at pamamaga sa pisngi ng babae ay medyo nawala na matapos malagyan ng gamot, at ang puting pampitas na nakabalot sa kanyang noo ay medyo kapansin-pansin. "Maligo ka na at matulog ka ng maaga."Alam ni Sierra na ito ay isang rejection, at para sa hindi mala
May natanong, "Sino ang taong ito?" "Ito ang lalaking sumunod sa amin noong gabing 'yon." Sagot ni Carlos habang pinisil nang mahigpit ang balikat ng lalaki. "Sabihin mo, sino ang nag-utos sa'yo na gawin 'yon?" Sinulyapan ng lalaki ang silid ng pagpupulong, pagkatapos ay mabilis na tumingin kay J
Para bang walang narinig, ihinagis ni Sylvio ang ginamit na table napkin sa mesa at tumayo para umalis.Agad na namula ang mga mata ni Vior sa kaba at mabilis na tumayo para harangan ang daanan nito, biglang naging malambot ang kanyang tono. "Don't go please, I will eat. I'll eat it now."Bahagyang







