MasukNagulat si Alea sa biglaang pagsigaw ni Vester, mahina niya itong tinanong. "Young master, hindi ka ba masaya?""Why would I be unhappy? I am very happy! I just don't want to eat, is that hard to understand?" Sigaw ni Vester ngunit ang mga mata naman ay namumula. Para bang ano mang oras ay bigla ka lamang itong aatungal.Agad siyang mabilis na bumaba sa sofa, ang mga luha ay hindi na napigilang bumuhos. Tumakbo siya papunta sa kanyang silid.Nadurog ang puso ni Alea habang sinusundan ng tingin ang bata, hindi niya alam kung susundan ba niya ito at aaluin o hahayaan na lang muna. Sa huli ay pinili niya ang panghuli, nag-order na lang siya ng pizza sa hotel. Medyo matagal bago niya napapayag si Vester na buksan ang pinto at kumain.Nauna ng magpa-reserve si Sierra sa restaurant nang araw na iyon. Pagkatapos ay pinuntahan niya si Master Bong at sabay na silang pumasok sa restaurant.Marahil ay napagod mula sa paglalaro sa dapampasigan buong araw, dahil habang kumakain ay patumba-tumba na
"Oo nga pala," naalala ni Sierra si Sylvio. "Humihingi ulit ng pakikipagkooperasyon ang Narvaez Empire. Pumapayag ka ba?" “Agree?” Litong tanong ni Gwen. “Oo, alam na ni Sylvio ang aking pagkakakilanlan bilang A.S." “How about the Montezides…” "Pumayag na akong makipagkooperasyon sa kanila ngunit sa isang kondisyon, iyon ay panatilihin nilang lihim ang katauhang iyon." “Mabuti naman.” Sa sumunod na araw. Pagkatapos ng almusal, dinala ni Sierra ang mga bata sa dalampasigan. Sa daan, nakaupo si Alea sa likurang upuan ng sasakyan habang naglalagay ng sunscreen sa mga bata, paminsan-minsan ay tumitingin kay Sierra na nakaupo sa passenger seat, tila may nais sabihin. Bumaba ang tingin ni Sierra habang nagpapadala ng mensahe sa kanyang guro para batiin ito. Matapos ipadala ay lumingon siya kay Alea at nagtanong, “May problema ba sa damit ko ngayon?” Umiling si Alea. “May dumi ba sa mukha ko?” Muli siyang umiling. Bahagyang ngumiti si Sierra, “Sabihin mo na lang kung ano ang gus
Bumalik si Sierra ng bansang kinagisnan para makapaghiganti, hindi niya ito sinabi sa kanyang ama, ina at maging ang master dahil ayaw niyang mag-alala pa ang mga ito. Sila ang mga taong nagpakita sa kanya ng kabaitan noong mga panahong akala niya ay wala ng pag-asa. kumunot ang noo ni Bong, "Tinago mo ang malaking bagay na ito sa kanila?" “Ang lalaking napangasawa ko ay may limang taong gulang na anak…” “Pangalawang asawa ka na ba niya?” “Hindi po, ampon lamang po ang bata, ngunit hindi po pabor ang kanyang magulang sa akin. Hindi ko pa alam kung paano ko sasabihin sa kanila, kaya makikiusap po sana ako sa inyo na itago muna ito sa kanila.” Hindi alam ni Bong kung ano ang sasabihin sa kanya, “Malalaman din nila iyan sooner or later.” “Sasabihin ko na sa kanila kapag handa na ako.” Tiningnan ni Bong si Sierra saglit, pagkatapos ay nagsalita, “Basta ikaw na ang bahala.” “Salamat po, Master. Plano ko pong dalhin si sa dagat bukas si Thalia, gusto ni'yo bang sumama?" Uminom ng a
Bahagyang nakunot ang noo ni Sylvio. “Patay na?”“Yes, boss. Ang taong ito ay pumunta sa Germany ay nagtrabaho bilang OFW, tatlong taon na ang nakalilipas, nagkasala at ikinulong dalawang taon na ang nakalilipas, at namatay sa bilangguan makalipas ang anim na buwan.”Nang makita na nakakunot ang noo at tahimik na naninigarilyo si Sylvio, hindi napigilan ni Morgan na magtanong, “May I know why are you looking for this man? Bagama’t patay na ito, gagawin namin ang lahat para imbestigahan ito.”“Hindi na kailangan.”Ang dalawang lalaking gumahasa kay Sierra, ay nauna ng sumailalim na sa pagsusuri ng pagkakaugnay ng dugo kay Thalia at natagpuang walang kaugnayang dugo, ngunit ngayong patay na ang pangalawa, hindi na maisasagawa ang pagsusuring iyon.Ngunit hindi ito iyon, dapat itong ito na.Noong una pa man ay iniisip ni Marco kung ano ang gagawin sa lalaking ito kapag natagpuan na.Hindi niya mapapalaya ang sakit na nararamdaman kung hindi siya magiging mabangis, lalo na’t iniisip niya
Mabilis na kumilos si Sylvio, hinawakan niya ang baywang ni Sierra at hinila ito pabalik sa kanya.Ang kanilang mga katawan ay magkadikit, napakalapit na nakikita niya ang mga mapang-akit na lilang-asul na mga bakas sa balat ni Sierra sa loob ng kanyang kwelyo—mga bakas mula sa kanilang mainit na pagtatagpo sa sasakyan noong nakaraang gabi.Masyado itong marahas nang gabing iyon, ang kanyang likuran ay napuno ng mga marka ng kuko nito.Nang maalala ang mga sandaling iyon, bahagyang lumalim ang kulay ng kanyang mga mata.Matapos makabawi ng balanse, agad na itinulak ni Sierra palayo si Sylvio, bahagyang namumula ang mukha. “Mr. Montezides, ang gabing iyon ay isang pansamantalang kaligayahan lamang. Nakalimutan ko na iyon matagal na. Ang mga taong minahal lamang ang makakapagkaroon ng poot. Wala akong pag-ibig sa iyo, Mr. Narvaez, kaya wala ring tanong ng poot. Sana huwag mo nang banggitin pa ang gabing iyon. Masaya na kami ng asawa ko ngayon, at ayaw kong sirain ng sinuman ang aming re
Alam ni Sierra ang nagawa niyang mali kaya hindi niya magawang tingnan sa mga mata si Sylvio. "No." Pagmamatigas niya.“Nene, go and talk with Mr. Narvaez, we, master and apprentice, will have plenty of time to talk.” Lumapit si Bongolio Hapzeprezza kay Sierra at mahinang bumulomg, “He's a good man. Mag-usap kayo nang mabuti.”“Master…”“Magpakabait ka.” Pagkatapos magsalita si Master Bong, hindi na binigyan pa ng pagkakataong magreklamo si Sierra at inilahad niya ang kanyang kamay kay Thalia, “let's go child, I'll show you my gifts for you.”Awtomatikong kumislap ang mata ni Thalia nang marinig ang sinabi ng Master, agad niyang binitawan ang kamay ng ina at masayang sumama sa matanda.Tumingin si Sierra sa maliit na pigura ng kanyang anak at napabuntong-hininga. 'Akala ba niya ay siya ang paborito ng kanyang anak? Bakit parang hindi naman?'Sa mahalagang sandaling iyon ay tinanggihan siya ng kanyang anak nang walang pag-aalinlangan.Sa puso ng kanyang anak, hindi pa rin siya kasing h
Sa katunayan ay hindi dapat niya ito ginagawa. Ang makipagkita kay Lukas. Dahil preskong-presko pa ang nangyari, lalo na ang internet na hanggang ngayon mainit pa rin ang usapan tungkol sa kanila. Kung may makakita sa kanyang pinuntahan nga ang lalaki, malamang, magkakagulo na naman. Magiging kahi
"No, I don't need to check it myself," halata ang alinlangan sa boses nito. "Because I know my son, hindi siya papatol sa isang madumi at nanlilimahid na katulad mo." Nanginginig ang baba nito sa galit na sinabi. Madumi at nanlilimahid?Pakiramdam ni Sierra ay mayroon pang mas higit pang ibig sabi
"Ahh! Ahh! It's too deep, Marco! You're wrecking me up!" Sierra cried in pleasure. "That's it, scream my name, my wife. No one else could make you scream and writhe like this but me. Do you understand?" Gigil na usal ni Marco habang mas idiniin pa ang kahabaan nito sa loob niya.Tumirik ang mga ma
Katahimikan ang naghari nang maisarado ni Lilian Buena ang pintuan. "I'm sorry, Sierra. Did my mother give you a hard time?" Tanong ni Lukas nang mapansing tahimik ang babae. "Kailan ba ako hindi pinahirapan ng nanay mo?" Sarkastikong sinabi ni Sierra, akala niya ay itatanggi iyon ni Lukas subal







