LOGIN"Oo nga pala," naalala ni Sierra si Sylvio. "Humihingi ulit ng pakikipagkooperasyon ang Narvaez Empire. Pumapayag ka ba?" “Agree?” Litong tanong ni Gwen. “Oo, alam na ni Sylvio ang aking pagkakakilanlan bilang A.S." “How about the Montezides…” "Pumayag na akong makipagkooperasyon sa kanila ngunit sa isang kondisyon, iyon ay panatilihin nilang lihim ang katauhang iyon." “Mabuti naman.” Sa sumunod na araw. Pagkatapos ng almusal, dinala ni Sierra ang mga bata sa dalampasigan. Sa daan, nakaupo si Alea sa likurang upuan ng sasakyan habang naglalagay ng sunscreen sa mga bata, paminsan-minsan ay tumitingin kay Sierra na nakaupo sa passenger seat, tila may nais sabihin. Bumaba ang tingin ni Sierra habang nagpapadala ng mensahe sa kanyang guro para batiin ito. Matapos ipadala ay lumingon siya kay Alea at nagtanong, “May problema ba sa damit ko ngayon?” Umiling si Alea. “May dumi ba sa mukha ko?” Muli siyang umiling. Bahagyang ngumiti si Sierra, “Sabihin mo na lang kung ano ang gus
Bumalik si Sierra ng bansang kinagisnan para makapaghiganti, hindi niya ito sinabi sa kanyang ama, ina at maging ang master dahil ayaw niyang mag-alala pa ang mga ito. Sila ang mga taong nagpakita sa kanya ng kabaitan noong mga panahong akala niya ay wala ng pag-asa. kumunot ang noo ni Bong, "Tinago mo ang malaking bagay na ito sa kanila?" “Ang lalaking napangasawa ko ay may limang taong gulang na anak…” “Pangalawang asawa ka na ba niya?” “Hindi po, ampon lamang po ang bata, ngunit hindi po pabor ang kanyang magulang sa akin. Hindi ko pa alam kung paano ko sasabihin sa kanila, kaya makikiusap po sana ako sa inyo na itago muna ito sa kanila.” Hindi alam ni Bong kung ano ang sasabihin sa kanya, “Malalaman din nila iyan sooner or later.” “Sasabihin ko na sa kanila kapag handa na ako.” Tiningnan ni Bong si Sierra saglit, pagkatapos ay nagsalita, “Basta ikaw na ang bahala.” “Salamat po, Master. Plano ko pong dalhin si sa dagat bukas si Thalia, gusto ni'yo bang sumama?" Uminom ng a
Bahagyang nakunot ang noo ni Sylvio. “Patay na?”“Yes, boss. Ang taong ito ay pumunta sa Germany ay nagtrabaho bilang OFW, tatlong taon na ang nakalilipas, nagkasala at ikinulong dalawang taon na ang nakalilipas, at namatay sa bilangguan makalipas ang anim na buwan.”Nang makita na nakakunot ang noo at tahimik na naninigarilyo si Sylvio, hindi napigilan ni Morgan na magtanong, “May I know why are you looking for this man? Bagama’t patay na ito, gagawin namin ang lahat para imbestigahan ito.”“Hindi na kailangan.”Ang dalawang lalaking gumahasa kay Sierra, ay nauna ng sumailalim na sa pagsusuri ng pagkakaugnay ng dugo kay Thalia at natagpuang walang kaugnayang dugo, ngunit ngayong patay na ang pangalawa, hindi na maisasagawa ang pagsusuring iyon.Ngunit hindi ito iyon, dapat itong ito na.Noong una pa man ay iniisip ni Marco kung ano ang gagawin sa lalaking ito kapag natagpuan na.Hindi niya mapapalaya ang sakit na nararamdaman kung hindi siya magiging mabangis, lalo na’t iniisip niya
Mabilis na kumilos si Sylvio, hinawakan niya ang baywang ni Sierra at hinila ito pabalik sa kanya.Ang kanilang mga katawan ay magkadikit, napakalapit na nakikita niya ang mga mapang-akit na lilang-asul na mga bakas sa balat ni Sierra sa loob ng kanyang kwelyo—mga bakas mula sa kanilang mainit na pagtatagpo sa sasakyan noong nakaraang gabi.Masyado itong marahas nang gabing iyon, ang kanyang likuran ay napuno ng mga marka ng kuko nito.Nang maalala ang mga sandaling iyon, bahagyang lumalim ang kulay ng kanyang mga mata.Matapos makabawi ng balanse, agad na itinulak ni Sierra palayo si Sylvio, bahagyang namumula ang mukha. “Mr. Montezides, ang gabing iyon ay isang pansamantalang kaligayahan lamang. Nakalimutan ko na iyon matagal na. Ang mga taong minahal lamang ang makakapagkaroon ng poot. Wala akong pag-ibig sa iyo, Mr. Narvaez, kaya wala ring tanong ng poot. Sana huwag mo nang banggitin pa ang gabing iyon. Masaya na kami ng asawa ko ngayon, at ayaw kong sirain ng sinuman ang aming re
Alam ni Sierra ang nagawa niyang mali kaya hindi niya magawang tingnan sa mga mata si Sylvio. "No." Pagmamatigas niya.“Nene, go and talk with Mr. Narvaez, we, master and apprentice, will have plenty of time to talk.” Lumapit si Bongolio Hapzeprezza kay Sierra at mahinang bumulomg, “He's a good man. Mag-usap kayo nang mabuti.”“Master…”“Magpakabait ka.” Pagkatapos magsalita si Master Bong, hindi na binigyan pa ng pagkakataong magreklamo si Sierra at inilahad niya ang kanyang kamay kay Thalia, “let's go child, I'll show you my gifts for you.”Awtomatikong kumislap ang mata ni Thalia nang marinig ang sinabi ng Master, agad niyang binitawan ang kamay ng ina at masayang sumama sa matanda.Tumingin si Sierra sa maliit na pigura ng kanyang anak at napabuntong-hininga. 'Akala ba niya ay siya ang paborito ng kanyang anak? Bakit parang hindi naman?'Sa mahalagang sandaling iyon ay tinanggihan siya ng kanyang anak nang walang pag-aalinlangan.Sa puso ng kanyang anak, hindi pa rin siya kasing h
Bahagyang naintindihan ni Bongolio Hapzeprezza ang ibig sabihin nito, at agad na sumunod sa laro, nagtanong nang may kalituhan, "who are you?”Binigyan ni Sierra ang kanyang Guro ng tingin na puno ng pasasalamat, "Ako po si Sierra, isang batang disenyer pa lamang at hindi pa gaanong kilala. Itinuturing ko po kayong huwaran sa larangan ng disenyo, at laging akong humahanga sa inyo. Hindi ko po inakala na makikita kita rito ngayong araw, talagang napakasaya ko po.”Inalis ni Master Bong ang kanyang kamay, mahinahong tumango, at ipinakita ang kanyang kilalang ugali na hindi masyadong mahilig makipag-usap sa mga hindi niya kilala.Sa isip-isip ni Sierra ay labis siyang nagpapasalamat at humahanga sa kanyang Guro. Pagkatapos ay tumingin siya kay Sylvio na papalapit na, "Mr. Narvaez, long time no see.”Ang malalim na tingin ni Sylvio ay sandaling tumigil sa pagitan nina Sierra at Master Bong, bago kalmadong sumagot, "Matagal na ngang hindi tayo nagkita." Pagkatapos ay ibinaling niya ang tin
Nakaalis na papuntang paaralan ang mga bata nang makarating sila sa bahay. Si Marco ay agad nagpatulak kay Carlos sa kanyang study at ayaw raw magpastorbo. Hindi na rin nagpumilit pa di Sierra dahil baka mas magalit pa ito. Pumasok na lang siya guest room at doon ginawa ang kanyang trabaho. Ang bi
“Sister-in-law, siya si Beatriz Lualhati, ang fiancee ni Lukas Buena.” Si Adriana ang sumagot na para ba iyon ang sagot sa tanong ni Sierra. Nag-aalala pa siyang dinaluhan ni Adriana ngunit ang babae ay may kakaibang ngisi sa mga labi. “Gusto ko lang malaman ninyong lahat!” Biglang anunsyo ni Beatri
“Yey!” Esmeralda beamed with happiness. “Ipahahanda ko ang toiletries ninyo sa inyong silid,” nakangiti nitong nilapitan ang kanilang kasambahay at sinabi ang ipagagawa. Ilang saglit pa ay paakyat na sila ng elevator, lulan ang kanilang mga asawa sa wheelchair. Katulad ng bahay ni Marco, may sadya
Napakabilis ng pagdaan ng mga araw, hindi mo namamalayang isang buwan na pala ang lumipas. At natapos na rin ni Sierra sa wakas ang kanyang disenyo. Nagpasalamat si Mr. Smith at tuwang-tuwa dahil nagustuhan niya ang pagtatapos ng disenyo. Sa tuwa ay inimbitan siya nito sa opening ng museum sa lalong







